Ξέρετε εγώ κάποτε ήμουν πιστός αναγνώστης της ιστοσελίδας "Μακελειό". Μέχρι που συνειδητοποίησα την ετυμολογία της ξενόφερτης αυτής λέξης. Αν σεβόταν πραγματικά τον εαυτό της θα λεγόταν "Σφαγείο" και δεν θα γέμιζε τη σελίδα της με ανεπιθύμητα άρθρα που κρύβουν τα σημαντικά. Αλλά ξέρετε τι λένε, αν θες κάτι να γίνει σωστά, πρέπει να το κάνεις μόνος σου. Εγώ βέβαια δεν θέλω να κάνω τον κοινό δημοσιογράφο. Αν και δημοσιογραφώ ως ανεπίσημος Αθηναϊστής ιερέας στο συγκεκριμένο ιστολόγιο. Οπότε αυτό μου δίνει την ευκαιρία να το λειτουργήσω κατα καιρούς ως ενημερωτικό ιστότοπο που αποκαλύπτει τον κόσμο όπως είναι, δηλαδή ως ένα σφαγείο ανθρώπων. Να το αιτιολογήσω. Δεν μπορεί να μην έχει περάσει από το μυαλό σας ποτέ η πιθανότητα, όλοι να παρακολουθούμαστε συνεχώς. Θα έχετε δει έστω κάποιες ελάχιστες ενδείξεις, όπως κάποιες συμπτώσεις που είναι παράλογα εναντίον σας. Και αυτό σκηνοθετείται από σκοτεινά κέντρα εξουσίας που κατασκοπεύουν και δίνουν εντολές. Στόχος τους είναι όλοι οι άνθρωποι να μετατραπούν σε προηγμένες, υπάκουες μηχανές, για αποτελεσματική και ισόβια χρήση τους. Όμως υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που επαναστατούν, λειτουργώντας ανεξάρτητα και με συναίσθημα. Αυτοί θεωρούνται σκάρτες παρτίδες, πειρατικές στο "λογισμικό" και πολλές φορές δίνεται εντολή τερματισμού της ζωής τους. Και μετά τους πάνε και για ανακύκλωση αν το κάνανε προσεκτικά! Ακριβώς όπως και τα ζώα στα σφαγεία που όταν σταματήσουν να αναπτύσσονται ή να παράγουν συγκεκριμένα προϊόντα, τότε σφάζονται για να γίνουν τροφή και ένδυση. Ένας άνθρωπος λοιπόν όταν κρίνεται μη παραγωγικός και... καταργείται, κάπως πρέπει να επιστρέψει τα λεφτά που κόστισε όσο ήταν ζωντανός. Αλλιώς οι τράπεζες θα χρεωκοπήσουν και οι αδίκως πλούσιοι θα πάρουν ό,τι τους αξίζει. Οπότε αν είναι άπορος, η πώληση των οργάνων του μπορεί να φέρει την αναγκαία αποζημίωση. Αν έχει περιουσία, ο διαμοιρασμός της θα πρέπει να γίνει μεθοδικά ώστε να επωφεληθούνε οι διεθνείς συνωμοσίες χωρίς να πιαστούν ένοχες. Τα λεφτά του "συγχωρεμένου" συνήθως φροντίζεται να κληρονομούνται από άτομα που θα τα χρησιμοποιήσουν εντελώς λάθος, επιβραβεύοντας συνήθως τον δολοφόνο του. Άθελά τους. Και ποιός είναι ο δολοφόνος που καρπώνεται τα κέρδη; Το κράτος που ζητάει τουλάχιστον το ένα τέταρτο σε φόρους, αλλά και άλλες περιττές υπηρεσίες και αγαθά, που υπάρχουν απλά για να κρατάνε τον κόσμο αποσυντονισμένο και απερίσκεπτο. Και φυσικά τα σκοτεινά κέντρα εξουσίας, λαμβάνουν έμμεσα το χρηματικό έπαθλό τους από το διεφθαρμένο αυτό σύστημα, ως αφανείς συνένοχοι και όχι σαν κύριοι ηθικοί αυτουργοί. Το να επιβραβεύεται ο φονιάς είναι ένας καλός παραδειγματισμός απανθρωπιάς άλλωστε, προς τον υπόλοιπο πληθυσμό. Μας διδάσκει το ότι το να έχει συνείδηση κάποιος και να μην υπακούει στα λεφτά και μόνο, τιμωρείται επι τόπου, με την χειρίστη των ποινών.