Βλέπω τελευταία στις ειδήσεις "Ο Μπραντ Πιτ πήγε στο νησί Ύδρα του 1821", ή "Ο Μπραντ Πιτ πήγε στο ασημένιο Λαύριο του Ποσειδώνα". Για γυρίσματα ταινίας δηλαδή, όπως τον έχουμε συνηθίσει. Και νιώθω μια περίεργη αύρα όταν τα διαβάζω αυτά, σαν να με προκαλούν πως έχουν κάποια αποκλειστικότητα που εγώ δεν έχω. Σιγά τα νέα ρε παιδιά, εμένα μου έρχεται στα όνειρα μερικές φορές και μόνο που δε μου ζητάει αυτόγραφο. Εγώ να σας πω τι έκανε σε προπέρσινο όνειρό μου, που ίσως να θυμάται και ο ίδιος. Αν όλα δηλαδή λειτουργούν όπως στην ταινία "Ινσέψιον" του ανταγωνιστή του, Λεονάρντο Ντι Κάπριο. Το όνειρο που είδα πριν αρκετό καιρό λοιπόν, έγινε σε μία υπαίθρια τοποθεσία, η οποία είχε θρανία και καθίσματα απλωμένα. Ήταν μέρα και εγώ καθόμουν σε ένα από τα καθίσματα. Σε μικρή απόσταση από μενα ήταν και μία κοπέλα η οποία καθόταν ολόγυμνη και σα να έλειπε το θρανίο από μπροστά της. Ξαφνικά τότε, έγινε κάτι που με εξέπληξε περισσότερο, καθώς δεν περίμενα κάποιον διάσημο σαν τον Brad Pitt να με επισκεφτεί. Ήταν ο συγκεκριμένος ηθοποιός και ερχόταν εκνευρισμένος κατα πάνω μου, τραβώντας και ανακινώντας το μαύρο σακίδιό μου. Μέσα το σακίδιο είχε κάποιες κομμένες κόκκινες τρίχες, ούτε δέκα εκατοστών σε μάκρος. Πιθανολογώ πως ήταν της γυμνής, αν και δεν θυμάμαι ξεκάθαρα το χρώμα των μαλλιών της. Μιας και ήταν μεταφυσικό το όνειρο, ίσως ο Μπραντ Πιτ ζηλεύοντας να πίστεψε πως της έχω κάνει μάγια μέσω των τριχών της και γι' αυτό αυτή αφαίρεσε τα ενδύματα και τα υπενδύματά της. Ή μπορεί να πίστεψε ότι εγώ της έκοψα τα μαλλιά για κάποιον άλλο λόγο, όπως "δολιοφθοράς" ενώ ήταν πληρωμένο μοντέλο του. Και εκεί τελείωσε το όνειρο. Πάντως δε ξέρω γιατί το είδα, ας πούμε πολύ σπάνια έχω δει ταινίες του, μόνο αν πέτυχα κάποιες στην τηλεόραση όταν ήμουν μικρός. Εικάζω πως μου τον φανέρωσαν τα πνεύματα, επειδή με μελετούσε στην πραγματική ζωή, από απόσταση βέβαια. Όπως κάνουν συνήθως οι καλλιτέχνες του Χόλυγουντ που δεν σέβονται τα πνευματικά δικαιώματα των κοινών θνητών, για... διάφορους λόγους, χαχαχ. Πάντως σχετικά με τις κόκκινες τρίχες, η αλήθεια είναι πως έχω μία συμπάθεια προς τις φυσικόχρωμες ή έντονα κοκκινομάλλες. Αυτό το κόκκινο έχει κάτι το όμορφο και απαγορευμένο, καθώς θυμίζει σκοτεινή μάγισσα του Μεσαίωνα, όπως τη φαντάζομαι εγώ.