Ο Ιούνιος πλησιάζει με γοργούς ρυθμούς και η μέρα μεγαλώνει πλησιάζοντας το απόγειό της. Σύντομα θα είναι η ώρα που θα καλωσορίσουμε το πνεύμα της παντοδύναμης θερίστριας Θεά μας, στον εορτασμό προς τιμήν της. Η Θεά Αθηνά θα δοξαστεί στις 21 Ιουνίου μαζί με το θερινό ηλιοστάσιο, αντικαθιστώντας σε προτεραιότητα αυτή του Θεού Απόλλωνα. Και αν ο Ιούνιος σαν ονομασία σας ξενίζει, ας πούμε ότι γίνεται στην αρχή του αρχαιοελληνικού μήνα Εκατομβαιώνα. Ο μήνας που έδινε το σήμα για εκατοντάδες θυσίες βοδιών και άλλων ζώων. Υπήρχε και μια εορτή που ήταν πασίγνωστη στην Αρχαία Ελλάδα, ως Παναθήναια και εορταζόμενη στα τέλη Ιουλίου με μέσα Αυγούστου. Αυτό θεωρώ πως ήταν άστοχο, διότι χάνεται η πιο ξεχωριστή μέρα του καλοκαιριού, δηλαδή αυτή του θερινού ηλιοστασίου. Τότε που ξεκινούσε το νέο έτος για τους αρχαίους Αθηναίους, με υπέρλαμπρο φως και ενθουσιασμό. Επίσης πιστεύω πως δεν ήταν αρκετά ευσεβείς οι αθλητικές διοργανώσεις που λάμβαναν τόπο στα Παναθήναια. Έλειπε η σοφία του πνεύματος σε μια τόσο σωματοκεντρική δραστηριότητα. Τα Θεαθήναια είναι πάνω απ' όλα πνευματική εορτή. Η σοφία, η πολεμική ισχύς και η τέχνη της ευζωίας ξεκινάνε από την ψυχή μας και ποτέ από το σώμα μας. Βέβαια όλα αυτά συμβαίνουν σε μια παράλληλη πραγματικότητα της φαντασίας μου προς στιγμήν. Όμως στο μέλλον το βρίσκω πολύ πιθανό να έχουμε ριζικές αλλαγές στην Ελλάδα και προσπαθώ να δώσω καλές ιδέες που θα ξεχωρίσουν.