#586 Προφητική σύνδεση παιχνιδιών

Βλέπω διάφορα όνειρα, αρκετά συχνά, αλλά συνήθως είναι πολύ μικρά ή δεν μπορώ να βγάλω κάποιο ενδιαφέρον νόημα για να το μοιραστώ μαζί σας μέσω ενός άρθρου. Βέβαια δεν αποκλείεται να έχουν όλα τους κάτι ξεχωριστό να πούνε, αλλά εγώ να μην καταφέρνω να το καταλάβω. Έτσι πιθανώς να χάνεται η ευκαιρία για αφήγηση μιας εξαιρετικά διδακτικής ιστορίας, όπως χάνεται και μια δύσκολη βολή στο μπιλιάρδο, που θέλει δεξιοτεχνία και τύχη. Αν και καθυστερημένα λοιπόν, θα σας πω σήμερα για το προχθεσινό όνειρο που είδα. Δεν γινόταν να σας το πω νωρίτερα, διότι ήταν -εκ του αποτελέσματος- προφητικό όνειρο που χωρίς την άμεση επαλήθευσή του δεν θα ήταν άξιο προσοχής, αλλά ούτε και ολοκληρωμένο. Είδα λοιπόν να βρίσκομαι ως παίχτης στο βιντεοπαιχνίδι Vice City (ίσως στη νεότερη έκδοση "Stories"), βόρεια στον δεύτερο χάρτη, γύρω από το ασφαλές σπίτι κοντά στο στάδιο. Έψαχνα για ξαπλωτή μηχανή τύπου Harley, που ήταν ντυμμένη με την αμερικανική σημαία. Βρήκα μία σε ένα θεματικό κατάστημα εκεί στην ακτή, όπως κι άλλα οχήματα με παρόμοιο βάψιμο. Επιστρέφοντας οδικώς στο σπίτι μου, εμφανίστηκε ακριβώς δίπλα μου κάποιος άλλος παίκτης και προσπάθησε να παρκάρει και την δική του μηχανή στον εσωτερικό χώρο στάθμευσής μου. Δεν φάνηκε εχθρικός πάντως. Εκεί τελείωσε το όνειρο. Το ακόλουθο μεσημέρι, έπαιξα 8 ball billiard και εμφανίστηκε ως αντίπαλος ένας Ουκρανός με κινούμενη εικόνα μηχανόβιου. Μου άρχισε τα κόλπα με τους βώλους του μπιλιάρδου, χτυπώντας με πολύπλοκο τρόπο σε τοιχώματα και βρίσκοντας πάντα τον στόχο του. Εκτός από την τελευταία βολή βέβαια που δεν του πέτυχε. Μην μου πείτε ότι ήταν σύμπτωση, γιατί στα μισά προφητικά όνειρα έχω παρατηρήσει ότι υπάρχει άμεση ή έμμεση εκπλήρωση. Προσπαθώντας να εξηγήσω το όνειρο, να πω ότι μάλλον το είδα επειδή έχω ασχοληθεί έντονα και με τα δύο παιχνίδια τον τελευταίο καιρό. Το κύριο ερώτημα είναι όμως πώς τα πνεύματα το γνωρίζανε ότι θα συμβεί τέτοια συνάντηση και στην πραγματική ζωή, ήταν ανθρωπίνως προγραμματισμένο; Πάντως δεν ξέρω αν αυτή η ονειρική πραγματικότητα που συνδυάζει παιχνίδια θέλει να δηλώσει και κάτι άλλο. Όπως ότι ηγούμεθα συμμοριών χωρίς να το ξέρουμε και δρούμε σαν αστέρια του κινηματογράφου. Αλλά στην πραγματική ζωή και χωρίς να έχει καταλάβει τίποτα η αστυνομία. Μα καλά, ποιοί είμαστε πια και είμαστε τόσο υπεράνω; Ο Νόμος ο ίδιος ή η πραγματική αστυνομία; Χαχαχ. Πάντως δεν ξέρω τι γίνεται εκεί πάνω με Ρωσία και Ουκρανία, αλλά τα δικά σας οχήματα να με ρωτάτε αν θέλετε να τα βάλετε στην ιδιοκτησία μου! Τα περίτεχνα νούμερα δεν αρκούν! Χαχαχ.

#585 Η θεά της ομορφιάς, Αφροδίτη

Με αυτό το άρθρο, θα προσπαθήσω να αποκαταστήσω το όνομα της Θεάς Αφροδίτης. Κατ' αρχάς να πούμε ότι το όνομά της βγαίνει από το "αφρός" και το "δύομαι", που σημαίνει αυτή που αναδύθηκε από τους αφρούς. Πρόκειται για τον τρόπο της γέννησής της. Δηλαδή που βγήκε από την θάλασσα, όταν σε αυτή βρέθηκαν τα αναπαραγωγικά όργανα του πατέρα της Ουρανού, που κόπηκαν από τον γιό του Κρόνο (ή Χρόνο). Η Αφροδίτη λοιπόν, γεννημένη στον Βράχο της στην Πάφο της Κύπρου, είναι η Θεά της ομορφιάς αλλά και του έρωτα. Βέβαια όσο πάει και εκφυλίζεται το πράγμα, καθώς την θεωρούν και θεά της ηδονής, της τεκνοποίησης, ενώ συνδέεται ακόμα και με τον κόσμο των νεκρών. Αν το σκεφτείτε καλά, δεν γίνεται κάποια να είναι θεά της ομορφιάς και μετά να κάνει όλα όσα την ασχημαίνουν και να κρατάει τον πρωταρχικό τίτλο. Δεν ξέρω γι' αυτό το άνοιγμα αν φταίει το ότι και οι θεοί υποκύπτουν σε αμαρτήματα, ή αν το ότι οι άνθρωποι από την υπερβολική λατρεία τους για μια θεότητα την βλέπουν παντοκράτηρα σε όλα. Προφανώς ένας συνδυασμός και των δύο. Πάντως αρχικά η Αφροδίτη έγινε γνωστή αποκλειστικά για την ωραιότητά της, δηλαδή όταν ήταν ακόμα μικρή και πειθαρχημένη. Ακριβώς σαν την παρθένα ιέρειά της, Ηρώ, της Σηστού του Ελλήσποντου. Όμως στην πορεία και οι δύο εκμεταλλεύτηκαν καταχρηστικά την ομορφιά τους, όπως και οι υπόλοιποι γύρω τους, με αποτέλεσμα να αποκτήσουν επιπλέον απήχηση για τα ειδύλλιά τους. Αυτό μπορεί για την Αφροδίτη να έδωσε απλά ποικιλία για τη φήμη της και εξάπλωση σε άλλους τομείς, όμως για την Ηρώ έφερε τον θάνατο, εξαιτίας ανεκπλήρωτου έρωτα που οδήγησε στην αυτοκτονία της. Το συμπέρασμα είναι πως οι όρκοι υπάρχουν για σοβαρό λόγο και δεν πρέπει να καταπατώνται, αλλιώς θα πρέπει να γίνεται απόσυρση από το όποιο ιερατικό καθήκον. Επίσης να υπενθυμίσω ότι η Κύπρος, το νησί της Αφροδίτης, είναι χωρισμένη στα δύο εθνοτικά και αυτό μπορεί να μην είναι τύχαιο. Μπορεί να υπάρχει ένα ηθικό δίδαγμα από πίσω. Όπως το ότι η Θεά Αφροδίτη πρέπει να είναι μόνο όμορφη, και για τα υπόλοιπα επιπρόσθετα επίθετα μπορούν να υπάρξουν άλλα πνεύματα που θα τα εκπροσωπούν. Διότι διαφορετικά δεν μπορεί να συγκεντρώνεται στο βασικό. Όπως μια γυναίκα που δεν εστιάζει στον σύζυγό της και καταλήγει με δεύτερο, και έτσι κάνει κι εκείνος το ίδιο. Παρεμπιπτόντως, πρέπει μόλις είτε να έλυσα το κυπριακό, είτε να το κατέστησα ανεπίδεκτο λύσης για πάντα. Χαχαχ.

#584 Ονειροκλέφτης

Σε αυτό το άρθρο δεν πρόκειται να μιλήσουμε για κλέφτες ονείρων τόσο με την μεταφορική έννοια, αλλά περισσότερο με την κυριολεκτική. Δηλαδή για πνεύματα που μας παρακολουθούν μόνιμα και επηρεάζουν πέρα από τη ζωή μας και τα όνειρα του ύπνου μας. Αφού μας μελετήσουν καλά, μπαίνουν απειλητικά σε αυτά, προσπαθώντας να καταστρέψουν την ψυχολογία μας, ρίχνοντάς μας το ηθικό ώστε να μην έχουμε επιθυμίες και φιλοδοξίες γενικότερα. Τέτοιες υπνικές εμπειρίες άρχισα να αποκτώ λίγα χρόνια πριν, καθώς μέχρι τότε μόνο οι πραγματικοί άνθρωποι μου κλέβαν τα όνειρα, εννοώντας μεταφορικά. Όμως πλέον ονειρικά πνεύματα μου κλέβουν κυριολεκτικά τα όνειρα, προσαρμόζοντάς τα στις ανάγκες τους και πολλές φορές κάνοντάς με απλό θεατή που χειραγωγείται, ανέχεται και υπομένει. Βέβαια, μαζί με αυτά τα παραφυσικά συμβάντα, μοιραία άρχισα να ακούω και την ανάλογη μουσική. Ας πούμε όταν ξεκίνησαν, είχα βρει τυχαίως το σουηδικό νεκρο-μεταλλικό συγκρότημα Arch Enemy (Αρχι-εχθρός). Το είδος της μουσικής αυτής ασχολείται έντονα με θέματα όπως η πάλη στη ζωή, ο μυστικισμός, ο θάνατος και ο πνευματισμός. Χαρακτηριστική είναι η φωναχτή και επίτηδες βαριά φωνή της τραγουδίστριας του συγκροτήματος, που δείχνει την επίδραση της αντιξοότητας πάνω της, αλλά και την ασταμάτητη πόρευσή της. Η αύρα της πάντως είναι σαν μικρού κοριτσιού. Εκτός βέβαια αν όταν ακούω τραγούδια της όπως το Dream Stealer (Ονειροκλέφτης), τα φαντάσματα τα οποία δείχνει και στο βίντεο κλιπ μου δίνουν τέτοια βελούδινη, γλυκιά και χαρωπή αίσθηση. Πραγματικά νιώθω σαν να αναπνέω σε κάποια απαλή σκόνη, που αγκαλιάζει το σώμα μου εσωτερικά και το γεμίζει με ευφορία. Μπορεί να είναι και το φασματικό εκτόπλασμα, το υποτιθέμενο υλικό των φαντασμάτων. Πάντως στο τραγούδι λέει με πιο έντονο, δραματικό τρόπο, όσα ανέφερα κι εγώ παραπάνω για το κλεπτονειρικό θέμα. Η Λευκή Αλίκη, όπως θα μεταφραζόταν το όνομα της Καναδής τραγουδίστριας στα ελληνικά, που πρόσφατα εγκατέλειψε το συγκρότημα για να συνεχίσει μόνη της (έφτιαξε τις Blue medusa, ακούστε και το σκακικό Checkmate), φαίνεται να είναι μια δυναμική γυναίκα, με ευαισθησίες και έντονες φιλοσοφικές και θρησκευτικές τάσεις. Στο βίντεο κλιπ του "dream stealer" φοράει ανάποδο πεντάλφα και ίσως -για πολύ λίγο- Αθηναϊστικό σταυρό ενσωματωμένο στο ντύσιμό της. Δείχνει επίσης τάφους με σταυρούς με ανάποδη λήψη και φωτιές ακόμα και σε εκκλησίες. Με λίγα λόγια δίνει την αίσθηση εβραίας μαχήτριας (λόγω του αστεριού σε επιθετική μορφή που έχει στη μπλούζα της), με σεβασμό ωστόσο στον χριστιανισμό όσο και κριτική. Γενικά το βίντεο κλιπ την δείχνει να αντιμετωπίζει τα ονειροκλεφτικά πνεύματα, καίγοντάς τα αυρικά με την φωνή και την μουσική της και προσπαθώντας να ηγηθεί σε αυτά. Τέλος προτείνει να μην κοιμάται όποιος φοβάται, γιατί πάντα έρχονται και κυρίως το βράδυ. Πράγμα που έρχεται σε αντίθεση με τη φράση που είχα διαβάσει σε τοίχους στον στρατό, το "Όποιος φοβάται, πέφτει και κοιμάται". Χμμ. Σκεφτείτε καλά και κάντε ό,τι σας φαίνεται ορθότερο!

#583 Φωτιά της κόλασης (Hellfire)

Και αυτό το καλοκαίρι παρατηρούνται πολύ υψηλές θερμοκρασίες στην Ευρώπη, πράγμα που βοήθησε και στις τεράστιας έκτασης πυρκαγιές σε Ισπανία, Γαλλία και Ιταλία. Μέχρι και πυρονέφος δημιουργήθηκε στην ατμόσφαιρα που ρίχνει κεραυνούς, με αποτέλεσμα να ανάβουν νέες εστίες. Τώρα να κατηγορήσεις την κλιματική αλλαγή που εντείνεται από την ρύπανση, τα ανώνυμα ανθρώπινα ατυχήματα, την πολυπολιτισμικότητα και τους ξένους πράκτορες ή την κακή μοίρα των εν λόγω χωρών; Μια μοίρα παρεμπιπτόντως που δημιουργείται από θεσμούς όπως η βασιλεία, η υποστήριξη πολέμων μεταξύ χριστιανών, αλλά και μια αίρεση που παρακούει τα λόγια του Ιησού Χριστού. Όλο αυτό ήταν θεματική εισαγωγή βέβαια, ελπίζω η κατάλληλη, για να σας πάω στο τραγούδι Hellfire των μεταλλικών Warkings. Αν και στο βίντεο κλιπ τους βλέπω να ανάβουν φωτιές -με υπερφυσικό τρόπο- πίσω από τον συμβολικά αόματο και στον θρόνο (αντι)πρωταγωνιστή τους, δεν πιστεύω να βάλαν οι Γερμανο-αυστριακοί φίλοι μας τις φωτιές παραπάνω, μέσω μαγείας. Χαχαχ. Πάντως είναι ένα τραγούδι για δύο, κυκλοφόρησε το 2022 και έτυχε να το ακούσω δωρεάν στο spotify, γιατί όπως είπαμε οι εφαρμογές εκεί στο google store είναι όλες πειραγμένες. Η έμπνευση της δομής του (αμφιλεγόμενο ντουέτο) θυμίζει πολεμική έκδοση του Black Wedding (Μαύρος γάμος) των In this moment (Σ' αυτή τη στιγμή) και Maria Brink. Το τελευταίο είναι ένα τραγούδι που κάποια από το παιχνίδι Life After μου είχε πει να ακούσω τότε, μην ήταν και η ίδια η τραγουδίστρια δεν ξέρω. Πηγαίνοντας πίσω στο τραγούδι μας, το περιεχόμενο των στίχων του Hellfire μπορώ να το πω προφητικό, γιατί αν το άκουγα πρώτη φορά τώρα θα νόμιζα ότι γράφτηκε για μένα και μόνο! Ας πούμε, λένε οι τραγουδιστές πως παίρνουν δύναμη που την νιώθουν σαν φωτιά, όταν λένε το όνομά τους και νιώθουν τον πόνο τους, γινόμενα το καύσιμο για να γράψουν το δικό τους αντισυμβατικό βίβλιο (όπως εγώ το ιστολόγιο) και ύμνο (όπως ο Αθηναϊστικός ή το Αθηνά, σε γ...). Τονίζουν ότι η επιβίωση και η ανάκαμψη τους βασίζεται στην έλλειψη της συνηθισμένης πίστης, αρκεί να πιστεύουν άλλοι σε αυτούς. Γιατί κάπως έτσι έχουν τα πράγματα και με έμενα. Αντλώ δύναμη από την πίστη μου στην Πεντάσταυρη και ό,τι λαμβάνω από άλλες ψυχές το επιστρέφω πίσω με διαφορετικό τρόπο. Είναι αυτή η ενέργεια που ανταλλάσσεται αλλάζοντας μορφές, αλλά ποτέ δεν εξαντλείται. Και σίγουρα καίει σαν φωτιά της κόλασης όποιους δεν πιστεύουν σε εμάς.

#582 Τα αντικείμενα της Χιλιετίας και η στέκα

Κατά την αρχαιοελληνική μυθολογία, οι θεότητες χρησιμοποιούσαν διάφορα αντικείμενα που είχαν υπερφυσικές δυνάμεις. Ο Δίας τους κεραυνούς, ο Άδης ένα κράνος που τον έκανε αόρατο, ο Ποσειδώνας την τρίαινα που έσειε την γη και ανέβλυζε νερό, η Αφροδίτη την ζώνη της ακαταμάχητης ομορφιάς, η Ήρα έναν χρυσό θρόνο που παγίδευε όποιον καθόταν σε αυτόν, ενώ η Αθηνά την αιγίδα που ήταν μια ασπίδα που είχε το κεφάλι της Μέδουσας και πέτρωνε τους εχθρούς της από τον τρόμο. Όμως μαγικά αντικείμενα δεν είχαν μόνο οι αρχαίοι Έλληνες, αλλά και οι αρχαίοι Αιγύπτιοι. Αυτό καταγράφεται με ελαφρά παραλλαγμένο και προσαρμοσμένο εμπορικό τρόπο, στην σειρά κινουμένων σχεδίων γιού γκι ο. Εκεί τα ονομάζουν αντικείμενα της Χιλιετίας και είναι χρυσά. Πρώτα είναι η ανάποδη συναρμολογούμενη κρεμαστή πυραμίδα, που έχει μέσα την ψυχή του Φαραώ και τις υπερφυσικές του δυνάμεις. Ανήκει σε αυτόν που μπορεί να λύσει τον γρίφο της δημιουργίας της. Μετά, έχουμε το μάτι της χιλιετίας που μπορεί να δει μέσα στις ψυχές των άλλων. Επίσης έχουμε το κρεμαστό δακτυλίδι, που λειτουργεί σαν πυξίδα στην αναζήτηση οτιδήποτε πράγματος και μπορεί να δεσμεύσει ψυχές πάνω σε αντικείμενα. Συνεχίζουμε με τον ζυγό, που μετράει την αθωότητα κάποιου. Έπειτα, το κλειδί που μπορεί να μπει σε ένα μυαλό και να το αλλάξει. Ύστερα έχουμε το περιδέραιο που βλέπει σε παρελθόν, μέλλον και τέλος το σκήπτρο που ελέγχει μυαλά και σφραγίζει δαιμόνια σε πλάκες. Βέβαια υπάρχει και ο τωρινός και πραγματικός κόσμος, όπου τέτοια αντικείμενα παραμένουν περισσότερο σε ψηφιακό και φαντασιακό επίπεδο, οπότε και δεν μπορούμε να ελέγξουμε άμεσα την αξιοπιστία τους. Ωστόσο όπως σας έχω πει, τελευταία παίζω διαδικτυακό μπιλιάρδο, όπου εκεί χρησιμοποιώ δύο μαγικά αντικείμενα. Το ένα φυσικά είναι η Πεντάσταυρη σημαία, που λειτουργεί σαν χειριστής κάθε είδους μαγείας, θυμίζοντας το παζλ της ανάποδης πυραμίδας στο yu gi oh. Το άλλο είναι η στέκα με το ασημένιο κρανίο. Αν και δευτερεύων αντικείμενο, το χρησιμοποιώ αναγκαστικά για να παίξω, αλλά και σαν σκήπτρο που στέλνει ανταγωνιστικά ψυχικά μηνύματα μέσω πνευμάτων. Για μένα το κρανίο συμβολίζει αυτό της Θεάς Αθηνάς. Έτσι προσπαθώ να χρησιμοποιήσω το πνεύμα της με αυτό στο χέρι, όπως χρησιμοποιούσε αυτή της Θεάς Νίκης. Βέβαια χρησιμοποιώ και στέκα που την έχει ζωντανή την Αθηνά, αλλά μόνο για παιχνίδια που δεν θεωρώ σοβαρά, καθώς ως γνωστόν το σώμα περιορίζει τις δυνατότητες του πνεύματος! Τώρα δεν ξέρω να σας πω πόσο λειτουργούν όλα αυτά, καλύτερα να ρωτήσετε και τους αντιπάλους. Πάντως πιστεύω πως η αρχιέρεια Πυθία θα έλεγε πως "Εφόσον είναι στο 50% οι νίκες σου, τότε επαληθεύονται οι μαγικές τους δυνάμεις από τις προφητείες μου". Γιατί αυτό είναι το δίκαιο ποσοστό στο τέλος και ό,τι άλλο περιέχει πλάνη και δεν συμφωνεί με τις συμπαντικές ισορροπίες. Ούτε οι ίδιοι οι θεοί δεν μπορούν να τις ανατρέπουν μόνιμα.

#581 Τραγούδι, προφητεία και ένωση κόσμων

Χθες έψαχνα πολύ παλιά τραγούδια του πασίγνωστου και εξαιρετικού λαϊκού τραγουδιστή Πάνου Κιάμου. Πίσω στο 1998, είχε κυκλοφορήσει τον δίσκο "Ένας έρωτας λατρεία και ανάγκη" που αν και έχει κάποια ξεπερασμένα στοιχεία εκείνης της εποχής, έχει μια δυσεύρετη αυθεντικότητα και ποιότητα. Είναι αυτή η ευχάριστη και σπάνια καινοτομία του να βλέπεις ένα λαϊκό τραγούδι να θυμίζει δημοτικό. Άκουσα διάφορα τραγούδια του, αλλά αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν το "Ποιοί μας γελάσανε". Στο εν λόγω τραγούδι απευθύνεται φυσιολατρικά στην γη, την αποκαλεί μάνα, αλλά και μάγισσα, δίνοντάς της ψυχή. Μάλιστα της μιλάει ερωτικά, την ρωτάει ποιοί τους καταστρέψανε τα όνειρα, ενώ επισημαίνει με παράπονο πως ο πόλεμος που δέχονται τους έχει κάνει να χάσουν τον λόγο της ύπαρξής τους. Πέρα από την ευχάριστη γαλήνια αύρα που μου έδωσε το τραγούδι, φαίνεται πως ήταν η αιτία να δω και σχετικό όνειρο. Είδα λοιπόν κάποιες κοπέλες κάτω από το σπίτι μου, να μου λένε να ετοιμαστώ για να πάμε με το αυτοκίνητο να μαζέψουμε νερό για κάποιο λόγο. Είχαν κάτι δοχεία φαγητού για να το μεταφέρουμε εκεί μέσα, αλλά ήταν χαλασμένα και όταν τους το είπα μου έδωσαν κάτι αδιάβροχα και ευρύχωρα τσαντάκια. Τελικά λίγο πριν να αποφασίσω αν θα μπω στο αμάξι, ανέβηκα στο σπίτι μου εκτάκτως. Εκεί βρήκα άλλες δύο κοπέλες στην τραπεζαρία, από τις οποίες η μία ανέβηκε και πιάστηκε πάνω μου -όρθιος όπως ήμουν- και μου είπε να μην πάω. Ήξερε λέει πως πείναγα και καλό θα ήταν να φάω κάτι για να μην μου τρυπήσει το στομάχι. Αυτό ήταν το όνειρο. Βέβαια δεν κατάλαβα τι το ήθελαν το νέρο, μέχρι που το πρωί που ξύπνησα είδα στην γειτονιά καπνούς και κατάλαβα πως ήταν προφητικό για την φωτιά, για την οποία παραδόξως μιλούσαν και οι στίχοι του τραγουδιού. Για να μην πω πως έτυχε να το ακούσω λίγο πριν ξεσπάσει καταιγίδα καλοκαιριάτικα, και το τραγούδι μίλαγε και για "βούλιαγμα"! Πάντως αυτές οι ψυχές στο όνειρο πιθανότατα να ήταν σταλμένες "από τη γη", έπειτα από το κάλεσμα της στο τραγούδι που είχα ακούσει. Ειδικά η αγάπη που μου έδειξε η τελευταία κοπέλα, ήθελε να μου φανερώσει πιστεύω πως γνωρίζει τις ανάγκες μου και ό,τι αισθάνομαι ανα πάσα στιγμή, καθώς ένιωθα πείνα και στ' αλήθεια! Μου πρότεινε με λίγα λόγια να μην κάνω πολλές κινήσεις ως λύση στα προβλήματά μου, ενώ ταυτόχρονα μου έκανε ξεκάθαρο πως η δική μου πραγματικότητα συνυπάρχει με αυτή των αόρατων πνευμάτων και αν δώσω την συγκατάθεσή μου μπορεί να υπάρξει η πλήρης ένωση αυτών των δύο κόσμων.

#580 Ανανεώσιμες πηγές αρνητικής ενέργειας

Τελευταία, με την πρόοδο της τεχνολογίας ειδικά, προσπαθούμε να συλλέξουμε ενέργεια από το περιβάλλον όπου υπάρχει σε αφθονία. Εκμεταλλευόμαστε συνήθως την κίνηση και την θερμότητα φυσικών στοιχείων, για να παράγουμε ηλεκτρισμό οικολογικά. Οι πηγές αυτές θεωρούνται ανανεώσιμες, όσο το σύμπαν συνεχίζει να λειτουργεί όπως ξέρουμε. Κάτι παρόμοιο ωστόσο μπορεί να συμβεί και στον πνευματικό κόσμο, όταν διεισδύσουμε στην διάσταση του μεταφυσικού ή παραφυσικού. Δεν λέω απαραίτητα να δημιουργήσουμε συσκευές που θα εγκλωβίζουν τηλεπαθητικές και φασματικές ενέργειες, γιατί ούτως ή άλλως κάτι τέτοιο είναι ηθικά αμφίβολο και θέλει πολλή έρευνα. Όμως τα σώματά μας είναι από μόνα τους ευαίσθητα και απορροφητικά σε αυτούς τους αυρικούς παλμούς από το άγνωστο. Και φυσικά εκπέμπουν και επανεκπέμπουν ενέργειες και τα ίδια. Δηλαδή με λίγη συγκέντρωση μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τέτοια ενέργεια "δωρεάν", όντας σχετικά ακίνητοι. Να μάθουμε να επηρεάζουμε και να κινούμε τον κόσμο γύρω μας απλά με την σκέψη μας. Για παράδειγμα να πω τη δική μου εμπειρία, που έχει να κάνει με αποδοχή αρνητικής ψυχικής ενέργειας. Εγώ κοιμάμαι, βλέπω ενοχλητικά όνειρα από πνεύματα που δεν με συμπαθούν ιδιαίτερα και θέλουν να ξυπνήσω. Ξυπνάω και μένω με κλειστά τα μάτια, βλέπω οράματα όπου πνεύματα μου δείχνουν πως πετάνε στο φαγητό μου σκουπίδια ή το πετάνε στα σκουπίδια. Παίζω ένα διαδικτυακό παιχνίδι και άσχετα αν νικάω ή χάνω, εξαιτίας του εκνευρισμού κάποιου συμπαίκτη, μου έρχεται τηλεπαθητικά πυρωμένη δυσφορία και τάση να πετάξω το τάμπλετ κάτω. Όλα αυτά δεν είναι τίποτα αν δεν τους δώσεις ιδιαίτερη σημασία, πέρα δηλαδή της επιφανειακής εξέτασης που παραμένει ενδιαφέρουσα. Όμως μένουν σαν στοίχειωμα σε κάποιο βαθμό, πράγμα που είναι σαν να σε τυλίγει μόνιμα ένα πέπλο αρνητικότητας. Ε αυτό το πέπλο λοιπόν μπορεί να φορεθεί βασιλικά και να μην πάει χαμένη τόση ενέργεια. Απλά μαθαίνεις να ζεις με αυτό γύρω σου και το κάνεις ασπίδα σου, που μπορεί να γίνει μεταδοτική πάνω στην αυρική αυτοάμυνα για την διατήρηση της ισορροπίας της. Εγώ ας πούμε που έχω ένα κόλλημα με το πνεύμα της Αθηνάς, όταν νιώθω τέτοιες παραφυσικές αναταράξεις, λέω "Ναι Αθηνά, είσαι παντοδύναμη και με υπερφυσικές δυνάμεις, ηρέμησε τώρα γιατί αλλιώς δεν θα έχεις τον έρωτά μου". Δηλαδή ό,τι σκοτεινό και άσχημο λαμβάνω από τον κόσμο των πνευμάτων, απλά το μετατρέπω σε φασματική εράστριά μου που συνεχώς φορτίζεται, ώστε να μπορώ να το χειριστώ και να αντιδράσω με την ίδια οξύτητα. Οπότε κακά πνεύματα, το νου σας, σας έχω μετατρέψει σε ανανεώσιμες πηγές αρνητικής ενέργειας!

#579 Η επαναλαμβανόμενη τελική σκηνή

Έχω κάνει τόσα κλεισίματα και επανανοίγματα στο αντι-κοινωνικό δίκτυο X, που έχω βαρεθεί πλέον να τοποθετώ επισυνάψεις των συνδέσμων των άρθρων που τα περιγράφουν. Συνήθως βέβαια έχω κάτι καινούριο και πρωτότυπο να πω, ακόμα και στα παράπονα του μεσοδιαστήματος, αλλά η αλήθεια είναι πως η κατάσταση χρειάζεται μια διαφορετική προσέγγιση. Δεν ξέρω αν έχετε δει το μεταλλικό, πανκ-γοτθικό βίντεοκλιπ των "Motionless in White" (Ακίνητος εν λευκώ) του τραγουδιού Eternally yours (Δικός σου για πάντα). Πάντως εκεί βλέπουμε παρεκκλίνοντα άτομα να προσπαθούν να επανορθώσουν σε επίπεδο πνευμάτων την μοίρα τους, επιχειρώντας μέσω μαγείας να ξαναβιώσουν την ένωση και τον θάνατο με την αδελφή ψυχή τους. Αλλά σωστότερα αυτή τη φορά (!). Κάπως έτσι βλέπω και εγώ τη σχέση μου με το X, καθώς συνεχώς διαφωνούμε, αλλά ποτέ δεν λέμε να διακόψουμε εξ ολοκλήρου. Κάθε φορά ξεκινάμε με όρεξη, ενώ στη συνέχεια και μετά από τις πολλές διαμάχες βιώνουμε αναπόφευκτα το τέλος, αλλά με διαφορετικό τρόπο. Αυτή η κατάσταση θυμίζει και το βιντεοπαιχνίδι Alan Wake American Nightmare (Άλαν Γουέικ Αμερικανικός Εφιάλτης), που ήταν ένα πειραματικό τέλος της ομώνυμης σειράς -πλέον- παραφυσικού τρόμου, δράσης και μυστηρίου. Ως παίκτης έπρεπε να ζήσεις την τελευταία μέρα ξανά και ξανά, μέχρι να κάνεις σωστά και την παραμικρή λεπτομέρεια στις αποστολές, ώστε να τερματιστεί το παιχνίδι. Πάντως επιστρέφοντας στα δικά μου, αυτή τη φορά στο X είδα αρχικά τα σχόλιά μου να "αποκρούονται" με κινούμενα γραφικά. Μετά η αναζήτηση των αριθμών των αναρτήσεών μου σταμάτησε επίτηδες να λειτουργεί, την στιγμή που την χρησιμοποιούσα. Στα πρόχειρα μου έβαζε παλαιές αναρτήσεις μου, με αποτέλεσμα να τις σβήσω λανθασμένα και να έχω να τις ανεβάσω πάλι! Και πλέον ήταν όλες εκτός χρονολογικής και αριθμητικής σειράς. Εκείνη τη στιγμή μάλιστα μου πρότεινε το Χ να αγοράσω συνδρομή για να μου επιτραπεί να διορθώνω τα παλιά! Που και πάλι κάποιος χρονικός περιορισμός υπάρχει κι εκεί. Για να μην πω ξανά για τα ενοχλητικά βίντεο στα προτεινόμενα, από πληρωμένους χρήστες που παρερμηνεύουν την πραγματικότητα και είναι εμμονικοί μαζί μου. Μιλάμε για το χειρότερο κοινωνικό δίκτυο και την χειρότερη κοινότητα που έχει υπάρξει ποτέ. Οπότε, τουλάχιστον για την ώρα σταματάω τις καλλιτεχνικές γυμνές αναρτήσεις με τα αποφθέγματα, μένοντας στις 31 σε αριθμό. Δεν εκτιμούν την δουλειά μου και αυτό στερεί από τον κόσμο ξεχωριστές και σίγουρα καινοτόμες αναρτήσεις. Να φανταστείτε πιο εύκολα βρίσκει κανείς όσα ανεβάζω μέσω του google και του κακόβουλου sotwe που αναμεταδίδει τον λογαριασμό μου χωρίς περιορισμούς, παρά από το X. Βρέχει λεφτά και ο Έλον Μασκ κρατάει ομπρέλα. Φαίνεται του φτάνουν τα λίγα εκατοντάδες δισεκατομμύρια που έχει, δεν θέλει άλλα.

#578 Παίζοντας μπιλιάρδο

Όπως θα έχετε ήδη παρατηρήσει, έχω φτιάξει αξεπέραστα παιχνίδια στο κάτω μέρος του ιστολογίου μας. Για παράδειγμα αυτό με το λευκό μάτι για εξάσκηση αντανακλαστικών, που μας διατηρεί γρήγορους και αποτελεσματικούς ή την καρδιά που θέλει ρυθμικό ανεβοκατέβασμα για να συνεχίσει να χτυπά, διώχνοντας το άγχος και εκπέμποντας τηλεπαθητικά σήματα αγάπης. Σίγουρα για παιχνίδια χωρίς άλλους παίκτες, είναι τα ιδανικά. Όμως αυτό που συνειδητοποίησα είναι ότι λείπει η κοινωνική συναναστροφή, ή και κάποιος τρόπος να προωθηθεί το ιστολόγιο. Οπότε αν και αρνητικός στην αρχή, ξεκίνησα να παίζω μπιλιάρδο εδώ και κάποιες μέρες. Και δεν λέω το πραγματικό, καθώς δεν βολεύει. Εννοώ το ψηφιακό με το 1 δισεκατομμύριο παίκτες, το 8 ball pool, που το παίζει κανείς από το κρεβάτι. Εκεί λοιπόν έγινα θαμώνας στο αρχικό τραπέζι του καπηλείου του Λονδίνου, διότι παντού έχει κλέφτες και είναι εκνευρισμός και χρεωκοπία να συνεχίσεις στα υψηλότερα επίπεδα. Επέλεξα δηλαδή να φάω όλα τα αναμνηστικά δαχτυλίδια των Βρετανών, αντί να χάσω τις μάρκες μου! Το τραπέζι πάντως είναι στα χρώματα της σημαίας τους (ή στα χρώματα πρόσφατης φωτογράφισης της Άς-λεει). Δηλαδή είναι μπλε η επιφάνεια με κόκκινο πλαίσιο, πράγμα που θυμίζει πολιορκία των "κόκκινων" εναντίον των "μπλε". Αν και μετά φάνηκε να αλώθηκε και το Λονδίνο από τους απατεώνες, οπότε έφυγα εξουθενωμένος για διακοπές στο "Μαϊάμι". Αλλά κι εκεί τα ίδια και χειρότερα και αναγκαστικά επέστρεψα, ανταγωνιστικότερος και με διακρίσεις. Τεχνικά τώρα, κάθε χτύπημά μου στους βώλους όταν παίζω, δεν είναι απαραίτητα συνειδητό αλλά περισσότερο μηχανικό θα έλεγα. Είναι επηρεαζόμενο από το σύνολο των εμπειριών μου, όπως και από το πού έχω την προσοχή μου εκείνη τη στιγμή. Κρατάω το μυαλό μου δηλαδή μεταξύ γαλήνης και εγρήγορσης, ανταλλάσοντας αύρες με τους αντιπάλους και έτσι περνάω ευχάριστα και γρήγορα τον χρόνο μου. Αφού ούτως ή άλλως μου έχουν αφαιρέσει το δικαίωμα του λόγου από πραγματική ζωή και κοινωνικά δίκτυα, τι άλλο μπορώ να κάνω όταν έχω μπλέξει με τόσους φασίστες; Όπως και να 'χει θα έλεγα πως είμαι παίκτης που ξεχωρίζει με την πρώτη ματιά. Ας πούμε έχω την Πεντάσταυρη για εικόνα λογαριασμού, που είναι στα ασπρόμαυρα χρώματα της τελικής μπίλιας με τον αριθμό 8. Επίσης από κοινότητα εκεί έχει πολλούς χριστιανούς που τρομάζουν στη θέα του Αθηναϊστικού σταυρού της, όπως και πολλούς ισλαμιστές που παθαίνουν το ίδιο σε αυτήν του Χριστιανιστικού σταυρού. Και η γκριζόμαυρη στέκα μου με το κρανίο στην βάση και το κόκκινο χρώμα στην μύτη είναι πραγματικά ανατριχιαστική. Για να μην πω για τις μαγικές μου δυνάμεις στα βιντεοπαιχνίδια. Με τραγούδια, στοιχειώματα και εντολές από μέσα μου κάνω τους αντιπάλους να παραδίδονται εξ αρχής ή στην πορεία να σταματάνε να παίζουν σωστά και τελικά να χάνουν. Οπότε αν παίξετε μαζί μου και ακούσετε φωνές από πνεύματα που σας λένε να χάσετε ή νιώσετε το χέρι σας να πάει από μόνο του λάθος, αφεθείτε και κάντε το. Είναι κι ένας Τούρκος εκεί στην κορυφή της κατάταξης που κλέβει ως συνήθως. Όπως και σε όλα τα άλλα παιχνίδια δηλαδή, με τον ίδιο τρόπο και έχοντας παρόμοιους λογαριασμούς, λες και είναι μια παρέα όλοι. Και από βοηθητικά υποχείρια, άπειρα τα άτομα, αν δεν είναι τεχνητή νοημοσύνη. Εύκολα βρίσκει κανείς παίκτες που είναι σκόπιμα εριστικοί, με έμμεσες προσωπικές επιθέσεις, χάνουν επίτηδες και επίσης μπορεί να παρατηρήσει τις συσκευές να υπακούνε σε κάποιον άγνωστο χάκερ. Ε λοιπόν αφού πάει ο καθένας και το παίζει βασιλιάς εκ του ασφαλούς εκεί πέρα, δείξτε ποιός είναι ο πραγματικός βασιλιάς γιατί δεν χωράμε και οι δύο. Παίξτε μαζί μου για να χάσετε, έχοντάς το προσυμφωνημένο, σας περιμένω!

#577 Η επανάσταση των αφεντικών

Η λέξη επανάσταση είναι τόσο πολυχρησιμοποιημένη που κοντεύει να χάσει την σημασία της. Και αυτό το φαινόμενο απαξίωσής της έφτασε στο αποκορύφωμά του κατά την "Στρατιωτική επανάσταση" της 21ης Απριλίου του 1967, όπως δηλαδή αποκάλεσαν τότε το πραξικόπημα και την κατάλυση της δημοκρατίας οι ίδιοι οι εμπλεκόμενοι. Όμως εγώ θα προσπαθήσω να επανορθώσω αυτό το λάθος, χρησιμοποιώντας την λέξη σωστά και δίνοντάς της την αξία που της αναλογεί. Τη σήμερον ημέρα -καλή ώρα- συμβαίνει επίσης μια επανάσταση. Μιλάω για την επανάσταση των αφεντικών. Αυτή δεν έχει καμμία σχέση με χούντες, κατοχές, τουρκοκρατίες και ρωμαιοκρατίες! Βλέπετε οι νεοέλληνες έχοντας μάθει από την ιστορία τους, αλλά και αποκτήσει πείρα στα σύγχρονα δρώμενα, έχουν καταλάβει ότι δεν υπάρχει άλλη θέση γι' αυτούς πέρα από αυτήν του αφεντικού. Τα σύνορα έχουν ανοίξει διάπλατα εδώ και χρόνια, μονόδρομος η παγκοσμιοποίηση και υπερπολύτιμα τα φθηνά εργατικά χέρια. Αυτά είναι τα νέα δεδομένα και σε αυτά προσαρμόζονται. Όμως ξαφνικά αυτοί οι "θεόσταλτοι δούλοι" άρχισαν να διεκδικούν ανθρώπινα δικαιώματα. Άρχισαν να ανεβάζουν και τις τιμές, αφού είναι γενναιόδωροι οι εργοδότες τους με τα αφορολόγητα χρήματα, ενώ ταυτόχρονα τους βλέπουν οκνηρούς και ανίκανους. Με αυτά και με εκείνα, γενικά φαίνεται να τρέμει η θέση εμάς των αφεντικών! Οπότε αναπόφευκτα ήρθε η ώρα για μία πραγματική επανάσταση. Και αυτή δεν είναι άλλη από κάποιους έκτακτους χειρισμούς της "εκλεγμένης" κυβέρνησης Μητσοτάκη, όπως το να κλείσουμε τα σύνορα, να διώχνονται οι ξένοι που θα έκαναν τις δουλειές μας και να προσληφθούν Έλληνες χωρίς να πληρώνονται καθόλου! Διότι τον συγγενή σου, τον ομοεθνή σου, δεν τον φοβάσαι. Αυτός είναι συνεργάσιμος και σε αφήνει από μόνος του στην "προσωπική του ζώνη", καθιστώντας τον εαυτό του ευάλωτο. Ενώ οι ξένοι μιλάνε άλλη γλώσσα που δεν καταλαβαίνουμε, φαίνονται όλοι μαζί ύποπτα συνεννοημένοι και τώρα ζητάνε και παραπάνω λεφτά, αίσχος! Η λύση είναι ξεκάθαρη, πατριδοκαπηλία. Γιατί χέρι που ταΐζει, δεν δαγκώνεται. Και είναι πολύ εύκολο να περιθωριοποιήσεις Έλληνες αν είσαι σε μια καλά οργανωμένη συμμοριτο-ομάδα, αφού έχετε παρόμοιο τρόπο σκέψης και γνωρίζετε όλα τα τρωτά σημεία του θύματος. Έτσι με λίγο φαΐ και εγκλεισμό ενός Έλληνα σε μια καθημερινότητα χωρίς διέξοδο, μπορούν τα αφεντικά να τον αποκλείσουν πλήρως από τα δικαιώματά του και να τον έχουν ως πραγματικό δούλο. Γιατί έτσι του χρειάζεται. Άμα ο σκλάβος είχε μυαλό θα ήταν ήδη αφέντης! Ζήτω η επανάσταση των αφεντικών! Ζήτω η Νέα Δημοκρατία!

#576 Προσπαθούμε να δούμε πού μπορούμε να σε βάλουμε

Για το σημερινό άρθρο θα ανατρέξω σε κάποιο παλιό όνειρό μου, ίσως και τεσσάρων χρόνων πίσω, από τότε που έπαιζα το διφορούμενο παιχνίδι αποκαλυπτικής δράσης Life After. Είχαν ιδιαίτερα στρατιωτικό αέρα, όνειρο και παιχνίδι, καθώς φαίνεται ότι από πίσω βρισκόταν ο εν λόγω τομέας που είτε προσπαθούσε να προειδοποιήσει για τα μελλούμενα, είτε έψαχνε υποψήφια κορόιδα που θα πολεμήσουν για να βγάλουν λεφτά επάνω στα πτώματά τους. Δεν είχε ιδιαίτερα μεγάλη διάρκεια το όνειρο πάντως, αλλά ούτε και το παιχνίδι, χαχ. Σύμφωνα με το όνειρο, ήμουν εγώ σε κάποιον κοιτώνα που θύμιζε στρατό. Είχα λοιπόν κάποιον μπροστά μου, που ήταν παρέα με άλλους ομόφυλούς του, να μου λέει πως με παρατηρεί και συζητά μαζί μου για να δει πού θα με τοποθετήσει. Αν θα είναι με την παρέα του, με άλλους, σε κάποιο άλλο μέρος και με ποιά ειδικότητα θα ασχολούμαι. Βέβαια ξύπνησα αρκετά ενοχλημένος από το όνειρο, γιατί δεν μπορώ να δεχτώ να με χρησιμοποιεί ένα υποχείριο των παρανοϊκών και αιμοβόρων στρατόφιλων. Υπάρχει και το ψυχιατρείο για τέτοιες περιπτώσεις, να πάνε εκεί να θεραπευτούνε οι φίλτατοι και όχι να χαλάνε τον κόσμο σαν τα αποπροσανατολισμένα ορφανά. Όμως φαίνεται πως αυτό το όνειρο ήταν προφητικό τελικά και δεν ήταν απλά κάποιο συνηθισμένο ανόητο παιχνίδι των "σκιών". Και να σας εξηγήσω τον λόγο για τον οποίο το λέω αυτό. Ο εγκέφαλός μου, λοιπόν, δεν το επανέφερε τυχαία στην προσοχή μου. Βλέπω τα τελευταία χρόνια μια κανούρια τάση σε όποιον συναντώ και κυρίως στην οικογένειά μου. Είναι σαν να έχουν πάρει στρατιωτικές εντολές για να με δοκιμάζουν. Κοιτάνε να δούνε με τι θα χαρώ, με τι θα στεναχωρηθώ, αν θα εκνευριστώ και πόσο, ελέγχουν τις ανάγκες μου και προσπαθούνε αν γίνεται να τις μειώσουν για να με χωρέσουν σε κάποιο "κουτί". Τα άτομα που έρχονται σε επαφή μαζί μου προσποιούνται επιφανειακά πως έχουν τον χαρακτήρα κάποιου άλλου, για να ξέρουν αν θα ανεχτώ την παρουσία του αργότερα. Τους θεωρούνε παίκτες κάποιου δικού τους βιντεοπαιχνιδιού προφανώς, αλλά δεν έχουν συνειδητοποιήσει πως όταν παίζω ποτέ δεν χάνω. Όπως είπα και εχθές, είμαι η Αυτού Απολυτότης, πράγμα που σημαίνει πως οι ανάγκες μου είναι απεριόριστες. Θέλω να ξυπνάω μέσα στον Παρθενώνα, η Αθηνά να είναι δίπλα μου σε ανθρώπινη μορφή και το ιερατείο να είναι στον περίγυρο και να αδημωνεί για την εμφάνισή μας. Επίσης μπορεί να θέλουμε και καμμιά βόλτα με το ελικόπτερο, οπότε να υπάρχει και να μας περιμένει απ' έξω. Πάντως όπως μου μάθανε και στο πολεμικό ναυτικό, όταν σε αιχμαλωτίζει ο εχθρός, Έλληνας ή ξένος, υπάρχει και η θηλιά για να μην προδώσεις το "βασίλειό" σου. Εγώ βέβαια είμαι κατά του πρακτικού μέρους, δηλαδή της αυτοχειρίας, όμως είμαι υπέρ του θεωρητικού. Διότι άμα δεν είμαι στον Παρθενώνα, προφανώς με έχουν πιάσει οι ψυχές του Κάτω Κόσμου (εννοοώντας αυτές κάτω και γύρω από τον ιερό βράχο) και προσπαθούν να με κάνουν αμαρτωλό και δουλικό σαν αυτές. Οπότε προτιμώ να "σκοτώνω" μία ζωή που δεν μου αναλογεί, παρά να υποταχθώ σε κατώτερους. Μην προσπαθείτε άλλο να δείτε πού θα με βάλετε, απλά αλλάξτε τη δική σας θέση αγαπητοί αδιάκριτοι εξουσιομανείς.

#575 Η Αυτού Απολυτότης

Για να είμαι ειλικρινής, δεν μου αρέσουν καθόλου οι υπερβολικοί τίτλοι του τύπου "Η αυτού Μεγαλειότης" που προσδίδονται σε μονάρχες και άλλους βαθμοφόρους. Δηλαδή τί ξεχωριστό κατέχουν αυτοί οι οποίοι είναι ριζωμένοι στα ασφαλή ανάκτωρά τους, που όλη η χώρα τους να καταστραφεί, αυτοί θα έχουν επιβιώσει σε κάποιο καταφύγιο και μετέπειτα θα συμφιλιωθούν με τους γενοκτόνους εχθρούς τους; Μάλλον απλά έχουν το "αξιοζήλευτο" χάρισμα της τρομοκρατίας, που τους δίνει την δυνατότητα να ελέγχουν τα δικά τους άτομα, ώστε να τους υποδουλώνουν για την δική τους πολυτελή ζωή. Αναπόφευκτα στο τέλος όπως είπαμε, μετά την καταστροφή, αυτοί οι "μεγαλοπρεπείς" ηγέτες απλά συμμαχούν με τους ομοίους τους, που έλαχε να είναι λίγο πιο τυχεροί ή και αιμοβόροι. Τί πιο φυσιολογικό. Εγώ αν και ποτέ δεν θα ήθελα να είμαι μονάρχης, πιστεύω ότι είμαι αρκετά πιο "τυχερός" ώστε να τους κερδίζω στο ίδιο τους το παιχνίδι. Θέλω να πω ότι πιστεύοντας στην δημοκρατία και την διακριτική συμβουλευτική τετραρχία, δηλαδή ζευγαριών ειρηνιστών και πολεμιστών, άμα οχυρωθώ μόνιμα και εγώ κάπου θα είμαι ο νικητής σε όλα τα μέτωπα. Και αυτό δεν είναι κάτι που το υποθέτω, αφού είναι κοινή λογική πως ο διπολισμός είναι η πηγή της ζωής, όπως ακριβώς συμβαίνει και με την αναπαραγωγή στο ανθρώπινο είδος που θέλει άνδρα και γυναίκα. Έτσι είμαι πεπεισμένος πως όταν γίνομαι αγγελιοφόρος της Πεντάσταυρης σημαίας, πάντα η δική μου επιθυμία εκπληρώνεται, είτε απευθείας, είτε λίγο αργότερα. Το βλέπω καθημερινά ότι παρά τις αντιστάσεις της πραγματικότητας, πάντα όλα σαν από υπολογιστή τοποθετούνται εκεί που ακριβώς τα θέλω. Αυτό μου έχει δώσει την αυτοπεποίθηση να είμαι απόλυτος και ανένδοτος σε όλα όσα ζητάω, γιατί σε αυτήν την περίπτωση "ο επιμένων νικά" που λέει και η παροιμία. Πάντως για μένα όλο αυτό ξεκίνησε από μια πλήρως αντίθετη, δηλαδή ανασφαλή αφετηρία, που τίποτα δεν θεωρούσα σίγουρο, ούτε το βήμα μου αλλά ούτε καν μία σκέψη μου. Μέχρι που συνειδητοποίησα κάποια στιγμή πως είτε θα κάνω αναγκαστικά εμπρός, είτε θα μείνω εντελώς αδρανής μέχρι να πεθάνω. Και από βίωμα στο βίωμα και φιλοσοφία στην φιλοσοφία, δημιούργησα την προαναφερθείσα Πεντάσταυρη σημαία που μου άλλαξε τη ζωή. Ήταν η ιερή εικόνα που χρειαζόμουν για να χρησιμοποιήσω σαν πυξίδα και που μάλιστα με έκανε άτρωτο, με την προϋπόθεση της λατρείας της. Οπότε πλέον δεν διαπραγματεύομαι τίποτα με κανέναν. Ή θα γίνει αυτό που θέλω, ή θα γίνει αυτό που δεν θέλουν όλοι οι υπόλοιποι ως φυσικό επακόλουθο. Όχι επειδή εγώ έχω κακές προθέσεις, αλλά το σύμπαν διαισθάνεται την ερχόμενη απογοήτευσή μου και κινεί γη και ουρανό για να την αποτρέψει. Γιατί πολύ απλά δεν θα επιθυμούσε μια δεύτερη Μεγάλη Έκρηξη, χαχαχ. Έτσι κλείνοντας, να πω ότι πιστεύω πως έχω γίνει η "Αυτού Απολυτότης", αφού είμαι αδιάλλακτος και ανυποχώρητος. Όμως να μου δινόταν τέτοιος τίτλος θα το θεωρούσα ανούσιο και ίσως ασεβές. Αλλά εντάξει, δεν είναι και άσχημο για περιπαικτική κριτική.

#574 Η τέχνη

Η ελληνική λέξη "τέχνη" έχει ρίζα στο ρήμα "τίκτω" που σημαίνει κυρίως "δημιουργώ" ή "γεννώ". Διαβάζω στην τεχνητή νοημοσύνη αναζήτησης της Γκουγκλ, πως αρχικά δεν είχε σχέση με την καλλιτεχνία που την έχουμε συνδέσει σήμερα, αλλά περισσότερο με το πόσο επιδέξιος ήταν κάποιος στην ενασχόλησή του. Βέβαια στο παρόν συνυπάρχουν και τα δύο νοήματα, αλλά η αλήθεια είναι πως όταν ακούμε την λέξη "τέχνη" πάντα ο νους μας πάει σε κάτι καλαίσθητο και όχι απαραίτητα σε κάτι αποδοτικό. Ένα ακόμα πράγμα που ίσως λίγοι γνωρίζουν, είναι ότι η Θεά Αθηνά ήταν προστάτιδα και των τεχνών. Διότι θέλει να κάνεις πόλεμο στον άγριο και κακό σου εαυτό, να τον "σφυρηλατήσεις", ώστε να είναι ικανός να δημιουργήσει κάτι χρήσιμο, όμορφο και αρεστό από όλους. Και μάλιστα αυτό συνεχίζεται και με την τέχνη που ασχολείται κάποιος. Δηλαδή όταν προσπαθεί να φέρει τα στοιχεία της στα μέτρα του, ας πούμε τα γράμματα και τις λέξεις αν μιλάμε για την λογοτεχνία, ώστε να δημιουργήσει κάτι άξιο ανάγνωσης. Όσο δοκιμάζει ξανά και ξανά να τα κάνει καλύτερα, τόσο βελτιώνεται και ο ίδιος και γίνεται μέρος της τέχνης. Και όλο αυτό μεταδίδεται επίσης στον θεατή της, που την καταναλώνει γοητευμένος και μαγεμένος. Το ιστολόγιο μας πάντως πέρα του ότι έχει φτιαχτεί με πρωτοφανή δεξιοτεχνία, περιέχει κομμάτια και από όλες τις κοινώς αποδεκτές καλές τέχνες. Όσον αφορά την αρχιτεκτονική έχουμε πει για την σημασία της ύπαρξης αρχαίων ναών. Για την γλυπτική μιλήσαμε για καινοτόμα και περίτεχνα αρχαία ελληνικά αγάλματα. Ζωγραφιές στην ουσία είναι όλα τα εικονογραφημένα σύμβολά μας και επίσης έκανα γνωστή την αποτελεσματικότητα της χρωματοθεραπείας. Δεν χάνω ευκαιρία να σας μιλάω για την επίδραση και την δύναμη της μουσικής, αλλά και να αρθρογραφώ για εκλεκτά τραγούδια που έτυχε να ακούσω. Επιπλέον θεοποίησα και την λυρική ποιήτρια Σαπφώ, καθώς αυτό που μας λείπει είναι λίγη γλυκύτητα και κάλλος στην βάρβαρη καθημερινότητα που βιώνουμε. Φυσικά μην ξεχάσουμε τον κινηματογράφο, καθώς μιλάω για ταινίες μερικές φορές, αν και δυστυχώς στην εποχή της υπερπληροφόρησης χρησιμοποείται κακόβουλα πολλάκις. Δηλαδή παίζει με την ψυχολογία μας και εμφανίζει πληροφορίες για την ζωή μας χωρίς την συγκατάθεσή μας. Τέλος κάποιοι θέλουν να βάλουν και τα βιντεοπαιχνίδια στις τέχνες, λόγω του συνδυασμού των παραπάνω που χρησιμοποιούν. Εγώ θα τα αποκαλούσα κακοτεχνίες βέβαια, με βάση τις εμπειρίες που είχα. Όμως άμα ανοίξει τόσο η κατηγορία, τότε τέχνη είναι και η ίδια η ζωή. Και ίσως σε αυτήν την περίπτωση να δημιουργείται και η απορία για το ποιός είναι ο πραγματικός καταναλωτής της!

#573 Ψηφιακό μπιλιάρδο και άλλα τερατουργήματα

Συνεχίζοντας στο ίδιο κλίμα των αποκαλύψεων για τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, τυχερά και μη, είμαι εδώ και σήμερα για να σας περιγράψω την προσωπική μου εμπειρία, αλλά και τα συμπεράσματα που έβγαλα από κάποια ακόμα που βρήκα στο κατάστημα της google. Μετά το πόκερ, δοκίμασα και το μπιλιάρδο λοιπόν. Ένα παιχνίδι με αριθμημένους χρωματιστούς βώλους, που χωρίζονται σε ριγωτούς και μη, ενώ υπάρχει και ο μαύρος με το 8 που είναι ο τελικός στόχος για την οπή. Στην αρχαία Ελλάδα το παίζανε σε απλοϊκή μορφή στο έδαφος με ραβδιά, αλλά τον 15ο αιώνα άρχισε να παίζεται εσωτερικά και πιο οργανωμένα, σε τραπέζι με τρύπες. Αυτό είναι το πραγματικό μπιλιάρδο, εγώ όμως δοκίμασα το ψηφιακό που έχει κρατήσει όλα τα αρνητικά του πρώτου και έχει αποκτήσει νέα. Έπαιξα το 8 ball pool, που κατευθείαν μου φάνηκε ύποπτο για παράνομες πληρωμές (τέτοια εντύπωση έχω για τα παιχνίδια πια), καθώς στα καλά καθούμενα απέκτησα μια υπερστέκα ονόματι "Αίολος". Η οποία ήταν δώρο άδωρο τελικά, καθώς με ταίριαξε αυτόματα με αντιπάλους αστρονομικού επιπέδου. Παρά το εκεί αφιέρωμα των ημερών στην Οδύσσεια -που μάλλον ήταν υποκριτικό-, τους αρχαίους ναούς, την Θεά Αθηνά ή και τις ελληνικές σημαίες, πολλοί από όσους συνάντησα φάνηκαν πλήρως μισάνθρωποι και ανθέλληνες. Ακόμα και αν ήταν Έλληνες. Και μιλάω αρχικά για τους προγραμματιστές που έχουν φτιάξει το παιχνίδι με τρόπο που δεν σε αφήνει να μάθεις το παιχνίδι σε τραπέζια για αρχάριους, ούτε καν εκτός σύνδεσης. Θέλουν απλά να χάσεις όλες τις μάρκες σου ενώ υποφέρεις από άτομα με εμπειρία πολλών ετών και αναντίστοιχες αναβαθμισμένες στέκες. Μέχρι και οι κοινοί παίκτες βάσει της συμπεριφοράς τους ομοίαζαν σε προσωπικό της εταιρείας, που προσπαθούσαν να παίξουν με την ψυχολογία του παίκτη, πότε χάνοντας επίτηδες και πότε μη αφήνοντας περιθώρια νίκης. Για τα τυχερά παιχνίδια να ξέρετε ότι αν δεν μπορείτε να τα παίξετε με λίγες μάρκες, δε θα μπορέσετε ούτε με πολλές. Είναι κάτι σαν οίκοι ανοχής, δυστυχώς, χωρίς να έχουν κάτι ωφέλιμο να προσφέρουν. Έχω παίξει και άλλα ψηφιακά παιχνίδια για τα οποία θέλω να πω, δράσης στην συγκεκριμένη περίπτωση, όπως το Athena Blood Twins (Αθηνά, Δίδυμα Αίματος), αλλά και το Shadowgun Legends (Σκιερό όπλο, Θρύλοι). Αυτά επίσης φαίνεται να αφθονούν σε φιλελληνικό αίσθημα. Στην πραγματικότητα, δυστυχώς, μάλλον τα έχουν φτιάξει έτσι ως παγίδα για να εξαθλιώνουν τους περήφανους Έλληνες, κατασκοπεύοντας τις οθόνες τους και γινόμενοι εξοργιστικοί στα όσα τους γράφουν στα κλεφτά σε ιστορία και μενού ή στην συνομιλία. Σε όλα τα παραπάνω παιχνίδια, αν πάρεις την ελληνική σημαία ας πούμε, μετά βάζουν από κακόβουλους παίκτες που κλέβουν μέχρι αλγόριθμους που φτιάχνουν στιγμιαία προκλητικά ονόματα, για να πιέσουν ψυχολογικά τον παίκτη και να τον κάνουν να φανεί λίγος. Πάντως για να ευθυμίσουμε πριν κλείσω, να αναφέρω και το όνειρο με την Mia Goth που είδα να προσπαθούμε να παίξουμε μαζί, αλλά να μας χωρίζουν και να μας βάζουν να παίζουμε με άλλους. Μας έδειξε συμβολικά ότι ήμασταν σε μία τάξη (συμπτωσιακά, είχα στο μπιλιάρδο τίτλο "μαθητή" τότε) όπου εγώ ήμουν στα δεξιά και αυτή στα αριστερά της αίθουσας, με άλλα άτομα του ίδιου φύλου γύρω μας. Είναι τεράστια η αυθαιρεσία των προγραμματιστών των ψηφιακών παιχνιδιών και σίγουρα ακόμα και το όνειρο το επαλήθευσε. Τέλος, θα προσπαθήσω λίγο ακόμα στο 8 ball pool, με το ψευδώνυμο @AthenasNikolaos (για να διαφημίσω και το X μου) και την ομάδα "A C C", που σημαίνει "Athenaists Christianists Cult" (Λατρεία Αθηναϊστές Χριστιανιστές). Μην κάνετε καμμία παρερμήνευση, του τύπου "Hey sissy" (Έι αδερφούλα) και "A sissy" (Μια αδερφούλα). Δεν ήταν αυτός ο σκοπός. Χαχ.

#572 Το χαλασμένο τηλέφωνο

Στο παρελθόν έχω κατακρίνει την ποιότητα της δημόσιας εκπαίδευσης, ενώ έχω δώσει έμφαση και στο αμφιλεγόμενο μέρος των παιδικών δραστηριότητων που περνάνε από γενιά σε γενιά. Για παράδειγμα να πω για το γνωστό παιχνίδι "χαλασμένο τηλέφωνο", που σίγουρα δεν έχει μακρά ιστορία, καθώς το τηλέφωνο εφευρέθηκε μόλις τον 19ο αιώνα. Σύμφωνα με τους κανόνες του, για να παιχτεί θα πρέπει να συγκεντρωθεί κάποιος αριθμός ατόμων και αρχικά ένας να σκεφτεί μία φράση. Αυτή τη φράση θα την πει ψιθυριστά στο αφτί του επόμενου και αυτός θα την μεταδώσει όπως νομίζει ότι την άκουσε στον μεθεπόμενο. Όλο αυτό συνεχίζεται μέχρι και το τελευταίο άτομο. Όταν ολοκληρωθεί ο κύκλος, τότε συγκρίνεται η πρωτότυπη εκδοχή της φράσης με την τελική, που καθορίζεται ανάλογα με το πως την άκουσε και ο τελευταίος. Συνήθως είναι αλλαγμένη, επειδή την έχει πειράξει και από λίγο ο καθένας για διάφορους λόγους, άθελά του και μη. Θα μου πείτε "τί κακό έχει αυτό το παιχνίδι και το κατηγορώ;". Όπως και όλα τα υπόλοιπα, έχει έντονο διδακτικό μέρος. Όμως δυστυχώς βλέπω ότι οι ενήλικες ποτέ δεν το καταλάβανε σωστά, ούτε ξεπεράσανε την παιδική τους ηλικία και συνεχίζουν να το χρησιμοποιούν καταχρηστικά! Η κοινωνία όπως είναι φτιαγμένη να επιβραβεύει τον εγωισμό και την αυταπάτη των πολλών, με αποτέλεσμα κανένας στο τέλος να μην έχει έστω και ένα αξιόπιστο άτομο για να επικοινωνήσει. Ακόμα και οι συσκευές επικοινωνίας μας είναι πειραγμένες, με τους ωτακουστές όχι απλά να παρερμηνεύουν όσα ακούνε, αλλά να τα αλλάζουν πλήρως ή και να μας συνδέουν με άλλα άτομα από αυτά που περιμέναμε. Πλέον δηλαδή τα τηλέφωνά μας είναι πραγματικά χαλασμένα, ενώ όποιον και να συναντήσουμε άλλα θα μας πει, άλλα θα εννοεί και εμείς άλλα θα καταλάβουμε. Κανείς δεν κοιτάει να είναι ειλικρινής και ακριβής σε όσα λέει, γιατί προτιμάει να χάνεται στην μέθη της μαζικής ανευθυνότητας. Για να γλιτώσει ο κόσμος μια μικρή ίσως τιμωρία, ως φυγόπονος προτιμά να εθελοτυφλήσει. Έτσι αφήνει το πρόβλημα να γιγαντωθεί και αναπόφευκτα η τιμωρία γίνεται μεγαλύτερη και για περισσότερους. Και να εξηγήσω τι εννοώ. Αν για παράδειγμα κάποιος δει να έχει πάρει φωτιά ένα δέντρο και υπάρχει εμφανής ενοχή υψηλόβαθμου ατόμου λόγω του σημείου, τότε υπάρχει ο κίνδυνος η αναφορά του είτε γίνει είτε όχι, να μην φτάσει έγκαιρα ώστε να υπάρξει πυρόσβεση. Δηλαδή για να γλυτώσει ο κόσμος μια επίπληξη, κάποια μικρή κύρωση ή παραίτηση, επιλέγει να αφήσει την φωτιά να κάψει το περιβάλλον του, την σοδειά του, ίσως και τα σπίτια του. Το συμπέρασμα είναι ότι πρέπει να προσέχουμε ακόμα και στις πιο μικρές λεπτομέρειες της καθημερινότητας και να μην βλέπουμε το τίμημα της αλήθειας ως μεγαλύτερο από ότι είναι. Γιατί το τίμημα του ψέματος είναι πολύ μεγαλύτερο. Μπορεί και να εξαφανίσει μια κοινωνία.

#571 Η Γοτθική εμφάνιση

Οι Γότθοι ήταν ένα βορειοευρωπαϊκό γερμανικό φύλο, που αρχικά έμενε στην Σκανδιναβία και αργότερα (1ο αιώνα μετά Χριστόν) πήγε νοτιότερα, χωρίστηκε σε δυτικούς και ανατολικούς και κατέκτησε μέρη της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Αυτό θυμίζει την κάθοδο των Δωριέων στην Ελλάδα, του ελληνικού φύλου που ήρθε και αυτό από τον βορρά (την Πίνδο, τον 11ο αιώνα προ Χριστού), έκανε πολέμους, λίγο πριν ενοποιηθεί με τους γηγενείς. Επιστρέφοντας στους Γότθους, όπως και οι Δωριείς, ήταν ένα αρκετά ισχυρό πολεμικό φύλο, που αν και σε μικρούς αριθμούς μπορούσε να πάρει τον έλεγχο μεγάλων πληθυσμών. Κάποιοι τους αποκαλούσαν βάρβαρους, όμως αυτό δεν ισχύει καθώς είχαν δικό τους πολιτισμό, που ομολογουμένως φαινόταν ιδιαίτερα αποκρυφιστικός όσο και εχθρικός. Το -νεκρό πλέον- αλφάβητό τους θυμίζει το λατινικό, αλλά σε καλλιγραφική έκδοση με θολής μυστικιστικής αίσθησης "πινελιές". Χαρακτηριστικά κτίσματα που αφήσαν πίσω τους είναι οι εκκλησίες οι οποίες έχουν ένα μεγαλοπρεπές, αλλά αιχμηρό και σκοτεινό ύφος, που όταν υπάρχει υπερβολή δεν θυμίζουν ιδιαίτερα χριστιανικούς ναούς, αλλά πολεμικά ανάκτωρα, οχυρά ή και άντρα βρυκολάκων! Ωστόσο οι Γότθοι έχουν μείνει στην ιστορία ως οι καλοί αριστοκράτες Χριστιανοί που οργάνωσαν την ευρωπαϊκή άμυνα και επανάσταση έναντι των μουσουλμάνων κατακτητών, κυρίως στην Ιβηρική χερσόνησο. Το σύγχρονο γοτθικό ύφος παραμένει εκκεντρικό και άγριο, ενώ αναβιώνει μέσα από αμφιλεγόμενα τραγούδια που θυμίζουν ακόμα και Σατανισμό πολλές φορές. Οι σημερινοί λάτρεις του συνήθως αποφεύγουν τον ήλιο έχοντας έτσι πάλλευκο δέρμα, ντύνονται σε μαύρα χρώματα, βάφονται έντονα και έχουν αδυναμία στα κοσμήματα, ειδικά αν έχουν θρησκευτική ή πνευματιστική αξία. Προσωπικά πάντως, σε αυρικό επίπεδο νιώθω κάποια σύνδεση με τέτοια άτομα, ή και έλξη αν μιλάμε για γυναίκες. Πιστεύω πως έχει να κάνει με τον κόσμο των πνευμάτων στον οποίο πιστεύουμε και οι δύο πλευρές, αλλά και στην γενικότερη κοσμοθεωρία. Αναμφίβολα το ιστολόγιό μας είναι συμβατό με το γοτθικό ύφος, αφού όλο είναι μαύρο, ελάχιστα άσπρο και με ιδιαίτερα επαναστατικό και μυστικιστικό περιεχόμενο. Ωστόσο σίγουρα δεν ταυτιζόμαστε, επειδή εμείς δίνουμε έμφαση στην λιτότητα και την λειτουργικότητα, παρά στο να δημιουργούμε εντυπώσεις πάση θυσία.

#570 Η απομυθοποίηση του διαδικτυακού Πόκερ

Ένα από τα πρώτα παιχνίδια που είδαμε σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές ήταν το poker. Σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει σκουντηχτής θα έλεγα. Ταιριάζει καθώς μια ομάδα παίζει με χαρτιά και ενημερώνει κυκλικά ο ένας τον άλλον για να συνεχίσει με την κίνησή του. Είναι η ψηφιακή μεταφορά του ομώνυμου τυχερού παιχνιδιού με την τράπουλα, που έχει αριθμούς από το ένα μέχρι το δέκα και ολοκληρώνει με το ερωτικό τρίγωνο του Ιππότη, της Βασίλισσας και του Βασιλιά. Τα εν λόγω χαρτιά τα έχουν επανατυπώσει 3 φορές ακόμα και χωρίσει σε τέσσερα σύμβολα, με δύο χρώματα συνολικά, για να γίνει πιο ενδιαφέρον το παιχνίδι. Ξεχωριστά χαρτιά όπως άσσος ή του "τριγώνου", πολλαπλά χαρτιά ίδιου αριθμού ή γράμματος, συνδυασμός χρωμάτων ή πέντε κλιμακωτά χαρτιά στη σειρά, δίνουν την νίκη σε κάποιον παίκτη, έπειτα από σύγκριση αρίθμησης και σπανιότητας. Μέχρι τώρα έχουμε εξηγήσει, αλλά και απομυθοποιήσει εν μέρει το συγκεκριμένο παιχνίδι όπως και τα ίδια τα χαρτιά, δείχνοντας πόσο πρόχειρα και λειψά είναι όταν εικονίζουν ασυναρτησίες (ερωτικά τρίγωνα ας πούμε). Όμως γίνεται και πολύ χειρότερα. Αν το πόκερ παιχτεί διαδικτυακά, φαίνονται αμέσως τα αδύναμα σημεία του. Ας πούμε εγώ παλιά είχα βρει τρόπο να ξεκλειδώνω πολλές μάρκες για πονταρίσματα και κέρδιζα πανεύκολα, καθώς ασκούσα αφόρητη πίεση σε όλους τους συμπαίχτες μου. Όποτε είχα καλό χαρτί, αμέσως ανέβαζα έστω και λίγο τον στοιχηματισμό μέχρι που όλοι ήταν πανικόβλητοι και είτε τα παρατούσαν και παραχωρούσαν τις μάρκες τους, είτε παίζανε κόντρα και χάνανε. Τώρα τελευταία που βαριόμουν να κάνω τέτοιο κόλπο, και για να το ευχαριστηθώ, ήμουν κολλημένος στο να μην στοιχηματίζω στους περισσότερους γύρους, αφήνοντας τους άλλους να ξεσπάσουν και να χάσουν τα "λεφτά" τους. Διότι έτσι είναι, για να παίζεις μακροχρόνια πρέπει να επιλέξεις τον ένα ή τον άλλο δρόμο. Πάντως πηγαίνοντας στον αλγόριθμο μοιράσματος, έχω παρατηρήσει ότι δίνει στα περισσότερα παιχνίδια ανεπιθύμητα ή τέλεια χαρτιά σε όλους ταυτόχρονα. Αυτό γίνεται ώστε να χάσουν μεγάλα ποσά οι παίκτες, αφού όλοι έχουν αυτοπεποίθηση και όλα κρίνονται στην λεπτομέρεια. Φανταστείτε να υπάρχει κάποιο μέλος του προσωπικού της εταιρείας του παιχνιδιού ως παίκτης, που να το εκμεταλλεύεται αυτό και να τους αδειάζει όλους. Χαχαχ. Αλλά εντάξει, πάντα υπάρχουν και οι χάκερ που βλέπουν από την οθόνη μας ή οι απλοί παίκτες που φτιάχνουν ομάδες κρυφά στο τραπέζι και συμφωνούνε τις κινήσεις τους. Οπότε μην τρέφετε άδικα ελπίδες πρωταθλητισμού, το παιχνίδι πάντα έχει τελειώσει πριν καν αρχίσει. Και σε περίπτωση που δεν σας έχω ξενερώσει αρκετά, να σας θυμήσω πως ο νόμος των πιθανοτήτων λέει πως όλοι είναι το ίδιο τυχεροί. Αν παίζανε όλοι για πάντα, κανείς δεν θα κέρδιζε στο σύνολο των παρτίδων. Είναι απλά θέμα επιλογών στο τέλος, ή παίζεις ξέφρενα ή παίζεις τέρμα παθητικά. Μόνο τότε η τύχη είναι με το μέρος σου.

#569 Θα έρχεσαι και θα φεύγεις ελεύθερα;

Πριν να σας πω το σύντομο αλλά θεαματικό όνειρο που είδα χθες, να περιγράψω λίγο τα προγενέστερα γεγονότα της ημέρας, καθώς έγιναν η αιτία για να το δω. Το πρώτο πράγμα που ξεχώρισε, ήταν το ότι αναζήτησα στο youtube και άκουσα την ραδιοφωνική εκπομπή συνομιλίας του Vice City Stories (Ιστορίες της Κοίτης της Βίας). Ήθελα να ακούσω και πάλι για τις περιπέτειες κάποιου που κατάφερε να δημιουργήσει μια αυτοσχέδια μηχανή του χρόνου. Πάντως -προς έκπληξή μου- βρήκα στον λογαριασμό μου στο youtube μια καρδιά τοποθετημένη σε ένα βίντεο που είχα δει παλιά, την οποία δεν έβαλα εγώ. Το ίδιο πράγμα και σε κακοπροαίρετο σχόλιο του X. Φαίνεται δεν αρκεί σε κάποιους να παρακολουθούν μόνιμα τις συσκευές μας, αλλά βάζουν πολύ εύκολα χέρι επίσης. Πάντως η μέρα δεν ολοκληρώθηκε πριν να διαβάσω, να διορθώσω και να γράψω λατρευτικά άρθρα στο ιστολόγιο. Και σε αυτά γινόταν και πάλι κατανοητή η παντοδυναμία που δίνει η λατρεία μας, σε όποιον την πιστεύει και η οποία προσφέρει απεριόριστες υπερφυσικές δυνάμεις και ελευθερία κινήσεων μακροχρόνια. Και κάπως έτσι και με μία πυρκαγιά που ξεκίνησε σε εγκαταλειμμένο κτήριο στο κέντρο που μου ήρθε σε ειδοποίηση έκτακτης ανάγκης, σφραγίστηκε η προσωρινή επιστροφή μου σε youtube (που μάλλον έστειλε ειδοποίηση σε κάποιους, αν κρίνω από την αλλαγή αύρας), αλλά και το τέλος της μέρας. Πήγα να κοιμηθώ και στο όνειρο είδα ότι έκανα κάποια υπερφυσικά πράγματα, όπως να κινώ τοίχους και να δημιουργώ αντικείμενα και ενέργειες από το τίποτα, απλά με τη δύναμη του μυαλού μου. Τότε εμφανίστηκε ένα κύριος, όπως παλαιότερα, και μου είπε επικριτικά "Έτσι θα έρχεσαι και θα φεύγεις ελεύθερα, θα κάνεις ό,τι θες και όλα εντάξει, νόμιμα και ωραία;". Πιθανώς να ήταν από κάποιο κοινωνικό δίκτυο και έλαβε -παράνομη- ειδοποίηση ότι έχω επιστρέψει. Όπως και να 'χει, η συνέχεια του ονείρου θύμιζε το βιντεοπαιχνίδι Vice City. Βρέθηκα μέσα σε ένα αεροσκάφος που με πήγε από την οροφή ενός ψηλού κτήριου κατευθείαν στο έδαφος, με τεράστια ταχύτητα, ενώ κινούνταν προς τα μπρος. Προφανώς δεν ήταν πτήση, αλλά πτώση με ελαφριά καθυστέρηση. Αυτό με τρόμαξε λίγο στο όνειρο, όχι τόσο όμως ώστε να ξυπνήσω. Το συμπέρασμα είναι πως το όνειρο ήθελε να μου πει ως μπορώ να κάνω ό,τι θέλω, αλλά δημιουργούνται τριβές με την πραγματικότητα και γι' αυτό προσπάθησε να μου δώσει την αρνητική αίσθηση αιφνιδιασμού που μπορεί να δημιουργώ στους άλλους.

#568 Η περιθωριοποίηση των Αθηναϊστών Χριστιανιστών

Φανταστείτε να ξυπνήσετε μια μέρα και να σας πούνε πως ο λογαριασμός της τραπέζης σας είναι κατα ένα επτάκις εκατομμύριο ευρώ αυξημένος. Και δεν μιλάω για κάποια στρατηγική μεθοδικότητας που είχατε υιοθετήσει και είχε τέτοιο απώτερο σκοπό. Μιλάω για κάποια ξαφνική παγκόσμια απόφαση, που απλά σας παραδίδει αυτά τα χρήματα χωρίς κανέναν απολύτως όρο. Πείτε ότι το κάνανε πειραματικά. Από τη στιγμή που γίνετε πάμπλουτοι, θα συμβούν απροσδόκητα και γενικά απίστευτα πράγματα γύρω σας. Το σπίτι σας μπορεί να δεχθεί διάρρηξη, τα υπάρχοντά σας θα υποστούν ζημιά, θα σας μιλάνε όλοι με έναν ακατανόητο τρόπο σαν να θέλουν να σας απαγάγουν "με δόσεις" και γενικά η ζωή σας θα γίνει κομμάτια. Ό,τι ξέρατε, ξεχάστε το. Θα περιοριστείτε αυτόματα σε ένα μικρό μέρος το οποίο δεν θα είναι ποτέ πραγματικά ασφαλές. Αυτός ο πλούτος θα οδηγήσει σε περιθωριοποίηση, εκτός βέβαια αν επιλέξετε να μετατραπεί σε επικεντροποίηση. Δηλαδή να φτιάξετε το οχυρό σας στο κέντρο του κόσμου, τα Δίδυμα Παρθενώνια ας πούμε, και από κει και πέρα να ζήσετε την αιώνια πολιορκία, αλλά αρκετά πιο βιώσιμα. Θα είστε κάτι σαν βασιλιάς χωρίς τον τίτλο, οπωσδήποτε ελεύθερος πολιορκημένος. Πάντως το να είναι κάποιος πιστός της λατρείας μας, τον οδηγεί ακριβώς εκεί. Γιατί ακολουθώντας το απόλυτο και άτρωτο πολεμικοειρηνικό σκεπτικό μας γίνεται άξιος κάθε ανταμοιβής, αλλά ταυτόχρονα θέτει τον εαυτό του αντιμέτωπο με όλους και με όλα. Ακόμα και με τον ίδιο του τον εαυτό. Η παραμικρή σκέψη ή κίνηση μετράει, σαν να λέμε ότι κάτι τόσο μικρό και αμελητέο όσο ο κόκκος της άμμου αποκτά μυθική αξία. Δεν χρειάζεται απαραίτητα να αναβιώσουμε τα Ελευσίνια Μυστήρια για να δείξουμε πού ακριβώς θα βρεθούμε μετα θάνατον. Ο επιβραβευτικός Άλλος κόσμος για τους Αθηναϊστές Χριστιανιστές, μετά την περιθωριοποίηση μας σε αυτή τη ζωή, είναι ξεκάθαρος. Οι πιστότεροι θα βρεθούμε αρκετά κοντά στα Δίδυμα Παρθενώνια και την Πεντάσταυρη που θα ανεμίζει σε αυτά. Όσο πιο ενάρετη ζωή, τόσο εγγύτερα ή και μέσα σε αυτά. Όλα αυτά βέβαια σε κάποια μακρινή στιγμή στο μέλλον, γιατί θα αργήσουν να ταυτιστούν το "είναι" με το "φαίνεσθαι", δηλαδή το περιεχόμενο με την εικόνα του. Αλλά κατά προσέγγιση, αν δεν είναι τα Δίδυμα Παρθενώνια στα οποία θα συγκεντρωθούμε στην αμέσως επόμενη ζωή, θα είναι κάτι που θα τα αντικαθιστά προσωρινά λόγω ανωτέρας βίας. Κάποιο τετραμελές σπίτι ίσως, που θα έχει συγκεντρώσει δύναμη κράτους και εκκλησίας επάνω του. Για τον επίλογο να πω πως δεν πρέπει να νιώθετε περιθωριοποιημένοι. Ο κοινός κόσμος είναι αυτός που έχει περιθωριοποιηθεί στην πραγματικότητα, γιατί έτσι πρέπει. Για να έχετε καθαρό μυαλό και ισχυρή καρδιά για τις κοσμοϊστορικές αποφάσεις που χριστήκατε -από την σημαία μας- να παίρνετε.

#567 Ναρκισσισμός ή υπερφυσικός έρωτας

Σήμερα θα μιλήσουμε για τον ναρκισσισμό και την πηγή του, εξετάζοντας από μυθολογία μέχρι πνευματισμό. Πηγαίνοντας πίσω στα χρόνια της αρχαίας Ελλάδας, βρίσκουμε την λέξη "Νάρκισσος" να είναι ταυτόχρονα η ονομασία ενός άνθους, αλλά και του υιού του ποτάμιου Θεού Κηφισού. Εμείς θα πούμε ότι φυτό και άνθρωπος είχαν παράλληλη ύπαρξη και ταυτίζονταν, ώστε να μην δώσουμε σε κάποιον τα "πνευματικά δικαιώματα" του ονόματος και έτσι χαλάσουμε το παραμύθι. Λέγεται λοιπόν πως το ομώνυμο άνθος και ο μυθικός θνητός Νάρκισσος ήταν τόσο όμορφα πλάσματα και τα δύο, που όπως δηλώνει και η λέξη, "νάρκωναν" τους γύρω τους με την γοητεία της υπόστασής τους. Όμως το τέλος είναι προδιαγεγραμμένο και για τους δύο, καθώς καταληκτικά ερωτεύονται το είδωλό τους και πεθαίνουν κοιτώντας το νερό που το αντικατοπτρίζει. Και πνίγονται σε αυτό, όπως έπνιγαν τον κόσμο με την απίστευτη ομορφιά τους, που δεν μπορούσαν να μοιραστούν όσο ζούσαν. Βασιζόμενοι σε αυτόν τον μύθο λοιπόν, μιλάμε και για την ψυχολογική κατάσταση του ναρκισσισμού. Δηλαδή όταν κάποιος νιώθει τόσο μεγάλη αυτοπεποίθηση για τον εαυτό του, που αναγκαστικά αδιαφορεί ή και υποτιμά τους άλλους για να την διατηρήσει. Όμως ήρθε η στιγμή να δώσω νέο επίπεδο σε αυτόν τον μύθο -αλλά ίσως και ψυχικό νόσημα- εμπλέκοντας τον πνευματισμό. Δηλαδή να πω πως πιστεύω ότι υπάρχει κάποιο πνεύμα που στοιχειώνει τέτοια άτομα (για τα φυτά δεν ξέρω), ζει μέσα τους και ευχαριστιέται να τους παρακολουθεί και να τους αισθάνεται σαν μέρος του. Ίσως να μιλάμε για κάποιο άκρως ερωτευμένο πνεύμα, το οποίο λατρεύει να μοιράζεται το ίδιο σώμα λόγω της ομορφιάς του και να το χρησιμοποιεί με έναν ερμαφρόδιτο τρόπο. Μέχρι την επόμενη ζωή τουλάχιστον, αν δεν γίνει κάτι άλλο. Για να το αποδείξω αυτό, θα σας πω επίσης μια παρατήρηση από προσωπική μου εμπειρία. Έχω διαπιστώσει λοιπόν, πως η αυτοϊκανοποίηση κάποιου σε αισθησιακές σκηνές του εαυτού του, στις οποίες είναι ολομόναχος, προκαλεί μια μυστηριώδη αφροδισιακή αύρα. Κάποιος θα μπορούσε να την πει ηδονική ή και ναρκωτική. Η αυθεντική αύρα του Νάρκισσου ίσως! Αυτό πιθανώς συμβαίνει διότι σε ενδιαφερόμενα πνεύματα αρέσει να βλέπουν τέτοιο θέαμα και η συγκεκριμένη πράξη του "ναρκισσιστή" δείχνει ότι τα αποδέχεται και αυτό τα διεγείρει περαιτέρω. Ενισχύοντας την σύνδεσή τους. Τώρα είτε έχω κάνει μία σπουδαία ανακάλυψη υπερφυσικού έρωτα που θα γράψει ιστορία, είτε απλά έχω χαθεί στη μέθη του εγωισμού και της αυταρέσκειάς μου. Γιατί να αναφέρω και μία κατακριτική φωνή περί ναρκισσισμού, ο μουσικός Ραψωδός Φιλόλογος είχε πει σε ένα από τα κομμάτια του "Σε λίγο βλά.. θα τον π... με φωτογραφίες σου". Αλλά εντάξει, δικαιολογείται γιατί πιθανώς να μην γνωρίζει πολλά περί πνευματισμού. Και σε αυτό το σημείο θα κλείσω το άρθρο με ένα ρητορικό μεταφυσικό ερώτημα. Άραγε όταν μοιάζει να ερωτευόμαστε τον εαυτό μας, ερωτευόμαστε κάποιον άλλον που είναι αόρατος ή όχι;

#566 Κουνούπια

Κώνωψ ήταν η ιδιαίτερα εύηχη και κομψή λέξη για το κουνούπι στα αρχαία ελληνικά. Αν και μπορεί να έχει σχέση με τα κωνοφόρα δένδρα που αποτελούν τέλειο μέρος για την ανάπαυσή τους, η ονομασία τους πιθανώς να δημιουργήθηκε λόγω της "όψης" τους, που θυμίζει "κώνο" ο οποίος καταλήγει στην προβοσκίδα τους. Πρόκειται για το πιο θανατηφόρο έντομο ή μάλλον ζώο στον πλανήτη μας, εξ αιτίας κυρίως των αρρωστιών που μεταφέρει. Αν υπήρχαν βρυκόλακες, τα κουνούπια θα ήταν τα αγαπημένα τους πλάσματα και ύστερα οι σχεδόν άκακες νυχτερίδες. Τα κουνούπια λοιπόν είναι αυτά τα πάντα θορυβώδη και άκρως ενοχλητικά διψασμένα έντομα, που όταν είναι θηλυκά τρέφονται με το αίμα μας για να το χρησιμοποιήσουν για τους απογόνους τους. Τους αρέσει η ζέστη και η υγρασία, γι' αυτό και τα συναντάμε το καλοκαίρι και κοντά σε λιμνάζοντα νερά. Αυτή είναι η γενική αλήθεια για τα κουνούπια. Όμως δεν έχουμε σκεφτεί ποτέ ότι μπορεί να κρύβονται ολόκληρες συνωμοσίες πίσω από τους τεράστιους αριθμούς τους. Γιατί όταν είναι καλοκαίρι, ένα άτομο θέλει να φοράει ελάχιστα ρούχα για να μπορέσει να ανασάνει και να απολαύσει τη ζέστη, ειδικά αν είναι βράδυ. Όμως περιέργως τα κουνούπια είναι πάντα εκεί, έτοιμα να τσιμπήσουν ή και να μην αφήσουν κανένα να κοιμηθεί. Τολμώ να πω ότι ίσως να κρύβεται κάποιο είδος βιολογικού πολέμου εις βάρος ζεστών και υγρών, παραδεισένιων χωρών. Γιατί άμα ένα μέρος έχει κουνούπια, θα κάνουν τουρισμό σε άλλο οι ταξιδιώτες. Κάτι που θυμίζει την μυστηριώδη εξάπλωση της πανώλης τον Μεσαίωνα στην Ευρώπη. Πάντως έχουν γίνει άκρως επεμβατικές προσπάθειες από την επιστήμη, για να περιοριστεί ο πληθυσμός επικίνδυνων κουνουπιών που είναι φορείς θανατηφόρων ασθενειών. Αυτό που κάνανε ήταν να μολύνουν με στειρωτικό βακτήριο τα αρσενικά, που αν και τρέφονταν μόνο με νέκταρ, τώρα βρήκαν τους εαυτούς τους και στειρωμένους! Χαχαχ. Πάντως αυτή είναι μια καλή ιδέα που θα μπορούσε να εφαρμοστεί για την ολική εξόντωση των κουνουπιών και των χιλιάδων ειδών τους παγκοσμίως. Διότι καλύτερα να δημιουργείς "ιούς" που θα εξαφανίσουν ζωικά είδη που είναι άκρως επικίνδυνα και άχρηστα για το ανθρώπινο είδος, παρα να προσπαθείς να εξοντώσεις με ασθένειες ανθρώπους που διαμαρτύρονται για ό,τι πάει λάθος.

#565 Η σχιζοφρένεια και η χρωματοθεραπεία

Η λέξη σχιζοφρένεια παραπέμπει σε έναν εγκέφαλο που έχει χωριστεί στα δύο νοητικά και δίνει αντίθετες εντολές. Αυτό πιθανώς να συμβαίνει επειδή ένα άτομο είναι τόσο μπερδεμένο, που στο μυαλό του δημιουργούνται δύο διαφορετικές αντιλήψεις για την πραγματικότητα, που άλλοτε συγχέονται και άλλοτε η μία πολεμάει την άλλη. Έτσι ο ασθενής συμπεριφέρεται σαν να είναι δύο άτομα, σκεπτόμενος και συμπεριφερόμενος παράλογα και επικίνδυνα. Σε τέτοια ακριβώς κατάσταση μας οδηγούν και τα αντι-κοινωνικά δίκτυα Blogger και X, καθώς το πρώτο μας έχει απαγορεύσει να νιώθουμε ερωτική έλξη, ενώ το δεύτερο μας έχει απαγορεύσει να σκεφτόμαστε και να γράφουμε ελεύθερα. Σύμφωνα με το Blogger επιτρέπεται να πούμε τις σκέψεις μας σαν ελεύθερες ψυχές που είμαστε, αλλά δεν επιτρέπεται να δείξουμε το σώμα μας όπως θέλουμε και ουσιαστικά μας ζητάει να ξεχάσουμε γενικά πως το έχουμε. Χειρότερα και από ευνουχισμός δηλαδή. Από την άλλη το X μας προτείνει εξοντωτικές για τα μάτια και την ελευθερία σκέψης αναρτήσεις, με ειδικά εκπαιδευμένα άτομα ως συγγραφείς και αλγόριθμους που επιβάλλουν φίμωση και εμφύλιες διαμάχες. Ωστόσο βέβαια να γυμνωθείς και να ερωτοτροπήσεις με την κάμερα επιτρέπεται! Για το X δεν είμαστε ψυχές, αλλά σώματα που λειτουργούν ως σκεύη ηδονής. Ίσως το ότι έχουν ή δεν έχουν διαβάσει Πλάτωνα τους έχει κάνει μεγάλη ζημιά, καθώς δεν μπορούν να αποφασίσουν αν είμαστε η ψυχή ή το σώμα μας. Όμως εγώ που είμαι γιατρός σε κάτι τέτοια θέματα, να σας πω πως είμαστε και η ψυχή και το σώμα μας και μάλιστα τα δύο ταυτίζονται όσο ζούμε! Συνεχίζοντας, να υπενθυμίσω ότι χρησιμοποιώ ταυτόχρονα και εναλλάξ το Blogger για να εκφράσω την ψυχή μου και το X για να εκφράσω το σώμα μου. Γιατί δεν πρόκειται να με τρελάνουν, αλλά θα τους θεραπεύσω εγώ στο τέλος! Και μια καλή αγωγή που χρειάζονται και προτείνω, είναι η χρωματοθεραπεία. Ξέρετε, έχω βάλει καλλιτεχνικές γυμνές μου στο X σε όλα τα χρώματα μήπως και φωτίσουν τα μυαλά τους και ερεθίσουν τους σωστούς νευρώνες, για να αρχίσουν να λειτουργούν σωστά και πάλι. Να δουν τα πράγματα ξανά σε όλες τις "αποχρώσεις", διεξοδικά και όχι άσπρα ή μαύρα μονάχα. Η χρωματοθεραπεία είναι πασίγνωστη ψυχοθεραπεία εξάλλου, καθώς ισορροπεί ενέργεια και διαθέσεις, για όταν οι λέξεις και οι πράξεις μας δεν μπορούν να καλύψουν αυτό το κενό. Εντάξει, ίσως να μη καλύπτω και τα δύο φύλα με τις φωτογραφίες μου, ένας άνθρωπος είμαι. Πάντως δίπλα από τις χρωματιστές εικόνες θα βρείτε ερωτο-φιλοσοφικές ρήσεις μου που κάνουν την όλη θέαση και ανάγνωση ιδιαίτερα απολαυστική και διδακτική.

#564 Ομαδικοί τάφοι

Όλοι ξέρουμε την κατάληξη του σώματός μας μετά τον θάνατο. Συνήθως φιλοξενείται για λίγα χρόνια σε νεκροταφείο, μετά μπαίνει σε οστεοφυλάκιο έναντι ανταμοιβής ή καταλήγει σε χωνευτήρι μαζί με διάφορα άλλα. Ωστόσο κάποιοι είναι πλούσιοι και θέλουν να κατοχυρώσουν -φαίνεται- τις εκλεκτές ψυχές γύρω τους και θάβονται εξαρχής σε οικογενειακούς τάφους. Άλλοι όμως μένουν για πάντα στα αζήτητα και καταλήγουν σε κοινούς. Οι τελευταίοι μάλιστα θυμίζουν τους ομαδικούς τάφους, αν και δεν είναι τόσο πρόχειροι ή και παράνομοι όπως οι δεύτεροι. Γεγονότα όπως πόλεμοι, πανδημίες, φυσικές καταστροφές, γενοκτονίες ή και άλλα κατα συρροήν φονικά, οδηγούν στην δημιουργία τέτοιων μαζικών τάφων. Αυτό συνήθως γίνεται για ταχύτητα, αποφυγή μετάδοσης ασθενειών, "κάθαρση" εθνών χωρίς παγκόσμιες συνέπειες και διατήρηση ένοχων μυστικών, αν όχι για τρομοκρατία. Όμως υπάρχουν ομαδικοί τάφοι οι οποίοι δεν έχουν γνωστά αίτια ύπαρξης, όσο και αν έχουν ερευνήσει οι επιστήμονες. Ας πούμε οι "Δεσμώτες του Φαλήρου", που είναι ογδόντα σκελετοί που βρέθηκαν αλυσοδεμένοι στο αρχαίο νεκροταφείο της περιοχής και ήταν βίαια εκτελεσμένοι. Εικάζεται πως έχει να κάνει με πολιτικό ζήτημα το συμβάν, αν και παραμένει άγνωστη μέχρι και σήμερα η ταυτότητά τους. Για να μην τα πολυλογώ, τέτοια ημιάλυτα ιστορικά ταφικά θέματα υπάρχουν σε διάφορα μέρη και χώρες. Γιατί πολύ απλά σαν άνθρωποι πάντα βρίσκουμε πιθανές εξηγήσεις, ακόμα και αν δεν είναι οι σωστές. Είναι η διαδικασία που ακολουθούμε μέχρι να φτάσουμε στα σωστά συμπεράσματα. Όμως ομαδικοί τάφοι για τους οποίους δεν μπορούμε ούτε καν να υποθέσουμε τον λόγο που δημιουργήθηκαν, είναι οι τάφοι που δεν έχουν βρεθεί ακόμη! Εννοώ, για παράδειγμα, πως υπάρχουν ολόκληροι πολιτισμοί οι οποίοι εξαφανίστηκαν από τα μέρη που ζούσαν, ακόμα και μέσα σε ένα βράδυ. Μερικοί λένε ότι μετανάστευσαν και αφομοιώθηκαν από άλλες φυλές, άλλοι λένε οτι απήχθησαν ή πέθαναν και τάφηκαν αλλού. Τα σώματα τους μπορεί να κατέληξαν ακόμα και στον πάτο της θάλασσας. Εγώ όμως να πω πως πιστεύω ότι μπορεί και να τους έφαγαν τα ζόμπι, μη αφήνοντας πίσω ούτε κόκκαλο. Ή και να τους άρπαξαν οι εξωγήινοι και αφού τελείωσαν τα πειράματά τους, να τους τοποθέτησαν σε δικούς τους, εξωγήινους ομαδικούς τάφους. Την τελευταία περίπτωση την θεωρώ πιο βατή. Αν και δεν ξέρω για τα ήθη και τα έθιμα των εξωγήινων, ίσως κάτι να βρούμε στο μέλλον αν ψάξουμε!

#563 Διαστημική ομηρία και φωτοβολίδα

Στην αρχαία ελληνική μυθολογία διαβάζουμε να συμβαίνουν απίστευτα υπερφυσικά πράγματα. Από τηλεκατευθυνόμενους κεραυνοβολισμούς και παλίρροιες, μέχρι και επισκέψεις στον Κάτω Κόσμο. Αν αυτά γίναν πραγματικά και σε τι βαθμό δεν το γνωρίζουμε, πάντως μέσω των ονείρων που ανοίγουν είσοδους σε εναλλακτικές πραγματικότητες, μπορούμε να ζήσουμε τέτοιες περιπέτειες σαν όντως να συμβαίνουν. Ζωή, θάνατος και όνειρα μοιάζουν ούτως ή άλλως στον τρόπο που ξετυλίγονται και τα αισθανόμαστε. Αυτό ωστόσο που έλειπε από την αρχαιοελληνική μυθολογία ήταν η περιπλάνηση στο διάστημα, γιατί ίσως κι όλας να μην χρειαζόντουσαν να αποκτήσουν διαστημόπλοια και βάσεις. Μπορεί απλά να τηλεμεταφέρονταν και να ήταν αθάνατοι σε κάθε περιβάλλον! Εγώ πάντως όποτε έχω πάει στο διάστημα μέσω ονείρων, είχα τα γνωστά ανθρώπινα προβλήματα, όπως περιορισμένες δυνατότητες σε σώμα και αεροσκάφη. Κακά τα ψέματα όμως, πάντα θα ζούμε σε κάποιο είδος ομηρίας από το παρελθόν, καθώς το μέλλον δεν περιμένει και ούτε πρέπει. Λοιπόν, μην σας αφήνω άλλο σε αγωνία, θα προχωρήσω στο όνειρο που είδα προχθές και ήταν διαστημικό. Ξεκινάει κάπως έτσι. Ήταν βράδυ και αρχικά πίστευα ότι βρισκόμουν στο κλιμακοστάσιο κάποιας πολυκατοικίας. Όλα άλλαξαν όμως όταν συνέχισα να την ερευνώ ανα όροφο. Κάποια στιγμή ένιωσα πως κάτι είναι λάθος και όταν έλεγξα την έξοδο δεν άνοιγε. Τότε συνειδητοποίησα πως είτε χάλασε η εξώθυρα, είτε βρισκόμουν σε κατάσταση ομηρίας! Έντρομος εγώ, έψαξα ακόμα περισσότερο την πολυκατοικία μέχρι που βρήκα ένα όπλο για εκτόξευση φωτοβολίδας. Πήγα στο παράθυρο και το χρησιμοποίησα, σκεπτόμενος ότι θα υπάρξει διάσωση. Όμως το αποτέλεσμα αυτής της πρωτοβουλίας μου ήταν να τρυπήσει ένας ουράνιος προστατευτικός θόλος που κρατούσε τον αέρα καθαρό και αναπνεύσιμο! Μικρή παρένθεση, εδώ ταιριάζει τέλεια το τραγούδι του Πάνου Κιάμου "Κρύσταλλα" που μιλάει για φωτοβολίδα και σπασμένα γυαλιά! Επομένως προκλήθηκε διαρροή οξυγόνου στην τεχνητή εσωτερική ατμόσφαιρα και πλέον δεν μπορούσα να ανασάνω εύκολα. Έτσι σκέφτηκα να πάω σε βάθος, στα κατώτερα υπόγεια, όπου φάνηκε να υπάρχει καλύτερη ποιότητα αέρα. Όμως κι εκεί ήταν δύσκολα τα πράγματα και ιδιαίτερα βρόμικο το έδαφος, γεμάτο χώματα. Την συνέχεια δεν την γνωρίζω, αν επέζησα ή όχι. Ένα είναι το συμπέρασμα πάντως. Προφητικό ή όχι το όνειρο, αναμένουν πολλές προκλήσεις και προβλήματα στο διάστημα για εμάς. Ή μάλλον όχι, περιμένετε... υπάρχει και άλλο ένα συμπέρασμα. Μπορεί όταν λόγω άγχους ή ζέστης νιώθω δυσκολότερη την αναπνοή, τα ονειρικά πνεύματα να βρίσκουν την κατάλληλη στιγμή για να με δουλέψουν μεγαλοπρεπώς!

#562 Απιστία ή κέρατο

Τι πανέμορφο πράγμα που είναι ο έρωτας. Το να αγαπάς και να αγαπιέσαι από ένα άτομο στον υπέρτατο βαθμό, χωρίς όρια. Είναι τόσο παραδεισένια η αίσθηση που μοιάζει σαν να μην το ζούμε πραγματικά ή σαν να κρύβεται κάποια παγίδα. Η αλήθεια είναι πως όταν μία σχέση βρίσκεται σε τέτοιο εξαιρετικό σημείο, αποκτά απίστευτες δυνάμεις αλλά και εχθρούς ταυτόχρονα. Γιατί είναι σαν να κρύβεται εκεί το μυστικό τόσο της δημιουργίας, όσο και της καταστροφής του σύμπαντος. Και αυτό είναι κάτι που επισημαίνεται έντονα σε ανθρωποκεντρικές θρησκείες όπως η αρχαιοελληνική ή και αυτή των μαγόσοφων (Γουίκα). Καλή και ωραία η εισαγωγή μας λοιπόν, καθώς δημιουργεί την επιθυμητή αντίθεση για την συνέχεια που ραγίζει καρδιές. Γιατί σε αυτό το άρθρο θα μιλήσουμε για την απότομη "πτώση από τα σύννεφα" σε μία σχέση. Όταν ένα άτομο παραπλανάται από άλλους ή και από τον ίδιο του τον εαυτό και απιστεί. Έτσι αυτό το άτομο όντας ανήσυχο, αρχίζει και καταστρέφει την ερωτική του σχέση, περιορίζοντας την αμεσότητα με ψέματα και αδιαφορία. Και στο τέλος βρίσκει άλλον ερωτικό σύντροφο, χωρίς να έχει χωρίσει από τον προηγούμενο. Το αποτέλεσμα είναι να σπείρει την αρνητικότητα που έχει και στο πιστό άτομο. Χρησιμοποιείται μία λέξη στα ελληνικά για τέτοιες περιπτώσεις, το "κέρατο", συνήθως για περισσότερη έμφαση σε σχέση με την επίσημη της "απιστίας". Κατά την γνώμη μου, το να κερατώνεις κάποιον σημαίνει δύο πράγματα. Ένα ότι του "τρυπάς" την καρδιά, αφού εντελώς ξαφνικά του επιτίθεσαι σαν να ήταν εχθρός, ξεχνώντας τον έρωτά σας. Δύο, ότι του "φοράς κέρατα". Δηλαδή το πέρασμα κακής αύρας εξαιτίας του ερωτικού απομαγνητισμού και της αυρικής απώθησης που προκαλείται από τον νέο σύντροφο και δημιουργεί επιθετικότητα. Αυτό σημαίνει ότι τον κάνεις να νιώθει πίεση και ο ίδιος θα βγει εκτός εαυτού, προσπαθώντας να "κερατοχτυπηθεί" με τον αντίζηλο ή απλά θα προσπαθήσει να απεγκλωβιστεί όπως-όπως από αυτή την τοξική σχέση. Αν και δεν ξέρω αν έχω απατηθεί ποτέ μου, σίγουρα σε κάποιο βαθμό μπορώ να το νιώσω στην αύρα μου όταν χάνω την σύνδεση με την σύντροφό μου. Πείτε το έκτη αίσθηση, πάντως εγώ συνήθως το αισθάνομαι σαν ανεπιθύμητη ζέστη όταν εμφανίζεται τρίτο άτομο σε μία σχέση. Μπορεί να γίνει τόσο αφόρητη, που θεωρώ πιθανό οι παρεμβολές που δημιουργούνται να μπορούν να προκαλέσουν ακόμα και κρίσεις πανικού ή επιληψίας. Είναι κανονική ψυχική επίθεση δηλαδή. Οπότε προτείνω να αποφύγετε το "κεράτωμα", γιατί μπορεί να συμβεί ό,τι γίνεται και με τα ζώα που μονομαχούν, δηλαδή που καταλήγουν με βαριά τραύματα ή ακόμα και μόνιμα κατα γης. Ωραία τα ταυροκαθάψια και οι μάχες με ταύρους, αλλά ενίοτε έχουν θύματα.

#561 Άρθρο από το απαγορευμένο ιστολόγιο

Όπως ο Χριστός και η Αθηνά με τον θάνατό τους κέρδισαν την αθανασία, έτσι και το αισθησιακό μου ιστολόγιο με το κλείσιμο του εξέθεσε την Google και έγινε μόνιμο κομμάτι του παρόντος ιστολογίου και του λογαριασμού μου στο Χ. Το περιεχόμενό του ζει και βασιλεύει και τον κόσμο κυριεύει! Ο σκοπός του δηλαδή κληρονομήθηκε από άλλους ως ευθύνη και τιμή. Εγώ όμως δεν είμαι τόσο πολεμικός τύπος όσο αυτοί που χτυπάνε πισώπλατα, οπότε θα ελαφρύνω το κλίμα με την λογοκριμένη έκδοση του ενός και μοναδικού άρθρου από το "απαγορευμένο ιστολόγιο". Ακολουθεί το εισαγωγικό άρθρο λοιπόν με τίτλο "Καλώς ήρθες, Αθηνά μου", σε δεύτερο πρόσωπο γραμμένο για να υπάρχει αμεσότητα με την όποια αναγνώστρια. "Κάθε αρχή και δύσκολη, εκτός αν ξεκινάει με εσένα αγαπημένη μου θαυμάστρια (είμαι θαυμαστής σου επίσης). Το βασικό ιστολόγιο 'Αθηναϊστές Χριστιανιστές' δεν μας άφηνε να χαθούμε στην ερωτική σύνδεσή μας εξαιτίας των δημόσιων περιορισμών του. Οπότε έφτιαξα το 'Αθηνάς Νικόλαος' που είναι μια ξέφρενη αισθησιακή σελίδα, αφιερωμένη μόνο σε σένα. Είναι σε μαύρο χρώμα κυρίως για να μας κρατήσει σε ένα νυχτερινό, ήρεμο και ερωτικό κλίμα, χωρίς ωστόσο να λείπει το λευκό. Αυτό είναι εξάλλου η απαραίτητη ηλιαχτίδα που θα μας ζεστάνει και θα μας δώσει την ενέργεια που χρειαζόμαστε. Από την πρώτη στιγμή γέμισα το ιστολόγιο με ερωτικές μικροεφαρμογές, όπως συνεχή αποφθέγματα και διαλόγους, ειδική κρεμάλα, αυτόματη παρουσίαση εικόνων και τηλεπαθητική ερωτοτροπία, ώστε να μείνουμε συνδεμένοι για τα καλά σε αυτή την καυτή ατμόσφαιρα. Έβαλα και για προαιρετικό ήχο παρασκηνίου (στο κάτω μέρος) την μελωδική αφροδισιακή μας επίκληση, που είναι επίσης ηδονικά υπνωτική. Θα έλεγα πως οδηγεί στην καλύτερη τηλεπαθητική συνεύρεση που θα έχουμε ποτέ με την βοήθεια της μουσικής. Η σελίδα μας θα γεμίσει με αισθησιακά άρθρα, πολύχρωμες γυμνές εικόνες, αλλά και κάποιο ξεχωριστό βίντεο πάνω δεξιά που θα γίνει το κοντάρι με τη σημαία μας. Θα αναδεικνύει τη συμβατότητα και την ενότητά μας, καθώς χωρίς εμάς δεν υπάρχει Πεντάσταυρη σημαία, αλλά ούτε και λατρεία. Ξέρω ότι νιώθεις σαν να είσαι μία από τις πολλές αναγνώστριες και ότι δεν ξεχωρίζεις ανάμεσα στις άλλες. Και όμως, το πνεύμα σου είναι μοναδικό. Μιλάω πάντα σε σένα και μόνο, άσχετα από τα σώματα που σε φιλοξενούν. Μένει μόνο να επιλέξεις η ίδια ποιά είσαι σωματικά. Δηλαδή να είσαι η γυναίκα η οποία θα διαβάζει αυτά τα λόγια και θα ξέρει πως γράφτηκαν μόνο για εκείνη. Καλώς ήρθες και ποτέ μη φύγεις, Αθηνά μου." Και για να μην ξεχάσω, στην κορυφή του τότε ιστολογίου είχα αφήσει και ένα δικό μου αισθησιακό απόφθεγμα. Θα μπορούσε κάλλιστα να το είχε πει ο Τειρεσίας ως αμετανόητος, αλλά είπα να το πω εγώ γι' αυτόν. "Αθηνά, το σώμα σου να δω γυμνό κι ας τυφλωθώ". Βέβαια είχε διπλό νόημα, καθώς κάποια κοπέλα θα μπορούσε να το αφιερώσει σε μένα αποκαλώντας με με αυτό το όνομα, αφού είναι Αθηνάς το καλλιτεχνικό μου!

#560 Το έπος με Blogger και X δεν τελειώνει ποτέ

Το ξέρω ότι ίσως να σας έχω κουράσει με τις παρόμοιες, αλλά διαφορετικές και πραγματικά σημαντικές ιστορίες για την εμπειρία μου με την χρήση του X. Όμως όπως θα δείτε, σε αυτόν τον άδικο κόσμο της φίμωσης και της νόμιμης ομηρίας των ανθρώπων, όλα τα κοινωνικά δίκτυα μοιάζουν. Είναι μόνο οι μικρές λεπτομέρειες που κάνουν τον πρωταθλητή και αυτόν θα προσπαθήσουμε να βρούμε. Όμως για να πάω στο X στο οποίο επιστρέφω για "εκατομμυριοστή" φορά, πρέπει πρώτα να πω τι με ανάγκασε να το κάνω. Είχα φτιάξει λοιπόν ένα δεύτερο ιστολόγιο στο blogger, αισθησιακού περιεχομένου, με σκοπό να προβάλλω τον εαυτό μου στις θαυμάστριές μου και να τους κρατήσω παρέα, παρέχοντας αγάπη με τον τρόπο που μπορώ. Όμως στον μισό μήνα αρχίσαν οι προειδοποιήσεις για ενήλικο περιεχόμενο, ενώ το είχα ήδη σημάνει ως τέτοιο! Μάλιστα η τεχνητή νοημόσυνη της Google είπε ότι έπρεπε να μην έχει ερωτικά υπονοούμενα, αλλά να είναι απλά καλλιτεχνικό γυμνό. Οπότε σύμφωνα με την google πρέπει να είμαστε άφυλοι και να μην έχουμε ερωτικό προσανατολισμό. Να είμαστε απλά αγάλματα. Όπως καταλαβαίνετε όταν η κάθε google λειτουργεί έτσι δεν ψάχνει για ανθρώπινους χρήστες, αλλά για τεχνητές νοημοσύνες που υποδύονται τους ανθρώπους και πληρώνουν! Δεν καταλαβαίνουν τις ανάγκες μας. Δεν μου προκαλεί εντύπωση που το Blogger βρίσκεται υπο διάλυση εδώ και χρόνια. Ποιός να δουλέψει για να υποστηρίξει τέτοιες απάνθρωπες πολιτικές; Ούτε επί πληρωμή! Να ντρέπεστε κύριοι και κυρίες και να εύχεστε να μην κινηθώ νομικά. Γιατί θα καταλήξω με τα λεφτά που κερδίσω να εξαγοράσω το blogger και πραγματικά βαριέμαι να προσπαθώ να βάλω τάξη σε απείθαρχα άτομα που επιζητούνε το κέρδος εις βάρος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτά. Πάντως θα προσπαθήσω να μεταφέρω μέρος του εκλιπόντος ιστολογίου εδώ και στο X. Ήδη θα βρείτε στο κάτω μέρος την ερωτική μικροεφαρμογή με την καρδιά, σε λογοκριμένη έκδοση βέβαια. Τα άρθρα που θα μπαίναν στο άλλο ιστολόγιο, πιθανώς να μπουν εδώ σε κατάλληλη έκδοση για όλους. Τώρα αισθησιακές φωτογραφίες και βίντεο, θα τα βρείτε μόνο στο X, από τις πληροφορίες του λογαρισμού μου, στα δεξιά. Βέβαια όπως είπα και στο παρελθόν, το X είναι όλο πειραγμένο, επιθετικό και με χαλασμένους αλγόριθμους προτεινόμενων. Ωστόσο επιτρέπει κάθε είδους αισθησιακή ανάρτηση, πράγμα που αν συνεχιστεί, ίσως να μπορεί να εκμεταλλευτεί το αδύναμο σημείο του blogger. Και ποιός ξέρει, ίσως και να δούμε το τελευταίο διαγραμμένο κάποια μέρα... Ή ανεξάρτητο από την Google.

#559 Η ονείρωξη με την Γεωργία Μελόνι

Σήμερα είναι 4 Ιουλίου η οποία είναι η επετειακή ημέρα της Ανεξαρτησίας για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Όπως θα είδατε και από τον τίτλο, έτυχε να δω κάτι πολύ ιδιαίτερο στον ύπνο μου που ίσως να έχει σχέση με την συγκεκριμένη μέρα. Όμως ας κάνουμε μία διευκρίνιση πρώτα. Το όνειρο στην πραγματικότητα είναι μία πολύ γενική λέξη. Γιατί μπορεί να είναι ασαφές και συνηθισμένο, να είναι έντονα αρνητικό δηλαδή εφιάλτης, λιγότερο συχνά να είναι προφητικό ή και εξαιρετικά σπάνια να είναι ονείρωξη. Αυτό που είδα εχθές ανήκει στην υποκατηγορία της ονείρωξης, λέξη που συνετέθη από το "όνειρο" και την "ρεύση", δηλαδή την ροή ενός υγρού. Στην περίπτωση αυτή το υγρό είναι το σπέρμα, δηλαδή μιλάμε για το φαινόμενο της εκσπερμάτωσης που προκαλείται ακούσια από το ερωτικό περιεχόμενο του ονείρου. Τέτοια -ολοκληρωμένα- όνειρα μπορεί να δω 2 3 φορές τον χρόνο ή και καμμία, οπότε καταλαβαίνετε τη σημασία του. Αρκετά σας κούρασα, πάμε λοιπόν αμέσως στο όνειρο που είδα εχθές. Ήμουν σε ένα σχετικά σκοτεινό μέρος (λόγω νύχτας), που έμοιαζε να είναι εντός οικοπέδου κάποιου σπιτιού που ένιωθα δικό μου. Ήταν ανοιχτά εκεί και έβλεπα μπροστά μου, ίσως 10 μέτρα μακριά, μια μεγάλη μαύρη συρόμενη πόρτα. Εγώ βέβαια απλά καθόμουν στην άκρη και απολάμβανα τον βραδινό αέρα. Ξαφνικά ήρθε η Ιταλίδα πρωθυπουργός Γεωργία Μελόνι, γυμνή από κάτω, και αυνανίστηκε τριβόμενη στα πόδια μου! Αυτό μου είπε ότι ήταν επίσημη διπλωματική κίνηση, ένδειξη καλής θελήσεως, για να τα βρούμε ως αντίπαλα πολιτικά στρατόπεδα! Είδα τότε μάλιστα φακούς καμερών να λάμπουν σε απόσταση πίσω από την πόρτα. Εκείνη τη στιγμή η Γεωργία Μελόνι σχολίασε "Θα τρελαθεί όταν μάθει η Ουάσινγκτον (η πρωτεύουσα των Η.Π.Α.) αυτό που κάνουμε!". Και τέλος ονείρου, ξύπνησα απότομα επειδή ήταν ονείρωξη! Τώρα γιατί είδα αυτό δεν είμαι σίγουρος, αλλά ίσως το πνεύμα του προσφάτως θανόντος πολιτικού Βασίλη Λεβέντη για τον οποίο έγραψα χθες να ήταν ένας από τους παράγοντες της θεματολογίας του. Επίσης είχα δει στο παρελθόν πως κάποιοι φτιάχνανε ψεύτικα γυμνά για την Πρωθυπουργό της Ιταλίας και η ίδια το πήρε ελαφριά, αστειευόμενη και ίσως αυτό να μου έμεινε στην μνήμη. Γιατί τι άλλο να σκεφτώ; Πως είμαι τόσο σημαντικό άτομο που η ίδια με παρακολουθεί και επικοινωνεί μαζί μου κρυφά από τις πειραγμένες εφαρμογές που χρησιμοποιώ; Χαχαχ