Ένα παιδί, όταν μεγαλώσει αρκετά, θα πάει στην υποχρεωτική δημόσια εκπαίδευση, όπου και θα δει τα καλύτερά του χρόνια να καταστρέφονται και να εξανεμίζονται. Αυτό θα συμβαίνει πίσω από τις μπάρες του σχολείου του, που θυμίζει ζωολογικό κήπο για άγρια ζώα, αν όχι φυλακή. Αφού τελειώσει, θα πρέπει να πάει στο στρατό και μετά να δουλέψει. Δυστυχώς, οι γυναίκες δε πάνε υποχρεωτικά στρατό ή και δουλεύουν λιγότερο. Αυτό δημιουργεί ανισότητες εις βάρος και των δύο φύλων. Μυθολογικά να το δούμε, τέτοιο πράγμα τη Θεά Αθηνά θα την έκανε να νιώθει λύπη και οργή. Θα πίστευε πως η υποδεέστερη γι' αυτήν, Θεά Αφροδίτη, έχει κερδίσει κατα κράτος στη σημερινή Ελλάδα. Με ό,τι αυτό προμηνύει για την εθνική μας άμυνα, την οικονομία μας, την κοινωνία μας και το μέλλον της χώρας μας. Να θυμάστε, ακόμα και οι Τρώες λατρεύανε την Θεά Αθηνά. Άμα δεν την τιμούμε εμείς, άλλοι ίσως το κάνουν και κερδίσουν την εύνοιά της αντί για μας. Όμως ας επιστρέψουμε στα καθημερινά μας προβλήματα. Πας να κάνεις τη θητεία σου ή να δουλέψεις και βρίσκεσαι προ εκπλήξεων. Δεν έχουν και ιδιαίτερη διαφορά αυτά τα δύο. Θα πας και θα συναντήσεις ένα θεατρικό παιχνίδι, όπου όλοι στην έχουν στημένη με εντολή ανωτέρου. Ο καθένας παίζει τον ρόλο του, μέχρι να σου πάρουν την περιουσία σου και να σε πληρώσουν με αυτήν. Ή μέχρι να σου καταστρέψουν τον όποιο εγωισμό και να σου επιστρέψουν την αξιοπρέπειά σου σιγά σιγά. Εφόσον βέβαια δουλεύεις σαν σκλάβος για χρόνια. Αλλά μπορεί και να σε αποδείξουν ανίκανο, να σε απολύσουν και να σε στείλουν σπίτι σου, όπου θα μείνεις με την απορία. Αυτό βέβαια δεν είναι το φυσιολογικό, δεν θα έπρεπε να λειτουργούν έτσι τα πράγματα. Όμως οι σύγχρονοι Έλληνες και Ελληνίδες προτιμάνε την υποκριτική από την πραγματικότητα. Καλύτερα όλα να είναι προσυνεννοημένα και να αποφεύγονται οι αιφνιδιασμοί, θα πει κάποιος. Να διασκεδάζουν όλοι με την αφέλεια κάποιου κορόιδου, γιατί έτσι νιώθουν κάποια ασφάλεια. Μέχρι βέβαια να καταλάβουν ότι και αυτοί είναι εξίσου κορόιδα.