Αφιέρωμα στον δίσκο Sinner (Αμαρτωλός)

Λόγω του κοινά πρωτοποριακού θρησκευτικού περιεχομένου του ιστολογίου και του δίσκου Sinner (Αμαρτωλός) των Drowning pool (Πισίνα πνιγμού), δεν γινόταν παρα να κάνουμε αυτό το άρθρο αφιέρωμα. Είναι μυθικός δίσκος του 2001, rock μουσικής, δηλαδή είδος που σε κάνει σκληρό σαν πέτρα για τις δυσκολίες της ζωής. Ξεκινάμε από το εξώφυλλο, όπου μπορούμε να δούμε μια εικόνα κοπέλας σε θαλασσί αποχρώσεις, να δέχεται το μετωπιαίο άγγιγμα από κάποιον που δηλώνει αμαρτωλός. Στο οπισθόφυλλο, βλέπουμε την ίδια, ως προσευχόμενη, σε κανονική και αντεστραμμένη έκδοση από κάτω. Από αυτές τις αμφίσημες εικόνες, μπορούμε να καταλάβουμε που κινείται αυτό το αμερικανικό δισκογραφικό αριστούργημα. Να σχολιάσω μόνο για το οπισθόφυλλο, όπου η προσευχήτρια μου θύμισε την Αθηναΐστρια Ιέρεια που εύχεται για πόλεμο και η ανάποδη την Χριστιανίστρια που εύχεται για ειρήνη. Ναι, το οπισθόφυλλο αυτό θυμίζει έντονα την Πεντάσταυρη. Και δεν θυμάμαι καν αν έχω επηρεαστεί στην δημιουργία της από αυτό. Α, και λένε πως η κοπέλα που εικονίζεται, πιθανώς να είναι ιερόδουλη στην πραγματική ζωή. Τώρα, οι στίχοι κάποιων ξεχωριστών σε ποιότητα τραγουδιών του, είναι έξυπνα διφορούμενοι και ο ρυθμός της μελωδίας τους είναι σχετικά έντονος, εύρυθμος και εκτονωτικός. Σε κάνουν μάλιστα να αναρωτιέσαι αν ο τραγουδιστής είναι υπερβολικά εγωιστής ή αν απλά νιώθει πολύ άσχημα για τον εαυτό του και τον κατακρίνει. Το "Sinner" δηλαδή "Αμαρτωλός", το "Tear away" δηλαδή "Αποσχίσου" και το "Bodies", δηλαδή "Σώματα", είναι τα τρία κομμάτια που θεωρώ τα καλύτερα. Είναι ακριβώς όπως στο εξώφυλλο, δεν μπορείς να καταλάβεις αν ο τραγουδιστής είναι επιθετικός με τους άλλους ή με τον εαυτό του, καθώς αυτά που λέει ακούγονται εντελώς αυτοαναιρούμενα. Όποιο κι αν είναι το νόημα πάντως, είναι μια καλή rock ακρόαση που απόλαυσα στο youtube. Τέλος, να πω επίσης πως ο τραγουδιστής πέθανε ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του δίσκου, χωρίς να ξέρουμε αν είναι αλήθεια ή αν τον... απήγαγαν οι εξωγήινοι ας πούμε. Διότι στο ομώνυμο τραγούδι του Sinner, έλεγε για τον εαυτό του, πιθανώς ειρωνικά, ότι δεν παίρνει από λόγια, είναι αμαρτωλός και αξίζει "σταύρωμα". Άλλος ένας σκηνοθετημένος θάνατος του Hollywood για προώθηση του δίσκου και του συγκροτήματος; Ίσως. Δεν ξέρω αν θα μάθουμε ποτέ τι πραγματικά συνέβη.