Κάτω Κόσμος και ζωντανοί νεκροί

Ο Κάτω Κόσμος πιθανολογούμε πως ήταν απλά η στοιχειωμένη πόλη-σύμβολο του Θεού Άδη. Μια πόλη που είχε πολλές όμοιες, όπως και ένας Άδης που είχε πολλούς μιμητές να κρατάνε ζωντανό το όνομά του. Άλλη μια πιθανότητα, είναι να υπήρχε αυτό το μέρος σε κάποια παράλληλη αόρατη πραγματικότητα, που συγκοινωνεί με αυτή των ονείρων. Εξ’ ου και το πηγαίο όνομα “Άιδης”, που σημαίνει αόρατος. Όμως υπάρχει ακόμα μια περίπτωση που πρέπει να εξεταστεί και αυτή είναι ο Άδης να ήταν ικανός να αναστήσει τους νεκρούς, ακριβώς όπως ο Χριστός. Δηλαδή πλέον ο Κάτω Κόσμος, γίνεται ο κόσμος των ζωντανών νεκρών. Μιλάμε για κάτι θεατρικού και κινηματογραφικού επιπέδου. Η πόλη του Άδη γίνεται ένας κόσμος όπου ο θάνατος ζωντανεύει, μέχρι να σπάσει εντελώς το σώμα και η ψυχή του κάθε ανθρώπου. Ένας ιδιαίτερα άσχημος και σκοτεινός κόσμος, όπου ο πόνος και ο τρόμος κυριαρχούν. Άνθρωποι που θέλανε όταν πεθάνουν απλά να ηρεμήσουν, βρίσκονται ξαφνικά αναστημένοι και αναγκασμένοι να ζήσουν μέχρι πραγματικής τελικής πτώσεως. Ο ευεργέτης τους, αυτός που τους προσφέρει ένα μέρος να ζήσουν, είναι ο βασανιστής τους, γιατί πολύ απλά έτσι λειτουργεί το σύμπαν. Όλοι τους έχουν τον χαρακτήρα του Άδη, απλά δεν έχουν ζήσει και εξετάσει αρκετά τα πράγματα, ώστε να φτάσουν στην κορυφή. Και πιθανώς ποτέ να μην την φτάσουν, ίσως μετανοήσουν και επιστρέψουν μαγικά στον Πάνω Κόσμο. Όμως μπορεί κάποιοι από αυτούς να γίνουν και διεκδικητές του θρόνου του, αν δεχτούν όλα τα βασανιστήρια που μια τέτοια ζωή έχει να τους προσφέρει. Μέχρι τότε, είναι καταδικασμένοι να περιπλανώνται ως ζωντανοί νεκροί, κυριευμένοι από δαίμονες που τους ελέγχουν και τους βασανίζουν με κάθε τους ανάσα.