#575 Η Αυτού Απολυτότης

Για να είμαι ειλικρινής, δεν μου αρέσουν καθόλου οι υπερβολικοί τίτλοι του τύπου "Η αυτού Μεγαλειότης" που προσδίδονται σε μονάρχες και άλλους βαθμοφόρους. Δηλαδή τί ξεχωριστό κατέχουν αυτοί οι οποίοι είναι ριζωμένοι στα ασφαλή ανάκτωρά τους, που όλη η χώρα τους να καταστραφεί, αυτοί θα έχουν επιβιώσει σε κάποιο καταφύγιο και μετέπειτα θα συμφιλιωθούν με τους γενοκτόνους εχθρούς τους; Μάλλον απλά έχουν το "αξιοζήλευτο" χάρισμα της τρομοκρατίας, που τους δίνει την δυνατότητα να ελέγχουν τα δικά τους άτομα, ώστε να τους υποδουλώνουν για την δική τους πολυτελή ζωή. Αναπόφευκτα στο τέλος όπως είπαμε, μετά την καταστροφή, αυτοί οι "μεγαλοπρεπείς" ηγέτες απλά συμμαχούν με τους ομοίους τους, που έλαχε να είναι λίγο πιο τυχεροί ή και αιμοβόροι. Τί πιο φυσιολογικό. Εγώ αν και ποτέ δεν θα ήθελα να είμαι μονάρχης, πιστεύω ότι είμαι αρκετά πιο "τυχερός" ώστε να τους κερδίζω στο ίδιο τους το παιχνίδι. Θέλω να πω ότι πιστεύοντας στην δημοκρατία και την διακριτική συμβουλευτική τετραρχία, δηλαδή ζευγαριών ειρηνιστών και πολεμιστών, άμα οχυρωθώ μόνιμα και εγώ κάπου θα είμαι ο νικητής σε όλα τα μέτωπα. Και αυτό δεν είναι κάτι που το υποθέτω, αφού είναι κοινή λογική πως ο διπολισμός είναι η πηγή της ζωής, όπως ακριβώς συμβαίνει και με την αναπαραγωγή στο ανθρώπινο είδος που θέλει άνδρα και γυναίκα. Έτσι είμαι πεπεισμένος πως όταν γίνομαι αγγελιοφόρος της Πεντάσταυρης σημαίας, πάντα η δική μου επιθυμία εκπληρώνεται, είτε απευθείας, είτε λίγο αργότερα. Το βλέπω καθημερινά ότι παρά τις αντιστάσεις της πραγματικότητας, πάντα όλα σαν από υπολογιστή τοποθετούνται εκεί που ακριβώς τα θέλω. Αυτό μου έχει δώσει την αυτοπεποίθηση να είμαι απόλυτος και ανένδοτος σε όλα όσα ζητάω, γιατί σε αυτήν την περίπτωση "ο επιμένων νικά" που λέει και η παροιμία. Πάντως για μένα όλο αυτό ξεκίνησε από μια πλήρως αντίθετη, δηλαδή ανασφαλή αφετηρία, που τίποτα δεν θεωρούσα σίγουρο, ούτε το βήμα μου αλλά ούτε καν μία σκέψη μου. Μέχρι που συνειδητοποίησα κάποια στιγμή πως είτε θα κάνω αναγκαστικά εμπρός, είτε θα μείνω εντελώς αδρανής μέχρι να πεθάνω. Και από βίωμα στο βίωμα και φιλοσοφία στην φιλοσοφία, δημιούργησα την προαναφερθείσα Πεντάσταυρη σημαία που μου άλλαξε τη ζωή. Ήταν η ιερή εικόνα που χρειαζόμουν για να χρησιμοποιήσω σαν πυξίδα και που μάλιστα με έκανε άτρωτο, με την προϋπόθεση της λατρείας της. Οπότε πλέον δεν διαπραγματεύομαι τίποτα με κανέναν. Ή θα γίνει αυτό που θέλω, ή θα γίνει αυτό που δεν θέλουν όλοι οι υπόλοιποι ως φυσικό επακόλουθο. Όχι επειδή εγώ έχω κακές προθέσεις, αλλά το σύμπαν διαισθάνεται την ερχόμενη απογοήτευσή μου και κινεί γη και ουρανό για να την αποτρέψει. Γιατί πολύ απλά δεν θα επιθυμούσε μια δεύτερη Μεγάλη Έκρηξη, χαχαχ. Έτσι κλείνοντας, να πω ότι πιστεύω πως έχω γίνει η "Αυτού Απολυτότης", αφού είμαι αδιάλλακτος και ανυποχώρητος. Όμως να μου δινόταν τέτοιος τίτλος θα το θεωρούσα ανούσιο και ίσως ασεβές. Αλλά εντάξει, δεν είναι και άσχημο για περιπαικτική κριτική.

#535 Αθηνάς Νικόλαος: ΚΑΤΑΖΗΤΕΙΤΑΙ. Κάντε πως δεν τον είδατε

Ξέρετε δεν μου αρέσει να περιαυτολογώ, όμως έτυχε να έχω περίσσεια έμπνευση. Ήρθε πάλι εκείνη η ημέρα, που πριν 34 χρόνια άλλαξε για πάντα την ανθρωπότητα. Να φανταστείτε έχω τόσο μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μου, που την αυτοβιογραφία μου την γράφω σε τρίτο πρόσωπο, πράγμα που την κάνει να μοιάζει με ετεροβιογραφία. Την συγκεκριμένη παράδοση που ξεκίνησα πέρσι λοιπόν, θα την συνεχίσω και αυτή τη χρονιά. Όπως θα είδατε και από τον τίτλο, σήμερα θα μιλήσουμε για έναν φυγόποινο, που τυγχάνει να είναι το πιο καταζητούμενο άτομο στον πλανήτη. Και αυτό δεν είναι άλλο από τον Αθηνά Νικόλαο. Ξεχωρίζει ως πρώτος στις σχετικές λίστες, αλλά είναι τόσο τρομερός που αυτή την πληροφορία την κρατάνε αυστηρά απόρρητη! Θα μου πείτε τότε πώς στο ιστολόγιο αυτό μοιάζει να υπογράφει ο ίδιος. Όχι, αυταπατάσθε, είναι κάποιος άλλος που λόγω της σωματικής και ψυχικής ομοιότητάς του απλά αναμεταδίδει τα μηνύματά του, τα οποία δέχεται σε τηλεπαθητικό επίπεδο. Υπάρχουν και φωτογραφίες του στις πληροφορίες κάτω δεξιά (στον σύνδεσμο "Η Ιστοσελίδα μου") για του λόγου το αληθές, αλλά καλύτερα να κάνετε πως δεν τον είδατε. Γιατί ούτε σωσίες θέλουμε να μπλέξουμε, ούτε και να τα βάλουμε με αυτόν τον επικίνδυνο τύπο! Πάντως έτσι για την ιστορία και όχι επειδή προβλέπει μελλοντικές δράσεις του, ας δούμε για τι λόγους μπορεί να τον κυνηγάει όλο το σύμπαν. Κατ' αρχάς να πούμε ότι η αρθρογραφία του είναι σκέτη καταστροφή. Κατακρίνει άπαντες μη αφήνοντας κανέναν άλλο να μιλήσει, και αν το κάνουν τότε χρησιμοποιεί κάθε λέξη τους εναντίον τους. Μέχρι και η αστυνομία δεν τον άντεξε, σε σημείο που άφησε τους εγκληματίες να κάνουν τη δουλειά της! Μας κοροϊδεύει ότι δεν προωθεί την πειρατεία, αλλά μόνο συνδέσμους από το piratebay ή για παράνομη αναμετάδοση δεν έβαλε ακόμα. Και ποιά η δικαιολογία του; Ό,τι μας κρατάνε ομήρους, καταπατώντας τα ανθρώπινα δικαιώματά μας. Ότι αντικαταστάθηκαν λέει με ψευδή πνευματικά δικαιώματα άλλων, που τους δίνουν το ελεύθερο να μας κακοποιούν και να πουλάνε αυτό το υλικό στον κόσμο. Τι συκοφαντία! Μας έχει βγάλει έξω από τα ρούχα μας ο Αθηνάς Νικόλαος με αυτά που δηλώνει, πράγμα που δεν διστάζει να το επιδείξει ζητώντας να επιτραπεί ο δημόσιος γυμνισμός! Θα πέσει φωτιά να μας κάψει πραγματικά. Εμείς θνητοί άνθρωποι είμαστε, πρέπει να είμαστε ταπεινοί και να ντρεπόμαστε για την εμφάνιση και το φύλο μας. Αλλά αυτά δεν τα καταλαβαίνει ο κύριος "ιδρυτής" και θα έρθει η στιγμή που θα το πληρώσει πολύ ακριβά. Και άκουσα πως 10 Ιουνίου, δηλαδή σήμερα, έχει γενέθλια. Ας του κάνουμε δώρο την σύλληψή του! Για να μην πω τίποτα χειρότερο...

#444 Τιμωρώντας τον ελεύθερο λόγο

Για να μιλήσουμε για το φιλόδοξο εγχείρημα της τιμωρίας του ελεύθερου λόγου! Αρχικά, να πούμε ότι ως τιμωρία ορίζεται η επώδυνη πράξη που στοχεύει στην αποτροπή... άλλης επώδυνης πράξης, από έτερο άτομο. Η χρήση του δικαιώματος του ελεύθερου λόγου επίσης, αν γίνει περίτεχνα όσο και κακόβουλα, μπορεί να το καταργήσει από όλους τους υπόλοιπους. Κι αυτό γιατί δεν είναι εύκολο να αντιμετωπίσεις, πόσο μάλλον να φιμώσεις, κάποιον που ξέρει με άριστο τρόπο να μιλάει και να επιχειρηματολογεί. Να πείθει άπαντες. Όμως ένα άτομο που μιλάει εντελώς ελεύθερα, χωρίς φραγμούς πέρα από αυτούς της αξιοπρέπειας ίσως, πολύ συχνά λέει και αυτά που δε θες να ακούσεις. Και ως γνωστόν, η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει. Ένας δεινός ομιλητής που βασίζεται στην ελευθερία του λόγου, μπορεί να γίνει πιο επικίνδυνος ακόμα και από ατελείωτους στρατούς ενόπλων και είναι ικανός να τους αφοπλίσει πλήρως. Και όχι, δεν μιλάω για μαγικά ξόρκια, που κι αυτά παίζουν τον ρόλο τους. Μιλάω για δεξιοτεχνία στην επικοινωνία, με την πρόκληση των κατάλληλων συνειρμών στο μυαλό των συνομιλητών, αναγνωστών, ακροατών και θεατών. Ένα τέτοιο άτομο θα μπορούσε να δημιουργήσει ή και να καταστρέψει κράτη μέσα σε μία νύχτα, απλά με τα λόγια του. Οπότε αν κανείς δε μπορεί να τον αντιμετωπίσει στα ίσα, ο μόνος τρόπος που μένει για να υπερνικηθεί, είναι να τον βγάλουν εκτός με άλλο τρόπο. Όπως ακριβώς τραυματίζουν σκόπιμα έναν κορυφαίο ποδοσφαιριστή ή του δημιουργούνε αξεπέραστα οικογενειακά προβλήματα. Και σας μιλάω από προσωπικής πείρας. Για παράδειγμα εμένα που είμαι οπαδός της ελευθερίας της έκφρασης και άπιαστος στον λόγο, χωρίς να είμαι καταχρηστικός, διαβάστε πως μου φέρονται. Με έχουν άνεργο από τότε που τελείωσα το στρατό, το 2014, με στενό ψυχολογικό πόλεμο και μέγιστο περιορισμό στην πρόσβασή μου στην κοινωνία. Δηλαδή και να θέλω, δε μπορώ να βρω δουλειά. Ενώ αν ψάξω για κάπου με θέση χαμηλότερη του επιπέδου μου, μου έχουν ήδη ετοιμάσει θέατρα βασανιστηρίων, ώστε να παραιτηθώ πλήρως από τη ζωή. Κατ' ευθείαν στους κινηματογράφους ό,τι κακοποίηση μου κάνουν, και οι θρασύτατοι θα ζητήσουν να πληρώσω και εισιτήριο για να το δω! Ή έχω και άλλο πιο πρόσφατο και ειδικό βασανιστήριο εις βάρος μου. Κάποιοι ξέροντας ότι έχω μηδενικό εισόδημα, βάζουν το κοντινό οικογενειακό μου περιβάλλον να χαλάει λεφτά καθημερινά σε πράγματα που δεν χρειάζονται. Και όπως είχα πει και παλιότερα, τους βάζουν να λένε και να κάνουν προκλητικές ανοησίες, μέσα στο σπίτι μου, συνεχώς. Έτσι ώστε να με εκνευρίζουν, να χάνω την ψυχραιμία μου και να με βγάλουν εμένα τρελό στο τέλος. Και κάπως έτσι μένω την περισσότερη μέρα στο κρεβάτι, με το τάμπλετ στο χέρι, σαν όμηρος ενός σαθρού συστήματος που δεν έπρεπε να υπάρχει. Αλλά όλα καταγράφονται στο ιστολόγιο και όποιοι ευθύνονται γι' αυτό κάποια στιγμή θα αντιμετωπίσουν τη δικαιοσύνη. Και τότε θα πληρώσουν με το ίδιο νόμισμα.

#321 Αθηνάς Νικόλαος: Η δημιουργία του ονόματος

Πολλοί που με διαβάζουν θα έχουν αναρωτηθεί αν ένα τόσο διαφορετικό και έντονο ονοματεπώνυμο όπως το "Αθηνάς Νικόλαος" (Αθηνάς: Με θεϊκό νου, Νικόλαος: Ο νικητής του λαού) είναι πραγματικό. Η αλήθεια είναι πως το Νικόλαος είναι το βαφτιστικό μου, αλλά και το μικρό όνομα που αναγράφεται στην αστυνομική μου ταυτότητα. Το Αθηνάς όμως είναι το καλλιτεχνικό μου, θα έλεγα, επίθετο. Γιατί ακόμα και ως Αθηναϊστής Ιερέας, με τον λόγο και την αισθητική των διαδικτυακών χώρων στους οποίους βρίσκομαι, κάνω μια όμορφη τέχνη. Σχετικά με το ζήτημα της ονοματοδοσίας στον τομέα μου, οι Χριστιανοί Ιερείς και μοναχοί, πολλές φορές αλλάζουν το μικρό τους όνομα (το οποίο δεν διαλέγουν οι ίδιοι) και ξεχνούν το επίθετο. Εγώ αντιθέτως κρατώ ίδιο το όνομα και χρησιμοποιώ καινούριο επίθετο, της προτίμησής μου μάλιστα. Έτσι θέλω να παραμένω Χριστιανιστής στο όνομα και να είμαι Αθηναϊστής στο επίθετο, όντας σε πλήρη ανεξαρτησία. Δεν ξέρω αν θα το κάνω και πραγματικό μου ονοματεπώνυμο κάποια στιγμή, προφανώς αν πετύχει η καλλιτεχνία μου να συμβεί και αυτό. Χωρίς να αλλάζω θέμα, να πω ότι έχω κάνει διάφορες σκέψεις στο παρελθόν για το βάφτισμα. Είναι μια τελετή κατά την οποία αποκτά κάποιος ένα όνομα και το κρατάει για όλη του τη ζωή. Δεν του προσφέρεται η επιλογή στο πώς θα αποκαλείται, λόγω πολύ μικρής ηλικίας, και ίσως να μην χρειάζεται κι όλας. Έτσι έχει την προστασία των χριστιανικών (ειρηνικών) πνευμάτων ενώ μαθαίνει να ακούει σε ένα όνομα. Όμως θα μπορούσε να αλλάζει και το επίθετό του, που πιθανότατα δεν το νιώθει τόσο οικείο όσο το μικρό του. Ένα είδος νέου βαφτίσματος πιθανόν να ήταν δυνατό αργότερα στη ζωή. Έτσι κάποιος το νέο επίθετό του θα το ένιωθε πιο δικό του και θα ευλογούνταν και από τα εθνικά πνεύματα, όπως θα τα έλεγε κανείς, αλλά εγώ θα τα πω Αθηναϊστικά (πολεμικά). Όσον αφορά εμένα, περίπου δύο χρόνια πριν και λίγο περισσότερο, μου ήρθε η έμπνευση να αποκτήσω καινούριο επίθετο. Αυτό έγινε όταν άρχισα να σκέφτομαι για το μεταφυσικό και την ιδανική θρησκεία. Έψαχνα λοιπόν για ένα σοφό πολεμικό πνεύμα για να συμπληρωθεί ο γρίφος και επέλεξα ή με επέλεξε, αυτό της Θεάς Αθηνάς. Για να ολοκληρώσω το άρθρο λίγο δυναμικά, να πω ότι όχι μόνο η ιστορία, αλλα και τα ονοματεπώνυμα γράφονται από τους νικητές. Οπότε αν δεν έχετε το επιθυμητό, αλλά κάποιος άλλος το έχει επιλέξει υποχρεωτικά για εσάς, μάλλον ανήκετε στους ηττημένους. Είστε σαν τον μεταφορέα δεμάτων που δεν τα ανοίγει, ακόμα και αν αφορούν αυτόν. Οπότε μην ανησυχείτε, τουλάχιστον είστε σωστοί σε σχέση με τους κανόνες και τους νόμους των άλλων!

#90 Αθηνάς Νικόλαος: Η Γένεσις

Λένε ότι πραγματικά εκλεκτοί, πνευματικά, άνθρωποι γεννιούνται μια φορά στα χίλια χρόνια. Δηλαδή είναι ένα ιδιαίτερα σπάνιο φαινόμενο, όχι σαν την ολική έκλειψη ηλίου ή την Ελληνική Παλιγγενεσία που χρειάστηκε μόλις 400 χρόνια! Πριν περίπου 2025 χρόνια είχαμε την γέννηση του πιο γνωστού Θεανθρώπου, μάρτυρα της αγάπης και της ειρήνης, τον Χριστό. Έκανε πράματα και θάματα, και κέρδισε τις καρδιές όλου του πλανήτη σταδιακά, αλλά δεν ήταν και τέλειος στην στρατηγική του και γι' αυτό σταυρώθηκε. Θεωρήθηκε έμμεσα υπαίτιος θανάτου κάποιου σημαντικού ανθρώπου της εξουσίας προφανώς, άσχετα αν δεν το λένε. Χίλια χρόνια μετά δεν είχαμε κάποιο νέο Μεσσία παραδόξως, όμως 1992 χρόνια μετά τη γέννηση του Χριστού, έχουμε την γέννηση ενός ισάξιου και ισοδύναμου Θεανθρώπου, του Αθηνά Νικόλαου! Μόνο που αυτός, μόνο μάρτυρας του πολέμου μπορεί να υπάρξει! Στο τέλος της ημέρας και στην τελική ανάλυσή της, ειρήνη και πόλεμος το ίδιο πράγμα είναι πάντως. Κάθε φορά συντελείται ό,τι χρειάζεται για την βελτίωση και την επιβίωση του ανθρώπινου είδους. Αλλά ας μπω για λίγο και πάλι στο σώμα μου, γιατί εγώ είμαι αυτός για τον οποίο μιλάω σε τρίτο πρόσωπο. Σήμερα είναι 10 Ιουνίου λοιπόν, τα γενέθλιά μου (και όχι του Νότη Σφακιανάκη) και μπορώ να πω ότι νιώθω ισχυρότερος και από προφήτες σαν τον Χριστό. Δεν είμαι καθόλου βλάσφημος, γιατί άλλωστε και αυτόν βλάσφημο τον αποκαλούσαν. Νιώθω τέτοια αυτοπεποίθηση γιατί η Λατρεία που έφτιαξα έχει μέσα και δοξάζει την συνύπαρξη παραδείσου και κολάσεως, με έναν πρωτοφανώς καλοζυγισμένο τρόπο. Έτσι η πίστη οποιουδήποτε σε αυτήν, τον οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην καλύτερη δυνατή ζωή, πριν και μετά τον θάνατο. Μπορεί όμως να είναι και ψευδαίσθηση αυτό το συμπέρασμά μου, ποιός ξέρει! Μία ψύχωση (Psychosis) όπως θα ελέγαν και οι Ποιητές της Πτώσης (Poets of the Fall). Χρόνια μου πολλά λοιπόν, το σύμπαν να τα αφαιρεί από εσάς και να τα δίνει σε μένα! Χαχαχ. Αστεΐζομαι ασφαλώς. Πολλά και καλά χρόνια για όλους μας.