Με τον όρο σχίσμα εννοούμε τον διαχωρισμό μίας οντότητας, συνήθως θρησκευτικής, στα δύο. Όλοι έχουμε μάθει για το περιβόητο εκκλησιαστικό Σχίσμα μεταξύ ρωμαϊκής (Λατίνοι) και βυζαντινής (Έλληνες) αυτοκρατορίας. Κάπου το 1054 μετά Χριστόν και μετά από πολλές διαφωνίες ανά τους αιώνες, Λατίνοι και Έλληνες παραδίδονται στα πάθη τους ολοκληρωτικά. Το αποτέλεσμα είναι η έναρξη ενός βάρβαρου σταυροφορικού μεσαίωνα για τη Δύση. Έπεται η σταδιακή πτώση και υποδούλωση της Ανατολής στο επίσης σκοταδιστικό, αλλά και ακόμα περισσότερο, Ισλάμ. Κάποια διαφωνία στις χριστιανικές γραφές φάνηκε να είναι το πρόβλημα, που σε καμμία περίπτωση δεν δικαιολογείται να προκαλέσει την διαίρεση του χριστιανισμού στα δύο. Αλληλοαναθεματισμοί μεταξύ Καθολικής και Ορθόδοξης εκκλησίας για ανούσιες λεπτομέρειες, που μάλιστα αποκαλούσαν η μία την άλλη "αίρεση". Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι και οι δύο πλευρές ήταν ο ορισμός της αίρεσης. Υπάρχει ένας αυτονόητος και θεμελιώδης κανόνας για μια ολοκληρωμένη θρησκεία. Δηλαδή ότι πρέπει να υπάρχει εκπροσώπηση και των δύο φύλων στα Ιερατεία. Δύο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα στην περίπτωση ορθόδοξων και καθολικών, μέχρι που οι λύκοι τους ακούσανε και τους φάγανε... Καμμία από τις δύο πλευρές δεν φάνηκε να γνωρίζει πως Χριστιανοσύνη σημαίνει ανιδιοτέλεια και αγάπη. Οπότε μάλλον ήρθε η στιγμή να σκεφτούμε αν θα πρέπει να υπάρξει ένα νέο και τελικό Σχίμα και όχι απλά κάποια αιρετική διαμαρτυρία. Ίσως ήρθε η στιγμή να πούμε πως αίρεση είναι όταν άνδρες και γυναίκες δεν εκπροσωπούνται από κοινού σε μια θρησκεία. Εννοώ από ομόφυλους Ιερείς. Και στην περίπτωση του Χριστιανισμού, όποιος δεν προωθεί την ειρήνη, να θεωρείται επίσης αιρετικός.