Από την δεύτερη χιλιετία προ Χριστού αρχίζει η εμφάνιση ανάγλυφων και μικρών ειδωλίων στον ελλαδικό χώρο. Γύρω στον όγδοο αιώνα πρέπει να δημιουργήθηκαν και τα πρώτα μεγάλου μεγέθους αγάλματα, με την μεγάλη ακμή τους να επιτυγχάνεται τον πέμπτο αιώνα και κατα τα ελληνιστικά χρόνια. Τότε τα αγάλματα γίνονται μαρμάρινα, αποκτούν εκπληκτικές γλυπτικές λεπτομέρειες και αναπαριστούν ευφάνταστες δραματικές σκηνές. Είναι δημιουργήματα που δεν υπάρχουν αντίστοιχά τους σε όλη τη γη, καθώς έχουν μία πολύ σπάνια ομορφιά, που πηγάζει από την σοφία αιώνων και από άπλετη υπερηφάνεια για το ανθρώπινο είδος. Ξεκάθαρα μάλιστα το θεοποιούνε, με όλα τα μεταφυσικά γεγονότα που αναπαριστούν και το όλο δέος που εκπέμπουν. Και όμως, παρά όλη αυτή την αριστουργηματική ποιότητα των αρχαιοελληνικών αγαλμάτων και την επαναστατική γυμνότητά τους, βρίσκουμε μια λεπτομέρεια που αποτελεί και την αχίλλειο πτέρνα τους. Είναι η έλλειψη ακριβούς αναπαράστασης των γυναικείων γεννητικών οργάνων. Είναι πραγματικά παράδοξο το ανδρικό αναπαραγωγικό όργανο να είναι σμιλευμένο με τόση έμφαση, ας πούμε στα αγαλματίδια των σατύρων, αλλά το αντίστοιχο επίμαχο σημείο στις γυναίκες να είναι εντελώς λείο, σαν να μην υπάρχει. Όταν το συνειδητοποίησα αυτό εξεπλάγην και αμέσως έψαξα στο διαδίκτυο να μάθω γιατί συμβαίνει αυτό. Στις σελίδες που διάβασα, λέγονται τα ίδια περίπου. Δηλαδή ότι οι αρχαίοι ημών πρόγονοι ένιωθαν υπερήφανοι περισσότερο για τα ανδρικά γεννητικά όργανα, παρά για τα γυναικεία, επειδή κατ' αυτούς έδειχναν κυριαρχία. Όμως αυτό το επιχείρημα, κατ' εμέ, είναι κάτι που πιθανώς δεν ισχύει. Το πρόβλημα πρέπει να βρίσκεται περισσότερο στις πραγματικά ανεπιθύμητες, έως και θανατηφόρες παρορμήσεις που μπορεί να δημιουργήσει η λεπτομερής απεικόνιση του γυναικείου αιδοίου (προέρχεται από το "αιδώς", λέξη σημαίνουσα ντροπή). Δηλαδή πιστεύω πως αποτελεί κάποιο είδος λογοκρισίας των τότε χρόνων, επειδή δεν θεωρούσαν την κοινωνία τους αρκετά ώριμη και έτοιμη. Μπορούμε εξάλλου να δούμε στην μυθολογία, πως ακόμα και οι θεοί δεν ήταν ιδιαίτερα εγκρατείς και συχνά εγκληματούσαν παρενοχλητικά εις βάρος των γυναικών. Δεν σκεφτόντουσαν τις συνέπειες για την υγεία τους, αλλά και για το μέλλον των παιδιών τους σε περίπτωση εγκυμοσύνης. Αλλά ξέρετε, ποτέ δεν είναι αργά για νέα, ολοκληρωμένα γυμνά αγάλματα. Και έτσι να ακρωτηριάσουμε επιτέλους αυτή την αρχαία μισογυνιστική, εκ του αποτελέσματος, αχίλλειο πτέρνα που δεν μας άφησε τότε να ταυτιστούμε γλυπτικά με την τελειότητα.