Ως μαύρη μαγεία ορίζεται η κακόβουλη μεταφυσική επέμβαση εις βάρος ανθρώπων, μέσω αποκρυφιστικών τελετουργικών. Βέβαια τη σήμερον ημέρα υποτιμάται ιδιαίτερα η υπερφυσική της αξία. Κι αυτό γιατί την εμπλέκουν με ναρκωτικά και "πολυπαιγμένα" κουκλάκια, που δέχονται τρυπήματα από βελόνες σχεδόν μάταια. Στις ταινίες τέτοιοι βελονισμοί είτε δεν επηρεάζουν το άτομο που συμβολίζεται από το λούτρινο ειδώλιό του, είτε το εξευτελίζουν εντελώς με υπερβολές, σε σημείο που κανείς δεν πιστεύει ότι έχει πραγματική επιρροή σε κάποιον. Στο θρυλικό βιντεοπαιχνίδι Μεγάλη Κλοπή Αυτοκινήτων: Η Κοίτη της Βίας ή κοινώς "Grand Theft Auto: Vice City", ο παίκτης απλά καταστρέφει τα πάντα όταν ασχολείται με συμμορίες μαύρης μαγείας και στο τέλος δεν θυμάται τίποτα ας πούμε. Αυτός είναι ένας πιο πραγματιστικός τρόπος προσέγγισης του θέματος σε σχέση με τις ταινίες. Αλλά και πάλι δείχνει την αδυναμία μας να προσεγγίσουμε τέτοια παραφυσικά, δύσκολα σε εξήγηση και απόδειξη θέματα, με περισσότερη λεπτότητα, προσοχή και σεβασμό. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι με τους οποίους εκτελείται η μαύρη μαγεία, που συνήθως χρησιμοποιείται για να καθηλώσει ή ακόμα και να βλάψει κάποιον. Όμως θα μείνουμε στον πιο απλό και... πιθανώς αποτελεσματικό τρόπο δράσης. Αφού το μόνο που θέλουμε είναι να κάνουμε μια σύντομη και ουσιώδη περιγραφή. Κατ' αρχάς να πούμε ότι έχει περισσότερο να κάνει με την φαντασία μας, την μεταδοτικότητά μας προς τα πνεύματα και το πόσο ειλικρινής είμαστε όταν επιζητούμε τέτοιες δυνάμεις. Όταν ας πούμε συγκεντρωνόμαστε σε φανταστικά, υλικά ή ακόμα και ψηφιακά ομοιώματα ανθρώπων που εχθρευόμαστε και τους κάνουμε ζημιά, τότε αποστέλλουμε μηνύματα μεταφυσικά. Εκπέμπουμε ενέργειες που μπορεί εν τέλει να πραγματοποιήσουν τις επιθυμίες μας σε κάποιο βαθμό. Αυτό γίνεται είτε μέσω πνευμάτων, είτε ακόμα και μέσω τηλεκίνησης και ελέγχου του υλικού κόσμου. Απόδειξη μάλιστα είναι πως όταν γίνονται τέτοιες μικρές τελετουργίες, το "θύμα" μπορεί να δει εκφοβιστικά όνειρα από πνεύματα ή να νιώσει την απειλή γύρω του, μαζί και με ανάλογα ασυνήθιστα συμβάντα που μπορεί να παρατηρήσει. Το πόσο τέτοιες πρακτικές μπορούν να πετύχουν, έχει να κάνει κυρίως με το πόσο το θέλει ένα άτομο και με το πόσο το αξίζει το άλλο, όπως ακριβώς και με τις κατάρες.