Πολλοί που με διαβάζουν θα έχουν αναρωτηθεί αν ένα τόσο έντονο ονοματεπώνυμο όπως το "Αθηνάς Νικόλαος" είναι πραγματικό. Η αλήθεια είναι πως το Νικόλαος είναι το βαφτιστικό μου, αλλά και το μικρό όνομα που αναγράφεται στην αστυνομική μου ταυτότητα. Το Αθηνάς όμως είναι το καλλιτεχνικό μου θα έλεγα επίθετο. Γιατί ακόμα και ως Αθηναϊστής Ιερέας, με τον λόγο και την αισθητική των διαδικτυακών χώρων στους οποίους βρίσκομαι, κάνω μια όμορφη τέχνη. Οι Χριστιανοί Ιερείς και μοναχοί, πολλές φορές αλλάζουν το μικρό τους όνομα και ξεχνούν το επίθετο. Εγώ όμως μπορεί να χρησιμοποιώ καινούριο επίθετο, αλλά το όνομα το κρατώ ίδιο. Θέλω να είμαι Αθηναϊστής στο επίθετο και να παραμένω Χριστιανιστής στο όνομα. Δεν ξέρω αν θα το κάνω και πραγματικό μου ονοματεπώνυμο κάποια στιγμή, προφανώς αν πετύχει η καλλιτεχνία μου να συμβεί και αυτό. Έχω κάνει σκέψεις στο παρελθόν για το βάφτισμα. Είναι μια τελετή κατά την οποία αποκτά κάποιος ένα όνομα και το κρατάει για όλη του τη ζωή. Δεν έχει επιλογή στο πως θα αποκαλείται, λόγω πολύ μικρής ηλικίας, και ίσως να μην χρειάζεται κι όλας. Έτσι έχει την προστασία των χριστιανικών πνευμάτων ενώ μαθαίνει να ακούει σε ένα όνομα. Όμως θα μπορούσε να αλλάζει και το επίθετό του, που πιθανότατα δεν το νιώθει τόσο οικείο όσο το μικρό του. Ένα είδος νέου βαφτίσματος πιθανόν να ήταν δυνατό αργότερα στη ζωή. Έτσι κάποιος το νέο επίθετό του θα το ένιωθε πιο δικό του και θα ευλογούνταν και από τα εθνικά πνεύματα, όπως θα τα έλεγε κανείς, αλλά εγώ θα τα πω Αθηναϊστικά. Όσον αφορά εμένα, περίπου δύο χρόνια πριν και λίγο περισσότερο, μου ήρθε η έμπνευση να αποκτήσω καινούριο επίθετο. Αυτό έγινε όταν άρχισα να σκέφτομαι για το μεταφυσικό και την ιδανική θρησκεία. Έψαχνα λοιπόν για ένα σοφό πολεμικό πνεύμα για να συμπληρωθεί ο γρίφος και επέλεξα ή με επέλεξε, αυτό της Αθηνάς.