Πωπω, αυτός ο κορεσμός στο λεξιλόγιό μας πια. Να χρησιμοποιούμε τόσο συχνά την ίδια λέξη για δύο διαφορετικά πράγματα! Θέλω να γράψω για το Πάνθεον, που όπως και στην περίπτωση της Μαντείας, η λέξη έχει διπλό νόημα. Σίγουρα δε θέλω να μιλήσω για το - κατ' εμέ - άθλιο ρωμαϊκό κατασκεύασμα. Αρχιτεκτονικά μιλώντας και όχι για τον λόγο που φτιάχτηκε. Γιατί έχει έναν τρομακτικά άσχημο θόλο σαν καμπούρα από πίσω, που επίσης ομοιάζει και με χελώνα, που μάλλον αντιπροσωπεύει την ευστροφία του σχεδιαστή του. Μα καλά, δε μπορούσανε να πάρουν μια ιδέα από το ναό της Αθηνάς της Προναίας στους Δελφούς, που ήξερε πως να συνδυάσει θόλο με κίονες τοποθετημένους κυκλικά; Διότι να φαίνονται βαλμένοι έτσι άχαρα μπροστά στην είσοδο, εντελώς ασύνδετα με το ύφος του υπόλοιπου οικοδομήματος, είναι σκέτη φρίκη. Είναι προσβολή προς τα θεία. Σε αυτό το άρθρο λοιπόν το Πάνθεον θα έχει κυρίως την έννοια του συνόλου των ελληνικών θεοτήτων. Όλοι μας θέλουμε να επανέλθει το ελληνικό Πάνθεον πιστεύω, πιο ισχυρό και μεγαλοπρεπές από ποτέ. Το θεμελιώδες ζήτημα όμως είναι, πώς να κυριαρχήσεις επί θνητών και αθανάτων. Γιατί μόνο έτσι μπορείς σταδιακά να επαναφέρεις κρυμμένες υπερδυνάμεις που θα δικαιολογούν το όνομά του. Η σωστή στρατηγική για να επιτευχθεί το παραπάνω, είναι κατ' αρχάς η ύπαρξη δύο δημοκρατικά εκλεγμένων "βασιλικών" ζευγών, που θα κυριαρχούν επί πολεμιστών (Αθηναϊστών) και ειρηνιστών (Χριστιανιστών) αντίστοιχα. Οι δύο παρατάξεις είναι εμπνευσμένες από την Θεά Αθηνά και τον Χριστό όπως καταλαβαίνετε, που θα βρίσκονται για πρώτη φορά στο ίδιο Πάνθεον. Εμπνευσμένες επιλογές για τους ηγετικούς Ιερείς είναι κυρίως δύο πράγματα. Πρώτον η παντοτινή παρθενία. Ώστε να δείξεις στους ανθρώπους και στο σύμπαν όλο, ότι ένα θνητό σώμα δεν είναι αυτό που ήθελες και δεν πρόκειται να το διαιωνίσεις, για να μην υποφέρουν κι άλλοι εξαιτίας σου. Δεύτερον η ενάρετη ζωή. Είναι απαραίτητος ένας βίος που θα είναι τροφοδοτούμενος και καθοδηγούμενος από την πίστη στα σύμβολα της Πεντάσταυρης Λατρείας μας. Με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζεται η υψηλή ποιότητα ανθρώπων εκατέροθεν. Και φυσικά θέλουμε την απόλυτη αντίθεση στις δύο παρατάξεις. Πόλεμος εναντίον Ειρήνης. Διαίρει και βασίλευε είναι ο δρόμος. Ό,τι είναι σωστό για τον Αθηναϊστικό ναό, θα είναι λάθος για τον Χριστιανιστικό ναό. Και δεν θα λέγεται Πάνθεον το κοινό κτίσμα που θα τους φιλοξενεί, αλλά Δίδυμα Παρθενώνια! Το μόνο στο οποίο θα συμφωνούνε λοιπόν, είναι η επιβίωση. Η δημοκρατία θα είναι ο μόνος τρόπος εξουσίας, διότι διαφορετικά αυτό που θα παράγει το Πάνθεον θα είναι η απόλυτη αναρχία. Φυσικά μπορούν να υπάρξουν και άλλες θεότητες, υποδεέστερες, με το ιερατείο αλλά ακόμα και τον ξεχωριστό ναό τους. Κάπου τριγύρω. Όμως θα θεωρούνται κάτι σαν αιρέσεις, επειδή δεν θα είναι αρκετά ανεξάρτητες και ισχυρές ως θρησκείες.