Από μικρά παιδιά μαθαίνουμε την αξία του βιβλίου. Πρώτα από τα παραμύθια, μετά από τα μαθήματα της δημόσιας εκπαίδευσης και στο τέλος από ό,τι κυκλοφορεί σε έντυπη έκδοση και μας ενδιαφέρει. Μάλιστα βλέπουμε πολλούς πολιτικούς τελευταία ή και άλλες γνωστές προσωπικότητες, να δημοσιεύουν αυτοβιογραφίες και άλλες φιλοδοξίες τους τοιουτοτρόπως. Το βιβλίο είναι πιο ασφαλές μέσο καταγραφής πληροφοριών, σε σχέση με ένα ιστολόγιο ας πούμε. Και μπορούμε να κρατήσουμε και αντίγραφα ασφαλείας για κάθε περίπτωση. Δεν εξαρτάται ούτε από ρεύμα, ούτε από το αν παρεισφρύσει κάποιος επιτήδειος στο σύστημά μας και το επεξεργαστεί ή το σβήσει. Όμως εκεί είναι και το πρόβλημα. Το εμπορικό βιβλίο δεν μπορεί να ανανεωθεί με νέες επίκαιρες πληροφορίες από τον δημιουργό του, ενώ το προσωπικό μας θα φαίνεται άσχημο αν το πειράξουμε. Επίσης δεν μπορεί να διαμοιραστεί εύκολα, διότι κοστίζει η διαφήμισή του, όπως και το να το αγοράσεις ως καταναλωτής. Το θέμα των πνευματικών δικαιωμάτων καταστρέφει τους συγγραφείς, καθώς απαγορεύεται να μαθαίνει ο κόσμος αναλυτικά για το περιεχόμενο τέτοιων δημιουργημάτων. Δεν θα το αγοράσει ποτέ κάποιος, επειδή δεν ξέρει ότι υπάρχει, αλλά και ότι αξίζει. Απεναντίας, ένα ενεργό ιστολόγιο, αν και εξαρτάται από συνδρομή σε διαδίκτυο, ηλεκτρικό ρεύμα και απαιτεί κτήση ανάλογης ηλεκτρονικής συσκευής, είναι ποιοτικότερο. Έχει πάντοτε φρέσκες πληροφορίες και το νιώθεις να είναι ολοζώντανο. Μπορεί να υπάρξει πρόσβαση σε αυτό, από οποιοδήποτε σημείο της γης και από οποιονδήποτε άνθρωπο. Πολλές φορές μπορείς να γίνεις μέρος του, στέλνοντας νέες ιδέες ή ακόμη και παράπονα. Και το καλύτερο από όλα είναι ότι ποτέ δεν τελειώνει, αν το επιθυμεί ο συγγραφέας του βέβαια. Ακόμα όμως και να μείνει ανενεργό κάποια στιγμή, σίγουρα θα είναι ένα πιο ολοκληρωμένο δημιούργημα σε σχέση με ένα κοινό βιβλίο. Αν και βέβαια μπορεί να εκτυπωθεί το ιστολόγιο, θα ξεχωρίζει ως βιβλίο που χρειάστηκε πολλές δεκαετίες για να γραφτεί. Ώντας έτσι εντελώς ασυναγώνιστο και εκτός έδρας, δηλαδή στο βιβλιοπωλείο!