Η Θεά Αθηνά συνήθιζε να αλλάζει μορφές κατά την αρχαία ελληνική ιστορία. Ναι, καλά διαβάσατε. Ιστορία την οποία θρασύτατα, παραχαρακτικά και ιερόσυλα, αποκαλούνε μυθολογία οι σύγχρονοι επιστήμονες και ερευνητές. Η θεότητα, λοιπόν, παρουσιαζόταν σε όλους τους πιστούς της, με διάφορους τρόπους, όταν αυτοί ζητούσανε την βοήθειά της. Πότε ερχόταν με οράματα και όνειρα, δίνοντας πληροφορίες και συμβουλές, και πότε μεταμορφωνόταν σε άλλους ανθρώπους ή ζώα, τα οποία στοίχειωνε προσωρινώς. Ακόμα υποδυόταν το άγαλμά της ή και άλλα αντικείμενα, χωρίς να το καταλαβαίνει αμέσως ο πιστός. Όμως ήταν εκεί δίπλα του να τον παρακολουθεί και να τον εμψυχώνει. Σύμφωνα με τις δυνάμεις της, θα μπορούσε μάλιστα να ζωντανέψει ως άγαλμα και να κινηθεί υπέρ του ανα πάσα στιγμή. Υπό εξαιρετικές προϋποθέσεις βέβαια, θα έπρεπε να συνέβαινε κάτι που θα μπορούσε να βελτιώσει την μοίρα όλου του κόσμου αν επέμβαινε η Θεά. Να πούμε ακόμα ότι πολλά πνεύματα έχουν μέρος των ικανοτήτων της και την μιμούνται. Όλα αυτά την αποτελούνε, όμως μονάχα ένα έχει όλο το ψυχικό γενετικό υλικό της και ηγείται πλήρως αυτών. Διότι η ισχυρότερη πολεμική Θεά του ελληνικού Πανθέου είναι μόνο μία και αυτό δεν αλλάζει. Εγώ σαν Αθηναϊστής Ιερέας, προσπαθώ να αποφεύγω την ειδωλολατρεία όσο μπορώ, χωρίς να την αντιμάχομαι. Το να πιστεύουμε σε είδωλα που έχουν προσιτή μορφή σε μας, μερικές φορές το κάνει ευκολότερο να συγκεντρωθούμε σε κάποιο πνεύμα. Η αλήθεια είναι όμως ότι ένα πνεύμα δεν έχει συγκεκριμένη μορφή και εμφάνιση. Ακόμα και ένα απλό σύμβολο θα μπορούσε να το αντιπροσωπεύει, χωρίς να χρειάζονται λεπτομέρειες που μπορεί να αποπροσανατολίσουν και να μας κάνουν να χάσουμε την ουσία. Οπότε, όποιος προσεύχεται στην Θεά Αθηνά, μπορεί να το κάνει ακόμα και μπροστά σε ένα λευκό τετραγωνικό σπαθί πάνω σε μαύρο χρώμα. Στο ανάποδο του χριστιανιστικού σταυρού δηλαδή. Και να θυμάστε, αυτό το σύμβολο είναι ζωντανό, είναι η ίδια η Θεά Αθηνά, καθώς είναι πνευματικά και μεταφυσικά απόλυτα συνδεδεμένο με αυτήν.