#563 Διαστημική ομηρία και φωτοβολίδα

Στην αρχαία ελληνική μυθολογία διαβάζουμε να συμβαίνουν απίστευτα υπερφυσικά πράγματα. Από τηλεκατευθυνόμενους κεραυνοβολισμούς και παλίρροιες, μέχρι και επισκέψεις στον Κάτω Κόσμο. Αν αυτά γίναν πραγματικά και σε τι βαθμό δεν το γνωρίζουμε, πάντως μέσω των ονείρων που ανοίγουν είσοδους σε εναλλακτικές πραγματικότητες, μπορούμε να ζήσουμε τέτοιες περιπέτειες σαν όντως να συμβαίνουν. Ζωή, θάνατος και όνειρα μοιάζουν ούτως ή άλλως στον τρόπο που ξετυλίγονται και τα αισθανόμαστε. Αυτό ωστόσο που έλειπε από την αρχαιοελληνική μυθολογία ήταν η περιπλάνηση στο διάστημα, γιατί ίσως κι όλας να μην χρειαζόντουσαν να αποκτήσουν διαστημόπλοια και βάσεις. Μπορεί απλά να τηλεμεταφέρονταν και να ήταν αθάνατοι σε κάθε περιβάλλον! Εγώ πάντως όποτε έχω πάει στο διάστημα μέσω ονείρων, είχα τα γνωστά ανθρώπινα προβλήματα, όπως περιορισμένες δυνατότητες σε σώμα και αεροσκάφη. Κακά τα ψέματα όμως, πάντα θα ζούμε σε κάποιο είδος ομηρίας από το παρελθόν, καθώς το μέλλον δεν περιμένει και ούτε πρέπει. Λοιπόν, μην σας αφήνω άλλο σε αγωνία, θα προχωρήσω στο όνειρο που είδα προχθές και ήταν διαστημικό. Ξεκινάει κάπως έτσι. Ήταν βράδυ και αρχικά πίστευα ότι βρισκόμουν στο κλιμακοστάσιο κάποιας πολυκατοικίας. Όλα άλλαξαν όμως όταν συνέχισα να την ερευνώ ανα όροφο. Κάποια στιγμή ένιωσα πως κάτι είναι λάθος και όταν έλεγξα την έξοδο δεν άνοιγε. Τότε συνειδητοποίησα πως είτε χάλασε η εξώθυρα, είτε βρισκόμουν σε κατάσταση ομηρίας! Έντρομος εγώ, έψαξα ακόμα περισσότερο την πολυκατοικία μέχρι που βρήκα ένα όπλο για εκτόξευση φωτοβολίδας. Πήγα στο παράθυρο και το χρησιμοποίησα, σκεπτόμενος ότι θα υπάρξει διάσωση. Όμως το αποτέλεσμα αυτής της πρωτοβουλίας μου ήταν να τρυπήσει ένας ουράνιος προστατευτικός θόλος που κρατούσε τον αέρα καθαρό και αναπνεύσιμο! Μικρή παρένθεση, εδώ ταιριάζει τέλεια το τραγούδι του Πάνου Κιάμου "Κρύσταλλα" που μιλάει για φωτοβολίδα και σπασμένα γυαλιά! Επομένως προκλήθηκε διαρροή οξυγόνου στην τεχνητή εσωτερική ατμόσφαιρα και πλέον δεν μπορούσα να ανασάνω εύκολα. Έτσι σκέφτηκα να πάω σε βάθος, στα κατώτερα υπόγεια, όπου φάνηκε να υπάρχει καλύτερη ποιότητα αέρα. Όμως κι εκεί ήταν δύσκολα τα πράγματα και ιδιαίτερα βρόμικο το έδαφος, γεμάτο χώματα. Την συνέχεια δεν την γνωρίζω, αν επέζησα ή όχι. Ένα είναι το συμπέρασμα πάντως. Προφητικό ή όχι το όνειρο, αναμένουν πολλές προκλήσεις και προβλήματα στο διάστημα για εμάς. Ή μάλλον όχι, περιμένετε... υπάρχει και άλλο ένα συμπέρασμα. Μπορεί όταν λόγω άγχους ή ζέστης νιώθω δυσκολότερη την αναπνοή, τα ονειρικά πνεύματα να βρίσκουν την κατάλληλη στιγμή για να με δουλέψουν μεγαλοπρεπώς!

#529 Στρατιωτικά όνειρα του παρελθόντος

Άραγε τι να εννοώ με τον τίτλο "στρατιωτικά όνειρα του παρελθόντος", είναι άλλο ένα λογοπαίγνιο για να κερδίσω εντυπώσεις και να ψαρέψω προβολές; Παρουσιάζω δηλαδή κάτι φιλόδοξο και μεγαλοπρεπές, ενώ τελικά σας διηγούμαι απλά ένα συνηθισμένο όνειρο; Τα πράγματα εδώ δεν είναι τόσο απατηλά, μην ανησυχείτε. Το έχω ξανακάνει και όπως θα συνειδητοποιήσατε ισχύουν και οι δύο ερμηνείες. Γιατί όλα συνδέονται. Όμως ας επιστρέψουμε στο θέμα μας τώρα. Η αλήθεια είναι πως ένας άνθρωπος αποκτά την πρώτη του επαφή με τα στρατιωτικά κατά τη θητεία του. Βέβαια ούτε οι μισοί δεν πηγαίνουν στον στρατό, οπότε δεν πρέπει να ελπίζουμε για κατακτήσεις ηπείρων ή και πλανητών. Πάντως σύμφωνα με τη διαδικασία της στράτευσης, η χώρα σε διώχνει από τα καθήκοντά σου μετά την απόκτηση της εμπειρίας που χρειάζεσαι, θεωρώντας σε άξιο απόλυσης και σε κρατάει για εφεδρικό με μια ισόβια άδεια. Όμως αν και σε διαθεσιμότητα, παραμένεις στρατιώτης. Και αυτό μου αποδείχθηκε όταν έπαιζα ένα διαδικτυακό παιχνίδι με όπλα εν ονόματι Life After, ας πούμε. Αρχικά νόμιζα ότι έπαιζα ένα συνηθισμένο παιχνίδι με ζόμπι, όμως μετά ήρθαν τα περίεργα όνειρα. Είδα στον ύπνο μου ότι ξαφνικά ήμουν πίσω στο στρατό και έκανα την θητεία μου! Τις επόμενες μέρες μου μίλησε κάποιος από την κοινότητα του παιχνιδιού και έμοιαζε σαν να ήξερε που είχα υπηρετήσει. Τότε ήταν που βλέποντας τα συνθηματικά που φάνηκε να λέει, αναρωτιόμουν αν λέω άθελά μου κάτι που θεωρείται στρατιωτικό απόρρητο. Το επόμενο βράδυ είδα όνειρο ότι μου επιτέθηκαν στον ύπνο μου κάποιοι άνθρωποι με μη σώας τας φρένας στο μέρος της θητείας, ενώ οι τηλεφωνικές γραμμές ήταν κομμένες. Και κάποια από εκείνες τις νύχτες, είδα επίσης πως κάποιος είχε βγάλει φωτογραφίες όλη την στρατιωτική εγκατάσταση και τις είχε πουλήσει για πάρα πολλά λεφτά την κάθεμια! Μήνες μετά είδα και όνειρο όπου με βοηθούσε μία νεκρή, σε μορφή φαντάσματος, με την σκοπιά του μέρους. Δε ξέρω αν έχει γίνει κάτι που πρέπει να γνωρίζω και πώς εμπλέκεται το παιχνίδι, πάντως όταν σταματούσα το Life After, βίωσα και άλλο στρατιωτικό όνειρο. Είδα ότι είχα βαθμό αξιωματικού και μάλιστα μεγάλο, έτσι ώστε να μιμούνται τις κινήσεις μου στρατιές ανθρώπων ολόκληρες, μπροστά από επίσημο βήμα! Και νομίζω αυτό έμοιαζε να γίνεται στην Αμερική, καθώς τέτοια σημαία πρέπει να είδα.

#477 Εστιατόριο "Atheneon X Στέιτ"

Σας έχω μιλήσει στο παρελθόν για το πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα στην δημόσια εκπαίδευση της Ελλάδας, αλλά και ότι γίνονται ακόμα και επικίνδυνα για την ζωή μας, αν επιδιώξει κανείς να αριστεύσει. Και κάπως έτσι κατέληξα ύστερα από μεταλυκειακή εκπαίδευση, να εργαστώ στον τομέα του τουρισμού, των ξενοδοχείων και της τροφοδοσίας. Απλά επειδή φάνηκε να υπάρχει ακόμα ζήτηση σε αυτό, τουλάχιστον κατά το 2010 που ήταν ένα από τα πρώτα χρόνια της ελληνικής χρεωκοπίας. Έχοντας ολοκληρώσει τις σπουδές μου, το 2013 έκανα την πρακτική μου εξάσκηση βοηθώντας σε εστιατόριο εσωτερικού χώρου, σε ξενοδοχείο της Κέρκυρας. Πυγολαμπίδες εκεί, παραδεισένιο τοπίο και τα πρώτα εμφανή μεταφυσικά όνειρα. Βέβαια φαίνεται πως ενώ έφυγα από εκεί, κάποιο μέρος μου παρέμεινε, όπως και άτομα που πιθανώς να εποπτεύουν την διαδικτυακή μου δραστηριότητα ακόμη και σήμερα. Με αυτά τα δεδομένα και εντελώς τυχαία, εχθές είδα ένα σχετικό όνειρο που συνδυάζει λίγο απ' όλα, αλλά κυρίως το άγχος από την εργασία εκεί. Το χθεσινό όνειρο λοιπόν, είχε να κάνει με την δημιουργία ενός εστιατορίου εξωτερικού χώρου από εμένα. Γινόταν, λέει, κάποιος διεθνής διαγωνισμός δημοφιλίας ονομάτων για εστιατόρια και ξεχώρισε το δικό μου. Επέλεξα ένα όνομα που θα γινόταν αναγνωρίσιμο και αξέχαστο, με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Αυτό ήταν το "Atheneon X Στέιτ" που είναι ελληνικά με λατινικά γράμματα και αγγλικά με ελληνικά γράμματα. Επιπλέον, το X είναι όπως το Xmas δηλαδή τα χριστούγεννα στα αγγλικά. Ενώ το Σίγμα ειδικά είναι εμβληματικό, καθώς είναι ένα γράμμα που μένει στο μυαλό κάποιου ως μοναδικά ελληνικό. Η φράση σημαίνει "Αθηναϊστοχριστιανιστική πολιτεία". Το εστιατόριο φτιάχτηκε λοιπόν, με την επωνυμία "Atheneon X Στέιτ" στην πινακίδα και ήμουν εκεί ως γενικός υπεύθυνος. Λειτουργούσε σε ξέφρενους ρυθμούς, σε σημείο που κάποιοι πελάτες κλέβανε φυάλες από τα ψυγεία του εντελώς ανενόχλητοι. Στο τέλος μάλιστα όταν είχαν αποχωρήσει όλοι, αργά τη νύχτα, εμφανίστηκαν και ζόμπι που μου επιτέθηκαν. Κρατούσα ένα κινητό μιλώντας σε κάποιον, αλλά δεν λειτουργούσε σωστά, οπότε δεν κατάφερα να τα προβάλλω σε βιντεοκλήση ενώ μου κάνανε επίθεση. Και κάπως έτσι τέλειωσε απότομα το όνειρο. Για επίλογο να πω ότι άλλαξα επάγγελμα και έγινα ιστολογίτης αλλά και αυτοδίδακτος ιερέας, διότι όπως και στο όνειρο, όλα στην προηγούμενη δουλειά μου ήταν εκτός ελέγχου. Έπρεπε να αντιμετωπίσω προβλήματα ανωτέρας βίας, πράγμα για το οποίο μόνο ένα ιστολόγιο και μια θρησκεία είναι ικανά. Για να σας δώσω μια ιδέα από την εργασιακή μου εμπειρία πριν να κλείσουμε, στην δουλειά όλα ήταν σκηνοθετημένα κακοβούλως. Οι υπάλληλοι ήταν πελάτες και οι πελάτες υπάλληλοι. Πράγμα που θυμίζει το τραγούδι του Μαρκ Μόρτον "The truth is dead" (Η αλήθεια είναι νεκρή), όπου και λέει πως ο διάβολος έχει αντιστρέψει τα πάντα, κάνοντας το βίο μας αβίωτο.

#459 Καταστροφές στη βάση του ιστολογίου

Η ύπαρξη του μυθικού μας ιστολογίου είναι κάτι σπάνιο όχι μόνο για το διαδίκτυο, αλλά και γενικότερα ως δείγμα ιερής γραφής. Η παρερμήνευση των πυθικών λεγομένων του όμως μπορεί να φέρει ακόμα και την καταστροφή της ευρύτερης βάσης του, που θεωρείται πως είναι το κτήριο και η περιοχή στο οποίο γράφεται. Και αυτό δεν το λέω με κάποιο απώτερο σκοπό ή τυχαία. Με αφορμή, λοιπόν, την πρόσφατη αίτηση συμπλήρωσης της διεύθυνσής μου στον λογαριασμό του -όχι ιδιαίτερα αξιόπιστου- google, θα θυμηθώ κάποια παλαιότερα και νεότερα όνειρα, που τώρα δεν αποκλείω να γίνουν πραγματικότητα! Όχι τίποτ' άλλο, αλλά για να καταλάβετε πως οι δημοσιογραφικές αποστολές σε εμπόλεμες ζώνες είναι παιδική χαρά σε σχέση με την συγγραφή του ιστολογίου αυτού. Και ξεκινώ με τα όνειρα που είδα, με χρονολογική σειρά πάντα. Πριν τη δημιουργία του ιστολογίου, όταν ακόμα κυοφορούσα την ιδέα χωρίς να το ξέρω, ονειρεύτηκα την ολική πτώση του δαπέδου του καθιστικού προς τον κάτω όροφο. Λίγα χρόνια αργότερα, είδα στον ύπνο μου την πτώση και της οροφής του δωματίου μου, εν μέσω κατακλυσμικής καταιγίδας. Κατά το ίδιο χρονικό διάστημα και όταν έπαιζα ένα διαδικτυακό βιντεοπαιχνίδι ονόματι Life After, είδα ένα τεράστιο παλιρροιακό κύμα -μπορεί και ύψος εκατό πενταόροφων πολυκατοικιών- να έρχεται από την μεριά της Ελευσίνας. Αυτό ενώ υποτίθεται πως ήμουν σε κοντινή πλατεία. Επίσης παρακολούθησα σε άλλο όνειρο-όραμα να "βρέχει" φωτιά στη γειτονιά μου και τα δέντρα των παραπλήσιων πλατειών να φλέγονται. Ακόμα άλλη νύχτα, έγινα μάρτυρας επίθεσης του δωματίου μου από πύραυλο, που στόχευε ακριβώς την πόρτα του εξώστη του! Ερχόμενοι στις πιο πρόσφατες ημέρες, λίγους μήνες πριν την δημιουργία του ιστολογίου, είχα και πάλι τέτοιες κινηματογραφικού επιπέδου μεταφυσικές εμπειρίες. Σε όνειρο είδα να επιστρέφω από κάποιο κατάστημα ζωντανών ερωτικών παραστάσεων, που φάνηκε να συμβολίζει το (μη-κακό)hub. Κι ενώ κοίταξα τον ουράνο που ήταν σε χρώματα του λυκοφωτός, παρατήρησα να συμβαίνει κάτι περίεργο με το φεγγάρι καθώς μεγενθυνόταν επικίνδυνα! Και όπως ίσως να υποθέσατε, το φεγγάρι έσκασε τελικά και κομμάτια του άρχισαν να πέφτουν παντού γύρω μου, χωρίς να ξέρω που να πάω για να καλυφθώ. Γίνανε εκτεταμένες ζημιές σε κολώνες, κτήρια και τα λοιπά. Τελευταίο και πιο επίκαιρο καταστροφικό όνειρο, ήταν αυτό που είδα μετά από εκρήξεις ψυχαγωγικών πυροτεχνημάτων της πραγματικής ζωής. Το βράδυ που κοιμήθηκα, είδα η πολυκατοικία μου από τη μεριά του καθιστικού να έχει γίνει στόχος από ιπτάμενα drones που πυροβολούσαν με ό,τι είχαν πάνω τους!

#433 Το καφέ του Χάρου

Στο θέμα της τέχνης, σας έχω πει πως είναι καλύτερα όταν υπάρχουν εκδόσεις όπου πρωταγωνιστούν και τα δύο φύλα. Γι' αυτό θα σας μιλήσω για "Το καφέ της Χαράς", αλλά και για "Το καφέ του Χάρου". Αρχίζοντας, άκουσα πως πρόσφατα επανήλθε για λίγο η κωμική τηλεοπτική σειρά "Το καφέ της Χαράς". Κάνανε μια επετειακή επανένωση, όπως κάνουν πολλές επιτυχημένες εκπομπές. Πράγμα που όμως δεν έκανε η πολύ καλύτερη και μάλιστα του ίδιου δημιουργού, Χάρη Ρώμα, το "Κωνσταντίνου και Ελένης". Κλείνοντας την παρένθεση, να πω ότι το θέμα του έργου ήταν μία κάτοικος πρωτεύουσας, που μετακόμισε στην επαρχία, για να φτιάξει μια καφετέρια και να ζήσει εκεί. Ο προκλητικός χαρακτήρας της, οι "φλύαροι" καφέδες της και όλα τα ασύμβατα που μετέφερε στο παραδοσιακό χωριό έφεραν το χάος. Το αποτέλεσμα ήταν να καταλάβει τον οικισμό και να κάνει άντρα της τον αρχικά αντίθετο και πειθαρχημένο, αλλά μετέπειτα εκφυλισμένο στα μέτρα της, δήμαρχο του μέρους. Τέλος. Και σαν να μην ήταν αρκετά "εφιαλτική" η προαναφερθείσα σειρά, αναρτώ κι εγώ το όνειρο που είδα εχθές, με απόλυτα ταιριαστό τίτλο "Το καφέ του Χάρου"! Γιατί επί εποχής Κυριάκου Μητσοτάκη τα είδαμε και τα δύο! Ονειρεύτηκα λοιπόν ότι καθόμουν σε μια καφετέρια. Εκεί παραλίγο να μου επιβληθεί πρόστιμο διπλής τιμής, εξαιτίας ενός υποτιθέμενου νέου συστήματος λογοκρισίας, που θυμίζει αυτό που ετοιμάζουν για τα κοινωνικά δίκτυα. Η διακομίστρια, η σερβιτόρα δηλαδή, μου είπε ότι ενώ έπινα τον καφέ μου, έθιξα θέματα που δεν έπρεπε και με άκουσαν κι άλλοι. Ζήτησε αντί για πέντε ευρώ δέκα, όταν ήρθε ο λογαριασμός πληρωμής. Εγώ λοιπόν έγινα έξω φρενών και τότε μου λέει αυτή "Καλά, καλά, πέντε για σένα. - Ω Παναγία μου, το κινητό τηλέφωνο θα εκραγεί!". Εκείνη τη στιγμή ήρθε κοντά μου κάποιος γελαστός θαμώνας, έμοιαζε με φοιτητής, ενώ η κοπέλα απομακρυνόταν έντρομη. Μάλιστα μου έδωσε και μια μπαταρία κινητού όπως ήταν πανικοβλημένη. Δεν κατάλαβα τι ακριβώς έγινε. Πάντως ή με προειδοποίησε ότι απειλείται και γι' αυτό ζητάει παραπάνω λεφτά ή μπορεί να με έβγαλε εμένα τρομοκράτη για να δικαιολογήσει την "έκπτωση" στους άλλους! Και στις δύο περιπτώσεις αυτό δείχνει ότι στην εποχή των απανωτών επανεκλογών της Νέας Δημοκρατίας, ο κόσμος απαγορεύεται να μιλάει ελεύθερα οπουδήποτε. Επίσης δεν ξέρει ποιά στιγμή θα τον βρει τρομοκρατικό χτύπημα. Τουλάχιστον αυτό μου περνάνε επικαιρότητα και ονειρικά πνεύματα.

#413 Οι τρεις δαιμονικές μάγισσες

Γράφω εκτάκτως αυτό το άρθρο, για να περιγράψω ένα εντυπωσιακό όνειρο που είδα, με τρεις διαβολικές μάγισσες. Έχει 7 ο μήνας, η ώρα είναι 7 το πρωί και 7 πρώτα λεπτά. Βέβαια 00:00 δημοσιεύεται η ανάρτηση λόγω καθιερωμένης τελετουργίας. Για να μην πολυλογώ και το ξεχάσω, τώρα που το έχω φρέσκο στο μυαλό μου θα σας το εξιστορήσω. Ξεκινά λοιπόν το όνειρο και μου εμφανίζονται τα στοιχεία τριών γυναικών. Βλέπω φωτογραφίες τους, που τις κάνουν να μοιάζουν με άτομα τα οποία με βάση τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους, δεν φαίνονται υγιή ψυχικά. Και δε σταματάει εκεί το πράγμα, διότι παρακολουθώ σκηνές από τη ζωή τους στις οποίες κάνουν ζημιές γύρω τους και γελάνε σαν τις τρελές με ένα φρικιαστικό τρόπο. Φαίνονται μάλιστα για φίλες που είναι αρκετά δεμένες μεταξύ τους. Δεν νομίζω να είναι αδερφές, διότι έχουν εντελώς διαφορετική εμφάνιση η καθεμία, αν και παρόμοιο ανοιχτόχρωμο δέρμα. Συνεχίζοντας, έρχεται η στιγμή που τις ακούω να λένε πως προετοιμάζονται να κοιμηθούν και έτσι να εισβάλλουν στην πραγματικότητα με ένα δαιμονικό, μεταφυσικό τρόπο μέσω ονείρων. Το τι μπορούν να κάνουν είναι πραγματικά απίστευτο. Τις παρατηρώ να προβάλλουν αστρικά τα σώματά τους και να τα μορφοποιούν όπως θέλουν, σε μία άλλη διάσταση ύπαρξης που συνυπάρχει και επικοινωνεί με τη δική μας. Ξαφνικά αρχίζουν να εμφανίζονται και να εξαφανίζονται στο δωμάτιο που βρίσκομαι. Έχουν σκουρόχρωμα ρούχα και φτερά και πετάνε επιθετικά, αλλά όχι εξαιτίας των τελευταίων. Αιωρούνται εντελώς μεταφυσικά, αγνοώντας πλήρως τη βαρύτητα και τους φυσικούς νόμους. Μου δίνεται η εντύπωση πως είναι ειδικά εκπαιδευμένες δαιμόνισσες που προκαλούν το χάος και είναι ικανές ακόμα και για δολοφονίες όταν το κάνουν αυτό! Βέβαια όταν μία από αυτές αντιμετώπισε εμένα στα ίσα, εγώ άρχισα να την μπερδεύω. Μία σχημάτιζα με τα δάκτυλα μου τον Αθηναϊστικό σταυρό και μία τον Χριστιανιστικό. Έτσι ένιωθε ευάλωτη, καθώς δε μπορούσε να εκμεταλλευτεί κάποια αδυναμία στην πίστη μου, καθώς δεν είχα. Ζύγιζα από τη γλώσσα του σώματός της τι την πονούσε περισσότερο και της έπαιρνε την ενέργεια και αναλόγως δρούσα. Την είχα καθηλώσει στο έδαφος χωρίς καν να την αγγίξω, ενώ μάλιστα ταυτόχρονα έλεγα δυνατά αθηναϊστικές και χριστιανικές επικλήσεις. Στο τέλος εμφανίστηκε γυμνή μπροστά μου και δήλωσε ερωτευμένη μαζί μου. Όμως είπε και μία φράση στα αγγλικά, "How much?" που σημαίνει "Πόσο" ή "Πόσα" και αυτός ήταν ο απότομος επίλογος. Σε μένα δε λέει κάτι η φράση, σε σας;

#373 Οι δεινόσαυροι και η άγρια γυναίκα

Χθες το βράδυ παρακολουθούσα το τέλος του παιχνιδιού Hades 2, ώστε να λάβω απαραίτητες γνώσεις για το ιστολόγιο. Να πω όμως πως πιστεύω ότι απλά παίρνουν ό,τι γράφω ως πρώτες ύλες και τα κάνουν δικά τους άρθρα, παιχνίδια και ταινίες! Ένιωσα και λίγο πειρατής εκ του ασφαλούς, γιατί στα βίντεο του youtube δεν έχει ακόμα πρόστιμα. Τουλάχιστον για την ώρα. Έλεγε λοιπόν στο παιχνίδι για ταξίδια στο χωροχρόνο και ότι μπορούμε να έχουμε εσφαλμένες αναμνήσεις για βιώματα. Επειδή δήθεν έχουν πράγματι συμβεί τέτοιες πραγματικότητες και δεν είναι απλά πιθανότητες ή κοροϊδία από σκοτεινά πνεύματα. Μετά από αυτό πήγα για ύπνο και είδα ένα σχετικό όνειρο, το οποίο δημιουργεί ερωτηματικά σχετικά με το χωροχρονικό του στίγμα. Ήμουν λοιπόν κοντά σε ένα δωμάτιο με πολλά, μικρά, διαφορετικά, άσχημα και φρικτά στην όψη δεινοσαυράκια, μέσα στα κλουβιά τους. Ήταν πλάσματα της κόλασης χωρίς αμφιβολία. Ένας γκριζομάλλης κύριος μου είπε ότι το πρωί περιφέρονται στο δωμάτιο για να τραφούνε και τότε γίνονται πολύ επικίνδυνα και φρικιαστικά τα πράγματα. Μάλιστα με πήγε μέσα στο δωμάτιο αυτό όταν είχαν κλειδώσει τα κλουβιά τους και μου έδειξε πως είχε και μια άγρια γυναίκα φυλακισμένη. Η εμφάνισή της ήταν σκέτος τρόμος, έμοιαζε πραγματικά με αιμοβόρα δαιμόνισσα που είχε κλέψει κάτι από τον γενετικό κώδικα των δεινοσαύρων. Την ελευθέρωσε λοιπόν, αλλά μετά από λίγο αυτή του επιτέθηκε. Παραδόξως, η ίδια είπε στην ασφάλεια ότι αυτός την παρενόχλησε, αφού πρώτα της είχε βάλει βενζίνη στο φαγητό για να την κάνει να νιώσει αδύναμη. Αφού τον έκανε να χάσει τις αισθήσεις του, μετά ξαναμπήκε στο ιδιαίτερα μικρό κλουβί της! Κατά τη γνώμη μου το όνειρο ήταν ένας συνδυασμός σκέψεών μου, σκέψεων των γύρω μου και μετάφρασης της μεταφυσικής αυρικής ενέργειας σε εικόνες. Πιθανό να ήταν και προφητικό, μέσω ταξιδιού στο παρελθόν που προβλέπει την επιστροφή πλασμάτων από την Ιουρασική περίοδο.

#342 Όνειρο και ελληνικά δικαστήρια

Όταν δεν έχω προσημειωμένες ιδέες ή κάποια στιγμιαία επιφοίτηση, πάντα καταφεύγω στα πιο πρόσφατα όνειρά μου. Ούτως ή άλλως είναι ο πιο εντυπωσιακός τρόπος χρησμοδότησής μου. Εχθές λοιπόν, είδα ένα όνειρο στο οποίο βρισκόμουν μέσα σε ένα ελληνικό δικαστήριο. Ήταν πιεσμένο το κλίμα και υπήρχαν φύλακες με αυτόματα όπλα, είδα ένα καλάσνικοφ ας πούμε. Στα δεξιά μου και όρθιος ήταν αυτός ο οπλισμένος φρουρός. Ακόμα υπήρχε και κάποιος άλλος με ύποπτη εμφάνιση και ήταν καθιστός, ακριβώς δίπλα μου, στην ίδια πλευρά. Ξαφνικά, από τα αριστερά άρχισαν να πυροβολάνε προς τα πόδια μου. Μάλλον θέλοντας να πετύχουν τον καθιστό στα δεξιά μου, που φάνηκε να με χρησιμοποιούσε ως ανθρώπινη ασπίδα. Κι εκεί τελείωσε το όνειρο. Βέβαια αυτή η σκήνη δεν αντιπροσωπεύει την εικόνα που έχουν τα ελληνικά δικαστήρια. Αν και η εικόνα τους, όπως και η λειτουργικότητά τους, δεν είναι ιδιαίτερα καλές. Για παράδειγμα, σε μια δικαστηριακή αίθουσα, στον τοίχο ψηλά, βλέπουμε καθήμενο σε εικόνισμα τον Χριστό Κριτή. Ως άλλο μονάρχη δηλαδή, πάνω στον θρόνο του, που αποφασίζει για την μοίρα μας. Αλλά ακόμα και στην μοναρχία υπάρχει μια βασίλισσα δίπλα. Πόσο πιο άδικος και μονόπλευρος να είναι κάποιος πια, για να μην έχει έστω μια δεύτερη γνώμη; Δίκες που είναι άγνωστο πότε πρωτοξεκινάνε και αν ποτέ τελειώσουν, είναι κάτι το σύνηθες. Στην ουσία το μέρος δεν έχει κάποια διαφορά από τα καταστήματα τυχερών παιγνίων. Έχεις πολλά λεφτά, τα δίνεις όλα, μπορεί και να κερδίσεις. Δεν έχεις λεφτά, έχεις χάσει ούτως ή άλλως. Είναι απλά να μην σου τύχει να βρεθείς εκεί.

#265 Εφιάλτες

Όλοι μας βλέπουμε όνειρα και μάλιστα αρκετά συχνά. Αυτό συμβαίνει όταν κοιμόμαστε. Λέγεται πως γίνονται εντονότερα κατα την διάρκεια του σταδίου του ύπνου μας, όπου τα μάτια μας αν και κλείστα, κινούνται γρήγορα κάτω από τα βλέφαρά μας (REM). Τότε το σώμα μας παραλύει ώστε να μας αποτρέψει από το να κάνουμε κινήσεις και στην πραγματική ζωή, με βάση τις αντιδράσεις μας στο όνειρο. Εκείνη είναι η κατάλληλη στιγμή για να εμφανιστούν και οι εφιάλτες, οι οποίοι μας φέρνουν στα ψυχολογικά όριά μας. Ξέρετε, αυτά τα πολύ άσχημα όνειρα που προδίδουν την ευαλωτότητά μας. Η λέξη εφιάλτης εξάλλου παράγεται από το επί και το άλλομαι, που σημαίνει ότι κατα το γεγονός αυτό αναπηδούμε από το ξάφνιασμα και τον φόβο μας. Οι εφιάλτες συνήθως είναι γεννημένοι από σκέψεις και αναμνήσεις μας, που πνεύματα χρησιμοποιούν εναντίον μας. Όμως άλλες φορές είναι μεταφυσικές ψυχικές επιθέσεις, προειδοποιήσεις ή εκβιαστικά μηνύματα και από ανθρώπους που απλά... παρήγγειλαν να δούμε τέτοια όνειρα και τα πνεύματα υπάκουσαν. Είδα εγώ ας πούμε σήμερα λίγο πριν σηκωθώ από το κρεβάτι, πως ήμουν σε ένα μέρος σαν σχολείο και με ρίξανε κάτω και μου κόψαν τα μακριά μαλλιά που έχω από τη ζήλια τους. Κάποια κοπέλα τότε βλέποντάς με μπερδεμένο, μου είπε να μην ανησυχώ. Εξήγησε πως δεν είναι σύμπτωμα κάποιας αρρώστιας, δεν πέσανε μόνα τους τα μαλλιά μου, απλά κάποιος μου τα έκοψε όσο ήμουν κάτω. Βέβαια όλοι παίζαν τους ανήξερους μετά και κανείς δεν έπαιρνε την ευθύνη. Αυτός ήταν ένας εφιάλτης, που έχει πολλά κοινά με τον ομώνυμο των τριακοσίων του Λεωνίδα, καθώς μπορεί να προδώσει πολλά πράγματα για το τι συμβαίνει γύρω μας, αλλά και μέσα μας. Σε τελική ανάλυση, ήταν υπαρκτό πρόσωπο ο Εφιάλτης ή μήπως μιλάμε για κάποιο όνειρο που είδαν οι Πέρσες (όντας γνωστοί μάγοι), το οποίο αποκάλυψε το μονοπάτι για τον αιφνιδιασμό του στρατού των αθανάτων Σπαρτιατών; Όμως να επιστρέψω στα δικά μου και να κλείσω το θέμα εδώ, λέγοντας πως κανένας εφιάλτης δεν θα μείνει αναπάντητος. Δεν πρόκειται να τους αφήσω να με επηρεάζουν αρνητικά ούτε στα όνειρά τους. Όπως είπα και στο όνειρο, μα την Πεντάσταυρη και στο όνομα της Αθηνάς και του Χριστού, οι οντότητες που εμπλέκονται σε τέτοια συμβάντα θα το πληρώνουν για όλη τους την ύπαρξη!

#160 Όνειρα άλλων πραγματικοτήτων

Τα όνειρα, δηλαδή τα οράματα εν ύπνω, είναι τα καλύτερα εγχειρίδια για το τι είναι οι παράλληλες πραγματικότητες και πως λειτουργούνε. Μας δίνουν την ευκαιρία να ζήσουμε σε μία από αυτές, υπαρκτή ή όχι, χωρίς το πρωί που θα ξυπνήσουμε να έχουμε να πληρώσουμε "τα σπασμένα" των όσων βιώσαμε εικονικά. Πολλοί λάτρεις της ελεύθερης και κυρίως μυθολογικής φαντασίας, θέλουν να πιστεύουν ότι έχουν υπάρξει, υπάρχουν παράλληλα με εμάς ή θα υπάρξουν εναλλακτικοί κόσμοι. Οι παράδεισοι με τους φτερωτούς αγγέλους, την ευφορία και το άπλετο φως, είναι κάτι που οι περισσότεροι ονειρεύονται για μετά τον θάνατό τους. Όμως υπάρχουν και εναλλακτικές πραγματικότητες που περιέχουν κόσμους πιο σκοτεινούς και επικίνδυνους. Αυτοί φιλοξενούν μέχρι και εξωγήινες οντότητες, με νέους φυσικούς νόμους που προκαλούν τρόμο και δέος. Δεν είναι λίγα τα όνειρα που έχω δει με τέτοια θέματα. Με αρχαιοελληνικό μυθολογικό χαρακτήρα, στο πρώτο είδα να δέχομαι επίθεση με σεισμό, ο οποίος άνοιξε μεγάλο ρήγμα μπροστά μου, από κάποια θεότητα που έμοιαζε με τον γηραιό Δία. Αλλά θα μπορούσε να είναι και ο Εγκέλαδος. Στο δεύτερο κυνηγήθηκα από την Θεά Αθηνά, η οποία ίππευε έναν οφιώδη μη ιπτάμενο δράκο, που πετούσε φλόγες και γκρέμιζε πολυκατοικίες μέσα στην σημερινή πρωτεύουσα. Σε τρίτο όνειρο την βρήκα πάλι, αλλά αυτή τη φορά ήταν φιλική μαζί μου. Μου επιδείκνυε το ύψος του τέρατός της, ενώ αυτό ανυψωνόταν από τα βάθη της γης. Η νεαρή Θεά Αθηνά στεκόταν στο κεφάλι του και φορούσε λευκό ολόσωμο αμάνικο χιτώνα, που τελείωνε σαν κοντό φόρεμα κάπου στα γόνατα. Είχε πάνω της επίσης ολοστρόγγυλο στεφάνι στο κεφάλι, περιδέραια, βραχιόλια, ζώνη και ήταν χρυσά. Εκτός βέβαια αν κάποια κοσμήματα ακριβώς κάτω από το κεφάλι και στα χέρια ήταν από ασήμι. Σε τέταρτο όνειρο είδα να είμαι στις σπηλιές του Άδη. Μπήκα σε λαβύρινθο μέσω μιας εξώπορτας που κλείδωσε μετέπειτα, και δέχτηκα επίθεση από σκελετούς νεκρών που περπατούσαν κανονικά! Σε πέμπτο, βρέθηκα σε ένα τροπικό περιβάλλον κατά τη διάρκεια της μέρας, να είμαι μπροστά από έναν δεινοσαυροειδή δράκο, ο οποίος ούρλιαζε μπροστά μου, θέλοντας να με κάνει να φοβηθώ! Το κεφάλι του έμοιαζε με αυτό της Λερναίας Ύδρας, αλλά για κάποιο λόγο δεν το φοβόμουν. Είχα μάλιστα την αίσθηση ότι... μπορούσα να τον φάω σαν γεύμα! Σε έκτο όνειρο, είδα κινηματογραφική ιστορία με ζωντανούς νεκρούς ή ζόμπι να επιτίθενται στην πόλη και εγώ να κρύβομαι σε κάποια αυλή σπιτιού με άλλους, φρουρώντας μονοπάτια με σιδερένιες πόρτες έτοιμες να καταρρεύσουν. Σε έβδομο, είδα ένα γοτθικής ατμόσφαιρας και διακόσμησης όνειρο. Ήμουν μπροστά από ένα μωρό βρυκολάκων μέσα στο κάστρο τους, ενώ έξω ήταν σκοτεινά και έριχνε αστραπές και κεραυνούς, όπως μπορούσα να δω από τις λάμψεις και τις σκιές του παραθύρου! Τέλος, σε όγδοο όνειρο είδα γκριζοπράσινα δύσμορφα τέρατα να έχουν αντικαταστήσει την οικογένεια μου και να κυκλοφορούν κανονικά στο σπίτι, κάνοντας ζημιές ακόμα και στο φαγητό μου, φτύνοντάς το!

#137 Η εκδίκηση των δαιμόνων

Πριν από περίπου μία βδομάδα και μόλις που με είχε πάρει ο ύπνος, είδα ένα όνειρο με δαίμονες να μου επιτίθενται. Και ξέρετε τι είναι οι δαίμονες κατά τον σύγχρονο ορισμό της λέξης. Υπερφυσικές οντότητες με πολύ κακές προθέσεις. Δηλαδή στην πραγματικότητα είδα έναν εφιάλτη. Φάνηκε πάρα πολύ πραγματικός στην αίσθηση, ιδιαίτερα τρομακτικός και είχε μια μυστικιστική ατμόσφαιρα. Όμως δεν ήρθαν από μόνοι τους οι δαίμονες. Την αφορμή για τον ερχομό τους την έδωσε ένα ιδιαίτερα αμφιλεγόμενο παιχνίδι, ένα από αυτά τα αποκρυφιστικά και διφορούμενα που τόσο λατρεύω. Παίζω λοιπόν το βιντεοπαιχνίδι με όνομα Splatter Master σε survival, δηλαδή "Αυθέντης Πιτσιλιστής" σε λειτουργία επιβίωσης. Είναι μονομαχία έναντι ατελείωτων αιμοβόρων εχθρών, σε μια ευθεία σταδίου που θυμίζει Κολοσσαίο. Αντέχω μέχρι τέλους δηλαδή τουλάχιστον 2 ώρες, αλλά κάπου εκεί εντελώς παραδόξως το παιχνίδι απορρυθμίζεται. Όπως και στα διαδικτυακά παιχνίδια που όταν γίνεσαι "επαγγελματίας" σε ταιριάζουν με κλέφτες, για να σταματήσεις να παίζεις και να αγοράσεις άλλο. Όμως μην ξεφεύγω από το θέμα εξαιτίας των δικών μου δαιμόνων! Όπως είπα οι εχθροί είναι απανωτοί και ο τρόπος με τον οποίο αμύνεται ο παίκτης είναι αρκετά βίαιος. Οπότε αυτή η ένταση παρέμεινε και έδωσε τροφή σε σκοτεινές οντότητες να με επισκεφτούν στον ύπνο μου. Στο όνειρο λοιπόν, είδα να είμαι νύχτα ξαπλωμένος στον καναπέ του καθιστικού του σπιτιού μου και να μου επιτίθενται το λιγότερο πέντε αιωρούμενα, σχεδόν σφαιρικά, μαύρα φαντάσματα! Δηλαδή σαν τους εχθρούς του παιχνιδιού. Βέβαια δεν είχα τρόπο να τα αντιμετωπίσω, αλλά αιφνιδιάστηκα κι όλας. Οπότε προσπαθούσα να ξυπνήσω λέγοντας επικλήσεις, κάτι που τελικά κατάφερα εν τέλει. Όμως στον ίδιο καναπέ είχα δει ξανά εφιάλτη, λίγους μήνες πριν. Τότε ενώ ήμουν ακόμα ξύπνιος εκείνο το βράδυ και λίγο πριν πέσω για ύπνο, πέρασα από δίπλα του για να πάω να πιω λίγο νέρο. Μετά από λίγο, επιστρέφοντας, έκατσα κι όλας για να χαλαρώσω πριν να πάω στο κρεβάτι. Σκέφτηκα λοιπόν εκείνη τη στιγμή, το ενδεχόμενο να υπάρχουν φαντάσματα γύρω μου. Δεν έγινε τίποτα το μη φυσιολογικό, οπότε απλά πήγα να κοιμηθώ. Αμέσως είδα όνειρο πως ήμουν πάλι σε εκείνο τον καναπέ, μόνο που αυτή τη φορά υπήρχε κάτι άλλο μεταφυσικό που ήταν ορατό, αλλά όχι τα πολλά φαντάσματα που θα περίμενα. Ήταν μία μάγισσα με ασταθή αέρια μορφή, που κρεμόταν από την οροφή και προσπαθούσε να με τρομάξει ή να μου επιτεθεί! Εκεί τελείωσε απότομα ο εφιάλτης. Και στις δύο περιπτώσεις των προηγούμενων ονείρων πάντως, οι δαίμονες ένιωσαν ότι προκλήθηκαν. Έτσι πήραν την εκδίκησή τους, αφού με φέρανε στον κόσμο τους και μου δείξανε ότι όλα τα αντιλαμβάνονται και τίποτα δεν μένει αναπάντητο.