Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, πάντα χανόμουν μέσα στα παιχνίδια. Είτε ήμουν πολύ μικρός και βασάνιζα κάποιο κακόμοιρο κατασκεύασμα που δεν προσαρμοζόταν στις ανάγκες μου, είτε ήμουν μεγαλύτερος και έπαιζα κάποιο ηλεκτρονικό. Βέβαια μετά την ενηλικίωσή μου κυρίως, έπαιζα βιντεοπαιχνίδια μόνο σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές και τάμπλετ. Ήταν ένας σχετικά ευχάριστος τρόπος να περνάω τον χρόνο μου, μαθαίνοντας κι όλας να γίνομαι περισσότερο ανταγωνιστικός. Κι έτσι περνούσαν οι μέρες και τα χρόνια, με τον τρόπο που έπρεπε. Καθώς σχολεία, σχολές, δουλειές, στρατοί και πανεπιστήμια δεν μπορούσαν να προσφέρουν ούτε επαρκή εκπαίδευση υπό ανθρώπινες συνθήκες, αλλά και καμμία ελπίδα στη ζωή γενικότερα. Βέβαια κάποια στιγμή και το gaming έγινε το ίδιο αντιπαραγωγικό. Ξαφνικά όλοι άρχισαν να κλέβουν και οι προγραμματιστές έγιναν επιθετικοί μαζί μου και μόνο που νικούσα, επειδή μάλλον τους έδιωχνα τον κόσμο. Έτσι αναγκάστηκα να δώσω τέλος στον "πρωταθλητισμό" μου εκεί, στην καλύτερη στιγμή μου και όντας ετών 33. Και ο λόγος ήταν αυτός που είπα και με οδήγησε στο να κάνω ατελείωτες αναφορές για κλεψιές εναντίον μου, που μένανε αναπάντητες. Και έτσι η νέα μου ενασχόληση έγινε να γράφω αναφορές! Μόνο που τώρα είναι σε ιστολόγιο και δημόσια ορατές, καθώς καμμία υπηρεσία δεν κάνει την δουλειά της όπως πρέπει αν δεν την εκθέσεις. Ταυτόχρονα με την αρθρογραφία μου δημιουργώ τα δικά μου κεφάλαια γενικών μαθημάτων, δεχόμενος αλλά και αποστέλλοντας επεξεργασμένη γνώση υψηλού επιπέδο. Εντελώς δωρεάν και ελεύθερα. Στην ουσία έχω αντικαταστήσει το gaming με το blogging, χρησιμοποιώντας τα με ακριβώς τον ίδιο τρόπο. Αυτό μου δίνει ακριβώς την ίδια ή και περισσότερη ευχαρίστηση. Η μέρα πάντα περνάει υπερβολικά γρήγορα, καθώς βρίσκομαι σε μόνιμη έκσταση εξαιτίας της καθαρής αύρας που διατηρώ, ενώ προσπαθώ να σκεφτώ νέα πράγματα για να γράψω στο ιστολόγιο. Και πάντα στο κρεβάτι όλα αυτά βέβαια. Θυμίζοντας την συνήθη ξαπλωτή στάση μου στο πολεμικό παιχνίδι PUBG το οποίο και κυρίευσα, που κρυβόμουν περιμένοντας ο χρόνος να βγάλει εκτός παιχνιδιού τους αντιπάλους μου και όχι οι σφαίρες μου! Γιατί ίσως έτσι, παίρνοντας τον χρόνο μου και υποδεικνύοντας τι είναι σωστό και τι λάθος περίτεχνα και με φειδώ, μπορεί κάποια μέρα καταφέρω να φτιάξω έναν κόσμο όπου δεν θα χρειάζονται ιστολόγια. Επειδή τα παιχνίδια θα είναι διασκεδαστικά και δίκαια!