Η Δημοκρατία είναι το πολίτευμα της εξουσίας των πολλών, που γεννήθηκε στην Αθήνα τον 5ο αιώνα προ Χριστού. Βέβαια και πάλι, δεν είναι όλοι αυτοί που συμμετέχουν, αλλιώς θα λεγόταν Λαοκρατία ας πούμε. Η λέξη δημοκρατία βγαίνει από το δήμος, που εννοεί το μέρος του λαού που έχει πολιτικά δικαιώματα και το κράτος, που είναι η εξουσία που του προσφέρεται. Με μια εναλλακτική εξήγηση της λέξης, θα λέγαμε πως πρόκειται για το πολίτευμα στο οποίο το κράτος είναι χωρισμένο σε δήμους και μέσω αυτών κυβερνάται! Δηλαδή από την τοπική αυτοδιοίκηση! Ωστόσο αυτή είναι αυθόρμητη έμπνευσή μου, δεν την βρήκα πουθενά ώστε να πω ότι ισχύει ως επίσημος ορισμός. Γενικά πάντως αυτό είναι δημοκρατία και στα αρχαία χρόνια υπήρξε αμεσότερη, αφού βάζαν εκλεγμένους πολίτες να διοικήσουν έπειτα ακόμα και από κλήρωση. Επίσης εκλογές και ψηφίσματα γινόντουσαν το λιγότερο 1 φορά τον χρόνο. Αλλά ακόμα και τότε δεν ήταν αρκετά άμεση. Ας δούμε όμως πως έχει η κατάσταση σήμερα. Κάθε τέσσερα χρόνια πηγαίνουμε σε κάποιο εκλογικό κέντρο που φιλοξενείται από σχολική μονάδα. Εκεί επιλέγουμε ανάμεσα από δεκάδες χαρτιά, ένα που θα έχει το πιο αρεστό κόμμα σε μας. Πλήθος ονομάτων επίσης βρίσκεται από κάτω και πρέπει να επιλέξουμε με σταυρό ποιούς θέλουμε στην Βουλή. Αυτό για τις κοινοβουλευτικές εκλογές, χωρίς να διαφέρουν ιδιαίτερα οι δημοτικές/περιφερειακές και οι ευρωεκλογές. Επιλέγουμε κάποιον πολιτικό σχηματισμό που έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και ένα εξουσιαστικό σχέδιο που έχει υποσχεθεί πως θα πραγματοποιήσει αν εκλεχθεί. Και αυτό ήταν, τελείωσε. Ολοκληρώσαμε τα δημοκρατικά μας καθήκοντα. Αυτό φυσικά δεν έχει σχέση με δημοκρατία ούτε κατα διάνοια. Αυτοί δεν είναι συνηθισμένοι πολίτες, ούτε κανονικοί πολιτικοί. Απλά μας έχουν προετοιμάσει κάτι ωραίες παρεούλες ατόμων που τελειώσανε πανεπιστήμια. Δεν είχαν άλλα προβλήματα στη ζωή τους και μπορούσαν να συγκεντρώνονται στα βιβλία τους όλη μέρα, οπότε και το εκμεταλλεύτηκαν. Τους είδαν κρυφοί και πλούσιοι μονάρχες, τους ενέκριναν και μας λένε διάλεξτε κάποιο από τα υποχείριά μας. Και όταν τους διαλέγουμε, πάντα αυτά που θέλουν κάνουν και όχι αυτά που είχαν υποσχεθεί. Ε λοιπόν αυτό είναι ψευδο-δημοκρατία. Δημοκρατία θα ήταν κάτι πιο αξιόπιστο και αμεσότερο. Όταν υπάρχει κάποιος νέος νόμος που προτείνεται, να ψηφίζει ο πολίτης αν συμφωνεί με την θέσπισή του ή όχι. Όταν υπάρχουν σημαντικά διλήμματα, να ερωτάται και πάλι ο πολίτης. Εν ανάγκη κάθε μέρα να υπάρχουν ερωτηματολόγια που ζητάνε απαντήσεις. Κανείς δεν εμπιστεύεται πουλημένους σε συμφέροντα βουλευτές να επιλέγουν για μας. Μπορεί παλιά να ήταν δύσκολο να γίνουν τέτοια ψηφίσματα δι' αλληλογραφίας, αλλά τώρα έχουμε και το διαδίκτυο επίσης. Μπορούμε κάθε μέρα να δεχόμαστε ηλεκτρονικό μήνυμα και να ψηφίζουμε. Οι εκλεγμένοι μπορούν απλά να προτείνουν και να μας αντιπροσωπεύουν, όχι όμως να επιλέγουν για μας. Η πραγματική Δημοκρατία είναι μία και δεν πρέπει επ' ουδενί να την χωρίζουμε σε υποκατηγορίες.