Σε μέρη και μέσα όπου συχνάζουν άτομα που ενδιαφέρονται για το υπερφυσικό, γίνεται λόγος για παράλληλες πραγματικότητες. Εν ολίγοις πιστεύουν σε αυτό για το οποίο μίλησαν οι αρχαίοι Έλληνες. Δηλαδή ότι ο εαυτός μας ζει την εκδοχή των επιλογών του, ενώ άλλοι σχεδόν πανομοιότυποι εαυτοί μας συνεχίζουν την αρχική μας πορεία διαφορετικά. Ίσως να ακούγεται υπερβολικά αυτονόητο, όμως δεν είναι. Γιατί όταν εμπλακούμε με μεταφυσικές διαισθήσεις, οράματα και όνειρα, τότε αρχίζουμε και συνειδητοποιούμε πως είχαμε περιορισμένη φαντασία και αντίληψη. Και θα μιλήσω για δικές μου σχετικές εμπειρίες που είχα κατα τη διάρκεια του ύπνου μου. Ένας κύριος με είχε ρωτήσει σε κάποιο όνειρο, αν αυτό που βλέπουμε ότι ζούμε είναι η πραγματικότητα ή όχι. Του απάντησα πως είναι, αλλά όχι απόλυτα και ότι θέλουν τα πράγματα λίγη εξέταση παραπάνω. Σίγουρα οταν αγνοούμε τον πραγματικό κόσμο, δημιουργείται ένας νέος φανταστικός, που δεν περνάει απαρατήρητος από τα μορφικά πνεύματα. Μάλιστα πολλές φορές παίρνουν το θάρρος να αντικαταστήσουν την πραγματικότητά μας, με σκηνές δικές τους, ώστε να περιγράψουν καλύτερα τι συμβαίνει σε εμάς και γύρω μας. Αποκαλύπτοντας έτσι μονομιάς τις παρεμβατικές, μαντικές, σκηνοθετικές, μεταφυσικές τους ικανότητες. Δηλαδή μας δείχνουν πως οι επιλογές που έχουμε κάνει, ταιριάζουν και σε άλλες πραγματικότητες τις οποίες κάποιος άλλος ήδη ζει και πιθανώς να μας μεταφέρει την αίσθησή τους τηλεπαθητικά. Για παράδειγμα αν μιλάτε με κάποιες παλιές συμμαθήτριές σας διαδικτυάκα, χωρίς να το γνωρίζετε, και πάτε να κάνετε το λουτρό σας ταυτόχρονα, στον ύπνο σας τα πνεύματα μπορεί να φτιάξουν σκηνικό ότι συναντηθήκατε και κάνατε όλοι μαζί μπάνιο. Διότι ίσως να το κάνατε αν κάποιες λεπτομέρειες δεν σας χώριζαν. Όπως έχει τύχει και σε δικό μου όνειρο! Βέβαια δεν μπορώ να το αποδείξω αυτό για διάφορους λόγους, όπως ο κίνδυνος να με πάρουν με τις πέτρες, όμως ήταν ιδιαίτερα πειστικό με βάση τα όσα έβλεπα και ένιωθα. Γενικά αυτό που ζούμε είναι αυτό που βλέπουμε, αλλά αυτό που εμείς εκλαμβάνουμε συνειδητά ως πραγματικότητα, διαφέρει. Διότι επιλέγουμε να ζούμε στον φανταστικό μας κόσμο, περισσότερο ή λιγότερο. Πράγμα που βοηθά στην επιβίωσή μας πολλές φορές, λόγω καλύτερης ψυχολογίας και εστίασης στα σημαντικά θέματα για εμάς.