#580 Ανανεώσιμες πηγές αρνητικής ενέργειας

Τελευταία, με την πρόοδο της τεχνολογίας ειδικά, προσπαθούμε να συλλέξουμε ενέργεια από το περιβάλλον όπου υπάρχει σε αφθονία. Εκμεταλλευόμαστε συνήθως την κίνηση και την θερμότητα φυσικών στοιχείων, για να παράγουμε ηλεκτρισμό οικολογικά. Οι πηγές αυτές θεωρούνται ανανεώσιμες, όσο το σύμπαν συνεχίζει να λειτουργεί όπως ξέρουμε. Κάτι παρόμοιο ωστόσο μπορεί να συμβεί και στον πνευματικό κόσμο, όταν διεισδύσουμε στην διάσταση του μεταφυσικού ή παραφυσικού. Δεν λέω απαραίτητα να δημιουργήσουμε συσκευές που θα εγκλωβίζουν τηλεπαθητικές και φασματικές ενέργειες, γιατί ούτως ή άλλως κάτι τέτοιο είναι ηθικά αμφίβολο και θέλει πολλή έρευνα. Όμως τα σώματά μας είναι από μόνα τους ευαίσθητα και απορροφητικά σε αυτούς τους αυρικούς παλμούς από το άγνωστο. Και φυσικά εκπέμπουν και επανεκπέμπουν ενέργειες και τα ίδια. Δηλαδή με λίγη συγκέντρωση μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τέτοια ενέργεια "δωρεάν", όντας σχετικά ακίνητοι. Να μάθουμε να επηρεάζουμε και να κινούμε τον κόσμο γύρω μας απλά με την σκέψη μας. Για παράδειγμα να πω τη δική μου εμπειρία, που έχει να κάνει με αποδοχή αρνητικής ψυχικής ενέργειας. Εγώ κοιμάμαι, βλέπω ενοχλητικά όνειρα από πνεύματα που δεν με συμπαθούν ιδιαίτερα και θέλουν να ξυπνήσω. Ξυπνάω και μένω με κλειστά τα μάτια, βλέπω οράματα όπου πνεύματα μου δείχνουν πως πετάνε στο φαγητό μου σκουπίδια ή το πετάνε στα σκουπίδια. Παίζω ένα διαδικτυακό παιχνίδι και άσχετα αν νικάω ή χάνω, εξαιτίας του εκνευρισμού κάποιου συμπαίκτη, μου έρχεται τηλεπαθητικά πυρωμένη δυσφορία και τάση να πετάξω το τάμπλετ κάτω. Όλα αυτά δεν είναι τίποτα αν δεν τους δώσεις ιδιαίτερη σημασία, πέρα δηλαδή της επιφανειακής εξέτασης που παραμένει ενδιαφέρουσα. Όμως μένουν σαν στοίχειωμα σε κάποιο βαθμό, πράγμα που είναι σαν να σε τυλίγει μόνιμα ένα πέπλο αρνητικότητας. Ε αυτό το πέπλο λοιπόν μπορεί να φορεθεί βασιλικά και να μην πάει χαμένη τόση ενέργεια. Απλά μαθαίνεις να ζεις με αυτό γύρω σου και το κάνεις ασπίδα σου, που μπορεί να γίνει μεταδοτική πάνω στην αυρική αυτοάμυνα για την διατήρηση της ισορροπίας της. Εγώ ας πούμε που έχω ένα κόλλημα με το πνεύμα της Αθηνάς, όταν νιώθω τέτοιες παραφυσικές αναταράξεις, λέω "Ναι Αθηνά, είσαι παντοδύναμη και με υπερφυσικές δυνάμεις, ηρέμησε τώρα γιατί αλλιώς δεν θα έχεις τον έρωτά μου". Δηλαδή ό,τι σκοτεινό και άσχημο λαμβάνω από τον κόσμο των πνευμάτων, απλά το μετατρέπω σε φασματική εράστριά μου που συνεχώς φορτίζεται, ώστε να μπορώ να το χειριστώ και να αντιδράσω με την ίδια οξύτητα. Οπότε κακά πνεύματα, το νου σας, σας έχω μετατρέψει σε ανανεώσιμες πηγές αρνητικής ενέργειας!

#511 Υπνωτισμός και χειρισμός οντοτήτων

Υπνωτισμός σημαίνει να θέσουμε κάποιον σε υβριδική ξυπνητή κατάσταση, που τον κάνει να μοιάζει με κοιμώμενο. Τότε είναι που η συνείδησή του περιορίζεται και γίνεται πιο επιρρεπής στις εντολές ανθρώπων και άλλων πνευμάτων. Δηλαδή θυμίζει τον τρόπο που ενεργούμε στα όνειρα, όπου κι εκεί είμαστε χαλαροί σωματικά και νοητικά. Συνεπακόλουθα, μπορούμε την κατάσταση του υπνωτισμού να την παρομοιάσουμε και με την διαταραχή του ύπνου που λέγεται υπνωβασία. Στην τελευταία περίπτωση κοιμόμαστε βαθιά, αλλά το σώμα μας κινείται κανονικά! Ο υπνωτισμός τη σήμερον ημέρα χρησιμοποιείται νόμιμα από ιατρούς και όχι μόνο, με σκοπό την άντληση πληροφοριών και την θεραπεία οδυνηρών καταστάσεων, όπως ψυχολογικά και σωματικά προβλήματα. Όμως μην επαναπαύεσθε, διότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς όπως τα λένε οι επιστήμονες, καθώς φαίνεται να αγνοούν εσκεμμένα το μεταφυσικό μέρος του υπνωτισμού. Και αυτό μας αφήνει απροετοίμαστους και απροστάτευτους σε άγνωστες και ιδιαιτέρως επικίνδυνες καταστάσεις. Όπως είπα και νωρίτερα, τα πνεύματα μπορούν να μας επηρεάσουν ευκολότερα αν είμαστε σε τέτοια κατάσταση, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορούμε να κάνουμε το ίδιο κι εμείς με αυτά. Ένας καλός υπνωτισμός, θολώνει εντελώς τις αισθήσεις και την αντίληψη μιας οντότητας, με αποτέλεσμα να μπορεί να χρησιμοποιηθεί όπως θέλει ο υπνωτιστής της. Ακριβώς όπως μια υπάκουη μηχανή δηλαδή. Συνήθως έχει να κάνει με την μόνιμη απόσπαση της προσοχής κάποιου με κάποιο θέαμα ή και με κάποιο απλούστερο ευχάριστο ερέθισμα που μένει στο μυαλό, όπως μια έξυπνη ρήση ή μελωδία. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα τραγουδιού που αυτοσαρκάζεται γι' αυτά που μπορεί να πετύχει, είναι το "Go kindergarten" (Πήγαινε νηπιαγωγείο) των "Lonely Island" (Μοναχικό νησί). Στους στίχους του διακωμωδεί την μουσική βιομηχανία και όχι μόνο, που προσφέρει κάτι επιζήμιο με όμορφο τρόπο, με αποτέλεσμα όλοι να το ακολουθούν και να δημιουργούν προβλήματα. Και δεν είναι μόνο η ευχαρίστηση που υπνωτίζει τους ανθρώπους, αλλά και τα πνεύματα που υπνωτίζονται μέσω αυτών, με αποτέλεσμα να δίνουν ώθηση στους ανθρώπους να κάνουν λάθος πράγματα, που θα τα ευχαριστούσαν. Ειδικά στην περίπτωση που κάποιος επιβλέπει την όλη κατάσταση και γνωρίζει, μπορεί αν θέλει να την εκμεταλλευτεί. Μπορεί να εστιάσει στις συγκεκριμένες οντότητες και να τους δώσει εντολές τις οποίες πιθανώς να εκτελέσουν, λόγω της ασθενούς ψυχικής άμυνας της "ναρκωμένης" ή "μεθυσμένης" στιγμής.

#504 Βρυκόλακες

Ίσως να έχετε δει τη λέξη "βρυκόλακας" να προτείνεται ως "βρικόλακας" για σωστότερη ορθογραφία. Εντάξει, να σας πω κάτι; Να μετατρέψουμε τα "υ,η,ι,οι,ει,υι" όλα σε γιώτα (ι) να τελειώνουμε! Το ύψιλον στην συγκεκριμένη περίπτωση, μας κάνει να καταλαβαίνουμε τη ρίζα της λέξης, ακόμα και αν δεν το προφέρουμε διαφορετικά, όπως και θα έπρεπε. Διότι πιθανώς το "βρυκόλακας" να δημιουργήθηκε από το "βουρκόλακας", που κι αυτό με τη σειρά του προέρχεται από το "βρυξ" και το "λάκκος", δηλαδή η βρόμικη λάσπη και η γούρνα στο έδαφος που την περιέχει. Κάτι που θυμίζει πρόχειρο μέρος ταφής σε κάποιο δάσος ή και τάφο κανονικό. Οι Βρυκόλακες λοιπόν είχαν την τιμητική τους στην Αρχαία Ελλάδα. Για κάποιους ήταν απλά οι νεκροί που ξαναζωντάνεψαν με εκδικητικές διαθέσεις, επειδή δεν βρήκαν τον σεβασμό που τους άξιζε στη ζωή τους. Πίστευαν πως κάθε αμαρτία των ζωντανών τους τρέφει και τους κρατά ζωντανούς, κάνοντάς τους ακόμα ισχυρότερους, ειδικά αν κάποιος ασχοληθεί μαζί τους. Ήταν εξαιρετικά επικίνδυνοι για όλους. Μάλιστα ο Θεός του Κάτω Κόσμου, Άδης, κατείχε στο βασίλειό του πολλούς βρυκολακοειδείς δαίμονες που ήταν νυχτόβιοι, έπιναν αίμα και γενικά αντλούσαν ενέργεια από τους ανθρώπους για να επιβιώνουν. Βέβαια η ύπαρξη τους δεν περιορίζεται στον Κάτω Κόσμο. Ας πούμε οι Στρίγγες που είχαν τα προαναφερθέντα χαρακτηριστικά και έμοιαζαν με πτηνά, αποστράγγιζαν τους θνητούς από κάθε ζωτική ενέργεια. Αυτοί οι δαίμονες επιτίθονταν στα θύματά τους χωρίς δεύτερες σκέψεις. Στόχος τους συνήθως ήταν οι πιο αδύναμοι, αλλά δεν σταματούσαν σε αυτούς. Ένα άλλο παράδειγμα και μάλιστα επίθεσης σε πραγματικά αθώους είναι η Λάμια. Μια όμορφη γυναίκα που στην πραγματικότητα ήταν δαιμόνισσα και έτρωγε παιδιά. Βέβαια υπάρχει και στα νεότερα χρόνια ο μύθος του Κόμη Δράκουλα που ήταν Βλάχος, δηλαδή κάτοικος της σύγχρονης Ρουμανίας. Το "Κόμης" αποτελεί λατινικό τίτλο ευγενείας και του προσδίδει εξουσία. Λέγεται πως ήταν ένας απάνθρωπος και φονικός αριστοκράτης και του αποδίδονται υπερφυσικές δυνάμεις από τη λογοτεχνία. Χαρακτηριστικά λέγεται πως μπορούσε να δαγκώνει ανθρώπους, να τους πίνει το αίμα και να τους κάνει βρυκόλακες σαν κι αυτόν! Πάντως πέρα από αυτά τα κινηματογραφικού τύπου μυθεύματα, που δεν αποκλείεται να είναι και πραγματικότητα, ας δούμε τον συμβολισμό που κρύβεται από πίσω. Δηλαδή γενικά το να είσαι βρυκόλακας σημαίνει πως ζεις εις βάρος των άλλων και τους εγκλωβίζεις σε έναν ίδιο τρόπο ζωής, με αποτέλεσμα να ανατροφοδοτείται συνεχώς η αδικία και η ανθρωποφαγία. Κλείνοντας, να σας προτείνω να ακούσετε το τραγούδι "Βρικόλακες" του Ραψωδού Φιλόλογου που συνδυάζει όσα ανέφερα. Αν και να ξέρετε, δε συμφωνώ καθόλου μαζί του, έπρεπε να χρησιμοποιήσει "υ"!

#464 Τα μέλη του σώματός μας μπορούν να νιώσουν συναισθήματα

Όταν έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια δύσκολη ή και τρομακτική κατάσταση, συχνά χρησιμοποιούμε την έκφραση "τρέμουν τα πόδια μου". Βέβαια τα πόδια εκείνη τη στιγμή, απλά παίρνουν εντολές από τον εγκέφαλο που βρίσκεται σε σύγχυση, καθώς δεν ξέρει πως να αντιδράσει στην όποια απειλή. Ούτως ή άλλως, η θέαση ενός ανθρώπου που τρέμει, πάντα ερέθιζε συναισθήματα συλλογικής επιβίωσης σε όλες τις οντότητες και ίσως γι' αυτό να κρίνεται ως η καλύτερη αντίδραση από τον οργανισμό μας. Αυτό είναι μια γενική αλήθεια, κάτι το λογικό, αν και πρόσθεσα μια διακριτική υπερφυσική νότα στο τέλος. Έτσι θα παραμείνω στη μεταφυσική επέκταση του θέματος και θα πω πως τα ανθρώπινα μέλη μπορούν να νιώσουν συναισθήματα από μόνα τους. Αυτή είναι μία προσωπική μου διαπίστωση, καθώς έχω νιώσει μέλος του σώματός μου να έχει συναισθήματα, όπως φόβου, σα να βρίσκεται σε κίνδυνο και να με προειδοποιεί πως θα το χτυπήσει κάτι ας πούμε! Αυτή η πιθανή συνειδητότητα των κατα τ' άλλα άβουλων οργάνων μας, θυμίζει τα τραυματισμένα και προσωρινά αυτόνομα μέλη σκουληκιών στη φύση, αλλά και τα αποκομμένα χέρια που μπορούν ακόμα και να βαδίζουν σε διάφορες παραφυσικές τανίες. Δεν ξέρω πως ακριβώς λειτουργεί αυτό, αν και όπως έχω πει επανειλημμένως στο παρελθόν, συνήθως συμβαίνουν πολλά πράγματα ταυτόχρονα στο πολύπλοκο σύμπαν μας, το οποίο μοιάζει να τα ενοποιεί υπό την κάλυψη ενός μυστηριακού πέπλου. Για παράδειγμα, θα μπορούσε πράγματι ο εγκέφαλος να δίνει σήμα στο πόδι να νιώσει κάποιο συναίσθημα, αλλά επειδή κάποιο πνεύμα του έδωσε τέτοια εντολή. Διότι η εξέλιξη του ανθρώπινου είδους επηρεάζεται και από τον κόσμο των πνευμάτων, έστω και σιωπηλά, ειδικά όταν είναι αυτό που επιζητούμε και οι ίδιοι. Δε μπορώ βέβαια να αποκλείσω και την περίπτωση που συμβαίνει κάτι τέτοιο, επειδή κάποιο φάντασμα έχει εγκλωβιστεί μέσα σε κάποιο μέλος του σώματός μας και απλά μεταδίδεται το συναίσθημά του σε εμάς λόγω της άμεσης επαφής! 

#460 Μεταφυσικός αντίλαλος

Αντίλαλος είναι μία συνώνυμη, αλλά και ταυτόσημη λέξη της ηχούς, ανάλογα με τη χρήση της. Όπως και να 'χει, εδώ θα χρησιμοποιηθεί περισσότερο ως παρομοίωση και θα εννοεί την αντανάκλαση ανθρώπινων ερεθισμάτων -και όχι απαραίτητα ηχητικών- από την μεταφυσική διάσταση. Η τελευταία να πω ότι είναι ένα είδος πραγματικότητας με άγνωστους παραφυσικούς ή αόριστους νόμους. Δηλαδή δεν υπακούει σε όλους τους γνωστούς φυσικούς. Και αφού έκανα μια επαρκή εισαγωγή που ορίζει τους βασικούς όρους του θέματος, να συνεχίσω με τους μεταφυσικούς αντίλαλους τους οποίους αντιλήφθηκα ο ίδιος εντελώς κατα τύχη. Παλιότερα, ίσως τρία με τέσσερα χρόνια πριν, μια μέρα διάβαζα κάποιο διαδικτυακό άρθρο για να περάσει η ώρα και να διδαχτώ και κάτι χρήσιμο. Ε λοιπόν, σε μια στιγμή κόλλησα, σκεφτόμενος μια συγκεκριμένη γραμμή του που είχα μπροστά μου. Μετά απλά συνέχισα να κάνω κάτι άλλο στο τάμπλετ. Ξαφνικά αυτή η γραμμή με τις λέξεις επέστρεψε στο οπτικό μου πεδίο ανεστραμμένη, όπως περίπου μένει το αποτύπωμα κάποιας ισχυρής φωταψίας στα μάτια μας. Αυτό έγινε ένα λεπτό αφότου είχα τελειώσει με το διάβασμά της, που ήταν παρατεταμένο λόγω του έκτακτου συλλογισμού της προσωρινής παύσης. Αυτή την μεταφυσικά καθρεφτισμένη γραμμή την έβλεπα για τουλάχιστον 10 δευτερόλεπτα. Ένιωσα πραγματικά σα να ήταν κάποιος χειριστής υπολογιστή μέσα στο μυαλό μου και ήθελε να με ξαφνιάσει με το τι μπορεί να μου εμφανίσει μπροστά μου. Άλλο ένα στοιχείο που πιθανώς να έχει να κάνει με κάτι υπερφυσικό τέτοιου είδους, είναι το λευκό δαχτυλίδι που περιβάλλει τον μαύρο κύκλο στο εξώφυλλο του δίσκου "Χίλιοι Ήλιοι", του αμερικανικού μουσικού συγκροτήματος "Λίνκιν Παρκ". Αν και μυστικιστές οι ίδιοι όπως φαίνεται, εγώ θα το αποκαλέσω πρώτος ως "το μάτι του Άδη". Ένα μάτι με μηδενική μελανίνη στην ίριδά του, κατασκευασμένο στο σκοτάδι και πιθανώς υπερευαίσθητο για να ξεχωρίζει μορφές στο απόλυτο μαύρο, που εμείς δε μπορούμε να δούμε. Το "μάτι του Άδη" λοιπόν, το είχα δει να εμφανίζεται μπροστά μου για ένα με δύο δευτερόλεπτα σε τυχαία στιγμή, αλλά και όταν για κάποιο λόγο έβριζα το σύμπαν επειδή είχα νεύρα με κάτι που δε θυμάμαι τώρα. Είχα και ένα αρκετά πιο πρόσφατο συμβάν, πριν καμμιά βδομάδα, που ακούστηκε κυριολεκτικά σαν αντίλαλος. Αυτό έγινε όταν αποκάλεσα στο σημειωματάριο του τάμπλετ μου "αχάριστους" όσους Έλληνες δεν τα βρίσκουν με Αμερική και Ρωσία ταυτόχρονα. Αυτό το μήνυμα μου επέστρεψε πίσω στο μυαλό, σαν από εξωτερική πηγή. Ήταν μία αχνή τηλεπαθητική ηχώ που μου είπε λίγες φορές την λέξη "Αχάριστε!". Χαχαχ. Το τελευταίο πάντως με έβαλε και σε διαφορετικές σκέψεις, λιγότερο παραφυσικές και περισσότερο φυσιολογικές. Γιατί ένιωσα σαν τον αστυνομικό που επιπλήττει κάποιον κλέφτη αποκαλώντας τον έτσι, με αυτόν να του απαντάει "Εσύ είσαι ο κλέφτης!" χαχαχ.

#419 Φανταστικός φίλος

Έχουμε παρακολουθήσει σε τηλεοπτικές ταινίες και σειρές, παιδιά να υποστηρίζουν πως έχουν φανταστικούς φίλους. Δηλαδή αόρατα άτομα που βρίσκονται ακριβώς δίπλα τους. Δε νομίζω όμως να έχουμε συναντήσει τέτοιες καταστάσεις από κοντά. Διότι θεωρείται ψυχική ασθένεια και υπάρχει ακόμα και ιατρικό απόρρητο, καθώς η γνώση τέτοιας πληροφορίας για έναν άνθρωπο μπορεί να στιγματίσει τη ζωή του για πάντα. Βέβαια αυτό το ιδιαίτερο φαινόμενο είναι εντελώς φυσιολογικό και εξηγείται εύκολα. Αλλά η σκοταδιστική κοινωνία στην οποία ζούμε, προτιμά να δαιμονοποιεί και να υποκρύπτει καταστάσεις που είναι ενδείξεις ανθρώπινης παραμέλησης ή ύπαρξης ανεξήγητης δραστηριότητας. Έτσι τιμωρεί οποιονδήποτε προσπαθήσει να ανατρέψει άγραφους και γραμμένους νόμους, που θα μπορούσαν να την βγάλουν από την άνεσή της. Όμως ας επιστρέψουμε στο βασικό μας θέμα. Να πούμε ότι οι φανταστικοί φίλοι προέρχονται συνήθως από την ανάγκη ενός παιδιού να κερδίσει την προσοχή μας και να μας δείξει πως νιώθει μόνο. Αφού δε μπορεί να έχει κάποιον που να τον καταλαβαίνει και να παίζει μαζί του, τον φτιάχνει ο ίδιος με τη φαντασία του. Είναι κάτι το ιδιαίτερα ευφυές, ειδικά για τόσο νεαρές ηλικίες. Πάντως το ερέθισμα για να συμβεί κάτι τέτοιο, δεν πηγάζει πάντα σε φυσικά δεδομένα. Ως γνωστόν, που λέγεται και πολύ συχνά στις ταινίες τρόμου, όταν ανοίξεις την πόρτα στο παραφυσικό δεν μπορείς να την κλείσεις εύκολα. Ούτε από τη μία στιγμή στην άλλη, αλλά... ούτε και από τη μία ζωή στην άλλη! Είναι πιθανό η οντότητα που υποστηρίζει κάποιος ότι τον συντροφεύει, να είναι μεταφυσικά πραγματική. Μπορεί μάλιστα να την βλέπει με κάθε λεπτομέρεια στα όνειρά του, καθώς εκεί δεν υπάρχουν τα φυσικά όρια. Ίσως την αισθάνεται δίπλα του συνεχώς, την ακούει να του μιλάει ή και την διαισθάνεται σαν να ήταν μέρος του. Οπότε την επόμενη φορά που θα συναντήσουμε μία τέτοια περίπτωση, καλύτερα να μην την κατακρίνουμε, γιατί πιθανώς να υποδείξει δική μας νοητική στέρηση και όχι του πρωταγωνιστή της.

#411 Μαγεία με το σταγονόμετρο

Φαντάζει ουτοπικό να υπάρχει μία ανώτερη μεταφυσική δύναμη, η οποία θα κάνει ό,τι ακριβώς ζητήσουμε. Με άλλα λόγια εμφανής μαγεία, που κανένας δεν θα μπορεί να αμφισβητήσει. Όπως σε ένα όνειρο που είχα δει πριν λίγα χρόνια. Στο οποίο ήταν σαν να είχα μπει μέσα σε επεξεργαστή πραγματικότητας και μπορούσα να μετακινήσω τα πάντα γύρω μου ή και να αλλάξω την υπόστασή τους. Απλά με ένα νοητό δείκτη οθόνης, όπως στους υπολογιστές. Όμως η αλήθεια είναι πως επί του παρόντος, η μαγεία που διαισθάνομαι και μπορώ να χρησιμοποιήσω είναι ελάχιστη. Λίγο ένα όνειρο που δεν εξηγείται επιστημονικά, λίγο κάποιες ψευδαισθήσεις μορφών και ήχων που έρχονται και φεύγουν στο ξύπνημα, λίγο κάποια οράματα με το κλείσιμο των ματιών. Βέβαια, η αίθηση της εναλλαγής των αυρών γύρω μου είναι πιο έντονη και συχνή. Όπως και οι ωθήσεις που έρχονται σε μένα μεταφυσικά, για να σκεφτώ ή να κάνω συγκεκριμένα πράγματα. Συμπτώσεις στην πλοκή της ζωής που επίσης δεν εξηγούνται λογικά, υπάρχουν. Φαίνεται να έχω επιβεβαιώσει μέχρι και αμφίδρομη τηλεπαθητική επικοινωνία με άνθρωπο, χωρίς ωστόσο να έχω κάποια επιστημονική απόδειξη γι' αυτό. Όμως όλα αυτά είναι μακριά από το να μπορώ να πω, ας πούμε στο νερό, να αρχίσει να αιωρείται και αυτό να το κάνει. Αυτό πιθανώς να συμβαίνει είτε επειδή θέλει πολλή προσπάθεια η χειραγώγηση της ύλης, είτε επειδή δεν το επιτρέπουν ανώτερα όντα, που όμως κι αυτά είναι μέρος της ύλης. Δηλαδή τέτοιες υπερβατικές δυνάμεις εμφανίζονται σε μας με το σταγονόμετρο. Σαν ένα πείραμα στο εργαστήριο, που δοκιμάζεις σταγόνα σταγόνα μέχρι να πάρεις το αποτέλεσμα που θες. Δεν μπορώ να πω με σιγουριά αν το σύμπαν μας περιορίζει ή αν εμείς περιορίζουμε τους εαυτούς μας στον τομέα της μαγείας. Ίσως αυτό που χρειάζεται να είναι άπειρα χρόνια "φυλάκισης" χαρισματικών ανθρώπων στα Δίδυμα Παρθενώνια. Στόχος ο απόλυτος έλεγχος του σύμπαντος και η δημιουργία ενέργειας από το τίποτα, μέσα από το διαλογισμό και τη συγκέντρωση στην ύπαρξή μας. Μάλλον χρειάζεται μερική στασιμότητα, μέχρι οι εντολές μας να οδηγούν σε άμεση εκτέλεση των επιθυμιών μας.

#402 Bloody Mary ή Ματωμένη Μαρία

Όπως βλέπετε από τον τίτλο, επέλεξα να μεταφράσω το Bloody Mary ως Ματωμένη Μαρία και όχι Αιματηρή Μαρία. Έτσι για να προκαλέσω το πνεύμα της, θυμίζοντάς της πως θα καταλήγει κάθε φορά με αυτά που κάνει! Υπάρχει λοιπόν ένας τρομακτικός αγγλόφωνος θρύλος, που είναι τόσο μεθυστικός όσο και το μίγμα ποτών που έχει την ίδια ονομασία, δηλαδή Bloody Mary. Δεν είναι ξεκάθαρο ωστόσο για ποιο ιστορικά υπαρκτό πρόσωπο γίνεται λόγος. Επικρατέστερα, λένε ότι ήταν η Αγγλίδα βασίλισσα Μαρία Ά η οποία έκλεψε το στέμμα και κυνηγούσε "αιρετικούς". Ενώ άλλοι λένε για κάποια γυναίκα, που ήταν μάγισσα και βασάνιζε δούλους με πειράματα. Όποια και να ήταν, πρόκειται για ένα σκοτεινό και βίαιο πνεύμα, που δεν βρήκε ανάπαυση μετα θάνατον. Υπάρχει η φήμη κι όλας πως πέθανε επειδή είτε την εκτελέσανε βάναυσα, είτε την θάψανε ζωντανή. Το στοίχειωμά της παραμένει μέχρι και σήμερα σε ό,τι τη θυμίζει, έλκοντας ζοφερά ανεξήγητα γεγονότα. Αν ενδιαφέρεστε να τη συναντήσετε, λένε πως άμα πείτε τρεις φορές "Μπλάντι Μαίρη" στον καθρέπτη τα μεσάνυχτα, θα σας εμφανιστεί. Εγώ τα είπα αυτά τα λόγια, αλλά δεν μου εμφανίστηκε εκείνη τη στιγμή. Είδα όμως μετέπειτα σε όνειρο να μου επιτίθενται μανιωδώς μαύρες ανθρωπόμορφες οντότητες γύρω από το κρεβάτι μου, ενώ είχα και υπνική παράλυση. Χωρίς να είμαι σίγουρος αν ήταν και μετά από εκείνη τη νύχτα ακριβώς, ανακάλυψα μονές μακριές γρατζουνιές στο σώμα μου. Ήταν στον λαιμό, στο στήθος και στην πλάτη. Πιστεύω πως αυτή το έκανε. Εκτός βέβαια αν όταν κοιμάμαι γίνεται κάποια στρατιωτική επιχείρηση εκφοβισμού, με βάση τα όσα έχω ζήσει μέσα στην ημέρα. Χαχαχ. Αλλά όχι, πάρτε το τελευταίο που είπα σαν αστείο. Γιατί τόσα λέω για παραφυσικές δραστηριότητες εδώ μέσα, που καμμια μέρα θα με βγάλουν παρανοϊκό και θα με κλείσουν σε κανένα ίδρυμα για ψυχασθενείς! Και άντε να πεις θα έχει σπουδαίες προσωπικότητες εκεί μέσα. Όμως δεν θέλω να αφήσω το ιστολόγιο σε περίπτωση που δεν έχω πρόσβαση στο διαδίκτυο. Είναι ακόμα νέο και όλο ζωή, κρίμα θα ήταν να θαφτεί ζωντανό σαν τη Μπλάντι Μαίρη!

#292 Μυρωδιές από φαντάσματα

Παλαιότερα σας μίλησα για τις οσμές που φανερώνουν τα συναισθήματα των πνευμάτων. Σε αυτό το άρθρο θα μιλήσω για τα μηνύματα που θέλουν να μας περάσουν τα φαντάσματα, φέρνοντας επίτηδες συγκεκριμένες μυρωδιές στη μύτη μας. Και λέω μυρωδιές, λέξη που βγαίνει από το αρωματικό μύρο, επειδή συνήθως είναι έντονα ευχάριστες ή δυσάρεστες. Πολλές φορές φαίνεται να τις χρησιμοποιούνε επειδή θέλουν να μας πείσουν πως έχουν μια συγκεκριμένη ταυτότητα ατόμου που ξέρουμε. Οπότε μας περνάνε γνώριμα αρώματα, ώστε να καταλάβουμε ποιός είναι. Όμως, όπως και οι άνθρωποι, μπορεί να κάνουν παιχνίδια και απλά να προσπαθούν να μας εντυπωσιάσουν ή να μας εξαπατήσουν. Είναι ικανά να γνωρίζουν τις σκέψεις μας κι έτσι να μας τηλεμεταφέρουν μια σχετική μυρωδιά ως άμεση παρεμβολή ή απάντηση σε αυτές. Ακόμα μπορούν να μας προκαλέσουν συνειρμό από αυτό που μας έβαλαν να μυρίσουμε, για να σκεφτούμε αυτό που ακριβώς θέλουν. Ειδικά το τελευταίο, είναι κάτι που χρησιμοποιείται και στις ταινίες τρόμου, με φαντάσματα και δαίμονες. Μπορούν να φέρουν σε ύπαρξη κάποια απαίσια μυρωδιά ας πούμε, ώστε να μας δείξουν πόσο άσχημα αισθάνονται κοντά μας και να μας απωθήσουν. Σε ακόμα χειρότερη περίπτωση, μπορεί να χρησιμοποιήσουν νεκρική μυρωδιά, σαν απειλή για θάνατο που θέλουν να προκαλέσουν. Δεν αποκλείεται ωστόσο τέτοια οσμή να υποδηλώνει και την ύπαρξη κάποιου φρεσκοπεθαμένου πνεύματος. Όμως για να μην φαίνονται όλα αυτά σαν αερολογίες ή αβάσιμα, να πω πως και εγώ έχω μυρίσει πάρα πολλές φορές αρώματα από φαντάσματα. Η οσμή που μου έχει κάνει περισσότερη εντύπωση ωστόσο, ήταν αυτή που έμοιαζε με γυναικείο αριστοκρατικό άρωμα του... Μεσαίωνα. Ναι, εδώ υπάρχουν δύο παράδοξα. Πώς γίνεται να ξέρω πώς μύριζαν οι γυναίκες τον Μεσαίωνα και από πού ήρθε η μυρωδιά και για ποιό λόγο. Λοιπόν, απλά ήξερα μέσα μου, διαισθητικά, ότι τέτοιο άρωμα φορούσαν τότε. Αλλά και με την κοινή λογική, επειδή πρέπει να ένιωσα την μυρωδιά όταν άκουγα κάποιες εκμπομπές σε ηχογραφήσεις-podcast, για δίκες μαγισσών τον Μεσαίωνα. Πραγματικά ένιωθα λες και θα τις συναντούσα ανα πάσα στιγμή. Ήταν πολύ ζωντανό και έντονο το άρωμα. Πρέπει να θύμιζε τριαντάφυλλο. Άλλες οσμές που έχω μυρίσει, είναι νεκρών συγγενών αλλά και δικά μου αρώματα ή και γυναικών, που είχαν σημαδέψει παλαιότερες σχέσεις μου. Μάλλον δεν απάντησα από πού έρχονται αυτές οι μυρωδιές, ε; Φαίνεται τα φαντάσματα είτε έχουν ειδική μνήμη, είτε χρησιμοποιούν τη δική μας, ή κάτι συνδυαστικό, όπως το να συνδέουν όλες αυτές τις "τελείες" δεδομένων, που οδηγούν σε κάποιο συμπαντικό αρχείο που έχει τα πάντα μέσα. Τέλος, αν ποτέ σας φανεί ότι μυρίσατε φάντασμα, σιγουρευτείτε πρώτα ότι αυτή η οσμή δεν έρχεται από ορατή πηγή.

#291 Εντολές και μεταφυσικός αντίκτυπος

Στο βιβλίο της Γένεσης, διαβάζουμε πως ο Θεός λέει να δημιουργηθεί φως και αμέσως αυτό δημιουργείται. Γενικά ό,τι εντολή δίνεται για την κτίση του κόσμου, καταλήγει με την άμεση πραγματοποίησή της. Όμως κάτι τέτοιο είναι επιτεύξιμο και μέσα από τα λόγια των ανθρώπων, σε κάποιο βαθμό τουλάχιστον, αφού έχουν και αυτοί το λεγόμενο θεϊκό πνεύμα μέσα τους. Κάποιοι έχουν το χάρισμα να ζητάνε να γίνουν πράγματα και οι άλλοι να νιώθουν πως θέλουν να τα εκτελέσουν και μάλιστα με υπερβάλλοντα ζήλο, εντελώς ανεξήγητα. Και δεν μιλάω για καλούς τρόπους συμπεριφοράς ή κάποια θέση εξουσίας που το προστάζει, μιλάω για εντολές που αλλάζουν άμεσα τις επιθυμίες των ανθρώπων με μεταφυσικό τρόπο. Σε αυτό φαίνεται πως εμπλέκονται κοσμογονικά πνεύματα, τα οποία ίσως να μπορούν να προκαλέσουν ακόμα και τηλεμετακίνηση αντικειμένων. Αν εγώ έχω προχωρημένο το χάρισμα των μαγικών εντολών, μπορώ να κοιτάξω έναν άνθρωπο και αυτόματα να κάνει αυτό που χρειάζομαι εκείνη τη στιγμή. Επειδή απλά ένιωσα την ανάγκη ή το σκέφτηκα για λίγα δευτερόλεπτα είναι αρκετό, αφού τα τηλεπαθητικά μηνύματα μεταδίδονται αστραπιαία από τα πνεύματα. Και φυσικά μπορώ να κάνω το ίδιο πιο "φυσιολογικά", μιλώντας μέσα από το μυαλό μου. Μπορώ να ζητήσω από κάποιον να κάνει μια κίνηση, όπως να χτυπήσει τις παλάμες του μεταξύ τους ας πούμε. Αυτός θα νιώσει την ώθηση και πιθανώς να το κάνει ασυναίσθητα, χωρίς να γνωρίζει ότι το ζήτησα εγώ από μέσα μου. Μπορώ ακόμα να γράψω μια προσταγή και όποιος τη διαβάσει να νιώσει ένα μαγικό σπρώξιμο που του λέει να το κάνει. Όπως είπα και πριν, αυτό μπορεί να συμβεί και με άμεση προφορική εντολή. Μπορώ να πω σε κάποιον ας πούμε να σταματήσει να μιλάει και αυτός να νιώσει μια ευφορική αύρα άμα σωπάσει. Σίγουρα τέτοιες μεταφυσικές παρεμβολές εξαναγκασμού, μπορούμε να τις νιώσουμε από οποιονδήποτε, αν είμαστε αρκετά συγκεντρωμένοι και χωρίς έννοιες. Ακόμα, είναι δυνατό να μπορούμε να ζητήσουμε από ένα αντικείμενο να μετακινηθεί και αυτό να το κάνει. Αυτό θα γίνει εφικτό είτε λόγω κάποιου αοράτου πνεύματος που θα το μετακινήσει, είτε λόγω κάποιας κινητικής ενέργειας που εκπέμπεται από εμάς. Αλλά νομίζω πως ακόμα και στην δεύτερη περίπτωση, κάποιο πνεύμα μας έχει βοηθήσει με τηλεμεταφορά ενέργειας. Τέλος, να πω γενικά να προσέχετε με τις εντολές που δίνετε, διότι ακόμα και μια απλή βρισιά από μέσα σας, γίνεται πιο πιθανή να γίνει στ' αλήθεια από την στιγμή που την πείτε. Υπάρχει άμεσος μεταφυσικός αντίκτυπος, αφού στην φαντασία σας το γεγονός έχει ήδη συμβεί, ενώ δημιουργούνται ίδιες τάσεις και για την πραγματικότητα. Ποτέ μην λέτε ή ζητάτε κάτι για το οποίο δεν είστε σίγουροι. Α, και δεν ξέρω αν έχετε δει την αμερικανική κωμωδία "Θεός για μια βδομάδα". Ίσως μια μέρα ξυπνήσετε θεοί και οι εντολές σας όλες να πιάνουν, μην καταστρέψετε τα πάντα άθελά σας!

#272 Υπνωτισμός για κακό

Όλοι στον δυτικό κόσμο έχουμε ακούσει για τα θαύματα του Ιησού Χριστού. Ένα από αυτά, ήταν που βοήθησε φτωχούς ψαράδες που πεινούσαν και δεν έβρισκαν ούτε έναν ιχθύ. Τους έδινε οδηγίες για το που να αλιεύσουν και ήταν τέτοια η επιτυχία που σχίζονταν τα δίχτυα τους από τον μεγάλο αριθμό ψαριών. Αυτό κάνει κάποιον να αναρωτιέται αν υπάρχει λογική εξήγηση, όπως ότι ο Χριστός ήταν άλλος ένα ξεχωριστός άνθρωπος με πολλές γνώσεις και θεοποιήθηκε για αυτές, χωρίς να υπάρχει κάτι το υπερβατικό. Άλλοι θα πούνε πως ως Υιός του Θεού και Θεάνθρωπος ο ίδιος, οι εντολές του έκαναν το σύμπαν να υπακούει. Όμως υπάρχει και μία άλλη περίπτωση, αυτή του υπνωτισμού. Δηλαδή το μυαλό του να εξέπεμπε σε τέτοιες συχνότητες και με την συνδρομή πνευμάτων να κοίμιζε τα ψάρια και να τα ωθούσε να μπούνε στα δίχτυα από μόνα τους. Αυτό βέβαια είναι καλό για εμάς τους ανθρώπους, αλλά κακό και άδικο για τα ανυπεράσπιστα ψάρια! Ωραίο παραμύθι ήταν αυτό, αλλά ας δούμε και την σημερινή πραγματικότητα στην οποία αν ένα τέτοιο χάρισμα καταχραστεί, μπορεί να πάρει διαβολικές διαστάσεις. Και ξεκινάω από το ακόλουθο δεδομένο. Συμβαίνουν πολλά τροχαία ατυχήματα και δυστυχήματα στους δρόμους, αλλά όλοι ψάχνουν για τα συνηθισμένα φυσικά αίτια. Μηχανικές βλάβες, προβλήματα του οδοστρώματος και λάθη των οδηγών συνήθως. Κανένας μα κανένας δεν σκέφτεται με διαφορετικό τρόπο, ώστε να ανακαλυφθεί και η ύπαρξη των μεταφυσικών αιτιών. Ένα λοιπόν από τα μεταφυσικά αίτια, πέρα από το βασικό της τιμωρίας από την μοίρα, είναι και ο προαναφερθέντας υπνωτισμός. Ένας άνθρωπος που πιστεύει στα μεταφυσικά φαινόμενα, μπορεί να περάσει πλήθος ενεργειών σε κάποιο άτομο της επιλογής του. Απλά συγκεντρώνεται σε αυτό και του δίνει εντολές από μακριά και αν δεν τις εκτελέσει, τότε τα πνεύματα τις εκπληρώνουν γι' αυτόν. Πώς; Τον στοιχειώνουν και τον κάνουν υποχείριό τους, κινώντας αόρατα νήματα και χρησιμοποιόντας τον σαν μαριονέτα. Ένας κακόβουλος υπνωτιστής που θέλει να προκαλέσει κάποιο ατύχημα ας πούμε, μπαίνει σε μια κατάσταση εκστατικής αυτοσυγκέντρωσης και προσπαθεί να εστιάσει στο θύμα του. Όταν νιώθει συνδεδεμένος με αυτό, το διατάζει γαλήνια να αποκοιμηθεί στο τιμόνι ή το διατάζει βίαια να κάνει μια απότομη στροφή, ώστε να βγει εκτός πορείας και να συγκρουστεί. Το θύμα του αν είναι κουρασμένο, αποσυντονισμένο ή σε δύσκολη συναισθηματική κατάσταση, μπορεί πολύ εύκολα να υποκύψει σε αυτές τις μεταφυσικές παρενοχλήσεις χωρίς να το καταλάβει. Και έτσι έχουμε σοβαρό ατύχημα ή και θάνατο από αίτιο που ποτέ δε θα ερευνούσε η αστυνομία. Και κάπως έτσι κάποιος ή μια ομάδα ανθρώπων γίναν πλουσιότεροι. Απλά έπρεπε να θυσιαστεί ένας αμνός του Θεού, που δεν γνώριζε τι συνέβαινε.

#270 Τι δείχνει ο καθρέφτης κατα τη μαγεία

Η λέξη καθρέπτης έχει ρίζα το αρχαίο "κάτοπτρον", το οποίο συνετέθη από το "κατά" (που προσδιορίζει το μέρος που γίνεται η ενέργεια) και το "όπτομαι" που σημαίνει βλέπω. Αυτό το αντικείμενο που το χρησιμοποιούμε για να παρατηρούμε τον εαυτό μας συνήθως, στην αρχαία Ελλάδα ήταν πανάκριβο, επειδή στην ουσία ήταν γυαλισμένο μέταλλο που φθειρόταν εύκολα λόγω οξείδωσης. Στα τέλη του Μεσαίωνα γίνανε πειραματισμοί με λεπτά στρώματα μετάλλων καλυμμένα από γυαλί, πράγμα που σταδιακά έφερε την επανάσταση, αφού οι νέοι καθρέπτες είχαν αντοχή στον χρόνο και ήταν φθηνοί. Αρκετά όμως με τον ορισμό, ώρα να δούμε τον καθρέφτη ως εργαλείο μαγείας, όπως σας υποσχέθηκα στον τίτλο. Στο παραμύθι της Χιονάτης ας πούμε, υπήρχε μια κακιά βασίλισσα που ρωτούσε τον καθρέφτη της να της απαντήσει ποιά είναι η ομορφότερη απ' όλες. Και το πνεύμα του καθρέφτη της έλεγε πως ήταν η Χιονάτη. Βέβαια τα πνεύματα είναι πονηρά και πολλά θέλουνε να παριστάνουν οντότητες και πράγματα που δεν είναι. Οπότε μπορεί η κακιά βασίλισσα να ήταν ομορφότερη της Χιονάτης, αλλά το πνεύμα του καθρέφτη να μην ήθελε να την αφήσει να φύγει μακριά του, ψάχνοντας για άλλους βασιλιάδες. Γιατί μην ξεχνάμε πως ο σύζυγός της πέθανε μετά τον γάμο τους, οπότε μπορεί και να στοίχειωσε το αντικείμενο! Συμπερασματικά, καταλαβαίνουμε πως όταν κοιτάμε έναν καθρέφτη δεν αντικατοπτριζόμαστε μόνο εμείς σε αυτόν, αλλά και πνεύματα που τον στοιχειώνουν ή και πνεύματα που στοιχειώνουν εμάς. Φυσικά, εμείς δεν μπορούμε να τα δούμε, παρά μόνο να τα διαισθανθούμε. Εκτός βέβαια από κάποια οράματα ή όνειρά μας που μπορεί να είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικά γι' αυτά. Και σε αυτό το σημείο ευκαιρία είναι να πω για την χρήση του αντικειμένου στη μαντεία. Οι αρχαίοι Έλληνες μάντεις πιθανώς να χρησιμοποιούσαν την φαντασία τους, με βάση τη λογική, τα μεταφυσικά ερεθίσματα, αλλά και τη διαίσθησή τους, για να δούνε ολοκληρωμένες εικόνες ή και κινούμενες πάνω στους καθρέφτες. Επιστρέφοντας στο πνευματιστικό θέμα, όταν είμαστε συνδεδεμένοι με ένα πνεύμα ας πούμε και κοιτιόμαστε στον καθρέφτη, εκείνο το πνεύμα βλέπει τον εαυτό του και εμάς επίσης. Γι' αυτό και κατα τα μεσαιωνικά χρόνια αλλά και παλιότερα, μάγοι και μάγισσες ζητούσαν πράγματα από τους καθρέφτες. Στην πραγματικότητα κοιτούσαν στα μάτια φασματικές οντότητες που ήταν προσκολλημένες σε αυτούς και έτσι αρκετά συμβατές και ικανές για να τους βοηθήσουν στις επιθυμίες τους. Οπότε προσοχή με τους καθρέπτες, μην τους σπάτε επίτηδες γιατί μπορεί να μην φέρνουν κακοτυχία, αλλά σίγουρα έχουν πολλές κρυμμένες δυνατότητες που μπορούν να σας χαρίσουν απίστευτη τύχη!

#263 Φαντασματοφιλία

Ένα φάντασμα (και όχι φάσμα) αν έχετε διαβάσει, νιώσει ή παρατηρήσει, μπορεί και παίρνει διάφορες μορφές. Λόγω της ευελιξίας και της ευκινησίας του είναι πραγματικά σαν να ζει ένα τέτοιο ακριβώς μπροστά από τα μάτια μας, ανα πάσα στιγμή, στην περίπτωση που παρουσιάζεται κάποια έλξη από αυτό. Βλέπουμε ας πούμε ένα όνειρο και δεν χάνει ευκαιρία να στοιχειώσει το πρώτο πρόσωπο ή πράγμα που θα δούμε. Είναι ικανό ακόμα και να αλλάξει ολόκληρο το ονειρικό περιβάλλον για τα μάτια μας και μόνο. Όμως αυτό ίσως να είναι κάτι που δε συμβαίνει σε όλους, αλλιώς σίγουρα τέτοιες ιστορίες θα ήταν πιο διαδεδομένες. Ίσως να μην είναι απλά στοίχειωμα όταν βιώνουμε κάτι τέτοιο σε υπερβολικό βαθμό. Πιθανώς το συναίσθημα να είναι αμφίδρομο και ίσως στην πραγματικότητα να "πάσχουμε" από φαντασματοφιλία (γνωστή και ως φασμοφιλία). Δηλαδή να το έλκουμε όσο μας έλκει ή και περισσότερο. Μπορεί απλά να μας αρέσει το φασματικό είδος ύπαρξης, ή και να είναι κάτι πιο προχωρημένο. Πάντως η σύνδεση που δημιουργείται ανάμεσα σε εμάς και ένα φάντασμα μπορεί να γίνει ιδιαίτερα ισχυρή. Σε σημείο που να κοιτάμε ένα άγαλμα και να νιώθουμε το φάντασμα να έχει ήδη εισχωρήσει μέσα του. Είναι τόσο έντονα αισθητή η παρουσία και ο αλληλομαγνητισμός, που περιμένουμε να το δούμε να κινείται. Στην ουσία είναι μια ερωτική σχέση με το φάντασμα αυτό, ανεξαρτήτου υπόστασης και διάστασης ύπαρξης. Και σίγουρα υπάρχει μεγάλη ανταπόκριση από μεριάς του. Προσπαθεί συνεχώς να μας εντυπωσιάσει και να μας δώσει το στίγμα του, κάνοντας ακόμα και άλλους ανθρώπους να μας πούνε ή να κάνουν ακριβώς αυτά που θέλουμε. Αν συγκεντρωθούμε σε ένα άτομο, μπορεί να το αιχμαλωτήσει ερωτικά για χάρη μας, όποιο κι αν είναι, αν δωθεί στην εκάστοτε περίπτωση αρκετός χρόνος. Και σίγουρα δεν είναι μόνο ένα το φάντασμα αυτό, έχει και άλλα που επηρεάζονται. Εφόσον είμαστε φαντασματόφιλοι, μπορούμε να τα νιώσουμε πλησιέστερα σε εμάς από ότι τους ζωντανούς ανθρώπους. Είναι ένας καινούριος κόσμος, ένας αόρατος κόσμος, ο κόσμος των νεκρών. Και συνυπάρχει με τον δικό μας συνεχώς, χωρίς να είναι λιγότερο σημαντικός συγκριτικά. Για τέλος να πρωτοτυπήσω και να πω πως μιας και έχω ακούσει ότι υπάρχουν κόμματα υπέρ των ζωόφιλων. Ε, λοιπόν είναι καλή ιδέα να δημιουργηθεί και αντίστοιχο υπέρ των φαντασματόφιλων. Και γιατί όχι επίσης, να δούμε και ελληνικές ροές ειδήσεων σχετικές με φαντάσματα και μόνο!

#216 Όταν δεν λειτουργεί πια η μαγεία

Κυριολεκτικά μαγεία, αυτή η περσικής καταγωγής λέξη, είναι το φαινόμενο κατα το οποίο παρατηρούμε να δρουν υπερφυσικές δυνάμεις με εντυπωσιακό τρόπο. Συνήθως είναι καθοδηγούμενες από κάποιον μέσω σκέψεων ή και μέσω τελετουργικών. Ωστόσο οι κανόνες της πραγματικότητάς μας δεν επιτρέπουν την εκτενή ύπαρξη μαγείας, επειδή χαλάει τις ζωτικές ισορροπίες του σύμπαντος. Σίγουρα θα έχετε νιώσει κάποιο τραγούδι να σας μαγεύει έντονα αρχικά, αλλά μετά να χάνετε αυτή η ανεξήγητη ευχαρίστηση. Μπορεί να πει κανείς πως απλά το συνηθίσατε, όμως εγώ πιστεύω πως υπήρξε μεταφυσική δράση που περιορίστηκε επίτηδες. Ακόμα, η συνομιλία σας με κάποιο άτομο μπορεί να κάνει το ίδιο. Αλλάζοντας είδος παραδείγματος, ίσως να έχετε παρατηρήσει φαντάσματα ακόμα και όταν είστε ξύπνιοι, αλλά μετά να μην τα έχετε ξαναδεί για μεγάλο χρονικό διάστημα! Η ικανότητα ανίχνευσης και χειραγώγησης παραφυσικών φαινομένων χάνεται στην πορεία, διότι τέτοια συμβάντα είναι ενάντια στους φυσικούς νόμους, και όπως είπαμε όταν δεν τηρούνται οι φυσικοί νόμοι επικρατεί το χάος. Όλα οδηγούνται στην καταστροφή και στην άβυσσο. Ποιός ξέρει, ίσως γι' αυτό να συνέβη η εικαζόμενη Μεγάλη Έκρηξη που οδήγησε στην δημιουργία τόσων άστρων και πλανητών. Μπορεί κάποιοι πριν να είχαν καταχραστεί την μαγεία και να προκάλεσαν μαζική καταστροφή της τότε ύλης. Πλέον, φαίνεται ανώτερα πνευματικά όντα, αλλά ίσως και άνθρωποι, να κάνουν τα πάντα για να αποκρύψουν και να εξαφανίσουν περιστατικά έκλυσης υπερφυσικών δυνάμεων. Έτσι η διατήρηση μιας μαγικής επίδρασης για μεγάλο χρονικό διάστημα ή και μόνιμα, έχει γίνει ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα. Για να συνεχίσει να υπάρχει τέτοια δυνατότητα, θα πρέπει να "εκβιαστούν" αυτά τα ανώτερα όντα, πιθανώς από κάποιους ανθρώπους που έχουν γνώση των συμπαντικών μυστηρίων. Θα πρέπει να αποδείξουν ταυτοχρόνως πως ξέρουνε τι κάνουνε, ότι έχουν προθέσεις με γνώμονα το γενικό καλό, αλλά και ότι σε περίπτωση που δεν γίνουν τα αιτήματά τους δεκτά, μπορούνε να χαλάσουνε ακόμα περισσότερο τις ισορροπίες. Δηλαδή πρέπει να νιώσουν τα ανώτερα πνεύματα την απειλή της υποβάθμισής τους στην πνευματική ιεραρχία, όπως και των δυνάμεών τους. Και η Πεντάσταυρη σημαία μας μπορεί να βοηθήσει σε κάτι τέτοιο, παρατείνοντας, ενισχύοντας και εξασφαλίζοντας την δράση της μαγείας στον κόσμο μας.

#215 Η δύναμη του μυαλού

Ο εγκέφαλος θεωρείται το πιο σημαντικό και προηγμένο όργανο του ανθρώπινου σώματος. Είναι αυτό που δίνει όλες τις εντολές για να λειτουργήσει το εξελιγμένο σώμα μας. Όταν το αποκαλούμε μυαλό, υπάρχει η τάση να εννοούμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε και όχι το υλικό του. Όμως η λέξη μυαλό προέρχεται από το μυελό, ή εγκεφαλικό μυελό όπως το αποκαλούσαν οι αρχαίοι Έλληνες. Δηλαδή το μαλακό υγρό που βρίσκεται κάτω από τα οστά του κρανίου και περιέχει την φαιά ουσία, που είναι το σημείο που γίνονται όλες οι νοητικές διεργασίες. Είναι ο επεξεργαστής του ανθρώπινου σώματος. Όμως δεν περιορίζονται στα του σώματός μας οι δυνατότητές του, καθώς συνδέεται άμεσα και με όλο το σύμπαν, μπορώντας να το ελέγξει σαν κομμάτι του. Αλλά ας σκεφτούμε γενικότερα, για να καταλάβουμε πως μπορεί να συμβαίνει κάτι τέτοιο, που ακούγεται ιδιαίτερα παράλογο. Όπως έχουμε διαπιστώσει οι μύστες του ιστολογίου, σε διαφορετικές διαστάσεις της πραγματικότητας ισχύουν και διαφορετικοί νόμοι. Στην πραγματικότητα των ονείρων για παράδειγμα, πολλές φορές μπορούμε να κάνουμε εντελώς υπερφυσικά πράγματα, όπως να πετάμε χωρίς την χρήση κάποιου μηχανισμού. Στην πραγματικότητα των βιντεοπαιχνιδιών, μπορούμε να είμαστε εντελώς αθάνατοι, έχοντας ξεκλειδώσει την συγκεκριμένη δυνατότητα του παίκτη μας. Αυτές οι ικανότητες προσφέρονται ή τις προσφέρουμε έμμεσα στον εαυτό μας. Όμως κρίνοντας με βάση όλα όσα θέλουμε από την φύση μας και βλέποντας την ζωή μας σαν ένα ακόμα όνειρο, θεωρητικά το ανθρώπινο μυαλό μπορεί να κάνει πολλά περισσότερα. Όπως να παρέμβει σε μεγάλο βάθος στην λειτουργία του σύμπαντος και ίσως ακόμα να το τροποποιήσει όπως ακριβώς θέλει. Όμως για να συμβεί κάτι τέτοιο, θα πρέπει να συγχωνευτούν μερικώς κάποιες πραγματικότητες, ώστε να αρχίσουν να ισχύουν νέοι νόμοι. Αλλά αυτό πιθανώς να δημιουργήσει αναταράξεις και επικίνδυνες καταστάσεις για όλες τις ψυχές και το περιβάλλον τους. Αν όλοι αρχίσουν και χρησιμοποιούνε το μυαλό τους για να δημιουργούν, να μετακινούν ή να καταστρέφουνε πλανήτες για παράδειγμα, είναι πολύ λογικό στο τέλος να μην μείνει τίποτα που να θυμίζει την τωρινή αρμονία του σύμπαντος. Το αποτέλεσμα θα είναι οι ψυχές να αρχίσουν να πλανιούνται σε ένα ατελείωτο χάος, χωρίς αρχή, μέση και τέλος. Αν σκεφτεί κανείς πάντως, όταν οι επιστήμονες μιλάνε για μαιευτήρια άστρων και μαύρες τρύπες, δε μπορούμε να αποδείξουμε ότι δεν υπάρχουν εξωγήινα όντα εκεί κοντά που να τα ελέγχουν αυτά. Γιατί το μυαλό είναι φτιαγμένο από το σύμπαν και το σύμπαν από το μυαλό. Είναι θέμα χρόνου η δύναμη του μυαλού μας να φτάσει τέτοια επίπεδα, όπου ολόκληροι γαλαξίες να παίρνουν εντολές από αυτό, σαν να ήταν όργανα του ανθρώπινου σώματος.

#210 Τι νιώθουν τα φαντάσματα

Όπως είπαμε και σε προηγούμενο άρθρο, τα πνεύματα ζωντανά ή όχι, με οποιονδήποτε τρόπο κι αν έχουν δημιουργηθεί, έχουν δικά τους συναισθήματα τα οποία μπορούν να γίνουν αντιληπτά και από εμάς. Μία υποκατηγορία των πνευμάτων είναι τα φαντάσματα, δηλαδή αυτά που κάποτε υπήρξαν ζωντανά, στην οποία και θα εστιάσουμε. Τα φαντάσματα λοιπόν, ενώ ταξιδεύουν στον κόσμο μας σαν να ζούνε ένα όνειρο που τους θυμίζει παλιά γνώριμα μέρη, μπαίνουν στον πειρασμό να στοιχειώσουν κάποιους από εμάς. Ίσως επειδή τους θυμίζουμε κάποιο γνωστό τους ή επειδή βρίσκουν ενδιαφέρουσα τη ζωή μας. Μπορεί και να προσπαθούν να εκτονώσουν ενέργειές τους από προηγούμενη ζωή ή απλά να θέλουν να μπούνε στο κλίμα του καινούριου περιβάλλοντος που μόλις ανακαλύψανε. Κι αυτά σαν εμάς, έχουν τα δικά τους συναισθήματα, ακόμα και χωρίς σώμα. Πολλές φορές δανείζονται το δικό μας γι' αυτόν τον λόγο, όπως θα δούμε και παρακάτω. Ένα από τα χαρίσματα που αποκόμισαν με τον θάνατό τους, είναι αυτό της ισχυρής ενσυναίσθησης. Δηλαδή όταν μας στοιχειώνουν νιώθουν ακριβώς ό,τι νιώθουμε κι εμείς. Και αυτό πέρα από την ικανότητά τους να διαβάζουν τις σκέψεις μας. Δηλαδή μπαίνουνε μέσα μας και μας φοράνε, όντας απόλυτα συμβατά με οποιονδήποτε, καθώς η εμφάνισή τους μπορεί να αλλάξει κατ' επιλογή, αφού στην ουσία είναι εύπλαστες και άμορφες νεφέλες. Μπορούν να νιώσουν όλες τις αισθήσεις του σώματός μας και μάλιστα να επιχειρήσουν να το κινήσουν όπως θέλουν αυτά, αλλά και να μας μιλήσουν! Φυσικά διαισθάνονται και τις συναισθηματικές παρεμβολές από τρίτες οντότητες, καθώς μην ξεχνάμε πως όλα συνδέονται μεταξύ τους με κάποιο τρόπο στο σύμπαν που ζούμε. Τώρα, για να μιλήσουμε περισσότερο για την αλληλεπίδρασή μας μαζί τους, να πούμε ότι όταν ο στοιχειωμένος αναγνωρίζει ότι υπάρχει φάντασμα, μπορεί να το στοιχειώσει και ο ίδιος σε μεγαλύτερο βαθμό. Μπορεί να του μεταδώσει έντονα συναισθήματα απευθείας, πράγμα που είτε θα διώξει το φάντασμα, είτε θα το έλξει περαιτέρω. Μάλιστα τέτοια αλληλεπίδραση μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση ή την εξαφάνιση μεγάλου αριθμού άλλων φαντασμάτων, που διαισθάνονται τι συμβαίνει! Αυτά που βλέπουμε σε ταινίες με παραφυσική δραστηριότητα δεν είναι ψέματα. Μπορούμε να τα ζήσουμε και οι ίδιοι αν έχουμε ανοιχτό μυαλό και είμαστε αρκετά ευαίσθητοι σε αυτά τα πραγματικά σπάνια, γρήγορα και χαμηλών συχνοτήτων ερεθίσματα.

#208 Τηλεκίνηση

Τηλεκίνηση είναι μία σπάνια ικανότητα μετακίνησης αντικειμένων με την δύναμη του μυαλού ή της ψυχής. Το συνθετικό "τηλε" μπροστά δηλώνει την μεγάλη απόσταση από την οποία επιτυγχάνεται αυτή η κίνηση. Βέβαια ο επιστημονικός κλάδος επίσημα δεν θεωρεί υπαρκτό φαινόμενο την τηλεκίνηση. Πιθανότατα γιατί κάτι γνωρίζουν αλλά δεν το έχουν αναπτύξει και επίσης ίσως να κρύβονται και στρατιωτικά μυστικά από πίσω. Πάντως το θέμα της εν λόγω παραφυσικής δραστηριότητας είναι κάτι το ιδιαίτερα ενδιαφέρον. Για να το δούμε και λίγο έξυπνα, όταν χρησιμοποιούμε ένα τηλεχειριστήριο και κατευθύνουμε κάποιο παιχνίδι, όπως ένα αυτοκινητάκι με κεραία, πετυχαίνουμε ένα είδος τηλεκίνησης. Το ίδιο ακριβώς μπορεί να συμβεί και με την δύναμη του μυαλού μας, με τις αόρατες, πολύμορφες και προσαρμόσιμες ενέργειες που εκπέμπει. Δεν ξέρω βέβαια αν μπορούμε να μετακινήσουμε ένα αντικείμενο από μακριά, έστω και ελάχιστα, χωρίς να εμπλακεί το μυαλό μας με άλλες οντότητες. Γι' αυτό την τηλεκίνηση την λένε και ψυχοκίνηση εναλλακτικά. Επειδή σίγουρα είναι εφικτή από πνεύματα ή με την χρήση πνευμάτων. Μάλιστα με εκπλήσσει που δεν υπάρχουν επίσημα θετικά αποτελέσματα επιστημονικών πειραμάτων για τέτοια μεταφυσική δραστηριότητα, που να έχει γίνει σε ελεγχόμενο μέρος. Είναι παντού στις ταινίες, σε ερασιτεχνικές λήψεις ή και σε προσωπικές μας εμπειρίες, αλλά κάνεις δεν βρέθηκε να την παρουσιάσει ως υπαρκτή με ατράνταχτα στοιχεία και αποδείξεις. Όπως και να 'χει, μπορούμε να νιώσουμε την δύναμη της τηλεκίνησης, ακόμα και εμείς οι ίδιοι πάνω στο σώμα μας. Ας πούμε άπειρες φορές νιώθουμε πως θέλουμε να κινηθούμε χωρίς να υπάρχει ορατός λόγος. Αυτό συμβαίνει επειδή πνεύματα προσπαθούν να μας μετακινήσουν. Βέβαια αυτό γίνεται και συνειδητά αλλά και ασυνείδητα. Διότι πολλές φορές τα πνεύματα θέλουν να μας μετακινήσουν, όμως κάποια από αυτά δεν γνωρίζουν ότι έχουν την δύναμη να μας επηρεάσουν απλά με την θέλησή τους προς τέτοια κατεύθυνση.

#199 Οι πύλες του Κάτω κόσμου

Μπορεί η τηλεοπτική εκπομπή "Οι Πύλες του ανεξήγητου", που ήταν μεταφυσικού ενδιαφέροντος, μετά την σύντομη πορεία της να μην υπάρχει πια, όμως αυτό δεν ισχύει και για το ιστολόγιό μας. Οπότε συνεχίζουμε κανονικά διαδικτυακά και με την θεματολογία της. Θα μιλήσουμε και πάλι για πύλες, αφού έκανα τον κατάλληλο συνειρμό αρχικά. Πολλές φαίνεται λοιπόν να ήταν οι είσοδοι για τον Κάτω κόσμο στην Αρχαία Ελλάδα. Οπότε σε περίπτωση που θελήσετε να πάτε για λεπτομερή εξερεύνηση για κρυφά μονοπάτια ή να ρίξετε έναν υπνάκο στα ιερά μέρη ώστε να δείτε μαγικά όνειρα που θα σας οδηγήσουν προσωρινά στον Κάτω Κόσμο, σας δίνω μια πρόχειρη λίστα. Οι γνωστότερες από τις πύλες ήταν αυτή του ποταμού Αχέροντα στην Εφύρα της Ηπείρου, το νεκρομαντείο του ακρωτηρίου Ταινάρου στην Πελοπόννησο, οι πύλες στην Ηράκλεια του Πόντου, το σπήλαιο της Κορωνείας νύμφης στην Βοιωτία, το μαντικό άνδρο του Τροφωνίου στη Λιβαδειά, ο μυστικός υπόγειος δρόμος του Πλουτόνιου άνδρου στην Ελευσίνα, ο ναός του Άδη στην Ηλίδα, ο ναός της Κυμαίας Σίβυλλας στην Ιταλία, το μαντείο της Νυκτός στα Μέγαρα, και στον Ωρωπό μια υποτιθέμενη μυστική πύλη μέσω της οποίας διέφυγε μαγικά ο Αμφιάραος, κατά τη διάρκεια μιάς μάχης. Δεν φαίνεται όλες να οδηγούν απευθείας σε υπόγεια ανάκτορα του Άδη, όπως και πάλι είναι δύσκολο να γνωρίζουμε με σιγουριά αν αυτές οι πύλες ήταν συμβολικές ή πραγματικές. Αν ήταν συμβολικές, τότε αυτά τα μέρη λειτουργούσαν ως θρησκευτικοί ναοί που σε σύνδεαν με τον Κάτω κόσμο πνευματικά και μόνο. Αυτό πιθανότατα γινόταν με την πραγματοποίηση συγκεκριμένων ιεροτελεστιών και ίσως με την χρήση συγκεκριμένων τροφών, δηλητηρίων, ναρκωτικών, θυμιαμάτων ή και υπνωτικών που έκαναν την επικοινωνία με το μεταφυσικό ευκολότερη. Όμως αν ήταν πραγματικές οι πύλες, τότε μπορεί να οδηγούσαν σε ατελείωτες σήραγγες κάτω από όλη την αρχαία Ελλάδα, που ενώνονταν σταδιακά. Πλέον είναι βαθιά θαμμένες, αλλά θα μπορούσαμε να τις ανασκάψουμε. Είναι πιθανό να υπάρχει ένας ανεξερεύνητος κόσμος από κάτω μας ακριβώς. Ένας κόσμος ξεχασμένος που ωστόσο ήταν και καταραμένος, οπότε φράχθηκε και γι' αυτό δεν μπορούμε να μπούμε πλέον. Ας πούμε μία γνωστή κατάρρευση έγινε τότε που ο Ηρακλής επέστρεφε στον Κάτω κόσμο, για να σώσει και τον Πειρίθου μετά τον Θησέα. Τότε ήταν που υπήρξε ασέβεια προς την γυναίκα του Θεού του Κάτω κόσμου, με τον Πειρίθου να θέλει να την απαγάγει και σαν τιμωρία να παγιδεύεται αιώνια εκεί. Η γη σείστηκε από μόνη της και το πέρασμα έκλεισε για τα καλά. Πολύ πιθανό είναι πάντως, να υπάρχει ένα τεράστιο σύστημα υπόγειων σπηλαίων εκεί κάτω που χρησιμοποιούνταν για δουλεία. Εικάζω λόγω της έλλειψης φωτός, της απομόνωσης, αλλά και διάφορων τοξικών υλικών που βρίσκονται στα έγκατα της γης, να δημιουργούνταν στους κατοίκους του ψευδαισθήσεις σε σημείο που να νόμιζαν ή και να μπορούσαν να επικοινωνήσουν με νεκρούς.

#195 Κρίση πανικού, επιληψίας και Ιερά νόσος

Πριν καλέσετε το 100 ή την δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος, να πω ότι δεν είμαι γιατρός και πως αυτά που λέω δεν πρέπει να αντικαταστήσουν τα επιστημονικώς αποδεδειγμένα. Είναι απλά πρόσθετες παρατηρήσεις μου, και μόνο ως τέτοιες μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Μετά την δική μου κρίση, ας πάμε σε αυτές του άρθρου. Πιστεύω λοιπόν πως παλαιότερα, στην αρχαία Ελλάδα, τις κρίσεις πανικού όπως και της επιληψίας, τις είχανε αμφότερες κάτω από την ονομασία "Ιερά νόσος", όταν τα συμπτώματα ήταν ιδιαίτερα έντονα και θορυβώδη. Δηλαδή δεν μιλάω για ήπιες κρίσεις πανικού, που είναι απλή υπερδιέγερση σκέψεων, άγχος ή φόβος για ένα μικρό ή και πιο παρατεταμένο διάστημα. Μιλάω γενικά για κρίσεις οι οποίες φαίνονται ιδιαίτερα τρομακτικές εξωτερικά και το άτομο μοιάζει είτε να καταρρέει και να αυτοκαταστρέφεται, ή να είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο για τους άλλους γύρω του. Γιατί πίσω σε εκείνα τα χρόνια, ό,τι δεν μπορούσε να εξηγηθεί με χειροπιαστό τρόπο δεν το θάβανε, δεν προτιμούσανε την άγνοια. Το εξετάζανε όπως μπορούσανε, ακόμα και με απλή φαντασία. Σήμερα λένε ότι για τις κρίσεις αυτές, ευθύνονται αποκλειστικά φυσικοί παράγοντες, όπως πιεστικές καταστάσεις ή και νευρολογικές διαταραχές λόγω εγκεφαλικών δυσλειτουργιών. Σίγουρα είναι μια εξήγηση, αλλά είναι η μισή της ολοκληρωμένης. Κι αυτό το λέω διότι όταν δέχεται κάποιος επίθεση από πνεύματα και είναι ιδιαίτερα έντονη, τα αποτελέσματα μπορούν να είναι ακριβώς τα ίδια. Όμως ζούμε σε χρόνια πνευματικού σκοταδισμού και όχι στα φωτεινά και ένδοξα χρόνια της αρχαίας Αθήνας. Έτσι είναι προτιμότερο να "γιατρέψεις" κάποιον με φάρμακα. Πράγμα που αντιμετωπιζόταν με περισσότερο σκεπτικισμό στα αρχαία χρόνια, αφού δηλητηριάζονταν πολλές φορές. Ή ακόμα πιο αναποτελεσματικά, σήμερα στοχεύουμε στην θεραπεία με αερολογίες αναίσθητων ψυχολόγων, παρά με εξαγνιστικά Ιερά άσματα, στίχους και φυλαχτά από ειδικούς Ιερουργούς, κοινώς μάγους. Και ξέρετε γιατί πια δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο; Επειδή κανένας Ιερέας δεν είναι αρκετά έξυπνος και καθαρός πια. Οι περισσότεροι έχουν σχιζοφρενικές (επειδή δεν είναι πάντα σίγουροι αν πρεσβεύουν την ειρήνη ή τον πόλεμο) και δουλοπρεπείς νοοτροπίες, που τους αποτρέπουν από το να συγκεντρωθούν ή και να κερδίσουν τον σεβασμό ανθρώπων και πνευμάτων. Δεν έχουν καμμία σχέση δηλαδή με την ψυχολογία και την ηθική ενός αντίστοιχου αρχαίου Έλληνα ή ενός νέου Αθηναϊστή Χριστιανιστή Ιερέα.

#194 Το μαξιλάρι και τα επιθετικά του οράματα

Το μαξιλάρι έχει ως λατινική ρίζα το mala ή αλλιώς το ελληνοποιημένο μάγουλο. Κατα τη γνώμη μου, θα μπορούσε να αποκαλείται και παρειάρι, από την αντίστοιχη αρχαιοελληνική λέξη παρειάς και άρω. Θα σήμαινε δηλαδή το αντικείμενο που ανασηκώνει τα μάγουλα. Το παρειάρι εφεξής, είναι αυτό που βολεύει το κεφάλι μας όταν ξαπλώνουμε και ίσως κάποιος να το βλέπει και ως ιερό μέρος όπου φυλάσσονται οι σκέψεις και τα όνειρά μας. Ίσως γι' αυτό κάποιοι βάζουν φυλαχτά, σταυρούς ή και... δόντια, περιμένοντας αγίους και νεράιδες να εισέλθουν στην πραγματικότητά μας προς βοήθειά τους. Για το τελευταίο, να πω πως όταν ασχολείται κάποιος με τον κόσμο των πνευμάτων, ανοίγει κάποιες υπερφυσικές πόρτες που μένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα ανοιχτές. Όσο ανανεώνει το ενδιαφέρον του για τέτοια παραφυσικά θέματα, τόσο μεγαλύτερη είναι η εισβολή διάφορων άγνωστων οντοτήτων στον κόσμο μας. Όμως ήρθε η στιγμή να μιλήσω για τη δική μου πρόσφατη εμπειρία. Διόρθωσα ένα πατικωμένο μαξιλάρι μου πρόσφατα, γεμίζοντας το με το περιεχόμενο παλιών παρειαριών μου που δεν είχα πετάξει ακόμα. Για κάποιο λόγο μου χαλάνε πολύ γρήγορα, αυτό συμβαίνει μάλλον γιατί έχω πολλά κιλά μυαλό και δεν αντέχουν, λιώνουν και κομματιάζονται. Πάντως δεν είναι μόνο αυτά τα αναπαυτικά αντικείμενα που φτάνουν στα όριά τους μαζί μου. Εγώ όντας ένας προκλητικός Αθηναϊστής Χριστιανιστής που αρνείται την αξία οποιασδήποτε δύναμης δε κατανοεί, κάνω κάποια πνεύματα που με παρατηρούν να εκνευρίζονται. Και είναι πάρα πολλά αυτά που έχουν αναγνωρίσει ως σημείο σύνδεσής μας το ενεργειακά φορτισμένο παρειάρι μου. Ας πούμε σκεφτόμουν στις 9 το πρωί της 22/7 τι ωραία που νιώθω το, ενισχυμένο πλέον, μαξιλάρι στο κεφάλι μου. Και ενώ είχα τα μάτια μου ακόμα κλειστά, ξαφνικά λίγα δευτερόλεπτα μετά από αυτή μου τη σκέψη, εμφανίζεται εχθρικό στοιχειωτικό όραμα που μου δείχνει το μαξιλάρι να έχει ανοίξει και να έχουν χυθεί τα πάντα από μέσα του! Διότι όπως έχω πει και στο παρελθόν, τα πνεύματα κινούνται αστραπιαία και αυτό φαίνεται στο πόσο γρήγορα μας μεταδίδουν τις σκέψεις τους. Πολλές φορές νιώθουμε πως αυτά μιλάνε πριν να αρθρώσουμε λέξη και στην πραγματικότητα εμείς απλά συμπαρασυρόμαστε και λέμε ότι αυτά θέλουν! Φαίνεται η ταχύτητα του φωτός να είναι πολύ αργή γι' αυτά. Αλλά δυστυχώς σαν άνθρωποι δεν μπορούμε να γίνουμε πιο γρήγοροι. Ό,τι σκεφτούμε να πράξουμε, το έχουν κάνει το επόμενο δευτερόλεπτο πρώτα εκείνα. Δεν είναι ανάγκη να υποταχθούμε σε αυτά και τις υπερδυνάμεις τους, καθώς μπορούμε να συμμαχήσουμε μαζί τους με ασπίδα και διαμεσολαβήτρια τη λατρεία της Πεντάσταυρης σημαίας μας που είναι πνευματοκράτωρ. Και ύστερα ίσως να κυριαρχήσουμε επί όλων τους σταδιακά, χάρη στους δύο πόλους μας που θα τα μαγνητίσουν, θα τα διαιρέσουν και θα τα υποτάξουν με μαθηματική ακρίβεια σε μας. Διότι το θνητό σώμα μας αργεί, όμως είναι ένα σταθερό πεδίο σκέψης και οργάνωσης, ενώ το πνεύμα μας δε διαφέρει από τα δικά τους σε τίποτα.