#217 Οι δαίμονες του Άδη

Ο Άδης, ο Θεός του Κάτω Κόσμου, ήταν σύζυγος της πρώην Κόρης, που μετονομάστηκε σε Περσεφόνη. Το όνομά της άλλαξε μετά την κάθοδό της από τον Πάνω Κόσμο, επειδή με την απουσία της έφερε τον χειμώνα, ενώ με τον ερχομό της στον Κάτω έδειξε σκληρότητα, φέρνοντας έτσι καταστροφή και στις δύο περιπτώσεις. Το όνομα της κατα μία υπόθεση φαίνεται να είναι δημιουργημένο από το "πορθώ" και το "φόνος", δηλαδή αυτή που προκαλεί λεηλασίες και φόνους. Όμως ο Θεός Άδης, πέρα από αυτήν και τις συνηθισμένες σκιές των νεκρών που τον φοβόντουσαν και τον υπηρετούσαν, είχε και άλλες φρικιαστικές δαιμονικές οντότητες να τον συνοδεύουν. Οι πιο γνωστές ήταν οι τρομερές Κήρες, που ήταν κόρες της Νυχτός. Μιλάμε για αρπακτικούς φτερωτούς δαίμονες που προκαλούσαν ή απλά τρεφόντουσαν από βίαιους θανάτους. Άλλες λεπτομέρειες της εμφάνισής τους ήταν πως ήταν μαύρες και ντυμένες στα ερυθρά, έχοντας μεγάλους κυνόδοντες και γαμψά νύχια. Παρόμοιες ήταν και οι Άρπυιες στο παρουσιαστικό τους, μόνο που αυτές απλά μετέφεραν ψυχές ή αντικείμενα συνήθως. Κάτι που θυμίζει τον παγερό αλλά ανθρωπόμορφο Χάροντα με την βάρκα του. Υπάρχει όμως ένας ακόμα ιδιαίτερα αιματηρός δαίμονας που ήταν ο Ευρυνόμος, με μελανό χρώμα της σήψης, δέρμα γδαρμένου γύπα και αιχμηρά δόντια, ο οποίος έτρωγε τους νεκρούς και άφηνε μόνο τα κόκκαλά τους. Μετά έχουμε τις Ερινύες, ανελέητες θεότητες της επιβολής της τάξης, ενάντια σε οποιαδήποτε βίαια σκέψη ή πράξη που οδηγούσε σταδιακά στην εξέγερση κατά των Θεών. Οι Μοίρες, αν και δεν μέναν στον Κάτω Κόσμο, ήταν επίσης πολύ σημαντικές γι' αυτόν, καθώς αποφάσιζαν για το πεπρωμένο αλλά και την θανάτωση ανθρώπων εν τέλει. Μετά στο ίδιο κλίμα, πάμε στην Θεά Νέμεση που εκδικούνταν για τους αδικημένους και την Άτη που παραπλανούσε τους επαναστατημένους ανθρώπους και τους έστελνε στην καταστροφή τους. Όπως καταλαβαίνουμε, το σύστημα του Κάτω Κόσμου ήταν εξαιρετικά οργανωμένο, ώστε να μη μπορεί κανείς να δραπετεύσει. Το τονίζω αυτό για να γίνεται κατανοητό πως ο Κέρβερος, δηλαδή ο τρικέφαλος σκύλος φύλακας της εισόδου του, δεν ήταν ο μόνος εγγυητής του παντοτινού βασανισμού και παραμονής των νεκρών εκεί. Ήταν απλά ο τελευταίος και ισχυρότερος από τα κτήνη!

#216 Όταν δεν λειτουργεί πια η μαγεία

Κυριολεκτικά μαγεία, αυτή η περσικής καταγωγής λέξη, είναι το φαινόμενο κατα το οποίο παρατηρούμε να δρουν υπερφυσικές δυνάμεις με εντυπωσιακό τρόπο. Συνήθως είναι καθοδηγούμενες από κάποιον μέσω σκέψεων ή και μέσω τελετουργικών. Ωστόσο οι κανόνες της πραγματικότητάς μας δεν επιτρέπουν την εκτενή ύπαρξη μαγείας, επειδή χαλάει τις ζωτικές ισορροπίες του σύμπαντος. Σίγουρα θα έχετε νιώσει κάποιο τραγούδι να σας μαγεύει έντονα αρχικά, αλλά μετά να χάνετε αυτή η ανεξήγητη ευχαρίστηση. Μπορεί να πει κανείς πως απλά το συνηθίσατε, όμως εγώ πιστεύω πως υπήρξε μεταφυσική δράση που περιορίστηκε επίτηδες. Ακόμα, η συνομιλία σας με κάποιο άτομο μπορεί να κάνει το ίδιο. Αλλάζοντας είδος παραδείγματος, ίσως να έχετε παρατηρήσει φαντάσματα ακόμα και όταν είστε ξύπνιοι, αλλά μετά να μην τα έχετε ξαναδεί για μεγάλο χρονικό διάστημα! Η ικανότητα ανίχνευσης και χειραγώγησης παραφυσικών φαινομένων χάνεται στην πορεία, διότι τέτοια συμβάντα είναι ενάντια στους φυσικούς νόμους, και όπως είπαμε όταν δεν τηρούνται οι φυσικοί νόμοι επικρατεί το χάος. Όλα οδηγούνται στην καταστροφή και στην άβυσσο. Ποιός ξέρει, ίσως γι' αυτό να συνέβη η εικαζόμενη Μεγάλη Έκρηξη που οδήγησε στην δημιουργία τόσων άστρων και πλανητών. Μπορεί κάποιοι πριν να είχαν καταχραστεί την μαγεία και να προκάλεσαν μαζική καταστροφή της τότε ύλης. Πλέον, φαίνεται ανώτερα πνευματικά όντα, αλλά ίσως και άνθρωποι, να κάνουν τα πάντα για να αποκρύψουν και να εξαφανίσουν περιστατικά έκλυσης υπερφυσικών δυνάμεων. Έτσι η διατήρηση μιας μαγικής επίδρασης για μεγάλο χρονικό διάστημα ή και μόνιμα, έχει γίνει ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα. Για να συνεχίσει να υπάρχει τέτοια δυνατότητα, θα πρέπει να "εκβιαστούν" αυτά τα ανώτερα όντα, πιθανώς από κάποιους ανθρώπους που έχουν γνώση των συμπαντικών μυστηρίων. Θα πρέπει να αποδείξουν ταυτοχρόνως πως ξέρουνε τι κάνουνε, ότι έχουν προθέσεις με γνώμονα το γενικό καλό, αλλά και ότι σε περίπτωση που δεν γίνουν τα αιτήματά τους δεκτά, μπορούνε να χαλάσουνε ακόμα περισσότερο τις ισορροπίες. Δηλαδή πρέπει να νιώσουν τα ανώτερα πνεύματα την απειλή της υποβάθμισής τους στην πνευματική ιεραρχία, όπως και των δυνάμεών τους. Και η Πεντάσταυρη σημαία μας μπορεί να βοηθήσει σε κάτι τέτοιο, παρατείνοντας, ενισχύοντας και εξασφαλίζοντας την δράση της μαγείας στον κόσμο μας.

#215 Η δύναμη του μυαλού

Ο εγκέφαλος θεωρείται το πιο σημαντικό και προηγμένο όργανο του ανθρώπινου σώματος. Είναι αυτό που δίνει όλες τις εντολές για να λειτουργήσει το εξελιγμένο σώμα μας. Όταν το αποκαλούμε μυαλό, υπάρχει η τάση να εννοούμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε και όχι το υλικό του. Όμως η λέξη μυαλό προέρχεται από το μυελό, ή εγκεφαλικό μυελό όπως το αποκαλούσαν οι αρχαίοι Έλληνες. Δηλαδή το μαλακό υγρό που βρίσκεται κάτω από τα οστά του κρανίου και περιέχει την φαιά ουσία, που είναι το σημείο που γίνονται όλες οι νοητικές διεργασίες. Είναι ο επεξεργαστής του ανθρώπινου σώματος. Όμως δεν περιορίζονται στα του σώματός μας οι δυνατότητές του, καθώς συνδέεται άμεσα και με όλο το σύμπαν, μπορώντας να το ελέγξει σαν κομμάτι του. Αλλά ας σκεφτούμε γενικότερα, για να καταλάβουμε πως μπορεί να συμβαίνει κάτι τέτοιο, που ακούγεται ιδιαίτερα παράλογο. Όπως έχουμε διαπιστώσει οι μύστες του ιστολογίου, σε διαφορετικές διαστάσεις της πραγματικότητας ισχύουν και διαφορετικοί νόμοι. Στην πραγματικότητα των ονείρων για παράδειγμα, πολλές φορές μπορούμε να κάνουμε εντελώς υπερφυσικά πράγματα, όπως να πετάμε χωρίς την χρήση κάποιου μηχανισμού. Στην πραγματικότητα των βιντεοπαιχνιδιών, μπορούμε να είμαστε εντελώς αθάνατοι, έχοντας ξεκλειδώσει την συγκεκριμένη δυνατότητα του παίκτη μας. Αυτές οι ικανότητες προσφέρονται ή τις προσφέρουμε έμμεσα στον εαυτό μας. Όμως κρίνοντας με βάση όλα όσα θέλουμε από την φύση μας και βλέποντας την ζωή μας σαν ένα ακόμα όνειρο, θεωρητικά το ανθρώπινο μυαλό μπορεί να κάνει πολλά περισσότερα. Όπως να παρέμβει σε μεγάλο βάθος στην λειτουργία του σύμπαντος και ίσως ακόμα να το τροποποιήσει όπως ακριβώς θέλει. Όμως για να συμβεί κάτι τέτοιο, θα πρέπει να συγχωνευτούν μερικώς κάποιες πραγματικότητες, ώστε να αρχίσουν να ισχύουν νέοι νόμοι. Αλλά αυτό πιθανώς να δημιουργήσει αναταράξεις και επικίνδυνες καταστάσεις για όλες τις ψυχές και το περιβάλλον τους. Αν όλοι αρχίσουν και χρησιμοποιούνε το μυαλό τους για να δημιουργούν, να μετακινούν ή να καταστρέφουνε πλανήτες για παράδειγμα, είναι πολύ λογικό στο τέλος να μην μείνει τίποτα που να θυμίζει την τωρινή αρμονία του σύμπαντος. Το αποτέλεσμα θα είναι οι ψυχές να αρχίσουν να πλανιούνται σε ένα ατελείωτο χάος, χωρίς αρχή, μέση και τέλος. Αν σκεφτεί κανείς πάντως, όταν οι επιστήμονες μιλάνε για μαιευτήρια άστρων και μαύρες τρύπες, δε μπορούμε να αποδείξουμε ότι δεν υπάρχουν εξωγήινα όντα εκεί κοντά που να τα ελέγχουν αυτά. Γιατί το μυαλό είναι φτιαγμένο από το σύμπαν και το σύμπαν από το μυαλό. Είναι θέμα χρόνου η δύναμη του μυαλού μας να φτάσει τέτοια επίπεδα, όπου ολόκληροι γαλαξίες να παίρνουν εντολές από αυτό, σαν να ήταν όργανα του ανθρώπινου σώματος.

#214 Ερωτικές επικλήσεις σε μιμητικά πνεύματα

Στον πραγματικό κόσμο, επιλέγουμε συγκεκριμένα άτομα να εκπροσωπούν εμάς και τις ιδέες μας, ας πούμε στο κοινοβούλιο. Στα βιντεοπαιχνίδια επιλέγουμε κάποιον παίκτη που είναι συμβατός με την προσωπικότητά μας, για να βρίσκεται στον ψηφιακό κόσμο ώστε να αντιμετωπίσει άμεσες προκλήσεις αντί για εμάς. Στον πνευματικό κόσμο δημιουργούνται ούτως ή άλλως είδωλά μας ακούσια, που είναι καθρεπτισμός του σώματος και του χαρακτήρα μας, άλλοτε μεγαλύτερης και άλλοτε μικρότερης ομοιότητας. Αυτοί οι έμψυχοι κλώνοι μας, όπως κάθε τι άλλο, είναι χειραγωγήσιμοι. Ας πούμε μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για φανταστικές ερωτικές συνευρέσεις μας με άλλα άτομα. Ναι, καλά διαβάσατε. Υπάρχουν κάποιες μέθοδοι που μπορούν να τους μετατρέψουν σε υποχείριά μας, τα οποία θα μας εκπροσωπούν σε έναν άλλο, αισθησιακό, μεταφυσικό κόσμο. Διάφορες φράσεις, συνήθως επαναλαμβανόμενες ερωτικές επικλήσεις, μπορούν να καλέσουν και να καθοδηγήσουν τέτοιους ερωτικούς δαίμονες. Φράσεις οι οποίες πρέπει να λέγονται με ειλικρίνεια και πάθος από εμάς ώστε να λειτουργήσουν. Αυτά τα μιμητικά πνεύματα είναι συνδεδεμένα με τα άτομα που απεικονίζουν, δηλαδή μπορούν να λειτουργήσουν και σαν τα αρχαιοελληνικά ειδώλια δεσμευτικής μαγείας. Ό,τι αισθήσεις και συναισθήματα νιώθουμε ή προκαλούμε σε αυτά μέσω της φαντασίας μας, μπορούν μέσω της τηλεπαθητικής σύνδεσής μας να φτάσουν στο πραγματικό άτομο, το οποίο και συναντούν ή αντιπροσωπεύουν. Δηλαδή ένα τέτοιο φάντασμα μπορεί απευθείας να δημιουργήσει και να δώσει ζωή στην σκηνή που φανταστήκαμε με κάποιο άλλο άτομο, κάνοντας την αλληλεπίδραση μας αισθητή ακόμα και στην πραγματικότητα. Εννοείται πως και στα όνειρα γίνεται αυτό. Όμως για να λειτουργήσει κάτι τέτοιο εντονότερα, θα πρέπει και το άλλο άτομο της σκηνής, να γνωρίζει ή απλά να συμφωνεί, δίνοντας ζωηρότητα έτσι στη φαντασίωση. Τέλος, να πούμε ότι αυτή είναι μια πνευματιστική περίπτωση που είναι συμβατή με την θεωρία της Τρίτης Πραγματικότητας, οπότε καταλαβαίνετε. Θα πρέπει να την σκηνοθετείτε και να τη ζείτε πολύ συχνά, για να διαρκέσει στο άπειρο και να αλλάξει τον κόσμο γύρω σας. Ίσως και καθημερινά!

#213 Η Τρίτη Πραγματικότητα

Όπως έχω πει και παλιότερα, πιστεύω πως υπάρχουν πολλές πραγματικότητες και μερικές από αυτές μπορούμε να τις βιώσουμε και στα όνειρα. Προσπαθώντας να βάλουμε μια τάξη, θα πούμε ότι οι βασικές κατηγορίες τους είναι δύο. Αυτές των ανθρώπων και αυτές των πνευμάτων. Όμως με τον συνδυασμό των δύο και λίγη φαντασία, ίσως να μπορούμε να δημιουργήσουμε και μια Τρίτη Πραγματικότητα. Αυτή υποθετικά θα φιλοξενούσε και τα δύο είδη, σε άγνωστη υβριδική μορφή. Για να πετύχουμε κάτι τέτοιο, θα πρέπει πρώτα να δούμε τα πράγματα από την μεταφυσική σκοπιά των πνευμάτων και μετά από τη δική μας. Διότι μπορεί εμείς να έχουμε τον κόσμο τους για θαυματουργό και ευπροσάρμοστο στα θέλω κάποιου, αλλά δεν ξέρουμε πόσο πραγματικά διαφέρει από τον δικό μας. Για παράδειγμα, τα φαντάσματα φαίνεται να θεωρούν τον εαυτό τους κανονικές οντότητες, ενώ εμάς μας έχουν για απλά ολογράμματα. Αλλά προφανώς το ίδιο ισχύει και για εμάς και τον τρόπο που σκεφτόμαστε για εκείνα. Περνάνε από μέσα μας και περνάμε από μέσα τους, σαν δύο όνειρα που ενώνονται πολύ επιφανειακά και όχι ιδιαίτερα απτά. Όμως φαίνεται να υπάρχει τρόπος ώστε να γίνει η σύνδεση αυτών των δύο κόσμων εφικτή. Δηλαδή μέσω συνάντησης των οντοτήτων σε μια τρίτη πραγματικότητα, που θα έχει στοιχεία και των δύο. Η σύνδεση του κόσμου των ανθρώπων και των πνευμάτων, μπορεί να συμβεί μόνο αν το θέλουν αρκετά τα πλάσματα και των δύο πραγματικοτήτων. Ως άνθρωπος μπορείς να συμφωνήσεις με κάποιο πνεύμα να συναντηθείτε σε έναν άλλο κόσμο, πιο προσβάσιμο και για τους δυό σας. Όπως σε έναν κόσμο που θα φανταστείτε από κοινού. Βέβαια αυτό είναι μια προσωρινή, αλλά και αποδοτική λύση. Μάλιστα έτσι τα συμμετέχοντα πνεύματα, ζωντανά και νεκρά, μπορεί να καταλήξουν να κατοικούνε στον ίδιο κόσμο σε βάθος χρόνου. Αρκεί να συνεχίσουν να συναντιούνται με όποιο τρόπο μπορούνε και θέλουνε, σπάζοντας έτσι τους φυσικούς νόμους και προσαρμόζοντας το σύμπαν στα δικά τους μέτρα. Στην πράξη για να λειτουργήσει κάτι τέτοιο, φανταζόμαστε πως βλέπουμε κάποιο πνεύμα ενώ δεν το βλέπουμε ή ότι κάνουμε δραστηριότητες μαζί του σε κάποιο μέρος. Αυτό γίνεται είτε με ανοιχτά, είτε με κλειστά τα μάτια και το πνεύμα αντιδράει αναλόγως, επηρεάζοντας την φαντασία και τις αισθήσεις μας. Έτσι ανοίγουν μεταφυσικές πόρτες και στους δύο κόσμους, σε σημείο που η κατάσταση μοιάζει πως θα οδηγήσει στην δημιουργία μιας νέας ενιαίας πραγματικότητας που θα τους συνδυάζει. Την Τρίτη Πραγματικότητα. Πριν ή μετά τον θάνατο θα ολοκληρωθεί αυτό; Δεν το γνωρίζω. Αλλά όλα όσα ζούμε είναι όνειρα, πως να τα ξεχωρίσει κανείς;

#212 Ξεθάπτουμε τα Αθηναϊκά ποτάμια!

Είχε πει ο δικτάτορας Ιωάννης Μεταξάς τη φράση "Θάπτομεν τον Ιλισσόν", το 1939. Και μετά η συμπεριφορά του έθαψε ακόμα και Έλληνες ζωντανούς, καθώς κατάφερε να προκαλέσει διχόνοια με συμμαχικές μας χώρες όπως τη Ρωσία, αλλά και να μας οδηγήσει σε πόλεμο με Ευρωπαϊκές χώρες. Ήταν επακόλουθο της αυταρχικής βασιλείας θα μου πείτε. Τέλος πάντων, μη ξεφεύγω από το θέμα. Το θέμα μας είναι οι Έλληνες που έθαψε λόγω του έντονου καύσωνα, που δεν υπήρχε ποτάμι να τον περιορίσει. Και όλα αυτά για να φτιάξει δρόμους και πολυκατοικίες, ώστε να είναι περισσότεροι και αποδοτικότεροι οι δούλοι. Έτσι πλέον, με τέτοιες πρωτοβουλίες, η ξηρασία και ο καύσωνας έχουν αυξηθεί σε αφόρητα και επικίνδυνα επίπεδα στην Αθηνά κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Η ζέστη κάποτε δεν ήταν πρόβλημα, θεωρούνταν ευλογία και ήταν γιορτή της φύσης να έχει τόσο έντονο ήλιο. Όλα αυτά όμως σταμάτησαν να ισχύουν όταν άρχισε να πυκνοκατοικείται η πρωτεύουσα. Κανένας δεν σκέφτεται οικολογικά πλέον, λες και επειδή δεν έχουμε αρκετή επαφή με την φύση δεν υπάρχει κι όλας. Όλα γίνανε σκυρόδεμα, όπως ο ποταμός Ηριδανός, που πλέον ότι απόνερα του έχουν απομείνει, δεν βρίσκουν διεξόδους, αφού συναντούν τοίχους και σκουπίδια μπροστά τους. Μάλιστα τον υπογειοποιήσαν κι όλας. Ο Ιλισσός, ένας ιερός ποταμός των αρχαίων Αθηναίων, είναι πια εντελώς αλλαγμένος στην πορεία του και οδηγεί απευθείας στην θάλασσα, αντί για τον Κηφισό. Αφού βέβαια πρώτα έχει κάνει μια περιορισμένη, σκεπασμένη υπόγεια διαδρομή, μέσα σε τεχνητές όχθες. Ο Κηφισός επίσης βρίσκεται μέσα στην βιομηχανική ρύπανση, καλυμμένος, και φυσικά όχι πόσιμος, όπως κανένας από τους προηγούμενους! Υπάρχουν και ρέματα, όπως και ποταμοί εκτός Αθηνών αλλά εντός Αττικής, σε ελαφρώς καλύτερη κατάσταση, που δεν θεωρώ απαραίτητο να τους αναφέρω τώρα. Πάντως οι ποταμοί της Αθήνας, μπορούν να αποκαλυφθούν και να καθαριστούν και έτσι να λειτουργήσουν ως φυσικός κλιματισμός της πόλης, μαζί με την αύξηση του πρασίνου. Μάλιστα αν η κατάσταση της πυκνοκατοίκησης και της ρύπανσης διορθωθεί, αυτοί οι ποταμοί μπορούν να χρησιμοποιηθούν για αρδευτική αλλά ακόμα και υδρευτική χρήση. Σίγουρα και για ψυχαγωγία, με πάρκα στις όχθες τους και μεγάλα μάλιστα, με το ταυτόχρονο γκρέμισμα παραπλήσιων πολυκατοικιών. Και γιατί όχι, να φτιάξουμε και καινούριους ναούς αρχαιοελληνικής αρχιτεκτονικής κατα μήκος τους, με το όνομα του κάθε ποταμού, για να τους τιμήσουμε και να θυμηθούμε τις παλιές τελετές που γινόντουσαν εκεί!

#211 Φάντασμα ως αντίγραφο ασφαλείας

Τα αντίγραφα ασφαλείας είναι απαραίτητα στην τεχνολογία, όπως και σε άλλους τομείς. Γιατί κάποια δεδομένα απλά δε πρέπει να χαθούν, είναι μεγάλης σημασίας και πρέπει να υπάρχουν κάπου εφεδρικά σε περίπτωση απώλειας των πρωτοτύπων. Όμως πώς να κρατήσουμε αντίγραφα του ίδιου μας του εαυτού, αφού πέρα από την βιολογική αναπαραγωγή δεν γνωρίζουμε άλλο λειτουργικό τρόπο; Πιστεύω πως αν στραφούμε στον πνευματισμό και στην πιο αφηρημένη μεταφυσική με τους άγνωστους νόμους, ίσως βρούμε κάτι ανάλογο για να αντιγράψουμε και την ψυχή μας. Γιατί εκεί όλα επιτρέπονται. Ό,τι ήμασταν, ό,τι είμαστε ή ακόμα και ό,τι προβλέπεται να γίνουμε ή να κάνουμε, όλα μπορούν να καταγραφούν σε έναν κλώνο του εαυτού μας στον κόσμο των πνευμάτων. Σαν να έχουμε φασματικό αντίγραφο ασφαλείας δηλαδή. Μιλάμε για ένα φάντασμα το οποίο όντας δημιουργημένο κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσήν μας, μπορεί να λειτουργεί και ως ανεξάρτητος αντιπρόσωπός μας στον κόσμο τον πνευμάτων ή και των ονείρων. Γιατί μην ξεχνάμε, ο Θεός Θάνατος και ο Θεός Ύπνος ήταν δίδυμα αδέρφια σύμφωνα με τους αρχαίους Έλληνες. Δεν έχει τεράστια διαφορά ο ένας κόσμος με τον άλλο, αφού στην ουσία όλες οι πραγματικότητες είναι κάτι σαν όνειρα, με κάποιες διαφορές στους κανόνες. Επιστρέφοντας στον πνευματικό κλώνο μας, να πω ότι μπορεί να λειτουργήσει αυτόνομα ή και ως ανδρείκελό μας. Είναι ικανός να επικοινωνήσει ή και να στοιχειώσει άτομα που το καλούνε ή στα οποία το στέλνουμε. Είναι σαν δίδυμος αδερφός ή δίδυμη αδερφή μας στον πραγματικό κόσμο, μόνο που έχει υπερδυνάμεις και βρίσκεται σε μια ενδιάμεση πραγματικότητα, στην οποία πολλά μεταφυσικά πράγματα μπορούν να συμβούν. Οπότε να ξέρετε, όταν άλλοι σας βλέπουν στα όνειρα ή στα οράματά τους, μπορεί να μην έχετε κάποια ανάμνηση ανάλογου ονείρου ή σκέψης, επειδή πολύ απλά κάποιο άλλο πνεύμα σας αντιπροσώπευσε. Είστε συνδεδεμένοι με αυτό το πνεύμα βέβαια καθώς φέρει την εμφάνισή σας, αλλά όχι αρκετά ώστε να ακολουθήσει ακριβώς αυτά που θα κάνατε. Επίσης δεν συναισθάνεστε ακριβώς τι νιώθει. Μερικές φορές μπορεί απλά να σας δυσφημίσουν τέτοιοι κλώνοι κι όλας, κάνοντας τα αντίθετα από αυτά που θα θέλατε, κάτι που θυμίζει το βιντεοπαιχνίδι Alan Wake. Εν ολίγοις είναι δυνατό να αποκτήσουμε αντίγραφο ασφαλείας της ψυχής μας για κάθε περίπτωση, αλλά καλό είναι να μην βασιστούμε σε αυτό γιατί δε ξέρουμε τις αστοχίες που μπορεί να υπάρξουν. Τα παραφυσικά φαινόμενα είναι σε μεγάλο βαθμό ανεξήγητα και με απλές προσευχές, συνομιλίες με το αόρατο και τελετουργίες, δε μπορούμε να είμαστε σίγουροι για το τι κάνουμε.

#210 Τι νιώθουν τα φαντάσματα

Όπως είπαμε και σε προηγούμενο άρθρο, τα πνεύματα ζωντανά ή όχι, με οποιονδήποτε τρόπο κι αν έχουν δημιουργηθεί, έχουν δικά τους συναισθήματα τα οποία μπορούν να γίνουν αντιληπτά και από εμάς. Μία υποκατηγορία των πνευμάτων είναι τα φαντάσματα, δηλαδή αυτά που κάποτε υπήρξαν ζωντανά, στην οποία και θα εστιάσουμε. Τα φαντάσματα λοιπόν, ενώ ταξιδεύουν στον κόσμο μας σαν να ζούνε ένα όνειρο που τους θυμίζει παλιά γνώριμα μέρη, μπαίνουν στον πειρασμό να στοιχειώσουν κάποιους από εμάς. Ίσως επειδή τους θυμίζουμε κάποιο γνωστό τους ή επειδή βρίσκουν ενδιαφέρουσα τη ζωή μας. Μπορεί και να προσπαθούν να εκτονώσουν ενέργειές τους από προηγούμενη ζωή ή απλά να θέλουν να μπούνε στο κλίμα του καινούριου περιβάλλοντος που μόλις ανακαλύψανε. Κι αυτά σαν εμάς, έχουν τα δικά τους συναισθήματα, ακόμα και χωρίς σώμα. Πολλές φορές δανείζονται το δικό μας γι' αυτόν τον λόγο, όπως θα δούμε και παρακάτω. Ένα από τα χαρίσματα που αποκόμισαν με τον θάνατό τους, είναι αυτό της ισχυρής ενσυναίσθησης. Δηλαδή όταν μας στοιχειώνουν νιώθουν ακριβώς ό,τι νιώθουμε κι εμείς. Και αυτό πέρα από την ικανότητά τους να διαβάζουν τις σκέψεις μας. Δηλαδή μπαίνουνε μέσα μας και μας φοράνε, όντας απόλυτα συμβατά με οποιονδήποτε, καθώς η εμφάνισή τους μπορεί να αλλάξει κατ' επιλογή, αφού στην ουσία είναι εύπλαστες και άμορφες νεφέλες. Μπορούν να νιώσουν όλες τις αισθήσεις του σώματός μας και μάλιστα να επιχειρήσουν να το κινήσουν όπως θέλουν αυτά, αλλά και να μας μιλήσουν! Φυσικά διαισθάνονται και τις συναισθηματικές παρεμβολές από τρίτες οντότητες, καθώς μην ξεχνάμε πως όλα συνδέονται μεταξύ τους με κάποιο τρόπο στο σύμπαν που ζούμε. Τώρα, για να μιλήσουμε περισσότερο για την αλληλεπίδρασή μας μαζί τους, να πούμε ότι όταν ο στοιχειωμένος αναγνωρίζει ότι υπάρχει φάντασμα, μπορεί να το στοιχειώσει και ο ίδιος σε μεγαλύτερο βαθμό. Μπορεί να του μεταδώσει έντονα συναισθήματα απευθείας, πράγμα που είτε θα διώξει το φάντασμα, είτε θα το έλξει περαιτέρω. Μάλιστα τέτοια αλληλεπίδραση μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση ή την εξαφάνιση μεγάλου αριθμού άλλων φαντασμάτων, που διαισθάνονται τι συμβαίνει! Αυτά που βλέπουμε σε ταινίες με παραφυσική δραστηριότητα δεν είναι ψέματα. Μπορούμε να τα ζήσουμε και οι ίδιοι αν έχουμε ανοιχτό μυαλό και είμαστε αρκετά ευαίσθητοι σε αυτά τα πραγματικά σπάνια, γρήγορα και χαμηλών συχνοτήτων ερεθίσματα.

#209 Εθισμοί

Ο εθισμός έχει την ίδια λεξιλογική ρίζα με το έθιμο και είναι το ρήμα έθω, που σημαίνει συνηθίζω. Είναι δηλαδή κάτι που έχουμε μάθει να κάνουμε συχνά και παθιασμένα, χωρίς να βλέπουμε τα αρνητικά αυτής της ενασχόλησής μας. Όταν η ζωή δεν μας δίνει την αίσθηση της πληρότητας, για διαφόρους λόγους, είναι η κύρια αιτία που αρχίζουν και κυριαρχούνε οι εθισμοί. Οπως το οξυγόνο ή η σίτιση που είναι επίσης εθισμοί του σώματος μας, που πάντα του λείπουν και τα ζητάει, με την διαφορά ότι χωρίς την έγκαιρη ικανοποίηση τους πεθαίνουμε. Ίσως αυτή η συσχέτιση λειτουργεί υποσυνείδητα, ίσως σαν άνθρωποι για να νιώσουμε πλήρεις ακολουθούμε τους κανόνες της φύσης και τους μιμούμαστε με τον δικό μας τρόπο. Όμως οι εθισμοί που επιλέγουμε εμείς για την ψυχαγωγία μας, πολλές φορές αντί να μας δίνουν ζωή, μας την παίρνουν. Είναι δύσκολο να καταλάβει κάποιος τα αρνητικά των εθισμών. Ή απλά δεν τον πείθουν, επειδή και να τα αναγνωρίσει, μπορεί να πιστεύει πως η ζημιά που θα υποστεί αν δεν τους ικανοποιήσει θα είναι μεγαλύτερη. Οπότε σε τέτοιες εξαιρετικές περιπτώσεις, η παρατήρηση των καταστροφικών συνεπειών τους είναι μονόδρομος. Τα οινοπνευματώδη, ο καπνός, η κακή διατροφή, πρέπει να αφήσουν το σημάδι τους στο σώμα του ώστε να πειστεί. Κάποια αβέβαιη ερωτική σχέση, η εργασιομανία, τα τυχερά παιχνίδια, τα διαδικτυακά βιντεοπαιχνίδια, όλα έχουν ένα άρρωστο υπόβαθρο στο οποίο εθελοτυφλείς και χρονοτριβείς, περιμένοντας την τύχη να σου χαριστεί και να σε ανταμείψει. Μέχρι βέβαια κάποιος να "στήσει" την κατάσταση και να σε αφήσει χωρίς χρήματα και χωρίς ελπίδα. Ακόμα και η πολλή μουσική μπορεί να αποτελέσει κακιά συνήθεια. Καθώς έρχεται η στιγμή που κουράζονται ή και βλάπτονται τα αφτιά, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Αν έχετε παρατηρήσει ας πούμε, όσο πιο δυνατά βάζουμε τα τραγούδια για να τα απολαύσουμε πλήρως, τόσο πιο πολύ υποχωρεί η ευαισθησία της ακοής μας. Ή μπορεί να διαπιστώσετε πως ακόμα και οι καλλιτέχνες δε θέλουν πια να τους ακούτε. Αρχίζουν και δημιουργούν τόσο κακοπροαίρετους στίχους, που στην ουσία είναι σαν να προσπαθούν να μας βλάψουν για να μας ξεφύγουν!

#208 Τηλεκίνηση

Τηλεκίνηση είναι μία σπάνια ικανότητα μετακίνησης αντικειμένων με την δύναμη του μυαλού ή της ψυχής. Το συνθετικό "τηλε" μπροστά δηλώνει την μεγάλη απόσταση από την οποία επιτυγχάνεται αυτή η κίνηση. Βέβαια ο επιστημονικός κλάδος επίσημα δεν θεωρεί υπαρκτό φαινόμενο την τηλεκίνηση. Πιθανότατα γιατί κάτι γνωρίζουν αλλά δεν το έχουν αναπτύξει και επίσης ίσως να κρύβονται και στρατιωτικά μυστικά από πίσω. Πάντως το θέμα της εν λόγω παραφυσικής δραστηριότητας είναι κάτι το ιδιαίτερα ενδιαφέρον. Για να το δούμε και λίγο έξυπνα, όταν χρησιμοποιούμε ένα τηλεχειριστήριο και κατευθύνουμε κάποιο παιχνίδι, όπως ένα αυτοκινητάκι με κεραία, πετυχαίνουμε ένα είδος τηλεκίνησης. Το ίδιο ακριβώς μπορεί να συμβεί και με την δύναμη του μυαλού μας, με τις αόρατες, πολύμορφες και προσαρμόσιμες ενέργειες που εκπέμπει. Δεν ξέρω βέβαια αν μπορούμε να μετακινήσουμε ένα αντικείμενο από μακριά, έστω και ελάχιστα, χωρίς να εμπλακεί το μυαλό μας με άλλες οντότητες. Γι' αυτό την τηλεκίνηση την λένε και ψυχοκίνηση εναλλακτικά. Επειδή σίγουρα είναι εφικτή από πνεύματα ή με την χρήση πνευμάτων. Μάλιστα με εκπλήσσει που δεν υπάρχουν επίσημα θετικά αποτελέσματα επιστημονικών πειραμάτων για τέτοια μεταφυσική δραστηριότητα, που να έχει γίνει σε ελεγχόμενο μέρος. Είναι παντού στις ταινίες, σε ερασιτεχνικές λήψεις ή και σε προσωπικές μας εμπειρίες, αλλά κάνεις δεν βρέθηκε να την παρουσιάσει ως υπαρκτή με ατράνταχτα στοιχεία και αποδείξεις. Όπως και να 'χει, μπορούμε να νιώσουμε την δύναμη της τηλεκίνησης, ακόμα και εμείς οι ίδιοι πάνω στο σώμα μας. Ας πούμε άπειρες φορές νιώθουμε πως θέλουμε να κινηθούμε χωρίς να υπάρχει ορατός λόγος. Αυτό συμβαίνει επειδή πνεύματα προσπαθούν να μας μετακινήσουν. Βέβαια αυτό γίνεται και συνειδητά αλλά και ασυνείδητα. Διότι πολλές φορές τα πνεύματα θέλουν να μας μετακινήσουν, όμως κάποια από αυτά δεν γνωρίζουν ότι έχουν την δύναμη να μας επηρεάσουν απλά με την θέλησή τους προς τέτοια κατεύθυνση.

#207 Πύλες της Κόλασης και του Παραδείσου

Στον σύγχρονο κόσμο γενικά πιστεύεται πως μετά τον θάνατο θα υπάρξει είτε τιμωρία, είτε επιβράβευση, ανάλογα με τις πράξεις μας σε αυτή τη ζωή. Όμως κάποιοι θεωρούν αρετή τον πόλεμο, ενώ άλλοι την ειρήνη και όλοι ωστόσο περιμένουν να πάνε στον παράδεισο. Αυτή είναι η αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα, το κοινό μυστικό. Γιατί ανοιχτά αν ρωτήσουμε κάποιον, ας πούμε για τον ανάποδο χριστιανικό σταυρό και του πούμε για Θεό και Θεά Αθηνά, θα σκεφτεί αυτόματα για Κάτω Κόσμο, Άδη και Περσεφόνη. Ειδικά αν του λέγαμε αν θα πρέπει να δοξάζονται σε ναό μάλιστα, θα τον αποκαλέσει πύλη της Κολάσεως. Ενώ άμα κάποιος δει τον χριστιανικό σταυρό και ακούσει για Χριστό και Χριστή, θα σκεφτεί πως είναι ο Χριστός και η Παναγία και ο ναός τους θα είναι μία πύλη του Παραδείσου. Σίγουρα θα παρατηρήσει επίσης την ομοιότητα στα ονόματά τους, που είναι λες και μιλάμε για δίδυμα αδέρφια που χρησιμοποιούν το επίθετό τους ως πρώτο όνομα. Θυμίζει Δία και Ήρα που ήταν παντρεμένα βασιλικά αδέρφια. Αλλά ίσως και Απόλλωνα με Άρτεμη που ήταν δίδυμα κι όλας, χωρίς να έχουν ερωτική σχέση, τουλάχιστον όχι επίσημα. Έτσι λοιπόν και οι υποτιθέμενοι ναοί τους, οι πύλες της "Κολάσεως" και του "Παραδείσου", θα ήταν πανομοιότυποι Δίδυμοι Παρθενώνες. Θα είχαν ίδια εμφάνιση αφού θα λειτουργούσαν με τον ίδιο τρόπο ιερατικά, απλά το μόνο που θα άλλαζε είναι ο προσανατολισμός του σταυρού και η φιλοπολεμικότητα ή φιλειρηνικότητά τους. Φυσικά να πω σε αυτό το σημείο πως δεν υποστηρίζω με κανένα τρόπο την αιμομιξία, απλά θέλω να πω πόσο αποδοτικό είναι οι Αρχιερείς να ταυτίζονται σε όλους τους τομείς. Όπως και να 'χει, όποιο ναό κι αν επιλέξει ως τον αγαπημένο του κάποιος, οδηγείται στον παράδεισο ανεξάρτητα από την επιλογή του. Εφόσον είναι ειλικρινής και πιστός. Γιατί για κάποιους είναι τόσο άγριος ο κόσμος, που θεωρούν τον πόλεμο αναγκαία λύση για να επανέλθει η ισορροπία. Ενώ κάποιοι άλλοι θεωρούν την ειρήνη και την απορρόφηση της αρνητικότητας ως λύση, για να μην ανακυκλώνεται το μίσος. Η απόλυτη αλήθεια είναι ότι χρειάζονται και τα δύο για την επιβίωση του ανθρώπινου είδους.

#206 Μετενσάρκωση

Η λέξη μετενσάρκωση σχηματίστηκε από το "μετά", εννοώντας μετά τον θάνατο και το "ενσάρκωση", δηλαδή την απόκτηση σώματος. Σύμφωνα με αυτή, η ψυχή του ανθρώπου δεν χάνεται μετά τον θάνατό του, αλλά απλά αλλάζει φορέα. Πάντως γενικά, όταν πεθαίνουμε φαίνεται να γίνονται διάφορα μυστήρια πράγματα, τα οποία και δεν μπορούμε να εξηγήσουμε πλήρως. Ομως μοιάζει να οδηγούν εν τέλει πράγματι στην μετενσάρκωση, επειδή ας πούμε κάποιες συμπεριφόρες που συναντάμε σε ανθρώπους είναι γνώριμες από αντίστοιχες νεκρών, χωρίς να υπάρχει συγγένεια ή κάποια άλλη σύνδεση. Άλλη μία ένδειξη είναι και η ύπαρξη φαντασμάτων σε οράματα, αλλά και στο περιβάλλον μας. Πολλές υποθέσεις μπορούν να γίνουν για το πως συμβαίνει η μετενσάρκωση. Όπως ότι οι ψυχές μας μαγνητίζονται αυτόματα από ένα σώμα, ώστε να ενσαρκωθούν εκ νέου. Ίσως και να καταφέρνουν να αντιστέκονται, ώστε να μπορέσουν να περιπλανηθούν στην πιο ελαφριά μορφή ύπαρξης, την φασματική, μέχρι να να πληθύνουν οι επιλογές τους. Κάποιος άνθρωπος όταν πεθάνει μπορεί να γίνει ξανά άνθρωπος, ζώο ή ακόμα και φυτό. Εφόσον υπάρχουν εξωγήινοι και άλλα τέρατα, μπορεί να ενσαρκωθεί και σε τέτοια, με ταυτόχρονη διαστρική τηλεμεταφορά του. Βέβαια για να συμβεί οτιδήποτε από αυτά, πρέπει οι ψυχές των νεκρών να ταιριάζουν ενεργειακά στα συγκεκριμένα σώματα, αλλά και τα περιβάλλοντά τους. Η ψυχή μεταφέρει μια ελάχιστη μνήμη η οποία και γίνεται αισθητή, ανεξάρτητα από το σώμα στο οποίο βρίσκετε. Συνηθίζει να έλκει άλλες επιθυμητές και μη ψυχές, από προηγούμενες ζωές, προθανάτιες δραστηριότητες, αλλά ακόμα και υλικά που είχε κοντά της. Αυτό συμβαίνει γιατί το σύμπαν προσπαθεί να κρατήσει τις ισορροπίες, επειδή οι ξαφνικές και αναιτιολόγητες αλλαγές μπορούν να σπάσουν κάποιους νόμους, που είναι απαραίτητοι για την ύπαρξη της ζωής. Όχι ότι το σύμπαν έχει ψυχή βέβαια, αλλά η ύπαρξη ψυχών σε αυτό το επηρεάζει με τρόπο τέτοιο, που το κάνει να λειτουργεί σαν να είναι ένα είδος ουδέτερης μηχανικής θεότητας.

#205 Σημαιοφόρος Πεντάσταυρης

Η λέξη "σημαιοφόρος" είναι αρχαιοελληνική και δημιουργήθηκε από τα συνθετικά "σημαία" που προέρχεται από το "σήμα" όντας το σημάδι και "φόρος" που σημαίνει αυτός που έχει κάτι πάνω του και προφανώς το μεταφέρει. Διάβαζα λοιπόν σε τυχαίους ιστότοπους μέσω αναζήτησης, για την σημασία του να είναι κάποιος σημαιοφόρος. Κάποιοι λέγανε ότι είναι σημαντική, υπεύθυνη, αλλά και επικίνδυνη θέση αυτή του να κρατάς τη σημαία. Άλλοι το βλέπανε στρατιωτικά και λέγανε ότι βοηθάει ένα τάγμα να ανασυνταχθεί γύρω της, έχοντας την ως σημείο αναφοράς. Ενώ υπάρχαν και αυτοί που το βλέπανε πιο απλά, λέγοντας ότι δείχνει το που βρίσκεται ο εντολοδότης μιας οποιαδήποτε ομάδας, για οποιονδήποτε λόγο μπορεί να χρειαστεί. Εγώ προσωπικά, μόνο σε παρελάσεις έχω την εμπειρία του να δω σημαιοφόρο σε δράση και δεν μου έκανε κάποια ιδιαίτερη εντύπωση. Απλά φάνηκε να τιμά όποιον την κρατούσε, δίνοντάς του και εμφανή, προνομιακή θέση σε σχέση με τους υπόλοιπους, οι οποίοι και τον ακολουθούσαν. Όμως το να είσαι απλός σημαιοφόρος, έχει τεράστια διαφορά από το να είσαι σημαιοφόρος της δικής μας σημαίας, της Πεντάσταυρης. Διότι τέτοια ιερή και προς ιερουργική χρήση σημαία, με τόσο ισχυρά σταυρικά σύμβολα πάνω της, έχει και δυνάμεις που ξεπερνάνε τους φυσικούς νόμους. Πέρα δηλαδή από την όμορφη αντιθετική εμφάνισή της, που περνά ξεκάθαρα μηνύματα στον καθένα. Είναι σημείο σύνταξης ζωντανών, νεκρών αλλά και οντοτήτων άγνωστης ταυτότητας! Είναι σίγουρα η πιο βαριά σε σημασία αλλά και η πιο ισχυρή σημαία, στον ορατό αλλά και τον αόρατο κόσμο. Οπότε να ξέρετε, αν θελήσετε να γίνετε κι εσείς σημαιοφόροι της σαν εμένα, έχοντας την απλά ως φόντο στην ηλεκτρονική συσκευή σας ας πούμε, γύρω σας θα καλείτε πολλά πνεύματα που οι δυνατότητές τους είναι απεριόριστες. Νιώστε την ευθύνη αλλά και την ισχύ του πιο μαγικού αρχείου εικόνας που θα βρείτε ποτέ. Είναι πάνω και στα δεξιά του ιστολογίου έτοιμη να την κατεβάσετε, πατώντας πρώτα πάνω σε αυτήν.

#204 Εναλλακτικός Πάνω και Κάτω Κόσμος

Τα μυθικά χρόνια της Αρχαίας Ελλάδας, δηλαδή πριν τον όγδοο αιώνα προ Χριστού, ήταν χρόνια με έντονες μεταφυσικές ανησυχίες για τα ελληνικά φύλα. Ένιωθαν τον κόσμο να είναι γεμάτος με ανεξήγητα φαινόμενα και πολλές φορές μπέρδευαν τα πραγματικά γεγονότα με τα φανταστικά. Όπως ήταν δεδομένο δηλαδή, λόγω έλλειψης επαρκών γνώσεων. Όμως επειδή δεν ξέρουμε ούτε κι εμείς τι πραγματικά συνέβη τότε, όταν αναφερόμαστε στην μυθολογία, την σκεφτόμαστε ως γκρίζα ζώνη μεταξύ ιστορίας και φαντασίας. Εκείνα τα χρόνια ο κόσμος φαίνεται να χωρίστηκε στα δύο από τους αρχαίους προγόνους μας, ώστε να μπορέσει να διοικηθεί αλλά και να κατανοηθεί καλύτερα. Πρώτα ήταν ο Πάνω Κόσμος των αδερφών Θεών Δία και Ποσειδώνα, με κέντρο εξουσίας και πρότυπο το βουνό του Ολύμπου, ένα ανοικτό, φωτεινό, ευφορικό μέρος. Βέβαια δεν ήταν παράδεισος ακριβώς, είχε και κάποια αρνητικά όπως οι θανατηφόροι κεραυνοί όταν έβρεχε, που θεωρούνταν τιμωρία από τον πολιούχο ανθρωπόμορφο βασιλέα Δία, αδερφό και σύζυγο της Ήρας. Ο Όλυμπος ειδικά ήταν ένα άφταστο εξιδανικευμένο μέρος, για λίγους και εκλεκτούς. Υπήρχε όμως και ο Κάτω Κόσμος, του αδερφού των προαναφερθέντων Άδη, που ήταν ένα σκοτεινό και οδυνηρό μέρος. Συνήθως δεν βρισκόταν σε θετικό υψόμετρο και ήταν η κατοικία πολλών αθάνατων και θνητών, οι περισσότεροι εκ των οποίων δούλευαν συνεχώς και ήταν δυστυχισμένοι, εξαιτίας κυρίως του ίδιου τους του εαυτού. Εκεί πολιούχος ήταν ο Θεός Άδης όπως είπα, θείος και σύζυγος της Περσεφόνης, ο οποίος έβαζε την τάξη. Αυτός είναι ένας εναλλακτικός τρόπος να δούμε τους δύο μυθικούς αυτούς κόσμους, όπου ακόμα και ο τίτλος "κόσμος των νεκρών" για τον Κάτω Κόσμο, έχει κυρίως συμβολικό χαρακτήρα και λιγότερο αποτελεί κυριολεξία. Επίσης να πούμε πως όταν κάποιος ήρωας έκανε την λεγόμενη κατάβαση εκεί με σκοπό κάποια διάσωση ή ανάσταση, είναι πιθανόν να μην έπαιρνε πίσω τον ίδιο τον νεκρό, αλλά κάποιον σωσία του, μιας και οι πόλεις είναι γεμάτες ανθρώπους που μοιάζουν μεταξύ τους.

#203 Σώμα σε συνιδιοκτησία

Η συνιδιοκτησία είναι ένας τρόπος να κατέχει κάποιος ακίνητη περιουσία, μαζί με άλλους δικαιούχους, με την κυριότητα μοιρασμένη σε ποσοστά. Βέβαια αυτό χρειάζεται πλήρη συνεννόηση και συμφωνία μεταξύ των ιδιοκτητών, αλλιώς οδηγούμαστε σε δραματικές καταστάσεις τύπου "Κωνσταντίνου και Ελένης". Την κωμωδία εννοώ, που δύο αντίθετες προσωπικότητες διεκδικούσαν ένα σπίτι με μια καθημερινότητα γεμάτη διαμάχες, περιμένοντας την απόφαση του δικαστηρίου. Δεν εννοούσα την Αγία Ελένη και τον Άγιο Κωνσταντίνο ας πούμε, μάνα και γιό. Αν και αυτό ταιριάζει, καθώς επισημοποίησαν την αιρετική έκδοση του Χριστιανισμού ως βασική θρησκεία στην Κωνσταντινούπολη, ανοίγοντας έτσι την κερκόπορτα για βάρβαρους διεκδικητές, ανθρώπους και πνεύματα. Όμως αρκετά, καλύτερα έτσι θα μου πείτε, από το να μην υπήρχε καθόλου χριστιανισμός. Δεκτό. Οπότε ας συνεχίσω το άρθρο εστιάζοντας στο μέρος του τίτλου που μιλάει για συνιδιοκτησία σώματος, του ανθρώπινου. Να το δούμε φιλοσοφικά, γιατί νομικά δεν υπάρχει τέτοιου είδους συνιδιοκτησία πια. Σίγουρα λοιπόν, πολλοί άνθρωποι ζούνε την ζωή τους χωρίς να καταλαβαίνουν ότι λειτουργούν εντελώς μηχανικά, προγραμματισμένοι από άλλους. Το σώμα μας είναι αναγκαστικά σε καθεστώς συνιδιοκτησίας, είτε θέλουμε να το παραδεχτούμε, είτε όχι. Και πολλές φορές εμείς δεν είμαστε καν συνιδιοκτήτες. Κατ' αρχάς, είναι τεράστιο το πλήθος των πνευμάτων που μας επηρεάζει ακούσια ή ακόμα και εκούσια. Μεταφυσικά, δεχόμαστε τις παρεμβολές τους που είτε μας κάνουν σαν αυτά, είτε μας προστάζουν να κάνουμε πράγματα που θέλουν αυτά, αν δεν αντισταθούμε βέβαια. Και δεν μιλώ μόνο για φαντάσματα, αλλά και για ζωντανούς οργανισμούς, όπως τους συνανθρώπους μας. Ακόμα και η αντίδραση έχει κόστος όμως, καθώς μας αποσυντονίζει από αυτά που κανονικά θα κάναμε αν ήμασταν ανέμελοι. Για να μην πω για τον τρόπο με τον οποίο επιβιώνουμε, οι άδικοι φόροι που πρέπει να πληρωθούν, οι υποχωρητικές συμπεριφορές μας προς τους άλλους με βάση τους κανόνες της κοινωνίας ή της δουλειάς μας. Γινόμαστε κάτι σαν δούλοι και στην ουσία λειτουργούμε με τον τρόπο που θέλουν οι ισχυρότεροι. Και αυτό το καταφέρνουν ευκολότερα επειδή μας έχουν πείσει πως απλά θέτουν τους κανόνες που εμείς έχουμε ζητήσει. Βέβαια, για να πάρουμε πίσω την ιδιοκτησία σώματος και ψυχής θα χρειαστεί πολλή δουλειά. Αυτό το λέω επειδή έχουν δημιουργήσει με τα χρόνια ένα πολύπλοκο, παρασιτικό ανθρωποφάγο σύστημα που έχει εξελιγμένες άμυνες. Χρειάζεται καθημερινή συμβίωση και πίστη στη λατρεία μας, ώστε να ξεμπλέξουν τα πράγματα όσο περισσότερο και όσο γρηγορότερα γίνεται.

#202 Ρολογοϊός

Πριν λίγα χρόνια, το 2020, όλοι μιλούσανε για τον κορονοϊό covid 19. Μια λοιμώδη μεταδιδόμενη ασθένεια του αναπνευστικού συστήματος, που επίσης χτυπούσε όλα τα ανθρώπινα όργανα, με μακροπρόθεσμες αλλά και χρόνιες συνέπειες. Όμως εντάξει, έχουμε συνηθίσει τέτοιες ανθρώπινες ασθένειες. Εκεί που αρχίζουν και γίνονται παράξενα τα πράγματα, είναι που μαθαίνουμε πως αποκτούν ιούς και οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές. Οι ψηφιακοί ιοί είναι κακόβουλα προγράμματα που παρασιτούν και καταστρέφουν. Είναι επίτηδες κατασκευασμένα έτσι. Βέβαια κάτι λέει αυτό. Όπως ότι και οι ανθρώπινες αρρώστιες είναι "φυτευτές" πολλές φορές, από άλλους του είδους μας. Όμως τι γίνεται όταν ένας ιός φαίνεται να αψηφά τους φυσικούς νόμους και να επιτίθεται και σε άλλες συσκευές; Αρχικά για να μην τρελαθούμε, αναγκαζόμαστε να τον αγνοήσουμε και να βάλουμε το γεγονός στην κατηγορία της δολιοφθοράς. Είτε ακόμα και σε αυτήν της σύμπτωσης. Για παράδειγμα, τις τελευταίες εβδομάδες παρατήρησα το αναλογικό ρολόι τοίχου του μαγειρείου να σταματάει ενώ η μπαταρία ήταν σχεδόν γεμάτη. Το ίδιο συνέβη και όταν έβαλα καινούρια ολογέματη μπαταρία. Μετά αναγκαστικά τοποθετήσαμε και δεύτερο ρολόι, που και αυτό είχε ακριβώς την ίδια τύχη, περνώντας μέσα από τα ίδια στάδια. Μέχρι που ξεμείναμε από ρολόγια. Επιπλέον, σε άλλο σημείο της πολυκατοικίας, ένα ακόμα ρολόι σταμάτησε να λειτουργεί το ίδιο χρονικό διάστημα, μόνο που τελικά αυτό συνέχισε να λειτουργεί με την δεύτερη νέα μπαταρία. Τότε είπα για αστείο ότι πρόκειται για ρολογοϊό, μέχρι που στις 26/7 παρατήρησα ότι ακόμα και το ψηφιακό ρολόι του τηλεφώνου είχε χαλάσει, καθώς καήκανε κάποιες παύλες των αριθμών του! Πιστεύω πλέον ότι πράγματι είναι ρολογοϊός και προτείνω όταν χαλάει κάποια συσκευή σας, να την κρατάτε μακριά από τις άλλες, γιατί μπορεί να κολλήσουν!

#201 Το αριστείο

Η αριστεία, δηλαδή το να είσαι υπεραποδοτικός και γενικά τέλειος σε όσα κάνεις, στα σχολικά χρόνια έχει ως έπαθλο ένα αναμνηστικό χαρτί που το επιβεβαιώνει, δηλαδή το αριστείο. Όμως δεν είναι τόσο εύκολη ή δίκαιη υπόθεση και θα δούμε βήμα βήμα το γιατί, μέσα από την προσωπική μου εμπειρία. Πίσω στα παιδικά χρόνια, το να ήσουν μαχητικό άτομο και όχι υποταγμένος στην ανηθικότητα της κοινωνίας, πληρωνόταν με πόνο και αίμα. Σε αντίθεση με το τι θα περίμενε κανείς γι' αυτή την αθώα ηλικία. Ήσουν πραγματικά απροστάτευτος. Να βγεις στο πάρκο της γειτονιάς σου και να μιλήσεις με κόσμο, σήμαινε και βασανιστήρια που θα δεχόσουν σε κοινή θέα. Δολοπλοκίες, απειλές, ληστείες, τραυματισμούς, ακόμα και απόπειρες δολοφονίας. Στο σπίτι η κατάσταση φάνταζε ελάχιστα καλύτερη και στο σχολείο το έγκλημα εις βάρος σου ήταν απλά πιο προσεκτικά οργανωμένο και εντατικό. Έτσι κατέληγες να κλείνεσαι στον εαυτό σου και να προσπαθείς για το αριστείο, ώστε να ξεφύγεις από τη δίνη του χάους. Ένα αριστείο που το παίρνεις με πολύ καλούς έως άριστους βαθμούς στα σχολικά μαθήματα και που απεικονίζει την Θεά Αθηνά με περικεφαλαία. Τότε δεν είχα καταλάβει τι σήμαινε το τελευταίο, απλά χάρηκα και ένιωσα υπερήφανος. Όμως στην πραγματικότητα η ύπαρξη περικεφαλαίας ήταν ένας κακός οιωνός για τη συνέχεια. Μάλιστα βραβεύτηκα με αυτό το χαρτί στην ηλικία με τον άτυχο αριθμό 13! Αρχικά το ότι ξεχώρισα, είχε ως αποτέλεσμα να αμολύσουν τους λύκους να με φάνε. Βλέπανε ότι οι σχολικοί εκφοβισμοί θέλανε ενίσχυση και ότι δεν τα παρατούσα. Οπότε ξεκίνησε συντονισμός επιπέδου στρατιωτικής επιχείρησης, προμηθεύοντάς με μεθοδικά με μια μεταχειρισμένη συσκευή κινητού τηλεφώνου. Για να ακούνε ό,τι κάνω και ό,τι λέω όλη μέρα. Και ποιός ξέρει την ιδιότητα του προηγούμενου κατόχου του ή ακόμα και την... κατάληξή του! Με μπλέξανε σε πολλά μέτωπα εξ αρχής, ώστε να μη μπορώ να αντιδράσω σε οτιδήποτε και να είναι όλοι συντονισμένοι εναντίον μου. Το βαρύ χτύπημα ήρθε ένα χρόνο μετά βέβαια, που κατάφεραν να ρίξουν πάνω μου μηχανή ενώ ήμουν πεζός. Αυτό έγινε σε διάβαση της λεωφόρου Θησέως, δίπλα στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου και σε σχολικό συγκρότημα, όπως έχω πει και παλιότερα. Σπασμένος ώμος, ραγισμένο γόνατο και κάποιες ουλές λόγω τριβής με το οδόστρωμα. Α, χτύπημα και στο κεφάλι, πράγμα που σημαίνει ότι και οι πεζοί πρέπει να φοράνε κράνος! Αλλά δεν πρέπει να παραπονιέμαι. Με είχαν προειδοποιήσει και στην πλατεία, όταν πήγαινα τετάρτη δημοτικού, να μην ξαναπατήσω εκεί. Ίσως επειδή επέστρεψα, να έμαθα από "πρώτο χέρι" ότι αυτοί το εννοούσαν τελικά. Το λέω επειδή μου φαίνεται πως αυτοί το οργάνωσαν, ταιριάζει μέχρι και το μαύρο λογοπαίγνιο του "να μην ξαναπατήσω" εκεί. Ξέρετε, το τραυματισμένο πόδι. Επίσης το βασικότερο είναι ότι είχα δει και την προειδοποίηση με την εικόνα του αριστείου. Έλεγε ξεκάθαρα πως έπρεπε να φοράω περικεφαλαία πλέον αφού αρίστευσα, σαν την Θεά Αθηνά... Από κει και πέρα βέβαια τελείωσαν τα άριστα στα μαθήματα, αλλά συνέχισαν τα άριστα σε συνειδησιακό επίπεδο.

#200 Ανεργία

Ένα μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα που υπήρχε πάντα στην Ελλάδα και όχι μόνο, είναι αυτό της ανεργίας. Δηλαδή το φαινόμενο κατα το οποίο ένας αριθμός ανθρώπων δεν παράγει έργο, με τρόπο ο οποίος να δίνει ανταμοιβή. Γιατί σίγουρα το να επιβιώνεις έστω και μία μέρα σε αυτή την κόλαση (εξού και το όνομα Ελλάς, Hellas που Hell σημαίνει ακριβώς αυτό), είναι έργο από μόνο του. Κατα την κατάσταση της ανεργίας λοιπόν, ένα άτομο βρίσκεται χωρίς δυνατότητα δημιουργίας εισοδήματος. Είναι εντελώς αποκλεισμένο από μία κοινωνία που φαίνεται να τον κρατά σαν όμηρο, δίνοντάς του χαριστικά τροφή ή και στέγαση. Και από τη στιγμή που κάποιος μπαίνει στην ανεργία, εφόσον δεν λυθεί αυτό το πρόβλημα όσο είναι νωρίς, οδηγείται συνειδησιακά στην αεργία. Δηλαδή πλέον το άτομο νιώθει ότι δεν χρειάζεται να δουλέψει. Αυτό δεν συμβαίνει απαραίτητα από οκνηρία. Σε κάποιες περιπτώσεις καταλαβαίνει ότι υποφέρει στην δουλειά, όσο και όταν είναι μόνος και απομονωμένος. Οπότε θεωρεί πως δεν υπάρχει λόγος να βασανίζεται ακόμα περισσότερο και να αυτοκαταστρέφεται. Καλύτερα βασανιστήρια εντός έδρας παρά εκτός έδρας, ώστε να διατηρείται κάποιος έλεγχος. Αυτό το σημείο είναι ιδανικό για να αναφέρω την αρχαία ομώνυμη Ελληνίδα Θεά, την Αεργία, που ήταν "ναρκωμένη" φύλακας του Θεού Ύπνου. Κατοικούσαν μαζί στον Κάτω κόσμο, σε ένα σκοτεινό σπήλαιο ή ανάκτορο που άνηκε στον Ύπνο. Όντας αλληλοσυμπληρούμενοι περνούσαν τη μέρα μαζί και με άλλα πνεύματα-θεότητες, δηλαδή την Ησυχία, την Λήθη και τη Σιωπή. Βλέπετε ακόμα και τότε υπήρχε αυτό το κοινωνικό πρόβλημα και μάλιστα είχε την δική του πνευματική αξία μυθολογικά. Επιστρέφοντας στο παρόν, να πούμε ότι όσο περνάει ο καιρός για τον άεργο, γίνεται προφανές ότι έτσι το μέλλον του είναι αβέβαιο, αλλά δε μπορεί να αλλάξει κι όλας. Οπότε λόγω απελπισίας η αεργία μεταλλάσσεται σε ένα είδος μόνιμης απεργίας. Τα χρόνια έχουν περάσει, ίσως και δεκαετίες μέσα σε μια άδικη φυλακή και η κακοποίηση του ανθρώπου έχει ξεπεράσει τα υποφερτά όρια. Πλέον ο πραγματικά μακροχρόνια άνεργος είναι... αναγκασμένος και έτοιμος να δουλέψει για ένα αστρονομικό πόσο (λόγω πολλών απολεσθέντων κερδών και τεράστιας ψυχικής οδύνης) σε επάγγελμα της επιλογής του, ή να πεθάνει άνεργος. Είναι το τελικό στάδιο που δεν φαίνεται να είναι αναστρέψιμο. Είναι ο καρκίνος μιας κοινωνίας που εξουδετερώνει τα δικά της εργατικά χέρια λόγω παντελούς έλλειψης οργάνωσης, αλλά και λόγω αναζήτησης εφήμερου κέρδους, κάνοντας εύκολες αλλά ανόητες επιλογές.

#199 Οι πύλες του Κάτω κόσμου

Μπορεί η τηλεοπτική εκπομπή "Οι Πύλες του ανεξήγητου", που ήταν μεταφυσικού ενδιαφέροντος, μετά την σύντομη πορεία της να μην υπάρχει πια, όμως αυτό δεν ισχύει και για το ιστολόγιό μας. Οπότε συνεχίζουμε κανονικά διαδικτυακά και με την θεματολογία της. Θα μιλήσουμε και πάλι για πύλες, αφού έκανα τον κατάλληλο συνειρμό αρχικά. Πολλές φαίνεται λοιπόν να ήταν οι είσοδοι για τον Κάτω κόσμο στην Αρχαία Ελλάδα. Οπότε σε περίπτωση που θελήσετε να πάτε για λεπτομερή εξερεύνηση για κρυφά μονοπάτια ή να ρίξετε έναν υπνάκο στα ιερά μέρη ώστε να δείτε μαγικά όνειρα που θα σας οδηγήσουν προσωρινά στον Κάτω Κόσμο, σας δίνω μια πρόχειρη λίστα. Οι γνωστότερες από τις πύλες ήταν αυτή του ποταμού Αχέροντα στην Εφύρα της Ηπείρου, το νεκρομαντείο του ακρωτηρίου Ταινάρου στην Πελοπόννησο, οι πύλες στην Ηράκλεια του Πόντου, το σπήλαιο της Κορωνείας νύμφης στην Βοιωτία, το μαντικό άνδρο του Τροφωνίου στη Λιβαδειά, ο μυστικός υπόγειος δρόμος του Πλουτόνιου άνδρου στην Ελευσίνα, ο ναός του Άδη στην Ηλίδα, ο ναός της Κυμαίας Σίβυλλας στην Ιταλία, το μαντείο της Νυκτός στα Μέγαρα, και στον Ωρωπό μια υποτιθέμενη μυστική πύλη μέσω της οποίας διέφυγε μαγικά ο Αμφιάραος, κατά τη διάρκεια μιάς μάχης. Δεν φαίνεται όλες να οδηγούν απευθείας σε υπόγεια ανάκτορα του Άδη, όπως και πάλι είναι δύσκολο να γνωρίζουμε με σιγουριά αν αυτές οι πύλες ήταν συμβολικές ή πραγματικές. Αν ήταν συμβολικές, τότε αυτά τα μέρη λειτουργούσαν ως θρησκευτικοί ναοί που σε σύνδεαν με τον Κάτω κόσμο πνευματικά και μόνο. Αυτό πιθανότατα γινόταν με την πραγματοποίηση συγκεκριμένων ιεροτελεστιών και ίσως με την χρήση συγκεκριμένων τροφών, δηλητηρίων, ναρκωτικών, θυμιαμάτων ή και υπνωτικών που έκαναν την επικοινωνία με το μεταφυσικό ευκολότερη. Όμως αν ήταν πραγματικές οι πύλες, τότε μπορεί να οδηγούσαν σε ατελείωτες σήραγγες κάτω από όλη την αρχαία Ελλάδα, που ενώνονταν σταδιακά. Πλέον είναι βαθιά θαμμένες, αλλά θα μπορούσαμε να τις ανασκάψουμε. Είναι πιθανό να υπάρχει ένας ανεξερεύνητος κόσμος από κάτω μας ακριβώς. Ένας κόσμος ξεχασμένος που ωστόσο ήταν και καταραμένος, οπότε φράχθηκε και γι' αυτό δεν μπορούμε να μπούμε πλέον. Ας πούμε μία γνωστή κατάρρευση έγινε τότε που ο Ηρακλής επέστρεφε στον Κάτω κόσμο, για να σώσει και τον Πειρίθου μετά τον Θησέα. Τότε ήταν που υπήρξε ασέβεια προς την γυναίκα του Θεού του Κάτω κόσμου, με τον Πειρίθου να θέλει να την απαγάγει και σαν τιμωρία να παγιδεύεται αιώνια εκεί. Η γη σείστηκε από μόνη της και το πέρασμα έκλεισε για τα καλά. Πολύ πιθανό είναι πάντως, να υπάρχει ένα τεράστιο σύστημα υπόγειων σπηλαίων εκεί κάτω που χρησιμοποιούνταν για δουλεία. Εικάζω λόγω της έλλειψης φωτός, της απομόνωσης, αλλά και διάφορων τοξικών υλικών που βρίσκονται στα έγκατα της γης, να δημιουργούνταν στους κατοίκους του ψευδαισθήσεις σε σημείο που να νόμιζαν ή και να μπορούσαν να επικοινωνήσουν με νεκρούς.

#198 Αυτόνομες πόλεις-κράτη

Αυτό που είχαν οι αρχαίες ελληνικές πόλεις και οι σύγχρονες δεν έχουν, είναι η αυτάρκεια. Και γι' αυτό άλλωστε λεγόντουσαν και πόλεις-κράτη. Ήταν ισχυρές και αυτόνομες, σαν να ήταν διαφορετικές χώρες. Βασικές ανάγκες όπως η ύδρευση, η σίτιση και η δημιουργία απαραίτητων αντικειμένων κάθε είδους, δεν περιμέναν να καλυφθούν από έξω. Διάφορες σημαντικότατες υπηρεσίες όπως ιατρικές, στρατιωτικές, αλλά και η γενικότερη εύρεση ανθρώπων για υπηρεσίες που χρειάζονται για την σωστή ανάπτυξη της κοινωνίας, γίνονταν με βάση τις γηγενείς δυνατότητές τους και όχι περιμένοντας από αλλού. Βέβαια για εναλλακτική κάλυψη αναγκών υπήρχε και το εμπόριο, όπως και οι μετακινήσεις ανθρώπων από το "εξωτερικό". Αλλά σίγουρα δεν υποστηρίζονταν ιδιαίτερα, και ειδικά το δεύτερο για λόγους τάξης. Υπήρχε ας πούμε ως μέτρο η απαγόρευση πολιτικών δικαιωμάτων και πρόσθετοι φόροι για τους μετοίκους, τους μετανάστες δηλαδή. Αυτό ήταν βέβαια το αδύνατο σημείο των κρατών-πόλεων, δηλαδή το ότι δεν μπορούσαν ποτέ να αποδεχτούν πραγματικά ο ένας τον άλλον. Όσες συμμαχίες κι αν επιχείρησαν μεταξύ τους, εξουσιαστικές, στρατιωτικές, πολιτιστικές, θρησκευτικές, δεν κατάφεραν να αποτρέψουν τις εμφύλιες συγκρούσεις και την μερική αυτοκαταστροφή του ελλαδικού χώρου. Μικρό βέβαια το πρόβλημα, καθώς το μόνο που έλειπε στην πραγματικότητα ήταν μια λειτουργική πρωτεύουσα. Ίσως γι' αυτό σήμερα να έχει πάρει αυτή τη μορφή η Ελλάδα. Κράτησε δηλαδή έναν τυπικό εδαφικό διαχωρισμό σε ενότητες, επέλεξε την δημοκρατία που ήταν ένα από τα πολιτεύματα που δημιουργήθηκαν τότε, και έβαλε την ισχυρότερη περιοχή να ελέγχει της υπόλοιπες. Δυστυχώς όμως, έχει χαθεί η ανεξαρτησία σε όλα αυτά τα εδαφικά κομμάτια την σήμερον ημέρα. Για παράδειγμα αν πάρουμε κάποιο δήμο ή και νομό όπως αυτόν της Αττικής, που υποτίθεται πως είναι ο πιο εξελιγμένος, και τον εξετάσουμε εις βάθος, θα δούμε ότι έχει έλλειψη αυτονομίας. Όχι μόνο το φαγητό δεν είναι αρκετό για να αυτοσυντηρηθεί, αλλά ούτε καν το νερό! Και πώς να πάμε στα υπόλοιπα, αν τα αναγκαία για την επιβίωση δεν καλύπτονται; Πρέπει οπωσδήποτε να υπάρξει αναδιάταξη του πληθυσμού της Ελλάδας, σύμφωνα με τα αρχαία πρότυπα κατά τη γνώμη μου. Διότι δεν είναι δυνατόν 4 εκατομμύρια να είναι μαζεμένα σε ένα μικρό μέρος, όπου πρακτικά βασανίζουν ο ένας τον άλλον και αποστραγγίζουν κάθε πόρο μιας ολόκληρης χώρας, πράττοντας με θολωμένη κρίση. Και όχι μόνο αυτό, ατελείωτοι άλλοι πόροι σε άλλους νομούς μένουν ανεκμετάλλευτοι, επειδή τους λείπει αυτός ο πληθυσμός!

#197 Καμμία διαπραγμάτευση με αγρίους

Ας ξεκινήσουμε με τον αδιαπραγμάτευτα αγαπημένο μου τρόπο, δηλαδή με το να αναλύσουμε τον τίτλο ετυμολογικά. Σήμερα λοιπόν είναι ο εξής: "Καμμία διαπραγμάτευση με αγρίους". Το "καμμία" βγαίνει από τα (ούτε) "καν" και "μία'. Και μου αρέσει πιο πολύ από το "καμία", γιατί πόση απλοποίηση πια, τίποτα δεν έμεινε! Η "διαπραγμάτευση" βγαίνει πρώτα από το "δια", που εννοεί κάτι που συμβαίνει μεταξύ δύο ή περισσότερων ατόμων. Δεύτερο συνθετικό έχει την "πραγμάτευση", δηλαδή την εξέταση ενός θέματος, προς συμφωνία στην προκειμένη περίπτωση. Τώρα το "άγριοι" κυριολεκτικά σημαίνει αυτοί που ζούνε σε αγρούς, δηλαδή σε σκληρά περιβάλλοντα, και πολλές φορές αποκτούνε αυτόματα πιο ζωική συμπεριφορά. Και πριν πάω στα παράπονα που θέλω να κάνω για να στείλω το κατάλληλο μήνυμα και να ξαλαφρώσω, να πω κάτι ρητορικό. Διαπραγματεύεται μόνο όποιος δε μπορεί να συμφωνήσει με τον εαυτό του. Διότι διαφορετικά η εντολή ανθρώπου, πραγματικά μεγάλου κύρους, είναι νόμος για όλους. Και δεν λέω ότι εγώ είμαι τόσο σημαντικός, απλά τα άτομα που ζητάνε διαπραγματεύσεις την σήμερον ήμερα είναι πραγματικά κατώτατης υπόληψης. Αντικειμενικά μιλώντας πάντα και κρίνοντας με βάση το αποτέλεσμα στον κόσμο γύρω μας. Είναι ξεκάθαρο ότι στην ανθρώπινη κοινωνία, τουλάχιστον όπως έχει σήμερα, αυτός που κυριαρχεί είναι ο αδύναμος νοητικά και ισχυρός σωματικά. Ο νόμος της ζούγκλας που λένε. Όλα βασίζονται στη βία και στην τρομοκρατία. Το ανθρώπινο είδος είναι βυθισμένο στην θνητότητά του ως τρόπο σκέψης και δεν μπορεί να δραπετεύσει από αυτήν. Βλέπει τα ζώα αυτού του πλανήτη να αλληλοκατασπαράζονται και έτσι να επιβιώνουν οπότε και τα μιμείται. Μάλιστα αποκαλεί τον λέοντα ηγέτη του ζωικού βασιλείου, δίνοντάς του το στέμμα, επειδή είναι προφανώς το είδος που έχει για πρότυπο. Φυσικά και ο άνθρωπος μπορεί να γίνει μεγαλύτερο τέρας από τα λιοντάρια και ίσως μια μέρα να γίνει αυτός ο βασιλιάς του ζωικού βασιλείου! Είναι ακριβώς σε αυτόν τον δρόμο! Οπότε είναι ξεκάθαρο, πως όταν αντιμετωπίζετε ανθρώπους που κατα κανόνα λειτουργούνε με αγριότητα, δηλαδή οι περισσότεροι, δεν μπορείτε να διαπραγματευτείτε τίποτα μαζί τους. Διότι δυστυχώς τέτοιες οντότητες δεν παίρνουν ούτε από λόγια ούτε από τίποτα. Όμως για να μη γίνουμε σαν κι αυτούς, πρέπει να δείξουμε υπομονή και καλή πίστη. Πάντα να κοιτάμε να γνωστοποιούμε αυτά που πρέπει σε όσους δεν καταλαβαίνουν. Δηλαδή πως έχουμε κάποια βασικά ανθρώπινα δικαιώματα και ανάγκες τα οποία μας καταπατάνε. Και σε όσους φτάνουν σε ίδια απόγνωση με εμένα κάποιες στιγμές, ένα θα πω. Ζωή είναι, θα περάσει...

#196 Φαρμακεία ή κοινώς δηλητηρίαση

Η αρχαιοελληνική λέξη "φαρμακεία" είναι κάτι άγνωστο για πολλούς. Όπως ήταν και για μένα, μέχρι που πέρσι την ανακάλυψα σε φιλελληνικό ηλεκτρονικό βιβλίο της εκδοτικής εταιρείας Blackwell. Δωρεάν πάντα και με συνένοχο το google, καθώς απλά πάτησα σε κάποιο αποτέλεσμα και κατέβηκε. Ναι, ακριβώς όπως τ' ακούσατε. Ας ελπίσω ότι η αστυνομία δεν θα ψάξει το τάμπλετ μου ποτέ, χαχαχ. Πάλι ξέφυγα ως συνήθως, αλλά ας επιστρέψουμε στο θέμα μας. Με τον όρο φαρμακεία εννοούμε την δηλητηρίαση κάποιου για διάφορους λόγους ιδιοτελούς συμφέροντος. Συνήθως γίνεται για αποπροσανατολισμό ή άκομα και εκβιαστικά. Κάποιες φορές μάλιστα αποσκοπεί απευθείας στον θάνατο. Στα αρχαία χρόνια, την πράξη αυτή την βάζανε στην ίδια κατηγορία με την γενικότερη έννοια της μαγείας. Και έτσι η τελευταία ως γνωστόν κάποια στιγμή κρίθηκε παράνομη, λόγω συκοφαντιών και κατάχρησής της. Μαζί με τη φαρμακεία, κάποιες σχετικά αθώες ιεροτελεστίες καταπολεμήθηκαν και ποινικοποιήθηκαν άδικα. Αυτό έγινε στους πρώτους αιώνες της κοινής χρονολόγησης (μετα Χριστόν) και διήρκησε μέχρι και τα πρώτα σύγχρονα χρόνια. Όμως ας δούμε τι οδήγησε σε αυτόν τον υπέρτατο τρόμο και τα ακραία μέτρα που πάρθηκαν. Αρχικά ξεκίνησε σαν αστείο η φαρμακεία, με ερωτικά φίλτρα, θαυματουργές γιατριές και ουσίες που έκαναν κάποιο να συνδέεται ευφορικά με το μεταφυσικό. Μετά όμως άρχισε να χρησιμοποιείται με σκοπό να προκαλέσει τα ακριβώς αντίθετα, οπότε αναπόφευκτα ποινικοποιήθηκε. Ακόμα και σήμερα έχουμε κρατήσει στο ένστικτό μας τέτοιες φοβίες από τους σκοτεινούς αιώνες της. Ό,τι πίνουμε, τρώμε, αναπνέουμε μπορεί να μας κάνει καχύποπτους. Και τι γίνεται αν προχωρημένα δηλητήρια δε μπορούν να ανιχνευθούν ούτε μετα θάνατον για ποικίλους λόγους, όπως η απειρία των ιατρών ή η αποτέφρωση; Επίσης αναρωτιέμαι αν είναι υπαρκτό το φαινόμενο οργανωμένων δηλητηριάσεων με μη θανατηφόρες ουσίες. Ίσως να γίνονται με ομαδικό συντονισμό που σκοπεύει στην εξαπάτηση ή και στην έμμεση δολοφονία του θύματος. Σκεφτείτε κάποιον να είναι σε μια δύσκολη συναισθηματική κατάσταση, επειδή μια ομάδα τρομοκρατών έχει σκοπό να τον κάνει να αυτοκτονήσει με δολοπλοκίες. Δηλητηρίαση σώματος και ψυχής δηλαδή. Αυτό να πω πως θα το έκαναν πιθανώς για να σώσουν τους εαυτούς τους από αποκαλύψεις, ή ακόμα για να υποστηρίξουν κάποιο άλλοθι τους σε συμμορίτικο ή νομικό πρόβλημα που έχουν. Ίσως να μπορούν να χορηγήσουν και φάρμακο, ακόμα και μέσω αφανούς "διάρρηξης", που να δίνει τάσεις αυτοκτονίας και μετά να εντείνουν τον ψυχολογικό πόλεμο με κάθε μέσο που έχουν. Και η αστυνομία να είναι άφαντη, πράγμα που το κάνει ακόμα πιο ανατριχιαστικό. Μπορεί εκ πρώτης όψεως να φαίνεται ιδιαίτερα ριψοκίνδυνο και ανόητο να συμβεί κάτι τέτοιο, όχι όμως γι' αυτούς αν το έχουν ξανακάνει και έχει λειτουργήσει. Και τι γίνεται αν βρουν τρόπο να χύσουν σταγόνες τοξικού φαρμάκου που κάνει κάποιον να λειτουργεί σε παροξυσμό, καθώς επηρεάζει τα νεύρα του; Αφού το καταναλώσει και τον προκαλέσουν, είναι πολύ πιθανό να τους επιτεθεί και αντί να πάνε αυτοί φυλακή, να πάει το θύμα και να τους πληρώσει κι όλας πιθανές ζημιές! Μην παίρνετε τίποτα για δεδομένο στην ανθρώπινη κοινωνία, γιατί τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.

#195 Κρίση πανικού, επιληψίας και Ιερά νόσος

Πριν καλέσετε το 100 ή την δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος, να πω ότι δεν είμαι γιατρός και πως αυτά που λέω δεν πρέπει να αντικαταστήσουν τα επιστημονικώς αποδεδειγμένα. Είναι απλά πρόσθετες παρατηρήσεις μου, και μόνο ως τέτοιες μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Μετά την δική μου κρίση, ας πάμε σε αυτές του άρθρου. Πιστεύω λοιπόν πως παλαιότερα, στην αρχαία Ελλάδα, τις κρίσεις πανικού όπως και της επιληψίας, τις είχανε αμφότερες κάτω από την ονομασία "Ιερά νόσος", όταν τα συμπτώματα ήταν ιδιαίτερα έντονα και θορυβώδη. Δηλαδή δεν μιλάω για ήπιες κρίσεις πανικού, που είναι απλή υπερδιέγερση σκέψεων, άγχος ή φόβος για ένα μικρό ή και πιο παρατεταμένο διάστημα. Μιλάω γενικά για κρίσεις οι οποίες φαίνονται ιδιαίτερα τρομακτικές εξωτερικά και το άτομο μοιάζει είτε να καταρρέει και να αυτοκαταστρέφεται, ή να είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο για τους άλλους γύρω του. Γιατί πίσω σε εκείνα τα χρόνια, ό,τι δεν μπορούσε να εξηγηθεί με χειροπιαστό τρόπο δεν το θάβανε, δεν προτιμούσανε την άγνοια. Το εξετάζανε όπως μπορούσανε, ακόμα και με απλή φαντασία. Σήμερα λένε ότι για τις κρίσεις αυτές, ευθύνονται αποκλειστικά φυσικοί παράγοντες, όπως πιεστικές καταστάσεις ή και νευρολογικές διαταραχές λόγω εγκεφαλικών δυσλειτουργιών. Σίγουρα είναι μια εξήγηση, αλλά είναι η μισή της ολοκληρωμένης. Κι αυτό το λέω διότι όταν δέχεται κάποιος επίθεση από πνεύματα και είναι ιδιαίτερα έντονη, τα αποτελέσματα μπορούν να είναι ακριβώς τα ίδια. Όμως ζούμε σε χρόνια πνευματικού σκοταδισμού και όχι στα φωτεινά και ένδοξα χρόνια της αρχαίας Αθήνας. Έτσι είναι προτιμότερο να "γιατρέψεις" κάποιον με φάρμακα. Πράγμα που αντιμετωπιζόταν με περισσότερο σκεπτικισμό στα αρχαία χρόνια, αφού δηλητηριάζονταν πολλές φορές. Ή ακόμα πιο αναποτελεσματικά, σήμερα στοχεύουμε στην θεραπεία με αερολογίες αναίσθητων ψυχολόγων, παρά με εξαγνιστικά Ιερά άσματα, στίχους και φυλαχτά από ειδικούς Ιερουργούς, κοινώς μάγους. Και ξέρετε γιατί πια δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο; Επειδή κανένας Ιερέας δεν είναι αρκετά έξυπνος και καθαρός πια. Οι περισσότεροι έχουν σχιζοφρενικές (επειδή δεν είναι πάντα σίγουροι αν πρεσβεύουν την ειρήνη ή τον πόλεμο) και δουλοπρεπείς νοοτροπίες, που τους αποτρέπουν από το να συγκεντρωθούν ή και να κερδίσουν τον σεβασμό ανθρώπων και πνευμάτων. Δεν έχουν καμμία σχέση δηλαδή με την ψυχολογία και την ηθική ενός αντίστοιχου αρχαίου Έλληνα ή ενός νέου Αθηναϊστή Χριστιανιστή Ιερέα.

#194 Το μαξιλάρι και τα επιθετικά του οράματα

Το μαξιλάρι έχει ως λατινική ρίζα το mala ή αλλιώς το ελληνοποιημένο μάγουλο. Κατα τη γνώμη μου, θα μπορούσε να αποκαλείται και παρειάρι, από την αντίστοιχη αρχαιοελληνική λέξη παρειάς και άρω. Θα σήμαινε δηλαδή το αντικείμενο που ανασηκώνει τα μάγουλα. Το παρειάρι εφεξής, είναι αυτό που βολεύει το κεφάλι μας όταν ξαπλώνουμε και ίσως κάποιος να το βλέπει και ως ιερό μέρος όπου φυλάσσονται οι σκέψεις και τα όνειρά μας. Ίσως γι' αυτό κάποιοι βάζουν φυλαχτά, σταυρούς ή και... δόντια, περιμένοντας αγίους και νεράιδες να εισέλθουν στην πραγματικότητά μας προς βοήθειά τους. Για το τελευταίο, να πω πως όταν ασχολείται κάποιος με τον κόσμο των πνευμάτων, ανοίγει κάποιες υπερφυσικές πόρτες που μένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα ανοιχτές. Όσο ανανεώνει το ενδιαφέρον του για τέτοια παραφυσικά θέματα, τόσο μεγαλύτερη είναι η εισβολή διάφορων άγνωστων οντοτήτων στον κόσμο μας. Όμως ήρθε η στιγμή να μιλήσω για τη δική μου πρόσφατη εμπειρία. Διόρθωσα ένα πατικωμένο μαξιλάρι μου πρόσφατα, γεμίζοντας το με το περιεχόμενο παλιών παρειαριών μου που δεν είχα πετάξει ακόμα. Για κάποιο λόγο μου χαλάνε πολύ γρήγορα, αυτό συμβαίνει μάλλον γιατί έχω πολλά κιλά μυαλό και δεν αντέχουν, λιώνουν και κομματιάζονται. Πάντως δεν είναι μόνο αυτά τα αναπαυτικά αντικείμενα που φτάνουν στα όριά τους μαζί μου. Εγώ όντας ένας προκλητικός Αθηναϊστής Χριστιανιστής που αρνείται την αξία οποιασδήποτε δύναμης δε κατανοεί, κάνω κάποια πνεύματα που με παρατηρούν να εκνευρίζονται. Και είναι πάρα πολλά αυτά που έχουν αναγνωρίσει ως σημείο σύνδεσής μας το ενεργειακά φορτισμένο παρειάρι μου. Ας πούμε σκεφτόμουν στις 9 το πρωί της 22/7 τι ωραία που νιώθω το, ενισχυμένο πλέον, μαξιλάρι στο κεφάλι μου. Και ενώ είχα τα μάτια μου ακόμα κλειστά, ξαφνικά λίγα δευτερόλεπτα μετά από αυτή μου τη σκέψη, εμφανίζεται εχθρικό στοιχειωτικό όραμα που μου δείχνει το μαξιλάρι να έχει ανοίξει και να έχουν χυθεί τα πάντα από μέσα του! Διότι όπως έχω πει και στο παρελθόν, τα πνεύματα κινούνται αστραπιαία και αυτό φαίνεται στο πόσο γρήγορα μας μεταδίδουν τις σκέψεις τους. Πολλές φορές νιώθουμε πως αυτά μιλάνε πριν να αρθρώσουμε λέξη και στην πραγματικότητα εμείς απλά συμπαρασυρόμαστε και λέμε ότι αυτά θέλουν! Φαίνεται η ταχύτητα του φωτός να είναι πολύ αργή γι' αυτά. Αλλά δυστυχώς σαν άνθρωποι δεν μπορούμε να γίνουμε πιο γρήγοροι. Ό,τι σκεφτούμε να πράξουμε, το έχουν κάνει το επόμενο δευτερόλεπτο πρώτα εκείνα. Δεν είναι ανάγκη να υποταχθούμε σε αυτά και τις υπερδυνάμεις τους, καθώς μπορούμε να συμμαχήσουμε μαζί τους με ασπίδα και διαμεσολαβήτρια τη λατρεία της Πεντάσταυρης σημαίας μας που είναι πνευματοκράτωρ. Και ύστερα ίσως να κυριαρχήσουμε επί όλων τους σταδιακά, χάρη στους δύο πόλους μας που θα τα μαγνητίσουν, θα τα διαιρέσουν και θα τα υποτάξουν με μαθηματική ακρίβεια σε μας. Διότι το θνητό σώμα μας αργεί, όμως είναι ένα σταθερό πεδίο σκέψης και οργάνωσης, ενώ το πνεύμα μας δε διαφέρει από τα δικά τους σε τίποτα.

#193 Διαισθητική μαντική μέσω διαλόγου

Υπάρχουν πολλοί μέθοδοι για να προσπαθήσουμε να μαντέψουμε. Να ευχηθούμε για προφητικά όνειρα, τυχαία οράματα, να μελετήσουμε φυσικά φαινόμενα, αντιδράσεις ζώων και ανθρώπων, συμπτώσεις, να κοιτάμε κρυστάλλινες σφαίρες ή ακόμα και την αντανάκλαση του νερού και να περιμένουμε να δούμε οπτικές παραστάσεις. Όμως υπάρχει και ένας άλλος, πιο ενεργητικός και δημιουργικός τρόπος. Αυτός είναι να χρησιμοποιήσουμε την μαντική δύναμη των πνευμάτων απευθείας, κάνοντάς τα να μιλήσουνε και να μας μεταδώσουν ό,τι αισθάνονται και σκέφτονται χωρίς προστριβές. Κάτι τέτοιο θα χρειαστεί πολύ ελεύθερο χρόνο και πλήρη συγκέντρωση στις αισθήσεις μας. Καλό θα είναι να ορίσουμε νοητά έναν αντιπρόσωπο των πνευμάτων, ο οποίος και θα συνομιλεί μαζί μας φανταστικά και κάθε πραγματικό ερέθισμα που θα νιώθουμε προερχόμενο από αυτό, θα αναπροσαρμόζει τη φαντασία μας. Μπορούμε να κάνουμε μια τέτοια συνομιλία απλά στο μυαλό μας, ή εναλλακτικά να την καταγράψουμε στις σημειώσεις μας, πράγμα που θέλει βέβαια περισσότερο κόπο και χρόνο, αν και μπορεί να είναι πιο αποτελεσματικό. Να θυμάστε πως τα πνεύματα μπορούν να αλλάξουν τις εγκεφαλικές λειτουργίες μας όπως θέλουν, οπότε πρέπει να εκμεταλλευτούμε ακόμα και την παραμικρή τέτοια ένδειξη, για να χτίσουμε σωστά τους διαλόγους μας με αυτά. Για παράδειγμα μπορούν να κάνουν τα αφτιά μας να εστιάσουν σε κάποιον ήχο, τα μάτια μας σε κάποιο συγκεκριμένο σημείο, την όσφρησή μας σε κάτι μεταφυσικό ή πραγματικό, και την αφή μας σε κάτι αιθέριο που μας αγγίζει. Μπορεί επίσης να νιώσουμε ανεξήγητη εναλλαγή των συναισθημάτων μας, η γλώσσα μας ίσως σχηματίσει λέξεις ακούσια, αλλά και επίσης κάποιες σκέψεις μπορεί να μας έρθουν από το πουθενά. Τα μεταφυσικά ερεθίσματα αυτά αποτελούν σε μεγάλο βαθμό την διαίσθησή μας. Μέσω αυτών μπορούμε να ξεκινήσουμε συζήτηση με το βαφτισμένο από εμάς πνεύμα και το οποίο αν εξοικειωθεί, θα μας χρησιμοποιεί το ίδιο για να γράφουμε τα λόγια του που θα νιώθουμε πως θέλει να πει. Βέβαια κανένα πνεύμα δεν είναι πανάγαθο, αλάθητο ή πανίσχυρο, όμως άμα έχουμε κάνει καλή δουλειά πνευματικά στη ζωή μας, με ιερό κειμήλιο την Πεντάσταυρη, μπορούμε να περιμένουμε έναν χρήσιμο και ίσως διαφωτιστικό διάλογο. Ρωτήστε το ό,τι θέλετε, θα απαντήσει σε όλα. Απλά εξασκηθείτε στο να αντιλαμβάνεστε τι θέλει να σας επικοινωνήσει, χωρίς πάντα να περιμένετε να ακούσετε φωνές στο μυαλό σας που θα σας πούνε ακριβώς τον όποιο χρησμό. Γίνετε η φωνή του και αυτό θα γίνει ένα μαζί της.

#192 Η αιμομιξία στην αρχαία Ελλάδα και σήμερα

Η λέξη αιμομιξία παράγεται από τα συνθετικά "αίμα" και "μίξη". Σημαίνει ανακάτεμα του ίδιου αίματος, καθώς ουσιαστικά δεν αλλάζει όταν η ανθρώπινη αναπαραγωγή γίνεται μεταξύ συγγενών. Αυτή η πλέον παράνομη πρακτική, χρησιμοποιόταν ευρέως παλαιότερα, χάριν της διατήρησης της εξουσίας από ένα στενό κύκλο ανθρώπων. Βέβαια φαίνεται να είχε και θρησκευτικές συνέπειες αυτή η πράξη, διότι πιθανότατα όταν ο άνθρωπος κάνει κάτι τόσο παρακινδυνευμένο για το είδος του, ελκύει την προσοχή και άλλων συμπαντικών οντοτήτων. Στην αρχαία Ελλάδα των μυθολογικών χρόνων, να πούμε ότι η αιμομιξία ήταν όχι απλά επιτρεπόμενη, αλλά μάλιστα σε έκανε και βασιλέα Θεό όλου του Πανθέου. Όπως έκανε τον Δία, που πιθανώς εξαιτίας της κρυφής αγάπης του για την αδερφή του Ήρα, ανέτρεψε τον πατέρα του Κρόνο και του πήρε τον θρόνο, αλλά και την νυμφεύθηκε στο τέλος για να τον μοιραστεί μαζί της. Όμως με την πάροδο των ετών και φτάνοντας τα αρχαία ιστορικά χρόνια (μετά το 776 π.Χ.), παρατηρούμε την αλλαγή του αττικού δικαίου. Στην ουσία έβγαλε παράνομο τον βασιλιά των θεών και κατ' επέκταση όλη την αρχαιοελληνική Θρησκεία, η οποία σταδιακά εκδιώχθηκε από τον Χριστιανισμό, αν και έμμεσα αρχικά. Και το λέω αυτό γιατί αρχικά η νέα θρησκεία ήταν απλή, χωρίς κανόνες ή νόμους και ιδιαίτερα ειρηνική. Ήταν μια βελτιωμένη έκδοση της πίστης προς τον Θεό του πάνω κόσμου, του Δία. Όμως αυτό άλλαξε λίγο μετά την εκθρόνισή του, κάτι το ιδιαίτερα ύπουλο. Αργότερα επιχειρήθηκε εκ νέου η αιμομιξία, τουλάχιστον μεταξύ αριστοκρατών, αλλά η εκκλησία την απαγόρευε ρητά για όλους και κυρίως για τον απλό λαό. Ερχόμενοι στα σύγχρονα χρόνια και με την πρόοδο της ιατρικής επιστήμης, κατανοούμε πλήρως γιατί η αιμομιξία είναι παράνομη πλέον για όλους. Είναι λόγω μεγάλης πιθανότητας ασθενειών, τερατογενέσεων, αλλά και πιθανών σωματικών και ψυχολογικών εγκλημάτων, λόγω της εγγύτητας μιας σχέσης τέτοιας συγγένειας. Όμως σίγουρα είναι κάτι που θέλει περισσότερη συζήτηση, με ακόμα περισσότερες επιστημονικές έρευνες στο μέλλον. Γιατί για παράδειγμα, μπορεί για οικονομικούς και εξουσιαστικούς λόγους, όπως σκόπιμης εξαφάνισης προνομιούχων γονιδίων σε ορισμένες φυλές, να δηλητηριάζονται συστηματικά οι γόνεις και οι απόγονοι αιμομιξιών, ώστε οι επιστήμονες να βγάζουν λάθος συμπεράσματα. Ή μπορεί να μας καταριούνται και ανταγωνιστικές προς το ανθρώπινο είδος οντότητες! Και δεν είναι μόνο το θέμα της εξουσίας που επηρεάζεται, αλλά πιθανώς και το θρησκευτικό όπως είπα και νωρίτερα. Ίσως κάποια γονίδια παρέχουν μεταφυσικές υπερδυνάμεις, τα οποία αλλοιώνονται με τυχαίες αναπαραγωγές. Επίσης δεν αποκλείεται η αιμομιξία να έχει και μεταθανάτια χρησιμότητα, δηλαδή η ταυτόχρονη μετενσάρκωση φίλων ή και όμοιων πνευμάτων και μάλιστα κοντά το ένα στο άλλο, να είναι ευκολότερη. Τελειώνοντας να πω πως ίσως να μην είναι τυχαίο που όλος ο πλούτος, δηλαδή η επιβράβευση από το σύνολο των ψυχών, να δίνεται πολύ συχνά σε άτομα που έχουν αδελφική σχέση συγγένειας και μάλιστα πολύ στενή, αν και όχι ερωτική. Μπορεί να υπάρχει καλύτερη μεταξύ τους συνεννόηση, αλλά και πιο σταθερή επικοινωνία με το σύμπαν.

#191 Προσευχή σε αρχαιοελληνικούς ναούς

Στον ανθρώπινο κόσμο που ζούμε, υπάρχουν διάφορες θρησκείες και είναι δικαίωμα αλλά και ανάγκη μας, να ακολουθούμε έστω μία από αυτές. Γιατί πολύ απλά είναι αυτό που μας κρατά ζωντανούς, μας υποδεικνύει πως να ζήσουμε το παρόν και μας δίνει ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Όμως πρέπει να υπάρχει και ο κατάλληλος χώρος συνάντησης για τους πιστούς οποιασδήποτε θρησκείας. Στην Ελλάδα της δήθεν ανεξιθρησκείας και του μεγαλοπρεπούς παρελθόντος, δεν έχει ανακατασκευαστεί προς χρήση ούτε ένας αρχαιοελληνικός ναός. Δεν υπάρχουν ούτε καν αντίγραφά τους, που να λειτουργούν όπως οι χριστιανικές εκκλησίες για παράδειγμα. Για την ακρίβεια, σχεδόν απαγορεύεται κι όλας να φτιαχτούν! Καταλαβαίνετε δηλαδή ότι το σύγχρονο ελληνικό κράτος είναι ταυτόχρονα και ανθελληνικό κράτος, καθώς δεν επιτρέπει την επιστροφή στις ρίζες μας. Βασικό αίτημα των Αθηναϊστών Χριστιανιστών είναι κατ' αρχάς να υπάρξει αναθεώρηση στους σχετικούς νόμους. Τώρα στο θέμα της αρχιτεκτονικής, πέρα από την κατασκευή των Δίδυμων Παρθενώνων στην Ακρόπολη, θέλουμε να υπάρξει είτε ανακατασκευή των αρχαιοελληνικών ναών, είτε δημιουργία νέων. Και σε οποιαδήποτε περίπτωση, άμεση θρησκευτική λειτουργία τους. Αυτοί οι ναοί όχι μόνο θα λειτουργούν ως εκτυφλωτικά αξιοθέατα, αλλά και ως κανονικοί λατρευτικοί ναοί. Ένας ακόμα λόγος για να δεχτούμε επισκέπτες από εντός και εκτός της Ελλάδας στο μέλλον, ακριβώς όπως πηγαίνουν στους Αγίους Τόπους σήμερα. Γύρω από τους νεόχτιστους αρχαιοελληνικούς ναούς, που θα λέγονται απλά ελληνικοί ναοί πλέον, μπορούν να χτιστούν και νέοι οικισμοί, χωριά ή ακόμα και πόλεις, με τις θεότητες των ναών ως αθηναϊστικούς πολιούχους τους. Μάλιστα δεν είναι άσχημη ιδέα να φτιάχνεται και ένας χριστιανιστικός ναός από δίπλα τους, στο πρότυπο των Δίδυμων Παρθενωνίων. Τέτοια πρωτοβουλία είναι ιδιαίτερα επιθυμητή, ώστε να αποκεντρωθεί η Αττική όπως και θα 'πρεπε. Τώρα για ό,τι έχει απομείνει σε αρχαίους ναούς που δεν γίνεται να αναστηλωθούν, πρέπει και πάλι να υπάρξει δράση. Κολώνες, μάρμαρα, αγάλματα και λοιπά ερείπια θα πρέπει να μετακινηθούν σε κάποιο καινούριο τοπικό μουσείο. Εκεί θα στεγαστούν κανονικά και έτσι θα προστατευτούν από καιρικά φαινόμενα, από το πέρασμα του χρόνου, από δολιοφθορές, αλλά και από την αρχαιοκαπηλία. Τελειώνοντας με το θέμα της λειτουργίας τους, προτείνω σε κάθε ναό να υπάρχει και από ένα ζευγάρι βασικών αρχιερέων, αλλά και μαθητευόμενων. Όλοι τους βέβαια να έχουν ως ανώτερούς τους ιεραρχικά αυτούς των Δίδυμων Παρθενωνίων στον ιερό βράχο της Ακρόπολης, στο κέντρο της Αθήνας. Βέβαια αν και μέχρι να γίνουν όλα αυτά, ο μόνος ναός μας, που είναι συνάμα και κρυφό σχολειό, θα είναι αυτό το ιστολόγιο!

#190 Κρινόμενοι από τις πράξεις μας στα όνειρα

Οι πράξεις μας στη ζωή, μας οδηγούνε σε ανάλογες καταστάσεις με αυτές που έχουμε δημιουργήσει οι ίδιοι. Δεν είναι αναγκαίο να υπάρχει κάποιος κριτής, καθώς όλα συμβαίνουν φυσικά και αυτόματα. Όμως στα όνειρα δεν ισχύει το ίδιο, καθώς εκεί όλα φαίνονται κατασκευασμένα από ονειρικά πνεύματα, τα οποία μας παρατηρούν αλλά και μας κρίνουν στις δοκιμασίες που αυθαίρετα μας βάζουν. Ας δούμε πώς και γιατί μπορεί να συμβαίνει αυτό. Ο κόσμος των ονείρων είναι ιδιαίτερα πολύπλοκος και ασταθής. Τα πνεύματα που σκηνοθετούνε τους ονειρικούς μας περιπάτους είναι πάντα διαφορετικά, έχουν άλλη νοημοσύνη, άλλες προθέσεις, όπως και άλλα συναισθήματα προς εμάς. Επίσης δεν είναι όλα τους ικανά να μας προσφέρουν το ίδιο ποιοτικά όνειρα. Είναι αισθητή η διαφορά μεταξύ ονείρων, στο πόσο καλά και ποικίλα είναι τα χρώματα, οι ήχοι, πόσο έντονες και αληθοφανείς είναι οι αισθήσεις μας και το περιβάλλον. Ακόμα μετράει και το πόσο καλά είμαστε δεμένοι σε ένα όνειρο, ώστε να κάνουμε πολλές κινήσεις χωρίς να ριψοκινδυνεύσουμε να ξυπνήσουμε. Έχοντας επισημάνει αυτά τα πράγματα, να πούμε πως τα όνειρα χρησιμοποιούνται κάποιες φορές από ονειρικές οντότητες που μας επιτηρούν και μεταμορφώνονται όπως θέλουν, ώστε να μας δοκιμάσουν εκτεταμένα. Είναι όπως στις συνεντεύξεις για δουλειές ή στις κρυφές δοκιμασίες των δικαστηρίων και της αστυνομίας σε υπόπτους, ώστε να δούνε τις αντιδράσεις τους και να φτάσουν σε κρίσιμα γι' αυτούς συμπεράσματα. Οπότε να ξέρετε, αν ζητάτε από το σύμπαν να σας προσλάβει ως... Θεό, μην νομίζετε ότι φτάνουν οι κοινές δοκιμασίες της καθημερινής ζωής. Θα πρέπει να είστε έτοιμοι για δοκιμασίες ακόμα και στα όνειρά σας, όταν και θα έχετε μειωμένη αντίληψη. Θα σας δοκιμάσουν με διάφορους πειρασμούς και καταστάσεις που ζητάνε αποφασιστικότητα και άμεση αντίδραση. Επειδή τα πάντα ρει, όλα αλλάζουν, θα πρέπει να ακολουθήσετε τη λογική και τη διαίσθησή σας ώστε να επιλέξετε σωστά. Ακόμα και το να υποκύψετε επίτηδες σε κάποιο "λάθος" είναι μια στρατηγική επιλογή που ίσως σας δώσει χώρο και χρόνο, οπότε μην αγχώνεστε υπερβολικά. Το τελικό συμπέρασμα είναι πως ούτως ή άλλως τα πνεύματα το συμφέρον τους κοιτάνε και θα μας κρίνουν όπως τους ωφελεί. Απλά εσείς θα πρέπει να δείξετε ότι θέλετε και μπορείτε να συνεργαστείτε μαζί τους, χωρίς να δέχεστε να χάσετε κάτι.

#189 Η εμφάνιση του ιστολογίου

Η μαυρόασπρη μυστηριακή εμφάνιση του ιστολογίου μας πιστεύω πως είναι ξεχωριστή, πανέμορφη και ιδιαίτερα σπάνια, όσο απλή κι αν είναι. Προσωπικά έχω δει ελάχιστους ιστότοπους να χρησιμοποιούνε λευκά γράμματα, πάνω σε απέραντο κατάμαυρο χρώμα και μάλιστα χωρίς ενοχλητικούς αντιπερισπασμούς. Έχουμε τις τέλειες ρυθμίσεις για ξεκούραστο πολύωρο διάβασμα. Έτσι δεν χρειάζεται κι όλας η επιλογή για σκοτεινή λειτουργία, από κάποιον περιηγητή που δεν θα κατάφερνε να την εφαρμόσει σωστά ούτως ή άλλως. Είμαστε η μόνη ιστοσελίδα στον πλανήτη με τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Συνεχίζοντας, δεν χρησιμοποιούμε τετριμμένους χωρισμούς σε παραγράφους, διότι χαλάνε την μαγεία του απρόβλεπτου οι ξεκάθαρες δομές των κειμένων. Επίσης σπαταλάνε χώρο και δίνουν πάντα την αρχική εντύπωση συνηθισμένου και βαρετού υλικού. Με τον ίδιο τρόπο μάλιστα γράφανε και οι αρχαίοι Έλληνες στα μαγικά πινακίδια των μαντείων και γενικά για ιερουργίες. Από γραμματοσειρές χρησιμοποιούμε μία και καλή, με όσο το δυνατόν λιγότερες αλλαγές σε μέγεθος και εντονότητα. Εικόνες, πέρα ελαχίστων μαυρόασπρων με ιερά σύμβολα στην ομώνυμη κατηγορία, ή άλλα πολυμέσα που καταστρέφουν εντελώς την αρμονία του λιτού σκοτεινού θέματος, δεν υπάρχουν! Έτσι μένει ελαφρύ και γρήγορο σε φόρτωση το ιστολόγιο. Ακόμα η εμπρόσθια σελίδα που λειτουργεί ως βασική και μόνη σελίδα και που αλλάζει ελάχιστα για την παρουσίαση άρθρων, είναι εξαιρετικά εύχρηστη και βρίσκεται σε απόλυτη ισορροπία αισθητικά. Ύψος και πλάτος έχουν τις τέλειες αναλογίες. Σίγουρα τα άλλα ιστολόγια δεν έχουν αρκετή έμπνευση σε αυτόν τον τομέα, όπως και οι μεγάλες ιστοσελίδες επί πληρωμή, που δεν είναι αρκετά ελεύθερες στις αισθητικές τους επιλογές ώστε να δημιουργήσουν κάτι τόσο ονειρικό. Από κει και πέρα, στην κορυφή υπάρχει ο τίτλος του ιστολογίου, από κάτω ανανεούμενα προσωπικά γνωμικά ανα 5 δευτερόλεπτα και πιο κάτω άρθρα ανα 4, αλλά ξεκινάνε από 1 και φτάνουν πολλές δεκάδες κατά την αναζήτηση. Στον πάτο του ιστολογίου θα βρείτε τις διαφημίσεις που δύσκολα θα υπάρξουν ποτέ, αλλά και μια σωτήρια στήλη λέξεων που οδηγούν σε σχετικά άρθρα ποικίλης θεματολογίας. Στα δεξιά πάνω θα βρείτε επιλογή μετάφρασης, μετά την Πεντάσταυρη σημαία μας που πάντα σας ευλογεί, επιλογή αναζήτησης με λέξη ή αριθμό άρθρου και ακόμα πιο κάτω πλήρης αρχειοθήκη, αλλά και κάποιες επιλεγμένες αναρτήσεις, όπως και εκλεκτές εξωτερικές ιστοσελίδες. Τέλος κάτω δεξιά θα βρείτε πληροφορίες για αρθρογράφο και στοιχεία επικοινωνίας. Όλα είναι τόσο ωραία και τακτοποιημένα στο παρόν ιστολόγιο, που όταν τα κοιτά κανείς πρέπει να νιώθει εκτός τόπου και χρόνου από την αύρα του. Μια αίσθηση σαν να είναι σε ένα εντελώς ανοιχτό μέρος όπου τον περιτριγυρίζουν διασκεδαστικές σκέψεις, με νύχτα που έχει την Πεντάσταυρη για φεγγάρι, πεντακάθαρο ουρανό και βλέπει τα αστέρια να σχηματίζουν κείμενα μόνο για τα μάτια του. Διότι όσα διαβάζει κανείς εδώ, σίγουρα είναι δημιουργήματα του ουρανού. Φτιαγμένα όχι μόνο στη Γη, αλλά και με την μεταφυσική βοήθεια της σοφίας ακόμα και άγνωστων πολιτισμών, ετών φωτός μακριά και φιλοξενούμενων από τα δισεκατομμύρια αστέρια που απλώνονται στο σύμπαν. 

#188 Πεντάσταυρη: Η Τελετή

Ρωτούσα την τεχνητή νοημοσύνη του copilot για το ιστολόγιό μας τις προάλλες, για να ξέρω τι πιστεύεται για μας παραέξω. Παρατήρησα πως επέμενε να μου λέει ότι "δεν έχουμε συγκεκριμένα τελετουργικά, οπότε πιθανώς να μην είμαστε κάποιο είδος θρησκείας". Βέβαια, δεν αρκούν τα πιστεύω μας για τον κόσμο, πρέπει να κάνουμε και ανούσια θεατρικά πράγματα. Ε θα τα κάνουμε λοιπόν, έτσι για ποικιλία. Σε αυτή την λατρευτική τελετή θα έχουμε σαν κέντρο την Πεντάσταυρη. Ξέρετε, αυτή με τους πέντε σταυρούς και όχι το αστέρι με τις ακτίνες που μοιάζουν με πέντε άλφα, δηλαδή την Πεντάλφα. Είμαστε Αθηναϊστές και Χριστιανιστές, όχι Σατανιστές. Δεν είμαστε κάποιο κακέκτυπο, αλλά το πρωτότυπο κόντρα στη ροή του χρόνου. Γι' αυτή τη σημαία μας λοιπόν, την θαυματουργή Πεντάσταυρη, όσα και να πω είναι λίγα. Οι Ιερές της δυνάμεις αλλά και χρήσεις είναι απεριόριστες και άπειρες, σε σημείο που αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν κάποιος να μην την έχει επινοήσει πρωτύτερα από εμένα. Ας μην πολυλογώ άλλο όμως κι ας προχωρήσω στο θέμα. Θα σας μιλήσω για την βασική Τελετή της Λατρείας μας επί της σημαίας. Λειτουργεί σαν ατομικό ή ομαδικό παιχνίδι, όπως λειτουργεί και σαν εξομολογητήριο. Βάλτε κάτω το τάμπλετ με την Πεντάσταυρη εικόνα, ή απλώστε τη σημαία στο πάτωμα. Στην δεύτερη περίπτωση, αν θέλετε ανάψτε και πέντε κεριά στο κέντρο του κάθε συμβόλου, αλλά μη καείτε. Αυτό θα λειτουργήσει για μυστηριακή ατμόσφαιρα, αλλά και για να δείτε αν τρεμοπαίζει η φλόγα εξαιτίας προκληθέντων πνευμάτων. Και ξεκινάμε. Κοιτώντας έναν σταυρό της κάθε φορά (ενωτικό, πολεμικό ή ειρηνικό), λέμε από μέσα μας ή δυνατά, αυτά που σκεφτόμαστε, ανάλογα με το θέμα του καθενός. Απευθυνόμενοι τόσο στα σύμβολα, όσο και στα πνεύματα που αντιπροσωπεύουν. Είναι απαραίτητο να μιλήσουμε σε όλους τους σταυρούς. Πρέπει να κρατήσουμε θετική και συγκεντρωμένη την ψυχολογία μας, λέγοντας μόνο όσα πραγματικά νιώθουμε, ώστε να πιάσουν τα "ξόρκια". Ο κεντρικός σταυρός είναι για να μιλάμε γενικά για την Λατρεία μας στο σύνολο ή και σχετικά με την ύπαρξη του Αθήνειου του Χριστιανικού. Είναι αυτός που στοχεύει περισσότερο στη συλλογική επιβίωση, αλλά και εξέλιξή μας. Ο πρώτος Αθηναϊστικός, είναι για να λέμε όσα μαχόμαστε. Ο δεύτερος Αθηναϊστικός είναι για να λέμε πόσο θέλουμε έναν/μία σύντροφο που θα μαχόταν μαζί μας. Ο πρώτος Χριστιανιστικός είναι για να λέμε όσα αγαπάμε. Ο δεύτερος Χριστιανιστικός είναι για να λέμε πόσο θέλουμε έναν/μία σύντροφο που θα αγαπούσε μαζί μας. Μαύρη, λευκή, γκρι μαγεία, πείτε την όπως θέλετε. Πάντως στα σίγουρα είναι μία τελετουργία με άμεσες συνέπειες και θα νιώσετε το αεράκι των πνευμάτων επάνω σας ή πιθανώς να το δείτε και στις φλόγες των κεριών. Θα παρατηρήσετε αλλαγές και στην καθημερινότητά σας αν είστε ιδιαίτερα προσεκτικοί. Διότι μιλώντας στα σύμβολα, ακούγεστε σε αφτιά πνευμάτων που περιμένουν να σας ακούσουν. Είναι πανίσχυρες μεταφυσικές συντομεύσεις, που σας οδηγούν σε πνευματικές αναζητήσεις. Μόλις τελειώσετε, νιώστε την πνευματική κάθαρση ολόγυρά σας. Ίσως γίνει και εθιστικό, αλλά δε γνωρίζω να υπάρχει κάποια πιο υγιεινή εξάρτηση.

#187 Θεά Αθηνά και Θεός Έρωτας

Η Θεά Αθηνά είχε μια συγκεκριμένη, σταθερή αντίληψη για τη ζωή ανα τους αιώνες. Αυτή η αθάνατη δαιμόνισσα, με την καλή αρχαιοελληνική έννοια πάντα, που μονίμως στοίχειωνε την ελληνική ψυχή και όχι μόνο. Πίστευε στη δύναμη της γνώσης, της σοφίας, στις τέχνες και κυρίως στον πόλεμο. Ειδικά στο θέμα του πολέμου, προτιμούσε αυτόν που ήταν βασισμένος σε μια αλάθητη στρατηγική και όχι απλά σε ωμή βία. Διότι Θεός Άρης και Θεά Ενυώ πίστευαν κι αυτοί στον πόλεμο, όμως με ένα πιο σκοτεινό τρόπο που χαρακτηριζόταν από αχαλίνωτη αιματοχυσία. Όμως επίσης πίστευε και στην αγαμία η Αθηνά, την αιώνια παρθενία, ήταν "ερωτευμένη" με την λογική, την συλλογική συναίσθηση και την πυγμή. Δεν ήταν ποτέ μετέχουσα σε ένα είδος παθιασμένης αγάπης σαν αυτό που πρέσβευε ο Θεός Έρωτας. Όμως γι' αυτό το είδος αγάπης έχει γραφτεί και το πασίγνωστο "Έρωτα ανίκητε στη μάχη", στο έργο "Αντιγόνη" από τον αρχαίο τραγωδό Σοφοκλή. Και εκεί πιθανώς να βρίσκεται το λάθος της αγαπημένης μας Θεάς, στο ό,τι ηττήθηκε από αυτόν λόγω κακών υπολογισμών της. Γι' αυτό ίσως να χάθηκε από τους ελληνικούς ναούς, όπου αντικατέστησαν τον πατέρα της με κάποιον πιθανό απόγονο του Δία, τον Χριστό ή ακόμα και αυτήν την ίδια με μια ειρηνική εκδοχή της, όπως την Παναγία ή την Αγία Αθηνά. Ο Έλληνας λίγο πριν το τέλος της υψηλής δημοφιλίας της, έβλεπε μια ανέραστη και κρύα πολεμική Θεά, με έλλειψη πίστης στον εαυτό της, που δεν μπορούσε πια να κρατήσει τον κόσμο πειθαρχημένο. Βέβαια, με τους αιώνες, άλλαζε χαρακτηριστικά η Θεά Αθηνά, πότε χθόνια και πότε ουράνια θεότητα, πολλά τα επίθετά της. Δηλαδή προσαρμοζόταν, εξελισσόταν και προόδευε. Όμως πάντα ήταν ίδια η άποψή της για τον έρωτα και αυτό την κρατούσε πίσω. Πιθανώς λοιπόν να ήρθε ο καιρός να αποσυνδέσουμε το επίθετό της "Παρθένος", από την έννοια της ανέραστης. Διότι κάποια που είναι ερωτευμένη, δεν σημαίνει απαραίτητα πως θα μείνει έγκυος, ούτε και πως θα δεχτεί την τελετουργία του γάμου. Κανονικά ένας καθαρός αιώνιος έρωτας που δε στοχεύει στην αναπαραγωγή, χωρίς καμμία δέσμευση σε τρίτο πνεύμα, πρέπει να επιτρέπεται με βάση τον Όρκο της. Και σίγουρα αυτός ο έρωτας μπορεί να γίνει η σπίθα που θα ανάψει την φωτιά για την επαναφορά της παγκόσμιας ελληνικής κυριαρχίας, σε έθνη και θρησκείες.

#186 Είναι η φυλακή μια οφθαλμαπάτη;

Συχνά αναρωτιόμαστε αν "μας γελούν τα μάτια μας", δηλαδή αν μας δείχνουν κάτι διαφορετικό από αυτό που υπάρχει μπροστά μας. Για παράδειγμα όταν κάποιος βρίσκεται στην έρημο, ή σε έναν μακρύ δρόμο κατά την ημέρα και μέσα στο κατακαλόκαιρο, μπορεί να νομίζει πως βλέπει να σχηματίζεται μια όαση, μια λιμνούλα με νερό στο έδαφος. Αυτό ονομάζεται οφθαλμαπάτη, καθώς τα μάτια μας βλέπουν αυτό που έχουν ανάγκη να δούνε και όχι την διάθλαση του φωτός λόγω διαφορετικών θερμοκρασιών στα στρώματα του αέρα. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τα σωφρονιστικά ιδρύματα. Όταν τα βλέπουμε ως κτίσματα, νομίζουμε πως εκεί φυλακίζουμε εγκληματίες, ενώ πιθανότατα είναι αυτοί οι οποίοι μας φυλακίζουν στην πραγματικά παράδοξη και πολλές φορές εφιαλτική κοινωνία μας. Αυτό το λέω γιατί η σύγχρονη ζωή είναι τόσο πολυάσχολη, θορυβώδης και απατηλή, που ο μέσος άνθρωπος δεν καταλαβαίνει ότι περισσότερο είναι φυλακισμένος όταν είναι ελεύθερος, παρά όταν είναι μέσα σε ένα πραγματικό κελί. Οι άνθρωποι είναι τόσο αποξενωμένοι από το είδος τους, που κανείς δεν μπορεί να κοιτάξει τον άλλο στα μάτια πλέον, καθώς το χρήμα κινεί τα πάντα, οπότε κανείς λόγος για χάσιμο χρόνου! Όμως αυτό που παραλείπεται είναι το βασικότερο, γιατί αν δε μπορείς να καταλάβεις έναν άνθρωπο, δεν μπορείς να καταλάβεις και τον εαυτό σου. Και επίσης επειδή είμαστε πολύπλοκα όντα, χρειάζεται και γνώση για να πετύχει κάτι τέτοιο. Γι' αυτό αν ξαφνικά έβγαινε νόμος να φυλακισθούνε σχεδόν άπαντες, αλλά να μείνουν μαζί με μια ψηφιακή συσκευή με πρόσβαση στο διαδίκτυο και με έναν συνάνθρωπο της επιλογής τους κλειδωμένοι σε έναν μικρό εσωτερικό χώρο, τότε θα βλέπαμε εξαφάνιση της εγκληματικότητας, της κατάθλιψης, αλλά και πνευματική άνθιση! Μια νέα αναγέννηση. Ξαφνικά ο κόσμος δεν θα ήταν πια βάρβαρος και θα ένιωθε πολύ καλύτερα. Διότι σαν τις χελώνες καρέτα καρέτα, που όταν ζευγαρώνουν σε θαλάσσιες περιοχές, τα μικρά τους μπερδεύονται και χάνονται από τα φώτα της πόλης, έτσι και οι άνθρωποι είναι ανίκανοι να συγκεντρωθούνε και να ξεχωρίσουν το καλό από το κακό. Και το ότι βλάπτονται τους κάνει να αντιδρούνε σαν τα άγρια ζώα, που δεν ξέρουν τι συμβαίνει και απλά προσπαθούνε να αμυνθούνε με την βία για τη ζωή τους. Και έτσι σε τελική ανάλυση, τα κάγκελα των κελιών προστατεύουν τον κόσμο από τους φυλακισμένους, όσο και τους φυλακισμένους από τον κόσμο.

#185 Ταξίδι στον χωροχρόνο

Ο Άλμπερτ Άινσταϊν, ο γνωστός Γερμανός φυσικός του 20ού αιώνα, παρουσίασε τον χώρο και τον χρόνο ως περισσότερο αλληλεπιδρούσες διαστάσεις, σε σύγκριση με τα τότε δεδομένα. Ο ακούρευτος και αχτένιστος επιστήμονας επινόησε την θεωρία της σχετικότητας, κατά την οποία ας πούμε ο χρόνος γίνεται πιο αργός όπου υπάρχει πολλή μάζα ή όταν κινούμαστε με την ταχύτητα του φωτός. Με λίγα λόγια ο χωροχρόνος δεν είναι κάτι το σταθερό, αλλά επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες. Συνεπαγωγικά είναι λάθος να θεωρούμε την πραγματικότητα στερεή και αδιάλλακτη, όλα αλλάζουν και τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Οπότε ό,τι και να δημιουργήσουμε, δύσκολα θα μπορέσουμε να ενσωματώσουμε όλη την σοφία του σύμπαντος σε αυτό, γιατί δεν θα έχει αναπτυχθεί αρμονικά με το πέρασμα άπειρου χρόνου. Άλλη μία αλήθεια είναι πως ακόμα δεν φαίνεται να υπάρχει ανθρώπινη συσκευή που να μπορεί να φτάσει την πολυπλοκότητα, αλλά και τις δυνατότητες του ανθρώπινου μυαλού. Τουλάχιστον όχι ακόμα. Αν και έχουν υπάρξει προσπάθειες κατασκευής ηλεκτρονικών συσκευών, που να μπορούν ανιχνεύσουν συμπαντικές υπάρξεις που αμφισβητούν πλήρως τους κανόνες του σύμπαντος, όπως τα πνεύματα. Ίσως και με επιτυχία μερικές φορές, ειδικά αυτές που αποτελούν κρατικά μυστικά υψίστης σημασίας και επίσημα δεν γνωρίζουμε για την ύπαρξή τους ακόμα. Σίγουρα όμως δεν πιστεύω πως έχουν καταφέρει να μετατρέψουν τα πνευματικά σήματα σε ολοκληρωμένες οπτικοακουστικές παραστάσεις. Ωστόσο αυτό είναι κάτι που ο ανθρώπινος εγκέφαλος πάντα μπορούσε να κάνει. Για παράδειγμα, αν είμαστε συγκεντρωμένοι ψυχικά, με την βοήθεια αγγελιοφόρων πνευμάτων, μπορούμε να βιώσουμε ταξίδια στον χωροχρόνο. Και το φαινόμενο γίνεται πιο έντονο, ιδίως κατά την διάρκεια του ύπνου ή του ημιύπνου, δηλαδή όταν είμαστε και λίγο ξυπνητοί βλέποντας οραματικά όνειρα, ακούγοντας ακόμα και ήχους μεταφυσικά, με κλειστά τα μάτια. Με αρκετά άτομα που πιστεύουν σε τέτοιες ψυχικές δυνάμεις και αρκετή εκπαίδευσή τους, μπορούμε να κάνουμε πολλές ανακαλύψεις. Όπως να δούμε τι συμβαίνει, τι συνέβαινε ή τι μπορεί να συμβεί στην Γη και σε άλλους πλανήτες του σύμπαντος. Και το σημαντικότερο είναι ότι μπορούμε να διασώσουμε ακόμα και κατεστραμμένα βιβλία, λέξη λέξη. Όπως αρχαία ελληνικά συγγράμματα σαν αυτά που ασχολούνταν με το μεταφυσικό, αλλά και άγνωστες ιεροτελεστίες, ώστε να γίνουμε ακόμα καλύτεροι στα ταξίδια μας στον χωροχρόνο.

#184 Ψευδή μαντικά όνειρα

Η ονειρομαντεία μπορεί να μας φανεί αρκετά βολική, αλλά και εντυπωσιακά αποτελεσματική αν έχουμε ανταπόκριση από το μεταφυσικό με άμεση επαλήθευση. Όμως ένα σωστό προφητικό όνειρο μπορεί απλά να είναι ο προάγγελος πολλών λανθασμένων, καθώς τα πνεύματα όπως και τα παιδία... παίζει. Ας τα πάρουμε όλα όμως από την αρχή. Γενικά τα όνειρα είναι θαυματουργά. Μπορούνε να χρησιμοποιούθουνε ως διακομιστές μεταφυσικών συνταντήσεων, να μας δείξουν τι σκέφτεται κάποιος για εμάς ή και να μας παρουσιάσουν στα κλεφτά κάποιο κρίσιμο γεγονός που δεν γνωρίζουμε, αλλά θα μας ωφελούσε τα μάλα να μάθουμε. Επίσης μπορούν να μας δείξουν τις καλά δουλεμένες προβλέψεις κάποιου πνεύματος για την επόμενη ημέρα ή... και να μας κοροϊδέψουν! Βέβαια, είναι τόσα πολλά τα θετικά των ονείρων λόγω της σπάνιας και ανεξήγητης μαγείας τους, που δεν δίνουμε σημασία στα αρνητικά τους συνήθως. Πράγμα που ωστόσο κάνει κυρίως η χριστιανική εκκλησία! Όμως για να είμαστε δίκαιοι, θα απομυθοποιήσουμε λίγο την αξία των ονείρων. Γιατί πολύ απλά, όταν γίνεσαι στόχος σκοτεινών πνευμάτων, η προσπάθεια εξαπάτησης από αυτά μπορεί να γίνει απίστευτα έντονη ή και επίμονη! Ας πούμε, κάποιος ζηλεύει που ξυπνάς 10 και όχι 8 το πρωί, σε καταριέται, τότε πολύ πιθανόν κατά τις 7 να δεις ένα δήθεν προφητικό όνειρο, το οποίο δείχνει να πέφτει πύραυλος στο σπίτι σου, επειδή σύμφωνα με την πλοκή του, δεν σηκώθηκες νωρίτερα! Πολύ πιθανό να ξυπνήσεις απότομα, και αν το πιστέψεις να σηκωθείς χωρίς σοβαρό λόγο και να είσαι με κακή διάθεση όλη μέρα η οποία και έχει πρακτικά καταστραφεί. Ή ας πούμε άλλη περίπτωση, πιο προχωρημένη. Για παράδειγμα κάποιος σου έχει βάλει παγίδα με κόπρανα σε κάποιο εξωτερικό σημείο του σπιτιού σου. Στον ύπνο σου μπορεί να δεις ότι εκεί κοντά κρύβονται πολλά λεφτά, με αποτέλεσμα αν εμπιστευτείς το όνειρο, να πας και να πατήσεις αυτή την ακάθαρτη νάρκη, χωρίς να έχεις κάποια άλλη χρήσιμη ανακάλυψη!

#183 Συμμαχία Αθηνείου Χ, ΗΠΑ και Ρωσίας

Τα κράτη κάνοντας μεταξύ τους τις σωστές συνεργασίες, ή μάλλον συμμαχίες αφού το τοπίο δεν είναι τόσο ειρηνικό παγκοσμίως, εξασφαλίζουν την επιβίωσή τους. Πράγμα στο οποίο η Ελλάδα έχει αποτύχει παταγωδώς τον τελευταίο αιώνα, αφού μετά την δεκαετία του 1940 μετράει μόνο απώλειες εδαφών και αδιανόητες αμφισβητήσεις εθνικής κυριαρχίας. Μην ανησυχείτε όμως, γιατί το Αθήνειο Χριστιανικό που δημιουργούμε σιγά σιγά μέσα από αυτό το ιστολόγιο, έχει εντοπίσει το πρόβλημα και θα το λύσει. Αρχικά να πούμε ότι είναι παραπάνω από εμφανές πως η καρδιά της Δύσης είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η καρδιά της Ανατολής είναι η Ρωσία. Και μετά τον Δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο οι σχέσεις μας με τη Ρωσία ποτέ δεν επανήλθαν, ήταν σαν να πήραμε το μέρος των ηττημένων ΝΑΖΙ, παρόλο που τυπικά απελευθερωθήκαμε από αυτούς. Οπότε αυτές θα είναι οι πρώτες και αδιαπραγμάτευτες συμμαχίες που θα κάνουμε ως νεοσύστατο κράτος, τα βασικά διπλωματικά μας θεμέλια για να μην επαναληφθεί το ίδιο τρομερό λάθος. ΗΠΑ και Ρωσία καταφέρνουν κάτι μοναδικό και αυτό είναι να κάνουν υπερήφανους όλους τους φιλοπόλεμους και φιλειρηνιστές κατοίκους αυτής της γης. Χώρες παντοδύναμες στρατιωτικά, με πυρηνικά όπλα που μπορούν να τινάξουν όλο τον πλανήτη στο απόλυτο κενό του σύμπαντος, μέσα σε λίγα λεπτά! Η Θεά Αθηνά σίγουρα δεν θα έμενε ασυγκίνητη από τέτοια ισχύ. Επίσης έχουν τεράστιες χριστιανικές κοινότητες και αμέτρητες εκκλησίες, οι οποίες με ιεραποστολές τους καταλαμβάνουν πάμπολες χώρες. Σε συνεργασία βέβαια με όλες τις προτεσταντικές, καθολικές, ορθόδοξες, αλλά και ανατολικές τοπικές αιρέσεις. Με λίγα λόγια, την Πεντάσταυρη σημαία φαίνεται να την έχουν πάρει στα σοβαρά αυτές οι δύο υπερδυνάμεις, χωρίς να γνωρίζουν καν την ύπαρξή της! Σίγουρα όταν δημιουργηθεί και επίσημα το Αθήνειο Χριστιανικό, θα ήταν χαρά μας αυτές οι δύο να είναι οι πρώτες χώρες που θα μας αναγνωρίσουν και μάλιστα στη θέση της παλαιάς Ελλάδας! Να τους δείξουμε τις δυνατότητες της δικιάς μας Χριστιανιστικής εκκλησίας, αλλά και της Αθηναϊστικής λατρείας μας. Ίσως έτσι να γίνουμε μια μέρα, όχι μόνο το κέντρο του Χριστιανισμού, αλλά και να αποκτήσουμε δικά μας πυρηνικά, ώστε ο Αθηναϊσμός να έχει την αδιαμφισβήτητη κυριαρχία, ακόμα και υλικά πέρα από πνευματικά!

#182 Λάθη

Αβλεψία, λάθος, σφάλμα, πλάνη, παράπτωμα. Έχω πει πέντε συνώνυμες λέξεις με αρχαιοελληνικές ρίζες, που η μία διαφέρει ελάχιστα από την άλλη. Η αιτιότητα τις συνδέει, και από την πιο ελαφριά πηγαίνουμε κλιμακωτά στην πιο βαριά. Και υπάρχουν κι άλλες, ακόμα και με θρησκευτικό χαρακτήρα, όπως η αμαρτία. Διότι οι αρχαίοι Έλληνες κάνανε πολλά λάθη και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να κάνουν και πολλά σωστά. Όμως ας το πάρουμε από την αρχή. Ο ανθρώπινος νους είναι δημιουργημένος έτσι ώστε να μας τιμωρεί για κάθε μας λάθος, ακόμα και αν είναι σχετικά μηδαμινής αξίας. Κι αυτό διότι διαφορετικά θα μαζεύονταν όλο και περισσότερα λάθη, μέχρι που κάποιο θα απέβαινε μοιραίο για την ζωή μας. Όμως υπάρχουν και εξαιρέσεις, τέτοιες που όχι μόνο δεν είναι βλαβερές, αλλά μάλιστα είναι και σωτήριες. Για παράδειγμα, ένα απροσδόκητο λάθος, όπως το να μην προλάβεις το τρένο, επειδή έκανες κάτι άλλο που σε καθυστέρησε. Αρχικά απογοητεύεσαι και νιώθεις τη γη να χάνεται κάτω από τα πόδια σου, αφού είχες μία σημαντική συνάντηση και τώρα δεν θα φτάσεις στην ώρα σου. Όμως μαθαίνεις λίγο αργότερα πως το τρένο που έχασες εκτροχιάστηκε και υπήρξαν πολλά θύματα. Τάχιστα συνδέεσαι με την πραγματικότητα και κατανοείς ότι τίποτα δεν είναι όπως πίστευες. Ένα μικρό λάθος δικό σου σε έσωσε από ένα τεράστιο λάθος του οδηγού της αμαξοστοιχίας. Άλλο παράδειγμα. Αποτυγχάνεις στις Πανελλήνιες λυκειακές εξετάσεις, επειδή κάνεις το λάθος να μη διαβάσεις αρκετά. Όμως όσο περνάνε τα χρόνια, χρησιμοποιείς το διαδίκτυο και μαθαίνεις περισσότερα πράγματα από οποιονδήποτε καθηγητή πανεπιστημίου. Έτσι, αν συναντηθείς και συζητήσεις με κάποιον από αυτούς, θα νιώσει μπροστά σου πιο άσχετος και από δικό τους φοιτητή. Άλλο ένα λάθος ανεκτίμητης αξίας που σίγουρα φτάνει, αν δεν ξεπερνάει, την αξία μιας σωστής επιλογής. Βέβαια, αυτό φαίνεται να μας αποδεικνύει και πάλι πως το σύστημα είναι γεμάτο λάθη, σε τέτοιο βαθμό που επιβραβεύονται και πάνε μπροστά ακατάλληλα άτομα. Είναι τόσα τα λάθη πια, που απλά πρέπει να γίνεις και συ μέρος του φαύλου κύκλου, κάνοντάς τα κι εσύ για να επιτύχεις. Όχι βέβαια πραγματικά ηθελημένα λάθη, αλλά λάθη που έρχονται σχετικά τυχαία, μέσα από ενάρετη ζωή, και είναι απόλυτα σύμφωνα με την φυσική ροή των πραγμάτων.

#181 Ιστολόγιο, λειτουργία και Αθήνειο Χριστιανικό

Τα ιστολόγια είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να προσφέρει το διαδίκτυο, επειδή απλούστατα είναι πιο αποκαλυπτικά και αξιόπιστα από οποιοδήποτε άλλο μέσο. Η ανεξάρτητη δημοσιογραφία που φιλοξενούν τα κάνει να ξεχωρίζουν. Είναι μετρημένη ενημέρωση από εμάς για εμάς, χωρίς κανέναν συμβιβασμό. Οπότε κατέχοντας αυτόν τον ενθουσιασμό, δεν θα κρατήσω μυστικές ούτε τις μεγαλοπρεπείς φιλοδοξίες που έχω για το παρόν ιστολόγιο. Εγώ προσωπικά το χρησιμοποιώ ως αντικατάστατο της Αθηναϊστικής και Χριστιανιστικής θρησκευτικής λειτουργίας μας. Αυτή βέβαια θα έπρεπε να γίνεται μέσα σε ναούς κανονικά και εδώ να καταγράφονται μόνο τα πρακτικά της ημέρας. Όμως πέρα από το ότι τα αυθεντικά ελληνικά τεμένη είναι διαλυμένα και μουσειοποιημένα, εμείς χρειαζόμαστε τα Δίδυμα Παρθενώνια, το ένα δίπλα στο άλλο, για να εξασκήσουμε σωστά την λατρεία μας. Τα οποία πιστεύω πως θα έπρεπε να είχαν χτιστεί στην Ακρόπολη εδώ και τουλάχιστον δυόμισι χιλιετίες, από εποχή Δία-Ήρας και Άδη-Περσεφόνης! Επιστρέφοντας στο πολλών χρήσεων ιστολόγιό μας, να πω ότι ελπίζω να βρεθεί στην διαδικτυακή κορυφή παγκοσμίως κάποια μέρα. Να λατρευτεί περισσότερο και από την Βίβλο, δηλαδή την Αγία Γραφή! Και δεν σταματάω σε αυτό, καθώς είναι μόνο η αρχή. Απώτερος στόχος είναι η δημιουργία χώρας με το όνομα Αθήνειο Χριστιανικό ή αγγλιστί Atheneon Christianic. Να ιδρυθεί ψηφιακά και μάλιστα με την κατοχύρωση της διαδικτυακής κατάληξης .ac ως δικής μας. Και εφόσον σταδιακά κατακτήσουμε όλη την Ελλάδα, να έχουμε και την αντικατάσταση του τωρινού .gr (Greece). Και όλα αυτά μέχρι επίσημη παγκόσμια γλώσσα να γίνει η Αθηναϊκή Χ και το .ac να γινει .αχ. Ονειρευόμαστε εσωτερική μαζική εξέγερση όλων των Αθηναίων και κατ' επέκταση όλων των Ελλήνων και Χριστιανών. Το αποκορύφωμα και πρώτο σημείο αναφοράς θα είναι η εξύψωση της Πεντάσταυρης αντί της ελληνικής σημαίας στην Ακρόπολη και σε όλους τους τόπους λατρείας γενικότερα. Πλήρης αντικατάσταση μιας καλής σημαίας όπου δέχεται την αλλαγή της από μία κατα πολύ ισχυρότερη. Η καινούρια σημαία μας θα γίνει λάβαρο όχι μόνο της νέας αυτής εσωτερικής επανάστασης, αλλά και της παγκόσμιας επέκτασης της χώρας, ακόμα και εκτός πλανήτη, αλλά και γαλαξία.