Τι ψαρωτική φράση-δόλωμα επέλεξα γι' αυτό το άρθρο, έτσι; Μοιάζει με παραπλανητικό τίτλο ιστοσελίδας ενημέρωσης, που τον βάζει για να κλέψει προβολές. Όπως κάνουνε στο "Μακελειό" και σε άλλους ιστότοπους προσκείμενους στη Γκουγκλ. Βλέπετε, μαθαίνω κι εγώ τα τεχνάσματα της δουλειάς με τον καιρό! Όχι, δεν πρόκειται για κάποια έκτακτη είδηση, δεν αποφασίστηκε να δωθεί τέλος στη μυστικότητα της ψηφοφορίας. Είναι μια φράση απόγνωσης για την κατάσταση αναξιοπιστίας που επικρατεί στις εκλογές. Κατ' αρχάς υπάρχει νοθεία. Ας πούμε βλέπουμε και οι νεκροί να ψηφίζουν. Τα ποσοστά των υποψηφίων φαίνονται ύποπτα, καθώς οι επιλεγμένοι αριθμοί πέρα του ότι μοιάζει να περνάνε συνθηματικά μηνύματα, δεν φαίνεται να καθρεφτίζουν την κοινωνία. Άρα πιθανώς να είναι πλασματικά. Έτσι δεν μπορούμε να εμπιστευτούμε ούτε αυτούς που καταμετρούν τις ψήφους, αλλά ούτε και αυτούς που περνάνε τα αποτελέσματα. Και πιστεύω ότι για όλα φταίει το δικαίωμα της μυστικότητας όπως είπα προηγουμένως, καθώς χωρίς αυτήν θα μπορούσε να εξακριβωθεί η εγκυρότητα του συνόλου των ψήφων. Λίγο μετά την ίδρυση του νεότερου ελληνικού κράτους, υπήρχε φανερή ψηφοφορία. Λέγεται πως δημιούργησε προβλήματα στους ψηφοφόρους καθώς δεχόντουσαν απειλές και όχι μόνο. Όμως το πρόβλημα είναι ακόμα μεγαλύτερο με την κρυφή ψηφοφορία, καθώς ο καθένας πάει και αφήνει την ψήφο του σαν να ήταν ανώνυμη χειροβομβίδα και έτσι δε μπορούμε να βρούμε τον τρομοκράτη. Διότι όταν τα κόμματα έχουν μετατραπεί σε τρομοκρατικές συμμορίες, συνένοχος είναι και αυτός που τις ψηφίζει. Οπότε η πρότασή μου είναι να πάρει ο καθένας ευθύνη για ό,τι ψηφίζει και όχι να παρασιτεί καταστρέφοντας τη χώρα και μη νιώθοντας καμμία ενοχή. Γιατί έτσι όπως έχουν τώρα τα πράγματα, κάτι τέτοιο θεωρείται νόμιμο και ηθικό και αυτό είναι εξωφρενικό.