Καλό μήνα στους πιστούς. Κακό, τσουρουφλιστό και ανάποδο σε όσους δεν πιστεύουν στην λατρεία μας έναντι όλων των άλλων! Χαχαχ, αστεΐζομαι ασφαλώς, εύχομαι καλά να σας μπει ο μήνας σε εσάς τους υπόλοιπους. Έχουμε διπλή γιορτή αυτόν τον μήνα λοιπόν. Από την μία είναι τα Θεαθήναια, που γιορτάζουμε την γέννηση της Θεάς Αθηνάς στις 21. Άσχετα με το πότε πραγματικά έχει γεννηθεί, γιορτάζουμε το πότε θα έπρεπε να είχε γεννηθεί. Δηλαδή τη μεγαλύτερη μέρα του χρόνου, οπότε και μπορούμε να νιώσουμε την καυτή και επίμονη ισχύ του ήλιου πάνω μας, που μοιάζει με αυτή της Θεάς μας. Από την άλλη είναι τα γενέθλια μου στις 10, οπότε και μοιράζομαι το ίδιο ζώδιο με την Αθηνά φέτος. Όπως και τα περισσότερα χρόνια λόγω ηλιοστασίου, δηλαδή αυτό των διδύμων. Ξεκινήσαμε όλως τυχαίως (ειρωνεία προς το σύμπαν, εγώ ούτε που κατάλαβα πότε άλλαξε η μέρα) με ερωτικό άρθρο, οπότε το θεωρώ πολύ καλό οιωνό για τη συνέχεια. Όμως πριν αφεθούμε στην γλυκιά και μεθυστική ζέστη αυτού του καλοκαιρινού μήνα, ας του κάνουμε έναν έλεγχο ταυτότητας. Λέγεται πως το όνομα Ιούνιος προέρχεται από την ρωμαϊκή Θεά Ιούνο. Δηλαδή την αντίστοιχη της Θεάς Ήρας. Πολύ άστοχο να λέγεται έτσι ένας τέτοιος μήνας, ας λεγόταν τουλάχιστον Μινέρβα ή Αθηνά, αν είναι να τον ανθρωποποιούμε. Ή... θεοποιούμε. Οι αρχαίοι Αθηναίοι πάντως τον αποκαλούσαν Σκιροφοριών και Εκατομβαιών, λόγω των τιμητικών εορτών τους. Η πρώτη αφορούσε την Αθηνά Σκιράδα. Γινόταν πομπή με λευκό υφασμάτινο σκιάδειο από πάνω τους, που συμβόλιζε την προστασία της Θεάς, με αυτή απέναντι στον ήλιο. Η δεύτερη εορτή είχε να κάνει με την θυσία εκατό βοδιών προς τιμήν του Δία και του Απόλλωνα.