Έχετε αναρωτηθεί άραγε, αν με τις πράξεις της καθημερινότητάς σας, όχι μόνο δέχεστε την κακομεταχείριση των ανθρώπων, αλλά την συντηρείτε κι όλας; Με αποτέλεσμα μία μέρα να ξυπνήσετε, βρίσκοντας άπαντες να σας επιτίθενται και να μη μπορείτε να το εξηγήσετε. Και όχι μόνο αυτό. Ίσως ξαφνικά βρεθείτε ακόμα και νεκροί. Κάτι που έρχεται εντελώς φυσιολογικά, επειδή έχετε κάνει πολλές λάθος επιλογές που δεν έχετε καταλάβει. Όμως ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Από τη στιγμή που ένας άνθρωπος σηκώνεται από το κρεβάτι του το πρωί, συναναστρέφετε με ανθρώπους. Αυτοί αυτόματα θα τον χρησιμοποιήσουν, έστω και ακούσια, για την επιβίωσή τους. Πράγμα που θα κάνει και ο ίδιος. Αυτό σημαίνει ότι πιθανότατα θα αποπροσανατολιστούν όλοι τους, καθώς σκέφτονται και υπολογίζουν διαφορετικά. Μετά θα πάει σε κάποια εργασία, όπου εκεί θα αδικηθεί και θα αδικήσει συναδέλφους και πελάτες του, απλά για να κρατήσει τη δουλειά του. Προφανώς εξαιτίας του ενστίκτου επιβίωσης και των άδικων νόμων και κανόνων. Το βράδυ αφού γεμίσει τα αποθέματα του οργανισμού του, θα είναι ζαλισμένος και κουρασμένος πλέον. Χωρίς οξεία κρίση για ο,τιδήποτε. Πιθανώς να προσπαθήσει να διασκεδάσει και να ξεχαστεί, υπνωτίζοντας τον εαυτό του με κάτι πρόχειρο, ανήθικο και ανόητο. Μετά θα κοιμηθεί τον ύπνο του ευσυνείδητου και υπεύθυνου πολίτη, λες και έχει πάθει αμνησία. Φανταστείτε όταν αυτό γίνεται συνέχεια για χρόνια, τι τεράστια ζημιά θα έχετε δημιουργήσει στην κοινωνία. Αν παραμείνετε ζωντανοί μέχρι να γεράσετε, όχι σύνταξη δε θα πάρετε, αλλά θα πληρώσετε τα λεφτά που περιμένατε να πάρετε! Μην το παίρνετε προσωπικά, δεν φταίτε εσείς. Το σύστημα έτσι λειτουργεί και δύσκολα αλλάζει. Αποδεχόμαστε και συντηρούμε την κόλασή μας, όμως το καταλαβαίνουμε όταν είναι ήδη πολύ αργά.