Το να τυφλωθεί κάποιος, τρομάζει ιδιαίτερα ως πιθανότητα αυτούς που έχουν φυσιολογική όραση. Ξαφνικά όλα όσα ξέρανε από τότε που γεννηθήκανε, θα γινόντουσαν μια μακρινή ανάμνηση, χαμένη στο σκοτάδι που φέρνει αναπόφευκτα τη λήθη. Σαν να είσαι στον κινηματογράφο, οι οθόνες σβήνουν και ακούγεται μόνο ο ήχος πια. Τότε είναι που σκέφτεσαι πως το έργο είναι προσωρινό ούτως ή άλλως και ίσως να μην ήταν ποτέ ιδιαίτερα συναρπαστικό. Για πρώτη φορά μπορείς να έχεις περισσότερο έλεγχο του μυαλού και του εαυτού σου, αφού συγκεντρώνεται στο εδώ και το τώρα. Κι έτσι σιγά σιγά, με όποια ανάμεικτα συναισθήματα, ετοιμάζεσαι για το επόμενο έργο. Είτε αργήσει είτε όχι, ξέρεις πως θα το εκτιμήσεις περισσότερο από όλους. Ίσως την επόμενη φορά, να είναι καλύτερο και να το χαρείς μέχρι το τέλος. Έτσι και στον κόσμο των πνευμάτων, φαίνεται να υπάρχουν πνεύματα τα οποία δεν ξέρουν τι συμβαίνει γύρω τους. Είναι τα τυφλά πνεύματα. Τα συγκεκριμένα είναι ικανά να μας ακολουθούνε, αλλά δεν γνωρίζουν τι συμβαίνει ούτε γύρω μας. Έχουν μνήμες τις οποίες μοιράζονται μαζί μας, έχουν σκέψεις και συναισθήματα ή ακόμα και απωθημένα που θέλουν να εκπληρώσουν. Για αυτό το είδος πνευμάτων δεν έχει σημασία το τι συμβαίνει, αλλά το πως έχουν μάθει ήδη να ζούνε. Έχουν διατηρήσει πλήρως τις ενέργειές τους. Επίσης νιώθουν όμορφα που επιτέλους βρήκανε κάποιον να τους κάνει τη χάρη να τα δεχτεί κοντά του. Δεν είναι πάντα καλοπροαίρετα βέβαια. Όμως όσο έχουμε γνώση της ύπαρξής τους αλλά και των πνευματικών μας δυνάμεων, μπορούμε να εξουδετερώσουμε την αρνητικότητα τους. Μάλιστα μαζί μας θα αναπλαστούν σε κάτι καλύτερο, αφού μαθαίνουν από τη ζωή μας και κάποιες φορές ίσως μπορέσουν να δουν και από τα μάτια μας. Πιθανότατα απλά περιμένουν τη στιγμή που θα ζήσουν ξανά ή που θα μας πάρουν στον δικό τους κόσμο, ανάλογα με το προς τα που θα είναι ισχυρότερος ο μαγνητισμός.