Δικέφαλος Αετός, το εξάμβλωμα

Ο Δικέφαλος Αετός φαίνεται να έχει αρχαιοελληνική καταγωγή και μάλιστα από τις Μυκήνες του 16ου αιώνα προ Χριστού. Προτιμήθηκε ιδιαίτερα από ανατολικούς πολιτισμούς, που το χρησιμοποίησαν για θρησκευτικούς αλλά και εθνικούς λόγους. Έβλεπαν στον έναν αετό την ισχύ των ανθρώπων και στον άλλο την ισχύ των θεϊκών πνευμάτων, όταν μιλάμε για το θρησκευτικό κομμάτι. Το εθνικό κομμάτι, είχε κυρίως τον συμβολισμό της διπλής κυριαρχίας σε ανατολή και δύση, όνειρο που ποτέ δεν έγινε εξ ολοκλήρου πραγματικότητα για κανένα κράτος. Ωραία όλα αυτά, σίγουρα ήταν κάτι που έδινε έμπνευση για πρόοδο σε τέτοιους αρχαίους πολιτισμούς. Όμως αυτό συνέβαινε διότι δεν ήταν απόλυτα εξοικειωμένοι με το γήινο περιβάλλον όπως είμαστε εμείς. Είχανε δει κάποιους ανθρώπους, αετούς και άλλα ζώα να γεννιούνται σε λανθάνουσα σιαμαία μορφή, ένιωσαν τρόμο και πιθανώς προσπάθησαν να τον μετατρέψουν σε δέος. Διότι ο Δικέφαλος αετός είναι ένα τέρας, ένα εξάμβλωμα που μπορεί να έχει ψυχή και αυτό, όμως σίγουρα δεν μπορούμε να έχουμε ένα τέτοιο βασανισμένο κτήνος για πρότυπο. Και πιστεύω πως η πραγματική του καταγωγή έχει να κάνει με τους δύο αετούς που αφέθηκαν σε ανατολή και δύση και επέστρεψαν στο Μαντείο των Δελφών, το οποίο και θεωρείται το κέντρο της Γης γι’ αυτόν τον λόγο. Ως δύο ξεχωριστοί αετοί και με τέτοιο μύθο όπως τον προηγούμενο, είναι σεβαστό σύμβολο, ως τερατογένεση δεν είναι. Και τι να πούμε όταν βλέπουμε ένα τέτοιο άρρωστο σύμβολο, όμοιο του Κέρβερου του Κάτω Κόσμου, να ανεμίζει στις σημαίες των σύγχρονων χριστιανικών εκκλησιών. Ο Δικέφαλος Αετός αρχικά εκπροσωπούσε τον αλλαζονικό και θολωμένο επεκτατισμό της Ρωμαϊκής και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Όμως αργότερα τον υιοθέτησε και η χριστιανική εκκλησία επειδή… επειδή απλά είναι αιρετική και δεν ξέρουν τι κάνουν προφανώς. Ούτε κι εγώ δε μπορώ να το εξηγήσω, αν και έχω πλούσια φαντασία!