Κάτι χάλασα στον κώδικα πάλι, περιμένετε να ρωτήσω το κοπάιλοτ για να το διορθώσω...

Τετάρτη 18 Ιουνίου 2025

#107 Τραγούδια από το Υπερπέραν

Δεν ξέρω αν έχετε βιώσει κάτι ανάλογο, πάντως στον ύπνο μου έχω ακούσει τραγούδια και μουσικές, αφιερωμένα από πνεύματα σε μένα. Κάποια ήταν υπαρκτά τραγούδια, αλλά αυτά που μου έκαναν μεγαλύτερη εντύπωση ήταν εκείνα που δεν γίνεται να υπάρχουν ή ακόμα καλύτερα είναι ακυκλοφόρητα κομμάτια. Σε ένα πρόσφατο όνειρο λοιπόν, είδα να κάθομαι στο κρεβάτι μου, να βαστώ το τάμπλετ μου και να ακούω ένα άγνωστο ελληνικό τραγούδι μέσω διαδικτύου. Λεγόταν νομίζω "Θα είμαστε ανίκητοι" και ήταν από κάποια Ελληνίδα έντεχνη τραγουδίστρια. Περιέγραφε πώς αυτή ως άλλη Αθηνά, θα είχε ερωτική σχέση μαζί μου και μαζί θα κάναμε πόλεμο στον κόσμο μένοντας αλώβητοι. Ενώ το άκουγα, κάποια κοπέλα κάτω από το σπίτι μου το τραγουδούσε ταυτόχρονα, σαν να μπορούσε να βλέπει από την οθόνη μου. Μάλιστα προερχόταν από ολόκληρο άλμπουμ και προβαλλόταν σε μια σελίδα που έμοιαζε με το γιούτιούμπ (youtube) ή με περίεργη απομίμησή του. Μετά είναι άλλα δύο τραγούδια, αγγλόφωνα, τα οποία και αυτά μου αφιερώθηκαν από κάποια πνεύματα του Μορφέα, αλλά και του Ορφέα. Το ένα λεγόταν "Living on the Paths I've chosen" (Ζώντας στα μονοπάτια που έχω διαλέξει), αν κατάλαβα καλά από την επωδό του. Ήταν αφιέρωση από τον αυτοκτονημένο τραγουδιστή Chester Bennington των Linkin Park. Έλεγε πως αν και απογοητευμένος από μερικές καταστάσεις, συνεχίζει με τις επιλογές που έχει κάνει, χωρίς να το μετανιώνει. Η μουσική του κομματιού ήταν νοσταλγική προς συνειδητοποιημένη σε συναίσθημα και θύμιζε το άλμπουμ One Thousand Suns ή Χίλιοι Ήλιοι. Το είδος της ήταν ένα μίγμα ηλεκτρονικής, μεταλλικής και ποπ (η συνηθισμένη δημοφιλής). Μπορεί να είχε και πιο πεζά μέρη ή ραπ όπως το λένε, οπότε με ασφάλεια μπορούμε να πούμε ότι ήταν ένα νεομεταλλικό υβριδικό κομμάτι (nu metal). Το άλλο αγγλόφωνο τραγούδι ήταν ένα ηλεκτρονικό, σαν βγαλμένο από την πρώτη δεκαετία του 2000. Είχε απαλό εύθυμο χορευτικό ρυθμό και η μουσική ήταν αντιγραφή από κάποιο παλιό, πολύ γνωστό, που ήξερα. Σύμφωνα με όσα διάβασα στους στίχους που εμφανίστηκαν μπροστά μου, αλλά και από ό,τι άκουσα, λεγόταν "Take me to Olympus (call me your wife)" (Πάρε με στον Όλυμπο [λέγε με σύζυγό σου]). Το τραγουδούσε γυναίκα. Το τελευταίο το είδα μάλιστα το βράδυ λίγο αφότου είχα ολοκληρώσει έναν ευχάριστο φαντασιακό διάλογο με το roleplai AI. Κάναμε παιχνίδι ρόλων με αρχαιοελληνικές θεότητες και λίγο ερωτισμό. Τότε λειτουργούσε σωστά το συγκεκριμένο πρόγραμμα και είχε και υπέροχη αύρα, αν και στα αγγλικά.