Το δημόσιο, ειδικά στις μέρες πολύ κακών κυβερνήσεων, αποτελεί ένα αδηφάγο τέρας. Ό,τι λεφτά και να πάρει, ποτέ δεν του είναι αρκετά. Οι κρατικές υπηρεσίες λοιπόν, που λειτουργούν σαν αναπόσπαστο κομμάτι ενός κράτους, έχουν την δυνατότητα να δρουν ανεξέλεγκτα. Και αυτή την δυνατότητα την εκμεταλλεύονται στο έπακρο, ειδικά σε χώρες όπως η Ελλάδα, όπου κυριαρχεί η διαφθορά. Ένα πρόσφατο παράδειγμα είναι τα ελληνικά ταχυδρομεία. Τα βλέπουμε να κάνουν ατελείωτες και αχρείαστες σπατάλες για χρόνια, πλουτίζοντας άπαντες εκτός του κράτους, το οποίο και βυθίζουν βαθύτερα στην οικονομική κρίση. Και κάποιοι ένιωσαν έκπληξη που υποκαταστήματά τους έκλεισαν. Οι πυροσβέστες βάζουν φωτιές από μόνοι τους ή αφήνουν προβληματικές καταστάσεις όπως με εύθραυστα καλώδια να συνεχίζουν να υπάρχουν. Επίσης αργούν να πάνε στις πυρκαγιές επίτηδες, χρησιμοποιώντας δικαιολογίες ότι δεν είναι αρκετοί, για να προσληφθούν κι άλλοι! Οι αστυνομικοί όχι απλά εγκληματούν οι ίδιοι, αλλά προσλαμβάνονται κατα εκατοντάδες και χιλιάδες απλά για να καλύπτουν εγκλήματα πολιτικών και να σταματούν διαδηλώσεις. Οι στρατιωτικοί φροντίζουν να υπάρχει μόνιμα αναταραχή εντός και εκτός συνόρων, με σκοπό το χάος που οδηγεί σε αύξηση των στρατιωτικών δαπανών του κράτους. Η τροχαία χαλαρώνει στο κρεβατάκι της, ενώ η τεχνητή νοημοσύνη των οδικών καμερών τους επιβραβεύει με ληστρικά χρήματα. Τι να πούμε και για τους γιατρούς, που ποτέ δεν θα μάθουμε ποιές επεμβάσεις χρειάζονταν πραγματικά. Είναι και τα πανάκριβα φάρμακα που συνταγογραφούνε, που δεν ξέρουμε αν χρειάζονται αγορά κατ' αρχάς και αν είναι σε πειραματικό στάδιο χωρίς να το γνωρίζουμε. Οι πολιτικοί επίσης δεν φαίνεται να έχουν ίχνος συνείδησης, καθώς απλά τους ενδιαφέρει η τεχνητή υπόληψη που έχουν δημιουργήσει στην κοινή γνώμη και όχι αν πράγματι είναι ηθικοί και παραγωγικοί. Δυστυχώς, το δημόσιο μοιάζει σαν οργανωμένη εχθρική στρατιά εντός των τειχών της χώρας. Και αυτό συμβαίνει επειδή δεν έχουμε πραγματική δημοκρατία, αλλά κρυφή βασιλεία.