Το να έχεις δικό σου σπίτι, οπουδήποτε στον πλανήτη, είναι ένα μεγάλο ζήτημα γεμάτο ατελείωτες ευθύνες. Διότι πραγματικά, τόσο όσοι ζούνε μαζί σου, αλλά και όσοι ζούνε γύρω σου, σε κρατάνε μόνιμα σε καταμέτρηση εξόδων και ζημιών. Είναι τόσο μεγάλο το πρόβλημα, που αναρωτιέσαι αν θα ήταν καλύτερο να ζούσες πληρώνοντας νοίκι, αν δε μπορείς να είσαι φιλοξενούμενος κάπου. Ή σε ακόμα πιο εξαιρετικές περιπτώσεις, νιώθεις πιο ήρεμος αλλά και ασφαλέστερος να κοιμάσαι στον δρόμο σε ένα παγκάκι. Στην Ελλάδα μάλιστα, ενώ τα ακίνητα είναι ήδη πανάκριβα, υπάρχει επιπλέον φόρος ακίνητης περιουσίας. Στις γειτονιές γίνονται ζημιές με στρατιωτική πειθαρχία από συμμορίες ή και μεμονωμένα. Έτσι δεν μπορείς να βρεις ποιός φταίει και αν πράγματι ενδιαφέρεσαι, θα χρεωθείς και σύστημα συναγερμού. Θα βρεις πράγματα στο σπίτι σου να λείπουν ή να είναι μετακινημένα. Θα βρεις βουλωμένη την τουαλέτα και πειραγμένο το φαγητό. Οι οροφές και οι τοίχοι πιθανόν να βρεθούν χτυπημένοι, λες και πέφτουν πραγματικά καρεκλοπόδαρα όταν βρέχει. Επιπλέον, οι ανεξήγητα σπασμένες σωληνώσεις του νερού, είναι κάτι το όχι ιδιαίτερα σπάνιο. Γίνεται και σκόπιμη ηχορύπανση φυσικά, που έρχεται να προστεθεί στο συνολικό πόλεμο που δέχεται κάποιος ιδιοκτήτης σπιτιού. Αυτό φυσικά γιατί κάποιοι έχουν βλέψεις να πάρουν το σπίτι αρκετά φτηνά, αξιολογώντας το κι όλας αρνητικά, για τις ζημιές που οι ίδιοι έχουν κάνει. Και σίγουρα, εφόσον ζούμε σε αιρετικές εποχές, μην περιμένετε κάποιος συγκάτοικός σας να είναι στα λογικά του. Οι περισσότεροι είναι τρελοί, λόγω των ανίερων ναών παντού, που σπέρνουν δαιμόνια ανεξέλεγκτα.