Σήμερα είναι Κυριακή 21 Δεκεμβρίου. Έχουμε το δεύτερο και τελευταίο ηλιοστάσιο του έτους, αυτό που μας χαρίζει τη μεγαλύτερη νύχτα. Συμβαίνει κοντά σε γιορτινές ημέρες, όμως κανονικά θα έπρεπε να σηματοδοτεί και τον ανήμερο ερχομό των Χριστουγέννων. Βέβαια εμείς οι Αθηναϊστές Χριστιανιστές, δεν πηγαίνουμε με την "μάζα" ώστε να τα γιορτάζουμε στις 25 του μήνα. Απλά δεν το νιώθουμε σωστό να έχει ήδη παρέλθει το σπάνιο και σημαδιακό φαινόμενο του χειμερινού ηλιοστασίου και να έχει περάσει απαρατήρητο. Διότι Χριστιανοσύνη σημαίνει αγάπη που καίει σαν την φωτιά. Έτσι η γέννηση του Θεανθρώπου της δε θα μπορούσε παρα να γιορτάζεται στο απόλυτο σκοτάδι και κρύο της συγκεκριμένης ημέρας. Σε αντίθεση με το ψυχρό αίμα της Θεάς Αθηνάς, που όλη μέρα αλλά και νύχτα ήλιο να είχε, δε θα ένιωθε την παραμικρή έξαψη! Χαχαχ, όλο αυτό μεταξύ σοβαρού και αστείου βέβαια. Πάντως η αλήθεια είναι ότι γενικά ο Χριστός παρουσιάζεται να γεννιέται σε πολύ ευτελή και αντίξοα περιβάλλοντα, προστατευόμενος κυρίως από την φύση. Η γνωστή φάτνη με τα ζώα και το ψύχος τονίζουν την αγριότητα του μέρους του. Όμως το σύμπαν σταδιακά συνωμοτεί υπέρ του, στέλνοντας μέχρι και άστρο πάνω από το σημείο που γεννήθηκε. Ως πυξίδα για τους πιστούς δηλαδή. Η Θεά Αθηνά γενικά αναμένεται να γεννάται σε πιο αριστοκρατικά και προσεγμένα περιβάλλοντα, χωρίς κάποια υστέρηση σε συμπαντική μαγεία και ιερότητα. Αυτά είχα να πω λοιπόν, καλά Χριστούγεννα, με έναν διαφορετικό τρόπο και σε μια εναλλακτική ημερομηνία, που παραδόξως δεν είναι η επίσημη!