#457 Η έμπνευση της Πεντάσταυρης

Η Πεντάσταυρη σημαία μας δεν ενεπνεύσθη από την μία μέρα στην άλλη, αλλά χρειάστηκε πολύς καιρός, πολλές παραστάσεις, αλλά και ανεξήγητες μεταφυσικές τάσεις. Ας πούμε εγώ πάντα επέλεγα την ελληνική τετράγωνη κυανόλευκη σημαία ως εικονίδιο στα βιντεοπαιχνίδια που έπαιζα. Εννοώ τη σκέτη με τον κεντρικό σταυρό. Όμως με τον χρόνο που οι καταστάσεις γινόντουσαν δυσκολότερες, αποδείχθηκε πως χρειαζόταν αιχμηρές βελτιώσεις σε χρώματα και συμβολισμούς, ώστε να είναι πιο ισχυρή οπτικά, αλλά και πιο ξεκάθαρη σε νόημα. Έτυχε, λοιπόν, εκείνες τις μέρες να δω μια σημαία στο διαδίκτυο, αυτή του Αγίου Πυρανού της Βρετανικής Κορνουάλης. Ήταν εμπνευσμένη από λευκό μέταλλο ορυχείου, το οποίο έρεε από μαύρη πέτρα όταν τοποθετούνταν στη φωτιά. Εμφανισιακά ήταν σαν την Πεντάσταυρη, αλλά χωρίς τους επιπλέον σταυρούς στα τεταρτημόρια. Την υιοθέτησα προσωρινά αντί της ελληνικής, λόγω της έντονης αντίθεσής της. Αργότερα όντας απορροφημένος από την μεταλλική μυστικιστική μουσική λόγω πιεστικών καταστάσεων, παρατήρησα με ενδιαφέρον το οπισθόφυλλο του μουσικού δίσκου "Σίνερ" των "Ντρόουνιν Πουλ". Αυτό είχε την εικόνα μιας προσευχόμενης κοπέλας, μία όρθια και μία ανεστραμμένη κάθετα υπο τον κεντρικό άξονα, και μου έμεινε στο υποσυνείδητο. Στο ίδιο κλίμα, υπήρχε και ένα πιο πρόσφατο μεταλλικό τραγούδι που άκουγα. Είναι το "Carry on" των "Mushroomhead" (Συνέχισε-Μανιταροκέφαλος), το οποίο έδειχνε το ημιτερατόμορφο συγκρότημα μέσα στην εκκλησία, να προσεύχεται δίπλα σε σιδερένια σύμβολα σταυρού και σπαθιού. Βέβαια όλο αυτό το σκηνικό κινείτο μεταξύ σοβαρού και αστείου, αλλά εγώ εστίασα στο σοβαρό μερός. Γι' αυτό άλλωστε ένιωσα προδομένος όταν υποβάθμισαν την επόμενη δισκογραφική τους δουλειά. Τελευταία ανακάλυψα με μεγάλη χαρά και έκπληξη και άλλες αναφορές στα συνθετικά μέρη της Πεντάσταυρης, τα οποία τα βρήκα αρκετά μετά τη δημιουργία της. Ίσως αόρατα και μεταφυσικά να κινούσαν ήδη τα νήματα ώστε να με κάνουν να τη φτιάξω. Είδα στο βίντεο του "Μέικ μη γόνα ντάι" των "Δε Πρέτυ Ρέκλες" ας πούμε, την τραγουδίστρια να βγάζει δύο φυλαχτά από τον λαιμό της. Και δεν ήταν τυχαία κρεμαστάρια, αλλά είχαν τον χριστιανικό σταυρό και ένα σπαθί, πράγμα που παραπέμπει σε Χριστιανιστικό και Αθηναϊστικό σταυρό της λατρείας μας. Το καλύτερο όμως το άφησα για το τέλος. Δεν έχουν περάσει ούτε τέσσερεις ημέρες από τότε που είδα στο πρώτο παιχνίδι της σειράς Silent hill ένα κυβάκι που φαίνεται να απεικονίζει την Πεντάσταυρη. Άραγε αυτό που δυσδιάκριτα φαίνεται είναι απλή σύμπτωση που Την προφήτευσε κατα λάθος; Ή η σημαία μας προϋπήρχε; Και το πράγμα γίνεται ακόμα αξιότερο αναφοράς, καθώς το δωμάτιο στο οποίο υπάρχει αυτό το αντικείμενο δεν είναι κάποιο συνηθισμένο. Είναι αυτό πριν το τέλος του παιχνιδιού, το οποίο έχει μια πόρτα στην οποία τοποθετείς 5 ιερά σύμβολα για να ανοίξει. Πάνω αριστερά το εβραϊκό αστέρι, πάνω δεξιά το αιγυπτιακό κλειδί, στη μέση ένα ιερό σπαθί της Ανατολής, κάτω αριστερά το οφιούχο ραβδί του Ερμή και κάτω δεξιά ο Ουροβόρος, το φίδι που τρώει την ουρά του.

#456 Τραγούδι Kill of the night της Gin Wigmore

Σε αυτό το άρθρο θα μιλήσω για ένα τραγούδι που είναι ξεκάθαρος ύμνος μάγισσας. Το δείχνει άλλωστε και το διαφημιστικό εξώφυλλο με τα μυστικιστικά σύμβολα, της μουσικής συλλογής "Witchy Vibes" στην οποία έχει συμπεριληφθεί. Είναι το "Kill of the night" που μεταφράζεται ως "Φόνος της νύχτας", χωρίς ωστόσο να είναι οπωσδήποτε κυριολεκτικό. Το τραγουδάει μια επιδέξια Νεοζηλανδή επαγγελματίας με το όνομα "Gin Wigmore", που ωστόσο μοιάζει με καλλιτεχνικό ψευδώνυμο. Η ονομασία της θα μπορούσε να σημαίνει "Αυτή που πίνει το οινοπνευματώδες ποτό τζιν" στο πρώτο σκέλος, ενώ στο δεύτερο "Μαλώστε περισσότερο" ή "Θα χρειαστείτε τεχνητή κόμη". Σκέτη Έριδα, έτσι; Χαχαχ. Όπως και να 'χει, έχει πετύχει κάτι πολύ δύσκολο εκτελώντας αυτό το κομμάτι. Είναι ιδιαίτερα λακωνική στις λέξεις και πολύσημη στη χροιά της. Σε όλο το τραγούδι μιλάει παιχνιδιάρικα και πειραχτικά, σαν να απευθύνεται σε παιδάκι το οποίο προσπαθεί να φοβίσει λίγο ώστε να το βάλει σε τάξη, χωρίς να απουσιάζει το στοργικό ύφος αλλά και τα ανάλογα αναφωνήματα. Το βίντεο όμως δείχνει την Τζιν Γουίγκμορ να βγαίνει εκτός εαυτού και να επιτίθεται σε κάποιον άντρα σε σκοτεινά στενά, με σκοπό να τον κάνει να ματώσει. Εκεί το τραγούδι αποκτά μια σκοτεινή όψη. Μάλλον αφήνει υπονοούμενα για κάποιο άγνωστο εγκληματικό περιστατικό από το μέρος του ανδρός, το οποίο προσπαθεί να προλάβει ή για το οποίο προσπαθεί δήθεν να αποδώσει δικαιοσύνη. Αν το δούμε αυστηρά μεταφυσικά όμως, είναι σαν ακούμε μία μάγισσα να επικαλείται κάποιο αόρατο πνεύμα, απειλώντας το αλλά και δείχνοντας αγάπη για να το μπερδέψει, με σκοπό να το κατακτήσει ως δικό της. Στοχεύοντας στο να το εξανθρωπίσει ασφαλώς και να το ενσαρκώσει στο τέλος. Η αύρα που αφήνει στον ακροατή αυτό το τραγούδι είναι η πιο ευφορική, καθαρή, παγωμένη, ανατριχιαστική, αλλά και ερωτική που έχω νιώσει ποτέ. Αυτό βέβαια δεν ξέρω ακριβώς γιατί συμβαίνει, διότι βλέπω την τραγουδίστρια ας πούμε να χορεύει όπως οι πρωτόγονες φυλές και υποπτεύομαι πως έχει τέτοιες αυρικές διασυνδέσεις με αυτούς. Κάτι τέτοιο θα γίνεται που δημιουργεί άμεση επικοινωνία με το μεταφυσικό. Είναι σαν με παρακολουθούνε πνεύματα που ακούγοντάς με να τραγουδώ από μέσα μου αυτούς τους στίχους, αντιδρούνε αναλόγως και τα αισθάνομαι. Ή φανταστείτε κάποιος δολοφόνος, φοβιτσιάρης ή ενοχικός κατάσκοπος της συσκευής μου, να με παρακολουθεί να ακούω για "φόνο της νύχτας" και να κάνει συνειρμό με δικό του συμβάν. Ο απόλυτος τρόμος! Χαχαχ.

#455 Ο υπνωτικός μαίανδρος

Όλοι γνωρίζουμε λίγο πολύ τον μαίανδρο. Πήρε την ονομασία του από έναν αρχαίο ελληνικό ποταμό της Μικράς Ασίας, που ήταν γεμάτος απότομες στροφές. Είναι αυτό το κατεξοχήν ελληνικό σύμβολο, με τις οριζόντιες γραμμές που στρίβουν σε ορθές γωνίες, δημιουργώντας διάφορα σχέδια τα οποία είναι συμμετρικά ή και επαναλαμβανόμενα. Βέβαια στο παρελθόν ο μαίανδρος έδειχνε την απειρότητα της ύπαρξης, αλλά και την αρμονία που πρέπει πάντα να υπάρχει. Σήμερα συνήθως δημιουργεί αρνητικό συναίσθημα στη θέασή του, επειδή έχει λερωθεί με ανήκουστες προκλήσεις στην πολιτική. Ξέρετε, φτιάχνουν κόμματα χρησιμοποιώντας το ως λογότυπό τους, όπου μπαίνουνε κομμουνιστές που υποδύονται τους ναζιστές και εξευτελίζουν άπαντες και κυρίως το σύμβολο. Όμως θέλω να μιλήσω ειδικότερα για ένα συγκεκριμένο είδος του που είδα πρόσφατα και μου έκανε ιδιαίτερα θετική εντύπωση. Ήταν ένας ασυνήθιστος λαβυρονθοειδής μαίανδρος. Είχε σχέδιο όπως στο κέλυφος του σαλιγκαριού, δηλαδή κατάληξη στο κέντρο του, ήταν τετραγωνισμένος, αλλά και περιστοιχιζόταν από ένα ευρύτερο κλειστό τετράγωνο. Εγώ βέβαια έκανα κατευθείαν συνειρμούς με τους σπειροειδής κύκλους του υπνωτισμού, καθώς δεν είχε διακλαδώσεις όπως οι λαβύρινθοι. Είδα αυτό το σύμβολο σε εικόνα, χαραγμένο πάνω σε χρυσό περιβραχιόνιο της Θεάς Έριδος, δίπλα από την ελληνοπρεπή επιγραφή του ονόματός της "ΕΡΙΣ". Ήταν η πρώτη φορά που είδα κάτι τέτοιο και ήταν ιδιαίτερα όμορφο, ενώ απορροφούσε το βλέμμα μου μαγικά. Πιστεύω πως αυτός ο υπνωτικός μαίανδρος μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πρότυπο σύμβολο καλέσματος αρχαίων ελληνικών πνευμάτων. Οι χαρακτηριστικοί έντονοι κάθετοι ελιγμοί της συνεχούς γραμμής, μέσα σε νοητά ατέρμονο και κατασταλτικό εκστατικό πλαίσιο, είναι ιδανικοί για τέτοιες μυστικιστικές τελετουργίες. Γιατί σε επικλήσεις μεταφυσικών οντοτήτων, αυτό που κάνουμε στην ουσία είναι να μεταφέρουμε δημιουργήματα της μυθολογίας, της φαντασίας, των οραμάτων και των ονείρων στην συνειδητή πραγματικότητα. Αυτή η ευχάριστη θόλωση που προκαλείται, είναι σαν το κουκούλι στο οποίο τυλίγεται μία κάμπια, μέχρι να βγει από μέσα του ως ολοκληρωμένη και εντυπωσιακή πεταλούδα, προς έκπληξη όλων.

#454 Blogging όπως gaming

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, πάντα χανόμουν μέσα στα παιχνίδια. Είτε ήμουν πολύ μικρός και βασάνιζα κάποιο κακόμοιρο κατασκεύασμα που δεν προσαρμοζόταν στις ανάγκες μου, είτε ήμουν μεγαλύτερος και έπαιζα κάποιο ηλεκτρονικό. Βέβαια μετά την ενηλικίωσή μου κυρίως, έπαιζα βιντεοπαιχνίδια μόνο σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές και τάμπλετ. Ήταν ένας σχετικά ευχάριστος τρόπος να περνάω τον χρόνο μου, μαθαίνοντας κι όλας να γίνομαι περισσότερο ανταγωνιστικός. Κι έτσι περνούσαν οι μέρες και τα χρόνια, με τον τρόπο που έπρεπε. Καθώς σχολεία, σχολές, δουλειές, στρατοί και πανεπιστήμια δεν μπορούσαν να προσφέρουν ούτε επαρκή εκπαίδευση υπό ανθρώπινες συνθήκες, αλλά και καμμία ελπίδα στη ζωή γενικότερα. Βέβαια κάποια στιγμή και το gaming έγινε το ίδιο αντιπαραγωγικό. Ξαφνικά όλοι άρχισαν να κλέβουν και οι προγραμματιστές έγιναν επιθετικοί μαζί μου και μόνο που νικούσα, επειδή μάλλον τους έδιωχνα τον κόσμο. Έτσι αναγκάστηκα να δώσω τέλος στον "πρωταθλητισμό" μου εκεί, στην καλύτερη στιγμή μου και όντας ετών 33. Και ο λόγος ήταν αυτός που είπα και με οδήγησε στο να κάνω ατελείωτες αναφορές για κλεψιές εναντίον μου, που μένανε αναπάντητες. Και έτσι η νέα μου ενασχόληση έγινε να γράφω αναφορές! Μόνο που τώρα είναι σε ιστολόγιο και δημόσια ορατές, καθώς καμμία υπηρεσία δεν κάνει την δουλειά της όπως πρέπει αν δεν την εκθέσεις. Ταυτόχρονα με την αρθρογραφία μου δημιουργώ τα δικά μου κεφάλαια γενικών μαθημάτων, δεχόμενος αλλά και αποστέλλοντας επεξεργασμένη γνώση υψηλού επιπέδο. Εντελώς δωρεάν και ελεύθερα. Στην ουσία έχω αντικαταστήσει το gaming με το blogging, χρησιμοποιώντας τα με ακριβώς τον ίδιο τρόπο. Αυτό μου δίνει ακριβώς την ίδια ή και περισσότερη ευχαρίστηση. Η μέρα πάντα περνάει υπερβολικά γρήγορα, καθώς βρίσκομαι σε μόνιμη έκσταση εξαιτίας της καθαρής αύρας που διατηρώ, ενώ προσπαθώ να σκεφτώ νέα πράγματα για να γράψω στο ιστολόγιο. Και πάντα στο κρεβάτι όλα αυτά βέβαια. Θυμίζοντας την συνήθη ξαπλωτή στάση μου στο πολεμικό παιχνίδι PUBG το οποίο και κυρίευσα, που κρυβόμουν περιμένοντας ο χρόνος να βγάλει εκτός παιχνιδιού τους αντιπάλους μου και όχι οι σφαίρες μου! Γιατί ίσως έτσι, παίρνοντας τον χρόνο μου και υποδεικνύοντας τι είναι σωστό και τι λάθος περίτεχνα και με φειδώ, μπορεί κάποια μέρα καταφέρω να φτιάξω έναν κόσμο όπου δεν θα χρειάζονται ιστολόγια. Επειδή τα παιχνίδια θα είναι διασκεδαστικά και δίκαια!