Η σημαία της λάτρειας μας είναι το δικό μας "εν τούτω νίκα", δηλαδή αυτό με το οποίο θα νικήσουμε. Αντιπροσωπεύει το ιδανικό φανταστικό κράτος με το όνομα "Αθήνειο Χριστιανικό". Έχει πέντε σταυρικά σύμβολα, έτσι μπορούμε να την ονομάσουμε και "Πεντάσταυρη". Από σταυρούς έχουμε: τον μεγάλο "ελληνικό σταυρό" στο κέντρο που καλύπτει όλη τη σημαία και μετά άλλους τέσσερεις μοιρασμένους στα τεταρτημόρια. Αυτοί οι μικρότεροι τέσσερεις είναι υποτετραπλάσιοι σε πλάτος από τον κεντρικό σταυρό. Είναι δύο στο πάνω μέρος, που έχουν την πάνω κάθετη γραμμή τους μακρύτερη κατά δύο τρίτα. Ο λεγόμενος Αθηναϊστικός σταυρός. Μετά είναι δύο ίδιοι σταυροί στο κάτω μέρος, αλλά κατακόρυφα ανεστραμμένοι, με την κάτω κάθετη γραμμή τους μακρύτερη. Ο λεγόμενος Χριστιανιστικός σταυρός. Είναι τετράγωνη μαυρόασπρη σημαία, με λευκούς σταυρούς τοποθετημένους σε ολόμαυρο φόντο. Όμως σε αυτό το σημείο ας προχωρήσω στην επεξήγηση των χρωμάτων και των συμβόλων αφού έκανα εκτενή περιγραφή τους. Η σημαία έχει χρωματιστεί σε αυτά τα αντίθετα χρώματα, απόλυτου σκοταδιού και απόλυτου φωτός, για να έχει το ίδιο ύφος με το γραφικό περιεχόμενό της που είναι εξ ίσου αντιφατικό. Επίσης, θέλω να πω ότι την εμπνεύστηκα έτσι, όταν πρωτοείδα τους μαγικούς φορητούς πίνακες των αρχαιοελληνικών μαντείων, θέλοντας να δείξω ότι είναι πνευματικός τους απόγονος και έχει ακριβώς τις ίδιες Ιερές δυνάμεις. Έτσι, πηγαίνοντας στον κεντρικό τετραγωνικό σταυρό, να πούμε ότι είναι κλασικό σύμβολο που ήταν ανέκαθεν η σημαία του ελληνισμού. Στην συγκεκριμένη σημαία, συμβολίζει την ένωση των εκπροσώπων των άλλων τεσσάρων σταυρών, υπό το πολίτευμα της Δημοκρατίας. Οι δύο πάνω σταυροί είναι αρχαία ελληνικά σπαθιά σε θέση μάχης, ένα για τον πολεμικό Ιερέα και ένα για την Ιέρεια, που βρίσκονται υπό την προστασία της Θεάς Αθηνάς. Οι δύο κάτω σταυροί είναι είτε σπαθιά σε θέση αδράνειας ή πολύ απλά χριστιανικοί σταυροί, που το ένα είναι για τον ειρηνικό Ιερέα και το άλλο για την Ιέρεια, που τελούν υπό την προστασία του Σωτήρα Χριστού. Μιλάμε για αντιπροσωπευτικό συνδυασμό συμβόλων μιας χώρας και μιας θρησκείας πολεμικο-ειρηνικής. Αν υπήρχε ένα τρίπτυχο που θα την χαρακτήριζε είναι το "Πόλεμος-Ειρήνη-Δημοκρατία". Τέλος, θα μπορούσε να πει κανείς ότι τα δύο πάνω σπαθιά πολεμούν τους Ουρανούς και τα δύο κάτω τον Κάτω κόσμο. Δηλαδή ο άνθρωπος μπαίνει σε θέση κριτή Θεών και θνητών, εφόσον είναι πιστός σε αυτή τη σημαία. Αυτό που συνεπάγεται είναι η σταθερή άνοδός της συμπαντικά, μέχρι και το ύψιστο επίπεδο του παραδείσου, όπου θα μείνει για πάντα.