Για την ελληνική γλώσσα μπορώ να γεμίσω ατελείωτα άρθρα σε αυτό το ιστολόγιο και πάλι να μην έχω πει όλα όσα έχω στο μυαλό μου. Είναι η μόνη γλώσσα που ξεχωρίζει θετικά σε σχέση με όλες τις υπόλοιπες. Είναι ήρεμη, περίτεχνη και πολιτισμένη. Και μόνο κοιτάζοντας στα γράμματά της ή μιλώντας την, νιώθεις κάτι παραπάνω από άνθρωπος. Νιώθεις σαν ένα πεφωτισμένο πνεύμα που ακόμα δεν έχει βρει το κατάλληλο αθάνατο σώμα που του αξίζει. Όμως όμως, καλή η έπαρση και η εθνική υπερηφάνεια, αλλά η αλήθεια είναι πως τα ψεγάδια της έχουν αρχίσει να γίνονται εμφανή. Μάλλον έχει έρθει η στιγμή να εξελίξουμε τη γλώσσα μας περαιτέρω. Για να μετατραπεί η ελληνική γλώσσα σε κάτι καλύτερο, δηλαδή να αναβαθμιστεί και να εκσυγχρονιστεί, χρειάζονται κάποιες αλλαγές, μεταξύ αυτών και της ονομασίας της. Κατ' αρχάς πρέπει να υπάρξει ουδετεροποίηση των άψυχων αντικειμένων και ιδεών. Για παράδειγμα, να μην λέμε "η λέξη" αλλά να λέμε το "λέξιον". Αποδομώντας την κατάληξη μιας νέας ουδέτερης λέξης, η συνύπαρξη των γραμμάτων ι και ο, όπου το γιώτα έχει θηλυκή χροιά ενώ το όμικρον έχει αρσενική, δίνει την τέλεια ισορροπία ενεργειών. Θηλυκό και αρσενικό μας κάνει ουδέτερο. Στο τέλος υπάρχει και το προαιρετικό -ν που δίνει έμφαση στη λέξη με ιεροφανή ηχώ. Σίγουρα δεν θα είναι καθόλου εύκολο να κάνουμε αυτές τις μετατροπές, όμως είναι αναγκαίο. Επιπροσθέτως, χρειάζεται μείωση της χρήσης κάποιων δίψηφων συμφώνων ή αλλαγή προφοράς τους, ώστε να ακούγονται λιγότερο σκληρά. Όπως στην περίπτωση της χρήσης του "δένδρου" αντί για το "δέντρο". Θέλουμε επίσης την αντικατάσταση των ξενόφερτων λέξεων, όταν υπάρχουν αντίστοιχες ελληνικές που ακούγονται καλύτερα. Γι' αυτό το θέμα ειδικά, πρέπει οπωσδήποτε να ψάξουμε το πλήρες ελληνικό λεξιλόγιο, από το αρχαιότερο μέχρι το πιο σύγχρονο, καθώς υπάρχουν λέξεις-αριστουργήματα σε πλήρη αχρηστεία. Είναι διαφορετικές, ωραίες, εύηχες, απλές, γαλήνιες και κοφτερές στην προφορά και μπορούμε να τις βρούμε και να τις χρησιμοποιήσουμε. Τέλος, η ελληνική γλώσσα θα πρέπει να μετονομαστεί επίσημα σε Αθηναϊκή Χ (όπως με τη Γραμμική Α' και Β'), όπου το Χ θα είναι συντομία για το "Χριστιανική". Είναι πιο όμορφη έτσι και πιο ιερή, λόγω των πνευμάτων που επικαλείται.