#577 Η επανάσταση των αφεντικών

Η λέξη επανάσταση είναι τόσο πολυχρησιμοποιημένη που κοντεύει να χάσει την σημασία της. Και αυτό το φαινόμενο απαξίωσής της έφτασε στο αποκορύφωμά του κατά την "Στρατιωτική επανάσταση" της 21ης Απριλίου του 1967, όπως δηλαδή αποκάλεσαν τότε το πραξικόπημα και την κατάλυση της δημοκρατίας οι ίδιοι οι εμπλεκόμενοι. Όμως εγώ θα προσπαθήσω να επανορθώσω αυτό το λάθος, χρησιμοποιώντας την λέξη σωστά και δίνοντάς της την αξία που της αναλογεί. Τη σήμερον ημέρα -καλή ώρα- συμβαίνει επίσης μια επανάσταση. Μιλάω για την επανάσταση των αφεντικών. Αυτή δεν έχει καμμία σχέση με χούντες, κατοχές, τουρκοκρατίες και ρωμαιοκρατίες! Βλέπετε οι νεοέλληνες έχοντας μάθει από την ιστορία τους, αλλά και αποκτήσει πείρα στα σύγχρονα δρώμενα, έχουν καταλάβει ότι δεν υπάρχει άλλη θέση γι' αυτούς πέρα από αυτήν του αφεντικού. Τα σύνορα έχουν ανοίξει διάπλατα εδώ και χρόνια, μονόδρομος η παγκοσμιοποίηση και υπερπολύτιμα τα φθηνά εργατικά χέρια. Αυτά είναι τα νέα δεδομένα και σε αυτά προσαρμόζονται. Όμως ξαφνικά αυτοί οι "θεόσταλτοι δούλοι" άρχισαν να διεκδικούν ανθρώπινα δικαιώματα. Άρχισαν να ανεβάζουν και τις τιμές, αφού είναι γενναιόδωροι οι εργοδότες τους με τα αφορολόγητα χρήματα, ενώ ταυτόχρονα τους βλέπουν οκνηρούς και ανίκανους. Με αυτά και με εκείνα, γενικά φαίνεται να τρέμει η θέση εμάς των αφεντικών! Οπότε αναπόφευκτα ήρθε η ώρα για μία πραγματική επανάσταση. Και αυτή δεν είναι άλλη από κάποιους έκτακτους χειρισμούς της "εκλεγμένης" κυβέρνησης Μητσοτάκη, όπως το να κλείσουμε τα σύνορα, να διώχνονται οι ξένοι που θα έκαναν τις δουλειές μας και να προσληφθούν Έλληνες χωρίς να πληρώνονται καθόλου! Διότι τον συγγενή σου, τον ομοεθνή σου, δεν τον φοβάσαι. Αυτός είναι συνεργάσιμος και σε αφήνει από μόνος του στην "προσωπική του ζώνη", καθιστώντας τον εαυτό του ευάλωτο. Ενώ οι ξένοι μιλάνε άλλη γλώσσα που δεν καταλαβαίνουμε, φαίνονται όλοι μαζί ύποπτα συνεννοημένοι και τώρα ζητάνε και παραπάνω λεφτά, αίσχος! Η λύση είναι ξεκάθαρη, πατριδοκαπηλία. Γιατί χέρι που ταΐζει, δεν δαγκώνεται. Και είναι πολύ εύκολο να περιθωριοποιήσεις Έλληνες αν είσαι σε μια καλά οργανωμένη συμμοριτο-ομάδα, αφού έχετε παρόμοιο τρόπο σκέψης και γνωρίζετε όλα τα τρωτά σημεία του θύματος. Έτσι με λίγο φαΐ και εγκλεισμό ενός Έλληνα σε μια καθημερινότητα χωρίς διέξοδο, μπορούν τα αφεντικά να τον αποκλείσουν πλήρως από τα δικαιώματά του και να τον έχουν ως πραγματικό δούλο. Γιατί έτσι του χρειάζεται. Άμα ο σκλάβος είχε μυαλό θα ήταν ήδη αφέντης! Ζήτω η επανάσταση των αφεντικών! Ζήτω η Νέα Δημοκρατία!

#558 Ο θάνατος του Βασίλη Λεβέντη

Ο Ιούλιος δεν ξεκίνησε ευχάριστα καθώς είχαμε τον θάνατο του θρυλικού πολιτικού αρχηγού του Κέντρου, Βασίλη Λεβέντη. Και κάνω αναφορά στο συγκεκριμένο άτομο, επειδή είναι πάρα πολλά τα κοινά μας. Κατ' αρχάς είχε δικό του τηλεοπτικό κανάλι (ονομαζόταν 67) από τα τέλη του 1980 μέχρι τα μέσα του 2000. Το διαχειριζόταν ο ίδιος, πολλές φορές και εντελώς μόνος του. Εκεί έλεγε ό,τι σκεφτόταν. Από προφητείες, όπως για μελλοντική οικονομική κρίση μέχρι το 2009 -όπως και έγινε- (σύμφωνα με το copilot), μέχρι λογομαχίες με τηλεθεατές του, αλλά και έντονη κριτική έναντι του δικομματισμού Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ τότε. Ήταν εντελώς ελεύθερο λογοκρισίας, πράγμα που πιθανώς να ήταν και η βασική αιτία για το κλείσιμό του. Ενδεικτικά, ήταν υπερβολικά υβριστικός όταν μιλούσε για την οικογενειοκρατία, ευχόμενος αρρώστιες και θανάτο, κατάρες οι οποίες γύρισαν σε αυτόν στο τέλος. Εγώ ας πούμε προσέχω όσο μπορώ, νομίζω το "ακατανόμαστος" είναι το πιο βαρύ που έχω πει για τον Κυριάκο Μητσοτάκη! Έτσι θέλω να πω ότι το ιστολόγιο "Αθηναϊστές Χριστιανιστές" είναι το δικό μας Κανάλι 67 και δεν πρόκειται να κλείσει καθώς του δίνω μεγάλη προσοχή και το κρατώ ζωντανό και αυθεντικό. Βέβαια ο Βασίλης Λεβέντης επίσης δημιούργησε το κόμμα "Ένωση Κεντρώων" χάρη στην τηλεοπτική του παρουσία που τον έκανε γνωστό, το οποίο το 2015 κατάφερε να μπει στη βουλή. Κι εμείς στον (ακρο)κεντρώο χώρο θα ήμασταν αν είχαμε κόμμα, πράγμα που δεν αποκλείω να συμβεί στο μέλλον. Πάντως για να λέμε ολόκληρη την αλήθεια, μπορεί ο Βασίλης Λεβέντης να ήταν μεγάλος ηγέτης και να δέχτηκε πόλεμο από παντού, όμως δεν μπόρεσε να ελέγξει τον δικό του εγωισμό. Αρχικά εξαντλήθηκε στις επεκτατικές του φιλοδοξίες σε τηλεόραση και πολιτική, ενώ ταυτόχρονα δεν άφηνε χώρο για άλλους ώστε να τον βοηθήσουν. Αυτό από την μία διασφάλιζε τα "οχυρά" του, από την άλλη όμως έφραζε τους διαύλους επικοινωνίας, περιορίζοντας την εξέλιξη των εγχειρημάτων του. Προφανώς δεν μπορούσε να βάλει τα σωστά όρια στον εαυτό του και στους άλλους, πιθανώς εξαιτίας και της έντασης στην οποία τον κρατούσαν εχθροί και φίλοι μόνιμα. Πιστεύω ότι αν είχε καθαρό μυαλό και είχε επιλέξει καλύτερη στρατηγική, θα είχε κάνει την διαφορά και ίσως να είχε γίνει και κυβέρνηση. Γιατί κακά τα ψέματα, ο Βασίλης Λεβέντης ήταν ο Νίκος Αλέφαντος της πολιτικής. Ας ελπίσουμε στον άλλο κόσμο που θα πάει να συνειδητοποιήσει τα λάθη του και να συνεχίσει δριμύτερος!

#523 ΕΛΑΣ και Ελπίδα για τη Δημοκρατία

Και η παρωδία στην ελληνική πολιτική σκηνή συνεχίζεται, σε σημείο που να αναρωτιέται κανείς πώς σατιρικοί διασκεδαστές όπως η ομάδα των ΑΜΑΝ (τώρα ράδιο αρβύλα) ή ο κωμικός Μάρκος Σεφερλής, δεν έχουν μείνει άνεργοι εδώ και χρόνια. Πλέον δεν ξέρουμε αν ζούμε μέσα σε μία κωμικοτραγική επιθεώρηση, ή αν ας πούμε είμαστε μέσα σε ένα στημένο βιντεοπαιχνίδι πανομοιότυπων αντιπάλων, όπως έλεγε και ο Χρήστος Σωτηρακόπουλος στο ποδοσφαιράκι FIFA 2001. Όμως αρκετά με τα ορεκτικά, ας μπούμε στο κυρίως πιάτο. Την προηγούμενη και αυτή την εβδομάδα, ανακοινώθηκαν δύο νέα κόμματα. Η "Ελπίδα για την Δημοκρατία" και η "ΕΛΑΣ". Και θα ξεκινήσω με το πιο αστείο όνομα, δηλαδή με την ΕΛΑΣ (Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη), που θυμίζει τα αρχικά της προβληματικής ελληνικής αστυνομίας. Ιδρυτής είναι ο άσωτος πολιτικός Αλέξης (Τσίπρας) που αρέσκεται στο να κρύβεται πίσω από τις λέξεις ως συνήθως. Το ίδιο είχε κάνει και με το πολύσημο ΣΥΡΙΖΑ, ονομασία που εκτός των άλλων θύμιζε την εμπόλεμη ισλαμική Συρία. Δε ξέρω βέβαια πόσο τυχαίο είναι πως και τα δύο, κόμμα και πόλεμο, τα είδαμε επισημοποιημένα στις ειδήσεις μέσα σε διάρκεια ενός χρόνου (2011-2012). Κανένα άλλο σχόλιο δεν κάνω, ας πάμε στην επόμενη πολιτική κίνηση που είναι λίγο πιο σοβαρή. Η "Ελπίδα για τη Δημοκρατία" είναι το δεύτερο (κατα σειρά αστειότητας) νέο κόμμα. Υποτίθεται πως αντιπροσωπεύει την ελπίδα που πεθαίνει κάθε μέρα σε ανεξήγητα, πιθανώς τρομοκρατικά, δυστυχήματα. Ιδρύθηκε από την Μαρία Καρυστιανού που είναι μητέρα θύματος από τέτοια. Η μέθοδος δημιουργίας αυτής της πολιτικής κίνησης θυμίζει την επιτυχημένη εκλογή του πατέρα του νεκρού χρυσαυγίτη, Φουντούλη. Το αστείο, αν και μαύρο, δεν βρίσκεται μόνο στο όνομα "ελπίδα". Καθώς ξεκαθάρα δεν υπάρχει καμμία με τους χειρισμούς της κυβέρνησης, όλου του πολιτικού συστήματος, όσο και της ανισόρροπης κοινωνίας. Το αστείο βρίσκεται και στο ότι η αρχηγός του κόμματος, αν και βαριά χτυπημένη από την μοίρα, θυμίζει περισσότερο γυναίκα που θέλει απλά να γίνει διάσημη. Δεν πείθει λόγω αφέλειας, αφηρημάδας και εκκεντρισμού όποτε -ιδιαιτέρως συχνά- εμφανίζεται. Αλλά εντάξει, μπορεί να μην αποδειχθεί ελπίδα για την Δημοκρατία ούτε αυτή, ούτε ο ΕΛΑΣ του Τσίπρα, όμως το ότι μπορούν να γίνονται τέτοιες κινήσεις και να μην υπάρχει μόνο το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας μέσα στη βουλή, είναι... ενθαρρυντικό.

#492 Απόπειρες δολοφονίας του Πλανητάρχη

Μην ανησυχείτε παιδιά, καλά είμαι εγώ. Όταν είπα για πλανητάρχη στον τίτλο και απόπειρα δολοφονίας του, εννοούσα τον πρόεδρο των Η.Π.Α. δηλαδή τον Ντόναλντ Τραμπ. Δεν ξέρω αν το να τιτλοφορείται έτσι ο κάθε Αμερικανός πρόεδρος είναι ειρωνεία ή αντικειμενικότητα. Κάποιοι θα πουν ότι αυτοί οι ηγέτες συνήθως δρουν όπως στην ταινία παρωδίας "Scary Movie" (Τρομακτική Ταινία), δηλαδή με την αθωότητα, την απερισκεψία και την παρορμητικότητα των μικρών παιδιών, αφού κατακλύζονται από πολλά προβλήματα και δεν ξέρουν πως να αντιδράσουν. Άλλοι θα πουν πως οι Η.Π.Α. είναι η μεγαλύτερη στρατιωτική, και όχι μόνο, δύναμη στον κόσμο οπότε ο πρόεδρος τους είναι πρόεδρος όλων των χωρών της Γης και έτσι αξίζει να αποκαλείται Πλανητάρχης. Πηγαίνοντας στον πυρήνα του θέματος όμως, να πω ότι έχουν γίνει διάφορες απόπειρες δολοφονίας εις βάρος πλανηταρχών. Τις περισσότερες φορές έχουν αποτύχει βέβαια. Οι λόγοι είναι ποικίλοι, από εμφύλιες διαμάχες μέχρι εξωτερικούς χειρισμούς αντιπάλων χωρών. Σε κάθε περίπτωση, κατηγορούνε τον εκάστοτε πρόεδρο για όλα τα δεινά της ζωής τους, λες και αυτός πρέπει να είναι είτε αλάθητος Θεός είτε νεκρός. Ο τωρινός πρόεδρος, ο Ντόναλντ Τραμπ, ήδη μετράει 3 απόπειρες δολοφονίας εις βάρος του τα τελευταία 3 χρόνια. Η τελευταία έγινε την περασμένη Κυριακή. Και θα πω ακριβώς πως το βίωσα. Ξυπνάω απότομα 7 το πρωί για λίγο, με κομμένη την ανάσα, χωρίς να καταλάβω τι έχει συμβεί. Μετά με δυσκολία ξανακοιμάμαι και 10 αντικρύζω αυτή την είδηση για τους πυροβολισμούς κατα τη διάρκεια δείπνου ανταποκριτών. Αρχικά δεν την πίστεψα, γιατί λέω από το κοινωνικό δίκτυο X πάλι μου κάνουν πλάκα. Hollywood και πλαστές ειδήσεις δηλαδή. Το πρώτο που ξεχώρισα στην εικόνα του πρωτοσέλιδου ήταν ένας ημίγυμνος δράστης. Λέω μου στήσανε κινηματογραφικό σκηνικό για να μην κάνω λογαριασμό με αισθησιακό περιεχόμενο στο X, όπως και έκανα. Λοιπόν, να ξεκαθαρίσω κάτι. Δεν είμαι εχθρός του Ντόναλντ Τραμπ, ίσα ίσα που μου αρέσουν πολλά από αυτά που λέει. Το μόνο πράγμα για το οποίο τον έχω επικρίνει ιδιαίτερα, είναι το ότι δεν ακυρώνει την θανατική ποινή που είναι ένα παράλογο και απάνθρωπο μεσαιωνικό απομεινάρι. Θα ήμουν το λιγότερο υποκριτής αν υποστήριζα στο ελάχιστο τέτοια πράξη.

#491 Ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη

Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν δημιουργήσει διάφορες παροιμίες (παρα και οίμος, δηλαδή εναλλακτικός-μεταφορικός τρόπος κατανόησης), οι οποίες ήταν τόσο ποιοτικές και διαχρονικές, που έφτασαν να χρησιμοποιούνται έως και σήμερα. Ας πούμε λέγανε πως "ένα χελιδόνι δε φέρνει την άνοιξη" και μάλιστα ο Αίσωπος έφτιαξε και μύθο γι' αυτό. Είπε πως κάποτε ένας νέος είδε χελιδόνι και νόμισε πως ήρθε η άνοιξη, πούλησε το πανωφόρι του, αλλά ο χειμώνας επέστρεψε και έμεινε απροστάτευτος! Πλέον στην φράση έχουμε αντικαταστήσει το μικρό χελιδόνι του σμήνους με διακριτικότερο πτηνό. Δηλαδή με τον κούκο και τον ξεχωριστό του ήχο, από τον οποίο και ονομάστηκε. Ίσως να τον επιλέξαμε επειδή συνήθως έρχεται πρόωρα. Πάντως το νόημα έχει μείνει το ίδιο, δηλαδή πως μία ένδειξη επιτυχίας, δεν σημαίνει πως ήδη έχουμε πετύχει. Κάπως έτσι ήρθε αυτές τις ανοιξιάτικες μέρες και ο Εμανουέλ Μακρόν. Ο οποίος μοιάζει και με έναν συνάδελφο που είχα όταν δούλευα στον τουριστικό τομέα, στην Κέρκυρα. Και να σας πω και ένα ακόμη παράδοξο. Λίγες μέρες πριν έρθει είχα ακούσει μια φωνή από μέσα μου να λέει "σε περιμένουμε να έρθεις στη Γαλλία" και είχα πει "Όχι, εσείς να έρθετε". Και μετά πληροφορήθηκα για την μελλούμενη επίσημη επίσκεψη στις ειδήσεις και έμεινα έκπληκτος! Συνεχίζοντας, ο πρόεδρος της Γαλλίας λοιπόν μας επισκέφτηκε, με χαρακτηριστική στιγμή όταν βρισκόταν στη Ρωμαϊκή αγορά των Αθηνών και υπήρξε στιγμιαία έκφραση δυσανασχέτησης στο πρόσωπο του πρωθυπουργού μας. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης προδόθηκε πως νιώθει αδύναμος μπροστά του. Νιώθει τον θρόνο του να τρέμει, λόγω του ύποπτου φιλοτουρκισμού του, που φανερώνεται ως υπερβολική μυστικοπάθεια. Ξέρετε, αυθαίρετη διεκδίκηση πνευματικών δικαιωμάτων από το καθεστώς και φίμωση του ελεύθερου λόγου στα κοινωνικά δίκτυα. Μπορεί η στήριξη από τον Εμανουέλ Μακρόν στα ελληνοτουρκικά να είναι υπερπολύτιμη, αλλά δεν αρκεί για να είμαστε ασφαλείς. Ο ελληνικός λαός πρέπει να έχει και το ηθικό για να αμυνθεί, να νιώθει εμπιστοσύνη στον αρχηγό του, καθώς είναι η ζωή του που παίζεται. Να σημειώσω επίσης ότι η Γαλλία εκπροσωπεί μια ιδανική μίξη των θετικών στοιχείων Αμερικής και Ρωσίας, πράγμα στο οποίο θα έπρεπε κανονικά να πρωτοστατεί η Ελλάδα λόγω του ιδεώδους της ανεξαρτησίας και της ορθοδοξίας. Και για το τέλος να πω κάτι ελπιδοφόρο. Ένας κούκος όπως ο Μακρόν μπορεί να μη φέρνει την άνοιξη, αλλά να ξέρετε υπάρχει και το φαινόμενο της πεταλούδας. Λένε πως μια μικρή αλλαγή, όπως το να πετάξει μια πεταλούδα σε περιοχή εκτός του μέρους της, μπορεί να αλλάξει σταδιακά εντελώς το οικοσύστημα και να το μετατρέψει στον παράδεισό της. Ας ελπίσουμε πως αυτή η πεταλούδα είναι η γυναίκα του Γάλλου προέδρου που τον συνόδευσε, η Μπριζίτ Μακρόν, και πως το πνευματικό οικοσύστημά της ήρθε για να μείνει. Για να πιστέψουμε κι όλας έτσι αυτό που επανέλαβε και ο Εμανουέλ Μακρόν, δηλαδή το "Ελλάς - Γαλλία - Συμμαχία".

#482 Ρίχνοντας στο πλήθος

Η αλήθεια είναι πως όταν κάποιος έχει εξουσία, υποκλέπτει νόμιμα πολίτες και έχει πολλά χρήματα, μπορεί να "εξοντώσει" οποιονδήποτε κοινό θνητό. Αυτό γίνεται σε πολλά επίπεδα. Κοινωνικά κατ' αρχάς, με συκοφαντίες προωθούμενες και από τους υποστηρικτές του. Οικονομικά μέσω της δικαστικής οδού με αγωγές και μηνύσεις, χρησιμοποιώντας ψυχολογικές ενέδρες, αφού έχει εξοργίσει κάποιον στον μέγιστο βαθμό. Και τα λοιπά. Αυτά τα γράφω με αφορμή τη μήνυση που ακούγεται πως έκανε ο Άδωνις Γεωργιάδης σε χρήστη του κοινωνικού δικτύου tiktok. Τα είχα πει και στο παρελθόν άλλωστε, πως έρχονται πρόστιμα και εκεί. Ο άλλοτε αγαπημένος μου πολιτικός, λόγω του τολμηρού, ευέλικτου χαρακτήρα και πατριωτισμού του, από την στιγμή που μπήκε στη Νέα Δημοκρατία φαίνεται να έχει υποκύψει στον πειρασμό της κατάχρησης εξουσίας. Μέχρι και φυτευτά μαλλιά πρόσθεσε στο κεφάλι του! Αυτή τη φορά λοιπόν τα έβαλε με έναν τυχαίο χρήστη, που απλά είπε την γνώμη του για ένα δυστυχές συμβάν. Ο χρήστης κατηγόρησε ιατρούς και υπουργούς για τον θάνατο μιας κοπέλας, πάνω στην οργή και την θλίψη του. Και πώς αντέδρασε ο πολιτικός μας; Τον "εκτέλεσε" κινούμενος νομικά! Δηλαδή είναι απίστευτο να σε κατηγορούν για κάτι και να τους επαληθεύεις, ενώ προσπαθείς να κάνεις το αντίθετο. Κι εδώ ελπίζω να καταλαβαίνετε την παρομοίωση που έκανα χρησιμοποιώντας τον τίτλο "ρίχνοντας στο πλήθος". Τέτοιες κινήσεις κατα πολιτών θυμίζουν τις τακτικές των εθνοκοινωνιστών ΝΑΖΙ που πυροβολούσαν τυχαία στο πλήθος των κρατουμένων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Γιατί τα κοινωνικά δίκτυα αυτό ακριβώς είναι. Βέβαια τοιουτοτρόπως πράττουν και σύγχρονοι τρομοκράτες, που ως σκοπευτές παίρνουν ένα όπλο και αρχίζουν και πυροβολούν όποιον ή όποιους άοπλους έχουν στοχοποιήσει. Η παρακίνηση σε τέτοια απευκταία εγκλήματα θα πρέπει να διώκεται, ακόμα κι αν γίνεται έμμεσα και μάλιστα από άτομα υψηλά στην κοινωνική ιεραρχία. Στην Τουρκία ας πούμε, μετά από πυροβολισμούς σε σχολείο, έκλεισε μια διαδικτυακή ομάδα εκατό χιλιάδων ατόμων. Εδώ γιατί δεν κλείνουν τους λογαριασμούς ψηφοφόρων και πολιτικών με τέτοιες επικίνδυνες συμπεριφορές, που καταλήγουν σε άδικες μηνύσεις; Την ίδια νοοτροπία έχουν και οι τρομοκράτες.

#476 Συνασπισμός κομμάτων και ανατροπή

Η λέξη συνασπισμός παράγεται από τα αρχαιοελληνικά συνθετικά "συν" και "ασπίς". Είναι στρατιωτικός όρος και μεταφορικά σημαίνει την παράταξη ανθρώπων, με τρόπο ο οποίος προσφέρει αλληλοπροστασία. Στην πολιτική η λέξη έχει χρησιμοποιηθεί αυτούσια για το πολιτικό κόμμα "Συνασπισμός", το οποίο μετονομάστηκε με τον καιρό σε συνασπισμό ριζοσπαστικής αριστεράς ή εν συντομία "ΣΥΡΙΖΑ". Η ιστορία του είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και ξεκινάει με συμμαχίες και "διαζύγια" μικρών και μεσαίων αριστερών πολιτικών ομάδων. Αφετηρία ήταν το 1989 με την ίδρυσή του και αποκορύφωμα το 2015, που εκλέχθηκε ως αντίδραση εξαιτίας της κόπωσης από τα πτωχευτικά οικονομικά μέτρα τα οποία επέβαλαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Τότε ήταν που συνέτριψε τη Νέα Δημοκρατία έχοντας απορροφήσει μέρος και του "ΠΑΣΟΚ". Από κει και πέρα έχουμε μια σταδιακή και αργότερα απότομη πτώση, καθώς ο αρχηγός του Αλέξης Τσίπρας ήταν ιδιαίτερα άπειρος και το "εκτροχίασε το τρένο". Αυτή την αναφορά δεν την κάνω απαραίτητα ως απογοητευμένος ψηφοφόρος του, αλλά κυρίως για να κατανοήσουμε τι προκάλεσε την γρήγορη άνοδο και κάθοδο και να πάρουμε έμπνευση για να κάνουμε κάτι ανάλογο. Αλλά σωστά, σταθερά και αξιόπιστα αυτή τη φορά, χωρίς τον αποτυχημένο επίλογο. Όμως η βάση για ένα νέο πολυκομματικό εγχείρημα θα έπρεπε να είναι η ιδανική, δρώντας με σοφία και μη ανήκοντας σε κάποια πολιτική "πτέρυγα", ώστε να έχουμε τα μέγιστα δυνατά ποσοστά. Να ξεκινήσει με συνεργασίες από κάθε σημείο του πολιτικού φάσματος και το αποτέλεσμά του να είναι αυτό που αποκαλώ εγώ "Άκρο Κέντρο". Και η ευκαιρία είναι τώρα που όλα τα κόμματα είναι εντελώς ανίσχυρα, ενώ η Νέα Δημοκρατία λειτουργεί ως κεκαλυμμένη στρατιωτική δικτατόρια, που πλέον γίνεται όλο και πιο εμφανής. Δηλαδή είναι κι αυτή το ίδιο αδύναμη με όλους τους υπόλοιπους στη Βουλή. Για να συνειδητοποιήσετε τι πράττει, κάθε μέρα που περνάει θυσιάζει και ένα ακόμα ανθρώπινο δικαίωμα. Την παρατηρούμε να καταργεί κάθε ελευθερία βιαστικά και αυθαίρετα, απλά για να σιγουρέψει στο μυαλό της ότι ο κόσμος θα έχει να φάει. Δηλαδή ακολουθεί την καταπιεστική πολιτική στρατηγική της πλειοψηφίας των κρατών της Ανατολής. Όμως αγνοεί πως έτσι περιορίζει και την δυνατότητα προόδου της οικονομίας μας. Ο κόσμος θέλει να δουλεύει όταν νιώθει ελεύθερος και όχι όταν νιώθει σκλαβωμένος. Οπότε η ανατροπή αυτής της κατοχικής κυβέρνησης περνάει από το χέρι μας και δεν φαίνεται καθόλου απίθανη αν οργανωθούμε σωστά, δείχνοντας υπομονή και επιμονή. Αυτό μπορεί να γίνει υπό την αιγίδα του τίτλου "Αθηναϊστές Χριστιανιστές", ενός συνασπισμού πολιτικών δυνάμεων πάσας κατεύθυνσης, που αθροιστικά θα μπορούσε να ξεπεράσει σε ψήφους τη Νέα Δημοκρατία και ίσως στο μέλλον να απορροφήσει και μεγάλο μέρος της!

#472 Ο ερντογανισμός του Κυριάκου Μητσοτάκη

Στην γειτονική Τουρκία, γνωστότερη τα περισσότερα χρόνια ως ανατολική Ελλάδα, η Δημοκρατία έχει υπονομευτεί πλήρως και πάλι. Ο πρόεδρός της, Ερντογάν, βρίσκεται στην εξουσία με τον ένα ή τον άλλο τρόπο από το 2003 και πλέον δεν μπορούμε να τον ξεχωρίσουμε από έναν κανονικό μονάρχη. Και είναι πολλοί οι λόγοι. Έχει προκαλέσει στρατιωτικές επαναστάσεις που οδήγησαν στην αποδυνάμωση στρατού και κράτους. Προσπαθεί άτομα της τοπικής αυτοδιοίκησης, αντίπαλης ιδεολογίας, να τα βγάλει εκτός νόμου με τεχνάσματα και αυθαιρεσίες. Καταστέλλει διαμαρτυρίες πολιτών με βίαιο τρόπο, που δεν αποκλείεται κάποια στιγμή να φτάσει και το Ιράν σε αιματηρότητα. Αυτή η μανία του πηγάζει από την απληστία του για την κατοχή της εξουσίας. Θέλει να εξολοθρεύει τους κομματικούς του αντιπάλους, όπου κι αν βρίσκονται, και το καταφέρνει. Αυτή η πολεμική στρατηγική, ο ερντογανισμός, δε θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη από έναν άλλο "βασιλικό" ηγέτη, τον πολιτικό κληρονόμο Κυριάκο Μητσοτάκη. Διότι η σύγκριση του Τούρκου με τον δικό μας, γίνεται αυτόματα όταν παρατηρούμε τις εμμονικές διώξεις του έναντι αντίπαλων κομμάτων. Και δεν είναι μόνο αυτή κατά της Χρυσής Αυγής, είναι και αυτή κατά των Ελλήνων ΓΤΠ, αλλά και των Σπαρτιατών, που τους έβαλαν στο ίδιο σακί εντελώς αδικαιολόγητα. Όμως δεν σταμάτησαν στους "υπερπατριώτες", τα πυρά πήραν και το κόμμα Πειρατών Ελλάδος με τον (αντι)πειρατικό νόμο, που στην ουσία τους έβγαλαν εκτός νόμου και αυτούς! Πλέον φαίνεται να ονειρεύεται να βάλει στη φυλακή και την Ζωή Κωνσταντοπούλου της Πλεύσης Ελευθερίας, που ζητάει εκκωφαντικά επιστροφή στην άμεση δημοκρατία και περισσότερη δύναμη στις γυναίκες, για να πέσει αυτή η δικτατορία επιτέλους. Για να καταλάβετε πόσο άσχημα είναι τα πράγματα, όταν η τελευταία μαγνητοσκόπησε τον εκκεντρικό Άδωνι Γεωργιάδη να τρώει εργοστασιακό φαγητό μέσα στο κοινοβούλιο, αποφάσισαν να βγάλουν παράνομη την βιντεοσκόπηση και όχι το γεύμα! Πάντως για να είμαι δίκαιος, σε όλα τα παραπάνω κόμματα υπήρξε κάποια υπερβολική και παράτολμη κίνηση, που ήταν στα όρια της εθνικής προδοσίας. Όμως ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, η Νέα Δημοκρατία και οι υποκινούμενες στοχοποιήσεις και διώξεις τους, ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Διότι οι άλλοι μπορεί να κάνουν λάθη κυρίως πάνω στον θυμό τους, αλλά ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ιδιαίτερα ψύχραιμος όταν προδοτικά "κόβει τα ίδια του τα δάκτυλα". Διότι τον βοηθούσαν και τον βοηθάνε, όμως αυτός είναι τόσο άπειρος και χειραγωγούμενος που δεν το βλέπει. Στην ουσία δεν χρησιμοποιεί ερντογανισμό, αλλά τον χρησιμοποιεί ο ίδιος ο Ερντογάν.

#469 Νέα Δημοκρατία: Οι ψηφοφόροι

Το κόμμα της "Νέας Δημοκρατίας" δημιουργήθηκε συμβολικά μετά την πτώση της επταετούς στρατιωτικής δικτατορίας το 1974. Ήταν τότε που μόλις είχαμε χάσει την μισή Κύπρο και τώρα με την κυβέρνηση του εν λόγω κόμματος κινδυνεύουμε να χάσουμε και την μισή Ελλάδα. Μάλιστα ήδη την έχουμε χάσει στον αριθμό των γεννήσεων, αυτή τη νέα επταετία καταπίεσης. Θυμίζει έντονα την περίπτωση όπου η στρατιωτική συμμαχία των ΝΑΖΙ μετατράπηκε σε ΝΑΤΟ και η μόνη πραγματική διαφορά ήταν στην αλλαγή του ονόματος. Όμως αυτοί όσο πραξικοπηματίες και να θεωρούνται, κάποιος τους έδωσε και τους δίνει το δικαίωμα να διατηρούνται εντός των ανακτόρων της εξουσίας. Και αυτοί δεν είναι άλλοι από τους ψηφοφόρους τους, αν εξαιρέσουμε βέβαια τα ξένα κέντρα που ωφελούνται με το να τους προωθούν. Όμως με βάση τα αισχρά που κάνει εις βάρος της χώρας μας, τα ποσοστά της Νέα Δημοκρατίας δε θα έπρεπε να είναι άνω του 20% και 30%. Κανένα κόμμα σε εποχή οξείας παρακμής μιας χώρας δεν είναι λογικό να τα φτάνει. Γιατί συνήθως σημαίνει ότι πρόκειται είτε για νοθεία και ψεύτικο αποτέλεσμα ή για κατοχικούς ηγέτες που απλά επιδεινώνουν τα πράγματα, εξαγοράζοντας ψήφους συγκεκριμένων ατόμων που δρουν σαν συμμορίες. Όταν συμβαίνει το τελευταίο, οι ψηφοφόροι βάζουν πολιτικούς-τέρατα να συντονίζουν την αρπαγή και την φίμωση εις βάρος των αδύναμων. Και δεν είμαι καθόλου υπερβολικός, γιατί στη συνέχεια θα αναφέρω τις διεφθαρμένες μεθόδους τους. Οι ψηφοφόροι της Νέας δημοκρατίας ας πούμε, υποστηρίζουν υποκλοπείς. Δηλαδή τους αντίστοιχους καταδοτών και δοσίλογων που υπήρχαν επί Κατοχής. Και έτσι καθημερινά ζούμε κοινωνικές και εργασιακές ενέδρες, καθώς όλα τα γνωρίζουν και τα χρησιμοποιούνε πάντα εις βάρος μας. Να μιλήσω και για τις αποτυχημένες πολεμικές επιλογές της κυβέρνησης, που είναι κρίσιμης σημασίας. Όπως το να υποστηρίζουν την αιματοχυσία εναντίον χριστιανών Ελλήνων και Ρώσων στα ουκρανικά εδάφη. Είναι τέτοιο το ήθος των ψηφοφόρων τους που πολλοί από αυτούς είναι κλέφτες γεωργικών -και όχι μόνο- επιδοτήσεων. Και να πούμε επίσης το εξής απίστευτο που είδα σε πρόσφατες δημοσκοπήσεις. Το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών που τους ψήφισαν είναι συνταξιούχοι που θέλουν να πληρωθούν από λεφτά που δεν υπάρχουν, εις βάρος των νεότερων γενιών που αλυσοδένουν με υπέρογκα χρέη. Αν δεν υπήρχαν όλοι αυτοί που ψάχνουν λεφτά για το τίποτα, πρώτο κόμμα πιθανώς να ήταν η Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Η Νέα Δημοκρατία ειναι πραγματικά η ταφόπλακα της Ελλάδας και οι ψηφοφόροι της οι δήμιοί της. Ως πότε θα κυκλοφορούν ελεύθεροι αυτοί που την ψήφισαν; Απαιτούμε άμεση δημοκρατία και άρση της μυστικότητας της ψηφοφορίας το ταχύτερο δυνατόν. Θα γίνει αυτό που πρέπει, ή θα πρέπει να μας δείτε εμάς τους "Αθηναϊστές Χριστιανιστές" ως κόμμα στη Βουλή; Βάζω στοίχημα δεν θα το αντέξετε. Οπότε μετανοήστε πριν να είναι αργά για όλους μας.

#463 Τέλος στη μυστικότητα της ψηφοφορίας

Τι ψαρωτική φράση-δόλωμα επέλεξα γι' αυτό το άρθρο, έτσι; Μοιάζει με παραπλανητικό τίτλο ιστοσελίδας ενημέρωσης, που τον βάζει για να κλέψει προβολές. Όπως κάνουνε στο "Μακελειό" και σε άλλους ιστότοπους προσκείμενους στη Γκουγκλ. Βλέπετε, μαθαίνω κι εγώ τα τεχνάσματα της δουλειάς με τον καιρό! Όχι, δεν πρόκειται για κάποια έκτακτη είδηση, δεν αποφασίστηκε να δωθεί τέλος στη μυστικότητα της ψηφοφορίας. Είναι μια φράση απόγνωσης για την κατάσταση αναξιοπιστίας που επικρατεί στις εκλογές. Κατ' αρχάς υπάρχει νοθεία. Ας πούμε βλέπουμε και οι νεκροί να ψηφίζουν. Τα ποσοστά των υποψηφίων φαίνονται ύποπτα, καθώς οι επιλεγμένοι αριθμοί πέρα του ότι μοιάζει να περνάνε συνθηματικά μηνύματα, δεν φαίνεται να καθρεφτίζουν την κοινωνία. Άρα πιθανώς να είναι πλασματικά. Έτσι δεν μπορούμε να εμπιστευτούμε ούτε αυτούς που καταμετρούν τις ψήφους, αλλά ούτε και αυτούς που περνάνε τα αποτελέσματα. Και πιστεύω ότι για όλα φταίει το δικαίωμα της μυστικότητας όπως είπα προηγουμένως, καθώς χωρίς αυτήν θα μπορούσε να εξακριβωθεί η εγκυρότητα του συνόλου των ψήφων. Λίγο μετά την ίδρυση του νεότερου ελληνικού κράτους, υπήρχε φανερή ψηφοφορία. Λέγεται πως δημιούργησε προβλήματα στους ψηφοφόρους καθώς δεχόντουσαν απειλές και όχι μόνο. Όμως το πρόβλημα είναι ακόμα μεγαλύτερο με την κρυφή ψηφοφορία, καθώς ο καθένας πάει και αφήνει την ψήφο του σαν να ήταν ανώνυμη χειροβομβίδα και έτσι δε μπορούμε να βρούμε τον τρομοκράτη. Διότι όταν τα κόμματα έχουν μετατραπεί σε τρομοκρατικές συμμορίες, συνένοχος είναι και αυτός που τις ψηφίζει. Οπότε η πρότασή μου είναι να πάρει ο καθένας ευθύνη για ό,τι ψηφίζει και όχι να παρασιτεί καταστρέφοντας τη χώρα και μη νιώθοντας καμμία ενοχή. Γιατί έτσι όπως έχουν τώρα τα πράγματα, κάτι τέτοιο θεωρείται νόμιμο και ηθικό και αυτό είναι εξωφρενικό.

#440 Βίαιο κράτος και βίαιη θρησκεία

Αυτό είναι ένα άρθρο που μοιάζει να βρίσκεται στον αστερισμό του Αναρχοεθνικισμού. Θα το συμπεράνατε από το κατηγορηματικό επίθετο περί βίας, που θα μπορούσε να χαρακτηρίζει μια υποθετική ολότητα Κράτους-Θρησκείας. Και λέω υποθετική, διότι μια τέτοια συνταγή είναι αυτοκαταστροφική και επικίνδυνη για όλους, οπότε προσπαθώ να αποφύγω να κατονομάσω υπαρκτά έθνη που την έχουν. Το κράτος ως θεσμός, είναι γνωστό πως επιβάλλει τους νόμους του βίαια. Η θρησκεία όμως, ιδανικά, επιβάλλει τους δικούς της νόμους, με την υποδειγματική ανοχή και αυτοθυσία της. Αυτές είναι οι ισορροπίες και δεν δύναται να αλλάξουν όσο μιλάμε για τον ανθρώπινο πολιτισμό. Έτσι λοιπόν όταν κράτος και θρησκεία είναι και τα δύο βίαια, δεν χωράνε σε μία χώρα, όπως και δύο βασιλιάδες γιατί δεν θα συμφωνούσαν ποτέ μεταξύ τους. Και μιας που έκανα τέτοια παρομοίωση, να την αναπτύξω περαιτέρω με ένα παράδειγμα από την μυθολογία, λέγοντας για την Θεά Βία και τον Θεό Κράτος. Ήταν αδέρφια λοιπόν και πιστοί υπηρέτες του Βασιλέα των Θεών Δία στην αρχαία Ελλάδα. Αυτοί ως οι πιο πρόθυμοι εκτελεστές των εντολών του, βοήθησαν στην τιμωρία του Προμυθέα, για την απιστία του προς το πάνθεο του Ολύμπου. Ήταν αυτός που έδωσε το μυστικό της φωτιάς από τους Θεούς στους ανθρώπους, προκαλώντας αναταραχή και απειλώντας το στέμμα του Δία και την κυριαρχία των θεοτήτων. Καταλαβαίνουμε δηλαδή ότι το στέμμα της απόλυτης εξουσίας, μόνο ένας -ή ένα ζευγάρι τουλάχιστον- μπορεί να το έχει και κανείς άλλος. Διαφορετικά θα επικρατήσει μια απορυθμιστική αναρχία. Και προσπαθώντας να βρούμε κάτι αντίστοιχο και στην σύγχρονη ζωή, θα δούμε κάποια κράτη που βρίσκονται συνεχώς υπό πολεμικές αναταραχές, εξαιτίας των βίαιων θρησκειών που υποθάλπτουν. Είναι αυτές που καταλήγουν να γίνονται κράτος εν κράτει. Όμως δεν φταίει καμμία γειτονική χώρα, να δέχεται αδέσποτα πυραυλικά χτυπήματα, όταν κάποιοι έχουν ένα κράτος που δεν ξέρει αν λέγεται Ιράν ή Μουσουλμανία ας πούμε. Βία λέει το ένα μέρος, βία λέει και το άλλο και στο τέλος αλληλοβάλλονται εσωτερικά και επιτίθενται σε αθώες ξένες χώρες, ενώ βρίσκονται σε κατάσταση πανικού. Το Ισλάμ, είναι μία από τις επίμαχες θρησκείες, που θα πρέπει να παραδώσει τα όπλα και να πει πως υποστηρίζει την ειρήνη και μόνο. Αλλιώς καλύτερα να φτιάξουν δική τους χώρα, όπως σκοπεύω να κάνω κι εγώ με το Αθήνειο Χριστιανικό!

#381 Στήριξη σε Πλεύση Ελευθερίας και Κόμμα Πειρατών Ελλάδας

Άλλο ένα όνειρο εχθές, μου έδωσε την ώθηση για να γράψω ακόμα ένα άρθρο για τα κοινά και την πολιτική. Τα πνεύματα μου έδειξαν στον ύπνο μου τη νότια Εύβοια και μου είπαν ότι έχει διακοπεί το τηλεοπτικό σήμα κοντά σε κάποια "μεθυσοχώρια". Ιδέα δεν έχω τι εννοούσαν, όμως ευκαιρία είναι για να μιλήσω για το περιεχόμενο που προβάλλεται από την τηλεόραση. Και συγκεκριμένα για τα πολιτικά θέματα, που φαίνεται να είναι εντελώς φιλοκυβερνητικά τελευταία, σαν να έχουμε κρυφή κατοχή. Οπότε δεν αποτελεί έκπληξη που οι εργαζόμενοι αφήνουν τις κεραίες να καταστρέφονται λόγω ελλιπούς επιτήρησης. Έχουμε όλοι μας κουραστεί να βλέπουμε τον αδαή Κυριάκο Μητσοτάκη και την ανίσχυρη αντιπολίτευση. Κανονικά θα έπρεπε να προβάλλονται περισσότερο κόμματα όπως η Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου που τόσο συμπαθώ. Αν και δεν κρύβω πως πολλές φορές φαίνεται να χάνεται στον εκνευρισμό της. Όταν συμβαίνει αυτό μάλιστα, αποκτά ένα ιδιαίτερα τρομακτικό βλέμμα. Όμως είναι το μόνο δημοφιλές αμεσοδημοκρατικό κόμμα και μπορεί επιπλέον να ενισχύσει την θηλυκή παρουσία στη βουλή, υπό την παραδειγματικά μαχητική ηγέτιδά του. Είναι ικανό να γίνει τουλάχιστον μια εξαιρετική αξιωματική αντιπολίτευση. Επίσης το κόμμα πειρατών Ελλάδας, αν και τελευταία φαίνεται υποταγμένο και να έχει παραδοθεί στα πάθη του, ακόμα εκπέμπει ελπίδα. Αυτό για όσο δεν είναι διαλυμένο πλήρως, βέβαια. Θα θέλαμε να το ακούσουμε να μιλάει στην τηλεόραση και στο διαδίκτυο περισσότερο και κυρίως για τον διαμοιρασμό αρχείων, την καθεστωτική κατασκοπεία των συσκευών μας και την ελευθερία του λόγου. Αυτά τα δύο κόμματα θα μπορούσαν να είναι τα δύο πιο νικηφορά πλοία, ένα φωτεινό και ένα σκοτεινό, του στόλου των Αθηναϊστών Χριστιανιστών. Οπότε και τα στηρίζουμε.

#357 Αναρχοεθνικισμός

Σήμερα θα μιλήσουμε για κάτι καινούριο, διαφορετικό, αμφισβητήσιμο ως προς την υπόστασή του, αλλά εντελώς σχετικό με το ιστολόγιό μας. Το σημερινό θέμα μας είναι ο Αναρχοεθνικισμός, κάτι σα να λέμε Άκρο Κέντρο στην πολιτική. Είναι σύνθετη λέξη που θυμίζει τον Αθηναϊστοχριστιανισμό. Και όχι τυχαία, γιατί από πίσω βρίσκεται η ίδια μαγική, εσκεμμένα πολωτική, αλλά τελικώς ενωτική συνταγή. Διάβασα στο διαδίκτυο πως αυτό το κίνημα άρχισε να εμφανίζεται το 1990, αλλά υποτιμήθηκε, γιατί φάνηκε να είναι ανισόρροπο ως προς τα πιστεύω του. Μερικοί το είδαν ως ακροδεξιό και άλλοι ως απλά ένα μίγμα ακραίων πολιτικών πεποιθήσεων, χωρίς κάποια οργάνωση. Όμως για να φτάσουμε σε έναν ορισμό που δεν το αδικεί, ας δούμε τι σημαίνουν οι λέξεις από τις οποίες αποτελείται. Το πρώτο του συνθετικό, δηλαδή η αναρχία, σημαίνει την έλλειψη εξουσίας. Είναι η πίστη στο χάος, στα οποίο για να επιβιώσει το ανθρώπινο είδος, θα πρέπει να βασιστεί σε ενστικτώδεις συνεργασίες. Και εκεί είναι η αρμονία του. Δεν άρχεται κανένας κανενός και όλοι απλά επιβιώνουν χωρίς άγχος και ευθύνες. Το δεύτερο συνθετικό, δηλαδή ο εθνικισμός, είναι η ιδέα κατά την οποία μια ομάδα ανθρώπων στηρίζεται σε αυστηρότατες αρχές. Χρειάζεται απαραίτητα αφοσίωση στην κοινή τους ταυτότητα. Ταυτότητα που μπορεί να έχει να κάνει με κάποια σημαία, γλώσσα, θρησκεία, συγκεκριμένο έδαφος κατοίκησης, ήθη και έθιμα, νόμους και κανόνες συμπεριφοράς, είδη βιοπορισμού και άλλα. Οπότε καταλαβαίνουμε πως όταν συνδέονται αυτά τα δύο αντίθετα, μιλάμε για μια νέα και εκρηκτική πραγματικότητα, στην οποία όλα επιτρέπονται και όλα απαγορεύονται. Ο αναρχοεθνικιστής είναι ταυτόχρονα αναρχικός αλλά και εθνικιστής. Οπότε κάθε φορά επιλέγει με βάση την εμπειρία και την διαίσθησή του, για το πώς θα λειτουργήσει. Κάτι το ιδιαίτερα απρόβλεπτο, που τρομάζει το σύστημα.

#356 Κυριάκος Μητσοτάκης: Αρχιεπίσκοπος πάσης Ελλάδος

Όπως επανέλαβα πολλές φορές, τα κοινωνικά δίκτυα είναι σε άθλια διεφθαρμένη κατάσταση. Μια θλιβερή συνήθεια υπνωτισμού και υποτίμησης της νοημοσύνης μας. Και πραγματικά, οι ειδήσεις δεν διαφέρουν ιδιαίτερα, απλά είναι λιγότερο πιεστικές και δεν σου δίνουν βήμα λόγου. Παρακολουθώντας τα όλα αυτά, νιώθουμε σαν να ζούμε ένα θέατρο πραγματικής ζωής, χωρίς την συναίνεσή μας. Βλέπουμε τον πρωθυπουργό να χαμογελάει σαν ηθοποιός μόνιμα, ενώ η χώρα καταστρέφεται. Βλέπουμε να έρχεται σε επαφή με εγκληματίες συνεχώς, να φωτογραφίζεται με αυτούς και μετά από λίγο αυτοί να διώκονται νομικά ή και να συλλαμβάνονται. Υπάρχει τέτοια απάθεια από πλευράς της κυβέρνησης, που φαντάζει σκηνοθετημένο από πριν όλο αυτό που συμβαίνει. Απλά για να έχουμε να λέμε δηλαδή. Δήθεν ότι μας αντιπροσωπεύουν ως κοινωνία και πρέπει να πάρουμε μάθημα από τα ψεύτικα παθήματά τους. Είτε είναι αυτό, ή ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είναι ο πρωθυπουργός, αλλά ο αρχιεπίσκοπος της Ελλάδας. Γιατί αρχικά αναρωτιέται κανείς, αν είναι δυνατόν να έχει μαζέψει τόσους κακοποιούς γύρω του. Μετά πιθανολογεί ότι μπορεί αυτός να είναι ο μόνος εγκληματίας, δεν καταλαβαίνει τι κάνει και τους έχει μπλέξει όλους. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να έχει βγει φωτογραφία μαζί του και να μην φοβάται για την ελευθερία του πια. Διότι όσοι έχουν εμφανιστεί μαζί του δημόσια, ήταν και οι πρώτοι που κατηγορήθηκαν για έκνομες δραστηριότητες. Πλέον δεν μπορούμε να ξέρουμε αν είναι η εκλογή του είναι ακόμη και εσχάτη προδοσία! Εκτός βέβαια αν ο ελληνικός λαός ήθελε να πειραματιστεί, επιλέγοντας κάποιον με νοοτροπία χριστιανού ιερέα για αρχηγό του κράτους. Αυτό το λέω γιατί φαίνεται να υποχωρεί σε όλα τα άδικα που του ζητάνε τα άτομά του, με αποτέλεσμα να τους εκθέτει ακούσια. Δηλαδή σαν να λέει "Υποχωρώ σε όλα, πάρετε την ευθύνη πάνω σας, αγάπη μόνο". Ειλικρινά, τι είδους άνθρωποι εχουν ψηφίσει αυτόν τον πολιτικό;

#333 Ευρωπαίοι ελεγκτές

Οι τελευταίες είναι από τις νύχτες που τα ονειρικά πνεύματα δεν με αφήνουν σε ησυχία. Αν είναι δυνατόν, χθες βάλανε άτομα να με ρωτήσουν στον ύπνο μου, αν έχω πάρει επιδότηση που δεν μου αναλογεί. Μου ζητήσανε ταυτότητα, βάλανε μια γυναίκα να με ρωτήσει αν έχω πάρει αγροτική επιδότηση και μετά με πήγαν στο γραφείο κάποιου διευθυντή για ολοκλήρωση της ανάκρισης. Δεν ξέρω βέβαια αν αυτό που είδα ήταν μέσα από τα μάτια άλλου, δηλαδή η πραγματική ζωή του, αλλά εμένα μου φάνηκε σαν προσωπική επίσκεψη. Πιθανώς να ήταν άτομα υποκινούμενα από Ευρωπαίους ελεγκτές, που έχουν έρθει για να ζητιανέψουν λεφτά από την φτωχή Ελλάδα, με "απειλή όπλου". Προφανώς και έχουν παραγραφεί τα δικά τους αμαρτήματα, για να τολμάνε να κάνουν τέτοιο πράγμα. Έχουν περάσει τα 20 χρόνια εξάλλου, από τότε που μας βάλαν στο πλαστό νόμισμα, τύπου Μονόπολης, με την ονομασία "Ευρώ". Μια Ευρώπη που από τον Δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο του 1940, δεν σταματάει να μας καταστρέφει. Κάθε προσπάθεια μας για επαναφορά του κορυφαίου πολιτισμού μας, πλήττεται ανεπανόρθωτα από όλες τις μεριές. Αυτοκαταστροφικές σταυροφορίες από την Δύση που μας αφήνουν χωρίς φαγητό και τυφλά τρομοκρατικά χτυπήματα από την Ανατολή που όλοι αποσιωπούν. Εμείς, αγαπητοί λοιποί ευρωπαίοι, δεν πρόκειται να πληρώσουμε και για τον πόλεμο που προκαλέσατε με την Ρωσία. Ελέγξτε πρώτα τις χώρες σας, κάντε αυτοκριτική και σκεφτείτε τι ακριβώς κάνετε όταν έρχεστε εδώ. Καταστρέφετε μια ειρηνική χώρα που σας εμπιστεύεται εξ ολοκλήρου για δεκαετίες. Κοιτάτε μόνο να πάρετε χρήματα και να τα μετατρέψετε σε πολυτέλεια δική σας και όπλα εναντιόν της χριστιανικής Ρωσίας. Τελειώνοντας, να συμπληρώσω πως σήμερα είδα όνειρο που είχε διαδηλωτές να φωνάζουν "Παναποκριά, παναποκριά, φάγατε τα τρόφιμα να φάτε κοπριά". Χαχαχ.

#324 Η πολυεθνική Ευρώπη

Η Ευρώπη είναι μια πολυεθνική ήπειρος, εννοώντας κατ' αρχάς ότι αποτελείται από πολλά κυρίαρχα κρατίδια. Υπάρχουν 44 κράτη, τα οποία φιλοδοξούν όλα να βρεθούν κάποια στιγμή στην σκληροπυρηνική συμμαχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία αριθμεί 27 μέλη για την ώρα. Μάλιστα η εδαφική της έκταση είναι αρκετά περιορισμένη και δεν ξεπερνά το 7% της συνολικής ξηράς της γης, τη στιγμή που φιλοξενεί το 22% των συνολικών κρατών. Όσον αφορά την κοινωνία της, είναι πολυπολιτισμική καθώς έχει ανθρώπους από τις περισσότερες υπαρκτές εθνοτικές ομάδες. Όλη αυτή η υπερποικιλία ανθρώπων που έχουν διαφορετικές επιθυμίες, έχει ως αποτέλεσμα την κοινωνική αποξένωση και την πλήρη ασυνεννοησία. Η Βόρεια Αμερική ας πούμε μιλάει κυρίως αγγλικά. Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής που βρίσκονται εκεί και κυριαρχούν, είναι πλήρως συσπειρωμένες και έχουν βρει τον τρόπο να απορροφούν τους μετανάστες. Πράγμα που δεν μπορεί να κάνει η Ευρώπη των άπειρων γλωσσών και αντίθετων συμφερόντων και σταδιακά οδηγείται στο χάος. Αυτό φάνηκε και με την επίθεση της Ρωσίας στην Ουκρανία, όπου η Ευρώπη αιφνιδιάστηκε και φαίνεται να νιώθει ευάλωτη ολόκληρη. Όσο χάνονται στρατιώτες και δημοκρατικά εδάφη που άλλοτε υποστήριζαν την Ευρώπη, τόσο τρέμουν οι βασιλικοί θρόνοι της. Γιατί κάποια στιγμή θα γινόταν κι αυτό. Μπορεί να μην υπάρχει πια κάποιος δικτάτορας σαν τον Αδόλφο Χίτλερ, όμως υπάρχουν λυκοσυμμαχίες πλουσίων που ακόμα καταφέρνουν και εκμεταλλεύονται τον Ευρωπαϊκό πληθυσμό. Όμως όχι για πολύ ακόμα όπως φαίνεται. Η κρίση έχει χτυπήσει για τα καλά την πόρτα μας και πιθανώς να δούμε ολόκληρη την ήπειρό μας να καταστρέφεται αν δεν οργανωθεί εγκαίρως.

#316 Ψευδο-δημοκρατία και Άμεση Δημοκρατία

Η Δημοκρατία είναι το πολίτευμα της εξουσίας των πολλών, που γεννήθηκε στην Αθήνα τον 5ο αιώνα προ Χριστού. Βέβαια και πάλι, δεν είναι όλοι αυτοί που συμμετέχουν, αλλιώς θα λεγόταν Λαοκρατία ας πούμε. Η λέξη δημοκρατία βγαίνει από το δήμος, που εννοεί το μέρος του λαού που έχει πολιτικά δικαιώματα και το κράτος, που είναι η εξουσία που του προσφέρεται. Με μια εναλλακτική εξήγηση της λέξης, θα λέγαμε πως πρόκειται για το πολίτευμα στο οποίο το κράτος είναι χωρισμένο σε δήμους και μέσω αυτών κυβερνάται! Δηλαδή από την τοπική αυτοδιοίκηση! Ωστόσο αυτή είναι αυθόρμητη έμπνευσή μου, δεν την βρήκα πουθενά ώστε να πω ότι ισχύει ως επίσημος ορισμός. Γενικά πάντως αυτό είναι δημοκρατία και στα αρχαία χρόνια υπήρξε αμεσότερη, αφού βάζαν εκλεγμένους πολίτες να διοικήσουν έπειτα ακόμα και από κλήρωση. Επίσης εκλογές και ψηφίσματα γινόντουσαν το λιγότερο 1 φορά τον χρόνο. Αλλά ακόμα και τότε δεν ήταν αρκετά άμεση. Ας δούμε όμως πως έχει η κατάσταση σήμερα. Κάθε τέσσερα χρόνια πηγαίνουμε σε κάποιο εκλογικό κέντρο που φιλοξενείται από σχολική μονάδα. Εκεί επιλέγουμε ανάμεσα από δεκάδες χαρτιά, ένα που θα έχει το πιο αρεστό κόμμα σε μας. Πλήθος ονομάτων επίσης βρίσκεται από κάτω και πρέπει να επιλέξουμε με σταυρό ποιούς θέλουμε στην Βουλή. Αυτό για τις κοινοβουλευτικές εκλογές, χωρίς να διαφέρουν ιδιαίτερα οι δημοτικές/περιφερειακές και οι ευρωεκλογές. Επιλέγουμε κάποιον πολιτικό σχηματισμό που έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και ένα εξουσιαστικό σχέδιο που έχει υποσχεθεί πως θα πραγματοποιήσει αν εκλεχθεί. Και αυτό ήταν, τελείωσε. Ολοκληρώσαμε τα δημοκρατικά μας καθήκοντα. Αυτό φυσικά δεν έχει σχέση με δημοκρατία ούτε κατα διάνοια. Αυτοί δεν είναι συνηθισμένοι πολίτες, ούτε κανονικοί πολιτικοί. Απλά μας έχουν προετοιμάσει κάτι ωραίες παρεούλες ατόμων που τελειώσανε πανεπιστήμια. Δεν είχαν άλλα προβλήματα στη ζωή τους και μπορούσαν να συγκεντρώνονται στα βιβλία τους όλη μέρα, οπότε και το εκμεταλλεύτηκαν. Τους είδαν κρυφοί και πλούσιοι μονάρχες, τους ενέκριναν και μας λένε διάλεξτε κάποιο από τα υποχείριά μας. Και όταν τους διαλέγουμε, πάντα αυτά που θέλουν κάνουν και όχι αυτά που είχαν υποσχεθεί. Ε λοιπόν αυτό είναι ψευδο-δημοκρατία. Δημοκρατία θα ήταν κάτι πιο αξιόπιστο και αμεσότερο. Όταν υπάρχει κάποιος νέος νόμος που προτείνεται, να ψηφίζει ο πολίτης αν συμφωνεί με την θέσπισή του ή όχι. Όταν υπάρχουν σημαντικά διλήμματα, να ερωτάται και πάλι ο πολίτης. Εν ανάγκη κάθε μέρα να υπάρχουν ερωτηματολόγια που ζητάνε απαντήσεις. Κανείς δεν εμπιστεύεται πουλημένους σε συμφέροντα βουλευτές να επιλέγουν για μας. Μπορεί παλιά να ήταν δύσκολο να γίνουν τέτοια ψηφίσματα δι' αλληλογραφίας, αλλά τώρα έχουμε και το διαδίκτυο επίσης. Μπορούμε κάθε μέρα να δεχόμαστε ηλεκτρονικό μήνυμα και να ψηφίζουμε. Οι εκλεγμένοι μπορούν απλά να προτείνουν και να μας αντιπροσωπεύουν, όχι όμως να επιλέγουν για μας. Η πραγματική Δημοκρατία είναι μία και δεν πρέπει επ' ουδενί να την χωρίζουμε σε υποκατηγορίες.

#309 Αθηναϊστές Χριστιανιστές: Πολιτικό Κόμμα

Η πολιτική και θρησκευτική δράση μας ως ιστολόγιο, αλλά και ως κίνημα γενικής φύσεως, είναι απεριόριστη στο διαδίκτυο. Είτε είναι άμεση από τα δάκτυλά μου, είτε έμμεση από αυτά των μυστικών εντεταλμένων μου, που πιθανώς ποτέ να μην ανακαλύψετε! Όμως για να μη σας μπερδεύω, μια γενική εικόνα θα την βρείτε εδώ, στις αποκαλυπτικές αναρτήσεις του ιστολογίου. Και είμαστε τόσο καλοί σ' αυτό που κάνουμε, σε σημείο που αν υπάρχουν όρια σε ελεύθερο λόγο και κριτική, στεκόμαστε ακριβώς στα σύνορα τους με την αναστολή των λογαριασμών μας. Με λίγα λόγια, δεν πρόκειται να χαρίσουμε ούτε μια ανείπωτη λέξη στους αντιπάλους μας. Μάλιστα, αν υπάρξει αρκετό ενδιαφέρον για τη λατρεία μας, είμαστε έτοιμοι να υποστηρίξουμε και την δημιουργία κόμματος. Αυτό περιμένουμε να έχει την επωνυμία "Αθηναϊστές Χριστιανιστές: Πολιτικό Κόμμα", εν συντομία ΑΧΠΚ (ΑΧ-ΠΙ-ΚΑΠΠΑ), με τρανό πρότυπο το ΚΚΕ (ΚΟΥ-ΚΟΥ-Ε). Πιστεύω πως είναι η απόλυτη πολιτική φαντασίωση, πραγματική επανάσταση! Τώρα στο τεχνικό μέρος, τα ηγετικά μέλη του ιστολογίου δεν νομίζω πως θα μπορούμε να διεκδικήσουμε κομματική αρχηγία λόγω του διαφορετικού επαγγέλματος, που μάλιστα είναι πολύ πιο απαιτητικό. Όμως μπορούμε να συμβουλεύουμε από οποιαδήποτε άλλη θέση εκτός κοινοβουλίου. Εμείς στο ιστολόγιο που θεωρητικά τελούμε χρέος ιερέων, θα συνεχίζουμε να αποκωδικοποιούμε τα μηνύματα των θεοτήτων καθημερινά, με χρησμούς. Τώρα να πω ότι όλα τα λόγια και τα σύμβολά μας είναι διαθέσιμα για ένα τέτοιο κόμμα, χωρίς περιορισμούς πνευματικών δικαιωμάτων, εφόσον βέβαια τηρούν τις βασικές γραμμές μας. Είναι αυτονόητο πιστεύω. Συνεχίζοντας σχετικά με την φιλοσοφία και την ιδανική δομή του, να πω ότι είναι πολύ βασικό ένα τέτοιο κόμμα να θυμίζει μια μικρή και ανεξάρτητη ελληνική βουλή. Πρέπει να έχει αναρχικούς, βασιλικούς, αριστερούς, δεξιούς, κεντρώους, ακραίους, χριστιανούς, ίσως και άθεους. Θα ήταν πολύ ευχάριστο όταν υπάρχει ο ένας πόλος, να υπάρχει και ο αντίθετος του μέσα στο κόμμα. Και κάπως έτσι πιστεύω πως θα χαρακτηριστούμε Ακρο-Κεντρώοι, μιας και περιέχουμε όλες τις πολιτικές κατευθύνσεις, με χαρακτηριστική έμφαση στις αντιθέσεις. Όμως απαραίτητο επίσης είναι όλοι μας να θεωρούμε εγγυητή της ειρήνης τον Χριστό και εγγυήτρια της πολεμικής μας ισχύος την Θεά Αθηνά, που είναι οι αντίθετοι συνειδησιακοί πόλοι μας. Άσχετα αν τους βλέπουμε ως θεούς, πνεύματα ή απλά πρότυπα ειρηνιστών και πολεμιστών. Η πίστη στην Πεντάσταυρη σημαία είναι αυτό που θα μας οδηγήσει στη νίκη. 

#183 Συμμαχία Αθηνείου Χ, ΗΠΑ και Ρωσίας

Τα κράτη κάνοντας μεταξύ τους τις σωστές συνεργασίες, ή μάλλον συμμαχίες αφού το τοπίο δεν είναι τόσο ειρηνικό παγκοσμίως, εξασφαλίζουν την επιβίωσή τους. Πράγμα στο οποίο η Ελλάδα έχει αποτύχει παταγωδώς τον τελευταίο αιώνα, αφού μετά την δεκαετία του 1940 μετράει μόνο απώλειες εδαφών και αδιανόητες αμφισβητήσεις εθνικής κυριαρχίας. Μην ανησυχείτε όμως, γιατί το Αθήνειο Χριστιανικό που δημιουργούμε σιγά σιγά μέσα από αυτό το ιστολόγιο, έχει εντοπίσει το πρόβλημα και θα το λύσει. Αρχικά να πούμε ότι είναι παραπάνω από εμφανές πως η καρδιά της Δύσης είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η καρδιά της Ανατολής είναι η Ρωσία. Και μετά τον Δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο οι σχέσεις μας με τη Ρωσία ποτέ δεν επανήλθαν, ήταν σαν να πήραμε το μέρος των ηττημένων ΝΑΖΙ, παρόλο που τυπικά απελευθερωθήκαμε από αυτούς. Οπότε αυτές θα είναι οι πρώτες και αδιαπραγμάτευτες συμμαχίες που θα κάνουμε ως νεοσύστατο κράτος, τα βασικά διπλωματικά μας θεμέλια για να μην επαναληφθεί το ίδιο τρομερό λάθος. ΗΠΑ και Ρωσία καταφέρνουν κάτι μοναδικό και αυτό είναι να κάνουν υπερήφανους όλους τους φιλοπόλεμους και φιλειρηνιστές κατοίκους αυτής της γης. Χώρες παντοδύναμες στρατιωτικά, με πυρηνικά όπλα που μπορούν να τινάξουν όλο τον πλανήτη στο απόλυτο κενό του σύμπαντος, μέσα σε λίγα λεπτά! Η Θεά Αθηνά σίγουρα δεν θα έμενε ασυγκίνητη από τέτοια ισχύ. Επίσης έχουν τεράστιες χριστιανικές κοινότητες και αμέτρητες εκκλησίες, οι οποίες με ιεραποστολές τους καταλαμβάνουν πάμπολες χώρες. Σε συνεργασία βέβαια με όλες τις προτεσταντικές, καθολικές, ορθόδοξες, αλλά και ανατολικές τοπικές αιρέσεις. Με λίγα λόγια, την Πεντάσταυρη σημαία φαίνεται να την έχουν πάρει στα σοβαρά αυτές οι δύο υπερδυνάμεις, χωρίς να γνωρίζουν καν την ύπαρξή της! Σίγουρα όταν δημιουργηθεί και επίσημα το Αθήνειο Χριστιανικό, θα ήταν χαρά μας αυτές οι δύο να είναι οι πρώτες χώρες που θα μας αναγνωρίσουν και μάλιστα στη θέση της παλαιάς Ελλάδας! Να τους δείξουμε τις δυνατότητες της δικιάς μας Χριστιανιστικής εκκλησίας, αλλά και της Αθηναϊστικής λατρείας μας. Ίσως έτσι να γίνουμε μια μέρα, όχι μόνο το κέντρο του Χριστιανισμού, αλλά και να αποκτήσουμε δικά μας πυρηνικά, ώστε ο Αθηναϊσμός να έχει την αδιαμφισβήτητη κυριαρχία, ακόμα και υλικά πέρα από πνευματικά!

#92 Κόμμα Σπαρτιάτες

Το ελληνικό πολιτικό κόμμα "Σπαρτιάτες" ιδρύθηκε το 2017, αλλά εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη Βουλή το 2023. Δεν ξέρω κατά πόσο σύμπτωση μπορεί να είναι που το 2018 το γερμανικό συγκρότημα Warkings έβγαλε το κορυφαίο ομοθέματο τραγούδι "Sparta". Ή πόσο τυχαίο είναι που με τον αποκλεισμό του κόμματος "Έλληνες" από τις εκλογές του 2023, είχαμε την είσοδο των Σπαρτιατών στην Βουλή. Εγώ θα πω την γνωστή φράση "έτερον εκάτερον" σε αυτή την περίπτωση, διότι δεν θέλω να ακούγομαι φαντασιόπληκτος συγχέοντας καταστάσεις. Οπότε με αυτά στο νου, θα συνεχίσω καταγγελτικά με τις πιο πρόσφατες σχετικές εξελίξεις. Είχαμε ένα ακόμα δυστυχές συμβάν, λοιπόν, για την ελληνική δημοκρατία, που είναι δημοκρατία μόνο κατ' ευφημισμόν πλέον. Το κόμμα των Σπαρτιατών κρίθηκε εμμέσως και αυτό παράνομο, με την δικαιολογία πως είχε ως πραγματικό αρχηγό τον Ηλία Κασιδιάρη των "Ελλήνων" και όχι τον Βασίλη Στίγκα. Η αλήθεια όμως είναι πως και οι δύο πολιτικοί αρχηγοί είναι ανεξάρτητες ηγετικές φυσιογνωμίες, όπως και τα υπόλοιπα μέλη τους. Δεν μπορούμε να τους ταυτίσουμε, δεν είναι λογικό. Γίνεται ξεκάθαρο προς όλους ότι δεν έχουν καμμία σχέση μεταξύ τους και από το όνομα της παράταξης του Ηλία Κασιδιάρη "Ελεύθεροι Αθηναίοι" στις δημοτικές εκλογές. Άλλη περιοχή η Σπάρτη, άλλη η Αθήνα! Είναι απλά και οι δύο σκληροπυρηνικοί Έλληνες πατριώτες, τίποτα άλλο δεν έχουν κοινό. Διότι και στην αρχαία Ελλάδα άλλοι ήταν οι δημοκρατικότατοι Αθηναίοι και άλλοι οι αυταρχικοί στη νοοτροπία τους Σπαρτιάτες. Οι τελευταίοι μην ξεχνάμε πως είναι πνευματικοί απόγονοι του βασιλιά Λεωνίδα, που έριξε τον άοπλο αγγελιοφόρο των Περσών στον γκρεμό, επειδή απλά του έφερε ανεπιθύμητο μήνυμα αίτησης παράδοσης. Αυτή η απερίσκεπτη κίνηση πανικού και αλαζονείας προκάλεσε τη Θεία Δικαιοσύνη. Έτσι κάποιο θεόσταλτο ή μάλλον καλύτερα διαβολόσταλτο πνεύμα στοίχειωσε τον Εφιάλτη. Αυτός λοιπόν έδειξε το κρυφό μονοπάτι στους Πέρσες για τον αιφνιδιασμό του στρατεύματος των, μέχρι τότε, αθάνατων 300 Σπαρτιατών συμπολεμιστών του. Αν δεν είχε συμβεί αυτό, αμφιβάλλω αν οι Πέρσες θα μπορούσαν να περάσουν ποτέ τα στενά των Θερμοπυλών και έτσι να χρειαστεί η συμβολή των Αθηναίων και άλλων Ελλήνων.