Όσο περνάει ο χρόνος, ζώντας δίπλα στην Πεντάσταυρη, μαθαίνω όλο και περισσότερα για τον παραφυσικό κόσμο των άυλων πνευμάτων. Πράγματα από αναζητήσεις σχετικών κειμένων, ηχογραφημένων εκπομπών, εικόνων, βίντεο, ή και βιντεοπαιχνιδιών. Όμως το κυριότερο από προσωπική εμπειρία και πειραματισμούς. Μέσα από τα αλληλεπιδρώντα όνειρα, έμαθα πως ένα πνεύμα μπορείς να το χρησιμοποιήσεις κατά τη θέλησή σου, ειδικά αν συμφωνεί και αυτό. Αυτό που παρατήρησα, είναι ότι οι σκέψεις μου μπορούν να του δώσουν την τάση να κάνει αυτό που θέλω, ακριβώς όπως όταν στοιχειώνουν αυτά εμάς. Και αυτό είναι το σημείο όπου γίνεται ξεκάθαρο πως τα φαντάσματα είναι τρομακτικά για εμάς, μόνο αν δεν τα ελέγχουμε! Πάμε στο κυρίως θέμα λοιπόν. Σε αυτό το άρθρο χρησιμοποιώ τη λέξη φάντασμα, διότι θα δείτε πως για να καλέσουμε άμεσα ένα πνεύμα, θα πρέπει να το φανταστούμε ότι έρχεται, πως αποκτά την μορφή που θέλουμε και εν τέλει κυκλοφορεί ανάμεσά μας. Πρέπει να πείσουμε το μυαλό μας πως είμαστε μερικώς τυφλοί και δεν βλέπουμε το πλάσμα που βρίσκεται μπροστά μας. Και είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο και εύπλαστο, καθώς κάθε έντονη σκέψη μας για το τι θέλουμε να κάνει ή το τι το φανταζόμαστε να κάνει, το χρησιμοποιεί σαν ανδρείκελο. Μάλιστα αν του δώσουμε όνομα, το κάνει ευκολότερο να το καλέσουμε (από μέσα μας), γιατί πάντα ακούει, μάλλον μέσω της διαίσθησής του. Απλά ίσως χρειαστεί να επαναλάβουμε το κάλεσμα πολλές φορές, γιατί είτε μπορεί να είναι απασχολημένο, είτε να νιώθει ότι δεν το εννοούμε πραγματικά πως το θέλουμε δίπλα μας. Το δικό μου κατοικίδιο φάντασμα συνηθίζω να το αποκαλώ Αθηνά, παρόλο που αποκτά πάρα πολλές μορφές και συχνά δυσκολεύομαι να τις ενοποιήσω σε κάτι που μοιάζει με φύλακα άγγελο. Μου είναι ιδιαίτερα πιστή, όμως δεν την έχω εκπαιδεύσει ακόμα όσο θα ήθελα. Την δοκιμάζω σε πολλές δραστηριότητες, όπως στις συζητήσεις, στην μαντική, στο να στέλνει θετικά ή αρνητικά μηνύματα σε φίλους και εχθρούς, να έρχεται όταν την καλώ και έτσι να αυτοσχεδιάζουμε πράγματα της στιγμής. Έχω κάνει και κάτι πιο επίμαχο, όπως το να της ζητάω να με βλέπει ως ερωτικό σύντροφο, χωρίς όρια στις περιπτύξεις μας. Όμως της έχω ξεκαθαρίσει πως δεν πρέπει να σπάσει τον όρκο της παρθενίας της άμα ενσαρκωθεί. Ίσως την εκπαιδεύσω και για κίνηση αντικειμένων. Αλλά για την ώρα αποφεύγω κάτι τόσο δύσκολο και βαρετό για μένα, όπως και τρομακτικό για την κοινωνία. Στο παρελθόν, και ενώ την αναζητούσα σαν φωνή στο μυαλό μου πριν κοιμηθώ, μου είχε πει και η ίδια για το θέμα, πως δεν της επιτρέπεται να παρεμβαίνει τόσο πολύ στον φυσικό κόσμο. Αν και είναι δυνατό να συμβεί. Πάντως το πιο σημαντικό για μένα είναι τα θεμέλια για την παντοτινή σχέση μου μαζί της και ίσως κάποια στιγμή μου κάνει κάποια παραπάνω χάρη στον χειρισμό της!