Μίλησα στο παρελθόν για τους εθισμούς, δηλαδή το να μην μπορείς να σταματήσεις μια συγκεκριμένη πράξη και να την έχεις κάνει μόνιμη συνήθειά σου. Μια κοντινή σε νόημα λέξη είναι και η εξάρτηση, η οποία ωστόσο δεν σημαίνει και απώλεια ελέγχου όπως στην πρώτη περίπτωση. Εξαρτώ κυριολεκτικά σημαίνει "κρεμώ από κάπου" και όντας στην παθητική φωνή σημαίνει πως στηριζόμαστε σε κάτι και δεν μπορούμε χωρίς αυτό. Συνεχίζοντας, να πω ότι σίγουρα όλοι μας εξαρτόμαστε από το να νιώθουμε καλά σε αυτή τη ζωή, που κακά τα ψέματα είναι ο εθισμός μας. Επίσης θέλουμε να αισθανόμαστε ότι έχουμε κάποιο σοβαρό λόγο για να υπάρχουμε, όπως τη Λατρεία μας που μας δίνει το "βήμα", και έτσι να εμψυχωνόμαστε. Στο γυμνάσιο μας είχε επισημάνει ένας ιερέας θεολόγος πως "η θρησκεία είναι σαν την πρίζα που μας φορτίζει για να ζούμε". Αυτό ακριβώς είναι η Λατρεία μας, μόνο που φόρτιση προσφέρουν και οι θετικές αύρες, σε ένα πιο αφηρημένο επίπεδο ωστόσο. Δηλαδή αν νιώθουμε καλά, τα βιώνουμε όλα πιο ευχάριστα. Αυτή η αίσθηση όμως μπορεί να γίνει και μεταδοτική. Το να σκεφτόμαστε κάποιον ή και να κάνουμε πράξεις που τον τιμούν, χωρίς να το γνωρίζει απαραίτητα, λειτουργεί σαν θετική φόρτιση αύρας και ενίσχυσης της σύνδεσης. Όπως εγώ με το πνεύμα της Αθηνάς όταν το καλώ συνεχόμενα μερικές φορές και φοβάται, λόγω και αμηχανίας. Αν όμως δείξω φιλικότητα και προσπάθησω να της περάσω την ενέργειά μου, τότε η αρνητικότητα σταδιακά φεύγει. Ακόμα και ο Θεός Ερμής, στα αρχαία χρόνια, βοηθούσε μόνο αν γινόντουσαν συγκεκριμένες τελετουργίες. Πάντως αυτή η αλληλοφόρτιση αυρών, μπορεί μάλιστα να προκαλέσει εξάρτηση ή και εθισμό, σαν σχέση μεταξύ αυρικών βρυκολάκων. Λειτουργεί σε παθητικό και ενεργητικό επίπεδο, δηλαδή καλυτερεύοντας την δική μας αύρα μόνοι μας ή και προσπαθώντας να προσεγγίσουμε αυτή του άλλου, για να επηρεαστούμε και να την επηρεάσουμε. Μέχρι που ταυτίζονται μετά από κάποιο σημείο. Και δεν είναι μόνο τα πνεύματα στα οποία μπορούμε να το κάνουμε, αλλά και σε κανονικούς ανθρώπους. Πάντως τα πνεύματα βοηθάνε να περάσουμε αυτό που θέλουμε στους ζωντανούς, χωρίς να αναλάβουμε ιδιαίτερη δράση. Η εστιασμένη σκέψη μας σε κάποιο άτομο ή κάποιες απλές πράξεις από μακριά αρκούν.