Πριν από περίπου μία βδομάδα και μόλις που με είχε πάρει ο ύπνος, είδα ένα όνειρο με δαίμονες να μου επιτίθενται. Και ξέρετε τι είναι οι δαίμονες κατά τον σύγχρονο ορισμό της λέξης. Υπερφυσικές οντότητες με πολύ κακές προθέσεις. Δηλαδή στην πραγματικότητα είδα έναν εφιάλτη. Φάνηκε πάρα πολύ πραγματικός στην αίσθηση, ιδιαίτερα τρομακτικός και είχε μια μυστικιστική ατμόσφαιρα. Όμως δεν ήρθαν από μόνοι τους οι δαίμονες. Την αφορμή για τον ερχομό τους την έδωσε ένα ιδιαίτερα αμφιλεγόμενο παιχνίδι, ένα από αυτά τα αποκρυφιστικά και διφορούμενα που τόσο λατρεύω. Παίζω λοιπόν το βιντεοπαιχνίδι με όνομα Splatter Master σε survival, δηλαδή "Αυθέντης Πιτσιλιστής" σε λειτουργία επιβίωσης. Είναι μονομαχία έναντι ατελείωτων αιμοβόρων εχθρών, σε μια ευθεία σταδίου που θυμίζει Κολοσσαίο. Αντέχω μέχρι τέλους δηλαδή τουλάχιστον 2 ώρες, αλλά κάπου εκεί εντελώς παραδόξως το παιχνίδι απορρυθμίζεται. Όπως και στα διαδικτυακά παιχνίδια που όταν γίνεσαι "επαγγελματίας" σε ταιριάζουν με κλέφτες, για να σταματήσεις να παίζεις και να αγοράσεις άλλο. Όμως μην ξεφεύγω από το θέμα εξαιτίας των δικών μου δαιμόνων! Όπως είπα οι εχθροί είναι απανωτοί και ο τρόπος με τον οποίο αμύνεται ο παίκτης είναι αρκετά βίαιος. Οπότε αυτή η ένταση παρέμεινε και έδωσε τροφή σε σκοτεινές οντότητες να με επισκεφτούν στον ύπνο μου. Στο όνειρο λοιπόν, είδα να είμαι νύχτα ξαπλωμένος στον καναπέ του καθιστικού του σπιτιού μου και να μου επιτίθενται το λιγότερο πέντε αιωρούμενα, σχεδόν σφαιρικά, μαύρα φαντάσματα! Δηλαδή σαν τους εχθρούς του παιχνιδιού. Βέβαια δεν είχα τρόπο να τα αντιμετωπίσω, αλλά αιφνιδιάστηκα κι όλας. Οπότε προσπαθούσα να ξυπνήσω λέγοντας επικλήσεις, κάτι που τελικά κατάφερα εν τέλει. Όμως στον ίδιο καναπέ είχα δει ξανά εφιάλτη, λίγους μήνες πριν. Τότε ενώ ήμουν ακόμα ξύπνιος εκείνο το βράδυ και λίγο πριν πέσω για ύπνο, πέρασα από δίπλα του για να πάω να πιω λίγο νέρο. Μετά από λίγο, επιστρέφοντας, έκατσα κι όλας για να χαλαρώσω πριν να πάω στο κρεβάτι. Σκέφτηκα λοιπόν εκείνη τη στιγμή, το ενδεχόμενο να υπάρχουν φαντάσματα γύρω μου. Δεν έγινε τίποτα το μη φυσιολογικό, οπότε απλά πήγα να κοιμηθώ. Αμέσως είδα όνειρο πως ήμουν πάλι σε εκείνο τον καναπέ, μόνο που αυτή τη φορά υπήρχε κάτι άλλο μεταφυσικό που ήταν ορατό, αλλά όχι τα πολλά φαντάσματα που θα περίμενα. Ήταν μία μάγισσα με ασταθή αέρια μορφή, που κρεμόταν από την οροφή και προσπαθούσε να με τρομάξει ή να μου επιτεθεί! Εκεί τελείωσε απότομα ο εφιάλτης. Και στις δύο περιπτώσεις των προηγούμενων ονείρων πάντως, οι δαίμονες ένιωσαν ότι προκλήθηκαν. Έτσι πήραν την εκδίκησή τους, αφού με φέρανε στον κόσμο τους και μου δείξανε ότι όλα τα αντιλαμβάνονται και τίποτα δεν μένει αναπάντητο.