Για να συνεχίσω λοιπόν από εκεί που είχα μείνει στο προηγούμενο άρθρο. Γιατί σαν τον Αντώνη Σαμαρά, το νιώθω στον αέρα ότι σας άρεσε πολύ. Οπότε να κάνω κάποιες συμπληρώσεις. Ξέρετε, δεν είμαι μόνο εγώ που ακούω τραγούδια στον ύπνο μου. Κι άλλοι φαίνεται να ονειρεύονται αυτές τις μουσικές που είναι προερχόμενες από το υπερπέραν. Δηλαδή από κάποιο άλλο κόσμο ή διάσταση. Αλλά κάποιοι εκμεταλλεύονται το επάγγελμά τους και τα κάνουν πραγματικότητα. Όπως ο μουσικός Tyler (Τάιλερ, δηλαδή πλακατζής) του Καναδικού συγκροτήματος Theory of a deadman (Θεωρία ενός νεκρού). Το είπε ξεκάθαρα στους στίχους του κομμάτιου του "Blow" (Σκάω), όπου και δηλώνει πως έτσι το εμπνεύστηκε. Τώρα να συνεχίσω με την προσθήκη λεπτομερειών για το προηγούμενο, σχεδόν ομότιτλο, άρθρο μου. Θέλω να πω ό,τι το τραγουδί "Θα είμαστε ανίκητοι" φυσικά είχε κι άλλους στίχους, τους οποίους δε συγκράτησα. Αλλά περίπου θυμάμαι μέρος τους, όπως τα "θα αμυνθούμε, θα πολεμήσουμε κάθε εμπόδιο που που μας βάζουν, θα κάνουμε αντεπίθεση με την δύναμη που θα μας δώσει η αγάπη μας". Ακόμα στο άλλο τραγούδι, το "Living on the paths I've chosen", θυμάμαι ο τίτλος του να επαναλαμβάνεται ως επωδός, δύο φορές. Στο τρίτο, το "Take me to Olympus", θυμάμαι να εμφανίζονται όλοι οι στίχοι μπροστά μου γραμμένοι και να κυλάνε προς τα πάνω. Αλλά συγκράτησα μόνο τον τίτλο και τον στίχο "Call me your wife", δηλαδή ότι η τραγουδίστρια ήθελε να την νυμφευθώ στον Όλυμπο. Σημειωτέον, αφού έβαλα να αναρτηθεί αυτόματα το πρώτο άρθρο, είδα την ώρα που πήγα για ύπνο ένα όνειρο. Τα πνεύματα μου πρότειναν να ακούσω άλλα τραγούδια, κάποιου υπαρκτού γνωστού τραγουδιστή. Σαν κάποιος να παρακολουθεί τι στέλνω και πότε και επεμβαίνει αυτόματα στα όνειρά μου! Άκουσα και σήμερα το πρωί ένα ακόμα τραγούδι, μεταξύ ύπνου και ξύπνιου. Ήταν από μια γυνακεία φωνή, χωρίς να συνοδεύεται από μουσικά όργανα. Μου το είπε παθιασμένα σε γρήγορο, ζωηρό και με αυτοπεποίθηση ύφος, δημοφιλούς (ποπ) είδους τραγουδιού, που θύμιζε μεταλλική ή ροκ μουσική. Ομως και πάλι θυμάμαι μόνο ένα δίστιχο, το "Θέλω να γυρίσω, θέλω να σε βρω!". Και κολλητά σε αυτές τις φράσεις ήταν και οι κακόηχες αναφωνήσεις κάποιου χορού περισσότερων φωνών και των δύο φύλων, (Α-, αα!) (Α-, αα!). Πάντως δεν έχει σχέση με το τραγούδι του Μαζωνάκη, όπως εσφαλμένα πρότειναν κατασκοπικό google και γειτονιά αμέσως μετά.