Μυρωδιές από φαντάσματα

Σε προηγούμενο άρθρο μίλησα για τις οσμές που φανερώνουν τα συναισθήματα των πνευμάτων. Σε αυτό το άρθρο θα μιλήσω για τα μηνύματα που θέλουν να μας περάσουν τα φαντάσματα, φέρνοντας συγκεκριμένες μυρωδιές στην μύτη μας. Συνήθως θέλουν να μας πείσουν πως έχουν μια συγκεκριμένη ταυτότητα, οπότε μας περνάνε γνώριμα αρώματα, ώστε να καταλάβουμε ποιά είναι. Όμως, όπως και οι άνθρωποι, πολλές φορές κάνουν παιχνίδια και απλά προσπαθούν να μας εντυπωσιάσουν ή να μας εξαπατήσουν. Μπορούν να γνωρίζουν τις σκέψεις μας κι έτσι να μας τηλεμεταφέρουν την σχετική μυρωδιά. Ακόμα μπορούν να μας προκαλέσουν συνειρμό από αυτό που μας έβαλαν να μυρίσουμε, για να σκεφτούμε αυτό που ακριβώς θέλουν. Ειδικά το τελευταίο, είναι κάτι που χρησιμοποιείται συχνά και στην ταινίες τρόμου, με φαντάσματα και δαίμονες. Μπορούν να φέρουν σε ύπαρξη κάποια απαίσια μυρωδιά ας πούμε, ώστε να μας δείξουν πόσο άσχημα αισθάνονται κοντά μας και να μας απωθήσουν. Σε ακόμα χειρότερη περίπτωση, μπορεί να χρησιμοποιήσουν νεκρική μυρωδιά, σαν απειλή για θάνατο που θέλουν να προκαλέσουν. Δεν αποκλείεται ωστόσο τέτοια οσμή να υποδηλώνει και την ύπαρξη κάποιου φρεσκοπεθαμένου πνεύματος. Όμως για να μην φαίνονται όλα αυτά σαν αερολογίες ή αβάσιμα, να πω και εγώ πως έχω μυρίσει πάρα πολλές φορές αρώματα από φαντάσματα. Η οσμή που μου έχει κάνει περισσότερη εντύπωση, ήταν αυτή που έμοιαζε με γυναικείο αριστοκρατικό άρωμα του... Μεσαίωνα. Ναι, εδώ υπάρχουν δύο παράδοξα, πώς γίνεται να ξέρω πώς μύριζαν οι γυναίκες τον Μεσαίωνα και από πού ήρθε η μυρωδιά και για ποιό λόγο. Απλά ήξερα μέσα μου ότι τέτοιο άρωμα φορούσαν τότε και πρέπει να ένιωσα την μυρωδιά όταν άκουγα κάποιες εκμπομπές σε ηχογραφήσεις-podcast, για δίκες μαγισσών τον Μεσαίωνα. Πραγματικά ένιωθα λες και θα τις συναντούσα ανα πάσα στιγμή, ήταν πολύ ζωντανό και έντονο το άρωμα. Πρέπει να θύμιζε τριαντάφυλλο. Άλλες οσμές που έχω μυρίσει, είναι νεκρών συγγενών αλλά και δικά μου αρώματα ή και γυναικών, που είχαν σημαδέψει παλαιότερες σχέσεις μου.