Κάτι χάλασα στον κώδικα πάλι, περιμένετε να ρωτήσω το κοπάιλοτ για να το διορθώσω...

Κυριακή 22 Μαρτίου 2026

#455 Ο υπνωτικός μαίανδρος

Όλοι γνωρίζουμε λίγο πολύ τον μαίανδρο. Πήρε την ονομασία του από έναν αρχαίο ελληνικό ποταμό της Μικράς Ασίας, που ήταν γεμάτος απότομες στροφές. Είναι αυτό το κατεξοχήν ελληνικό σύμβολο, με τις οριζόντιες γραμμές που στρίβουν σε ορθές γωνίες, δημιουργώντας διάφορα σχέδια τα οποία είναι συμμετρικά ή και επαναλαμβανόμενα. Βέβαια στο παρελθόν ο μαίανδρος έδειχνε την απειρότητα της ύπαρξης, αλλά και την αρμονία που πρέπει πάντα να υπάρχει. Σήμερα συνήθως δημιουργεί αρνητικό συναίσθημα στη θέασή του, επειδή έχει λερωθεί με ανήκουστες προκλήσεις στην πολιτική. Ξέρετε, φτιάχνουν κόμματα χρησιμοποιώντας το ως λογότυπό τους, όπου μπαίνουνε κομμουνιστές που υποδύονται τους ναζιστές και εξευτελίζουν άπαντες και κυρίως το σύμβολο. Όμως θέλω να μιλήσω ειδικότερα για ένα συγκεκριμένο είδος του που είδα πρόσφατα και μου έκανε ιδιαίτερα θετική εντύπωση. Ήταν ένας ασυνήθιστος λαβυρονθοειδής μαίανδρος. Είχε σχέδιο όπως στο κέλυφος του σαλιγκαριού, δηλαδή κατάληξη στο κέντρο του, ήταν τετραγωνισμένος, αλλά και περιστοιχιζόταν από ένα ευρύτερο κλειστό τετράγωνο. Εγώ βέβαια έκανα κατευθείαν συνειρμούς με τους σπειροειδής κύκλους του υπνωτισμού, καθώς δεν είχε διακλαδώσεις όπως οι λαβύρινθοι. Είδα αυτό το σύμβολο σε εικόνα, χαραγμένο πάνω σε χρυσό περιβραχιόνιο της Θεάς Έριδος, δίπλα από την ελληνοπρεπή επιγραφή του ονόματός της "ΕΡΙΣ". Ήταν η πρώτη φορά που είδα κάτι τέτοιο και ήταν ιδιαίτερα όμορφο, ενώ απορροφούσε το βλέμμα μου μαγικά. Πιστεύω πως αυτός ο υπνωτικός μαίανδρος μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πρότυπο σύμβολο καλέσματος αρχαίων ελληνικών πνευμάτων. Οι χαρακτηριστικοί έντονοι κάθετοι ελιγμοί της συνεχούς γραμμής, μέσα σε νοητά ατέρμονο και κατασταλτικό εκστατικό πλαίσιο, είναι ιδανικοί για τέτοιες μυστικιστικές τελετουργίες. Γιατί σε επικλήσεις μεταφυσικών οντοτήτων, αυτό που κάνουμε στην ουσία είναι να μεταφέρουμε δημιουργήματα της μυθολογίας, της φαντασίας, των οραμάτων και των ονείρων στην συνειδητή πραγματικότητα. Αυτή η ευχάριστη θόλωση που προκαλείται, είναι σαν το κουκούλι στο οποίο τυλίγεται μία κάμπια, μέχρι να βγει από μέσα του ως ολοκληρωμένη και εντυπωσιακή πεταλούδα, προς έκπληξη όλων.