Ασυλία στα ιστολόγια

Τα ιστολόγια είναι μια πολύ ειδική κατηγορία διαδικτυακών ιστότοπων και χρειάζονται ειδική μεταχείριση. Συνήθως δεν έχουν να κάνουν με οργανωμένες κοινωνικές ομάδες ανθρώπων, αλλά με μεμονωμένα και ανεξάρτητα άτομα, που μερικές φορές συνεργάζονται. Τουλάχιστον αυτή την εντύπωση έχω σχηματίσει από τα περισσότερα που έχω επισκεφτεί. Στην ουσία μιλάμε για προσωπικά και συλλογικά ημερολόγια, που είναι ορατά σε όλο το διαδίκτυο. Τα περισσότερα είναι μη κερδοσκοπικά και όσα βάζουν διαφημίσεις για κάποια οικονομική τους ενίσχυση, φαίνονται ιδιαίτερα άσχημα, σαν να μην τους ταιριάζουν. Μιλάμε για μέρη όπου ο χρόνος φαίνεται να σταματά και να υπάρχει μια πιο ελεύθερη έκφραση για τα πάντα. Δεν υπάρχουν σκοτεινά συμφέροντα, παρα μόνο ελεύθερη σκέψη και ομιλία. Σίγουρα τα ιστολόγια, τουλάχιστον τα περισσότερα από αυτά, αξίζουν ασυλία, εφόσον βέβαια δεν αποδεικνύονται πραγματικά κακές προθέσεις για το σύνολο. Ασυλία σημαίνει να έχουν το ακαταδίωκτο, όπως ορισμένα πολιτικά ή πανεπιστημιακά πρόσωπα. Να μην έχουν να λογοδοτήσουν σε κανέναν επειδή εκφραστήκανε με ειλικρίνεια γι' αυτά που βιώνουν. Διότι δεν γίνεται να διατηρείται η αυθεντικότητα στα λόγια ενός αρθρογράφου, όταν κάθε του πρόταση αποτελεί και ένα νέο ποινικό αδίκημα για μια διεφθαρμένη εξουσία που της αρέσει να φιμώνει άπαντες.