Απαγορευμένοι έρωτες

Η αλήθεια είναι ότι είχε βαρύνει ιδιαίτερα το κλίμα στα τελευταία άρθρα, οπότε είπα να το ελαφρύνω με άλλο ένα αφιέρωμα περι Έρωτος. Να πω κατ' αρχάς πως κανένας έρωτας δεν είναι πραγματικά απαγορευμένος. Ωστόσο μπορεί να είναι δύσκολα εφικτός όταν δύο άνθρωποι είναι από δύο αντίθετους και πολλές φορές βάρβαρους κόσμους. Συνεπαγωγικά, κάθε άνθρωπος είναι και ένας κόσμος από μόνος του, καθώς συνδέεται ηθελημένα ή μη, με αναρίθμητα πνεύματα που τον στοιχειώνουν πάντα. Οπότε καταλαβαίνετε την επιπλέον τριβή που δημιουργείται, ειδικά όταν τα ερωτευμένα άτομα βρεθούν στο στόχαστρο και από την ίδια τους τη χώρα. Δηλαδή η χειροτέρευση της διαισθητικής αύρας είναι εύκολα αισθητή, ειδικά από τον πιο πολιτισμένο προς τον πιο απολίτιστο ερωτευμένο. Τρανταχτά παραδείγματα απαγορευμένων ερώτων είναι αυτοί ενός Αμερικανού και μιας Ρωσίδας, ή ενός Έλληνα και μιας Τουρκάλας. Μιλάμε για ανώτερο πολιτισμό που επιχειρεί σύνδεση με κατώτερο και στις δύο περιπτώσεις, που μάλιστα αυτοί οι δύο πολιτισμοί έχουν εμπόλεμο παρελθόν ή ίσως και μέλλον. Σίγουρα καμμία από τις προαναφερθείσες χώρες δεν έχουν ανώτατο πολιτισμό, οπότε και τα τέσσερα έθνη θεωρούνται βαρβαρικά, περισσότερο ή λιγότερο το καθ' ένα. Όμως μιλάμε για δύο παγκόσμιες υπερδυνάμεις στα πυρηνικά το πρώτο ζεύγος και δύο παγκόσμιες υπερδυνάμεις θρησκευτικά το δεύτερο. Καταλαβαίνετε πως τέτοιοι έρωτες, ειδικά αν ειναι υπερβολικά ισχυροί, οδηγούν αναποφεύκτα σε εκρηκτική διένεξη μεγατόνων. Διένεξη που μπορεί να είναι είτε πολεμική, είτε ειρηνική, είτε και συνδυασμός τους. Άμα μιλάμε για τον απόλυτο έρωτα, επιπέδου ανωτάτου πολιτισμού, τότε μπορεί να οδηγήσει ακόμα και στην δημιουργία καινούριας χώρας από την ένωση των δύο χωρών των εραστών.