Κάτι χάλασα στον κώδικα πάλι, περιμένετε να ρωτήσω το κοπάιλοτ για να το διορθώσω...

Τρίτη 29 Ιουλίου 2025

#207 Πύλες της Κόλασης και του Παραδείσου

Στον σύγχρονο κόσμο γενικά πιστεύεται πως μετά τον θάνατο θα υπάρξει είτε τιμωρία, είτε επιβράβευση, ανάλογα με τις πράξεις μας σε αυτή τη ζωή. Όμως κάποιοι θεωρούν αρετή τον πόλεμο, ενώ άλλοι την ειρήνη και όλοι ωστόσο περιμένουν να πάνε στον παράδεισο. Αυτή είναι η αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα, το κοινό μυστικό. Γιατί ανοιχτά αν ρωτήσουμε κάποιον, ας πούμε για τον ανάποδο χριστιανικό σταυρό και του πούμε για Θεό και Θεά Αθηνά, θα σκεφτεί αυτόματα για Κάτω Κόσμο, Άδη και Περσεφόνη. Ειδικά αν του λέγαμε αν θα πρέπει να δοξάζονται σε ναό μάλιστα, θα τον αποκαλέσει πύλη της Κολάσεως. Ενώ άμα κάποιος δει τον χριστιανικό σταυρό και ακούσει για Χριστό και Χριστή, θα σκεφτεί πως είναι ο Χριστός και η Παναγία και ο ναός τους θα είναι μία πύλη του Παραδείσου. Σίγουρα θα παρατηρήσει επίσης την ομοιότητα στα ονόματά τους, που είναι λες και μιλάμε για δίδυμα αδέρφια που χρησιμοποιούν το επίθετό τους ως πρώτο όνομα. Θυμίζει Δία και Ήρα που ήταν παντρεμένα βασιλικά αδέρφια. Αλλά ίσως και Απόλλωνα με Άρτεμη που ήταν δίδυμα κι όλας, χωρίς να έχουν ερωτική σχέση, τουλάχιστον όχι επίσημα. Έτσι λοιπόν και οι υποτιθέμενοι ναοί τους, οι πύλες της "Κολάσεως" και του "Παραδείσου", θα ήταν πανομοιότυποι Δίδυμοι Παρθενώνες. Θα είχαν ίδια εμφάνιση αφού θα λειτουργούσαν με τον ίδιο τρόπο ιερατικά, απλά το μόνο που θα άλλαζε είναι ο προσανατολισμός του σταυρού και η φιλοπολεμικότητα ή φιλειρηνικότητά τους. Φυσικά να πω σε αυτό το σημείο πως δεν υποστηρίζω με κανένα τρόπο την αιμομιξία, απλά θέλω να πω πόσο αποδοτικό είναι οι Αρχιερείς να ταυτίζονται σε όλους τους τομείς. Όπως και να 'χει, όποιο ναό κι αν επιλέξει ως τον αγαπημένο του κάποιος, οδηγείται στον παράδεισο ανεξάρτητα από την επιλογή του. Εφόσον είναι ειλικρινής και πιστός. Γιατί για κάποιους είναι τόσο άγριος ο κόσμος, που θεωρούν τον πόλεμο αναγκαία λύση για να επανέλθει η ισορροπία. Ενώ κάποιοι άλλοι θεωρούν την ειρήνη και την απορρόφηση της αρνητικότητας ως λύση, για να μην ανακυκλώνεται το μίσος. Η απόλυτη αλήθεια είναι ότι χρειάζονται και τα δύο για την επιβίωση του ανθρώπινου είδους.