Πολλές τοποθεσίες, που βρίσκονται όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και εκτός των σημερινών συνόρων της, έχουν ονομασίες με θαυμαστές ρίζες, βασισμένες στην αρχαιοελληνική μυθολογία. Βέβαια όσο περνάνε τα χρόνια και οι αιώνες, κάποιοι ξεχνάνε ή σκόπιμα προσπαθούν να αντικαταστήσουν κάτι καλοδουλεμένο και μεγαλοπρεπές, με κάτι πρόχειρο ή και βαρβαρικό. Μερικές φορές αυτό συμβαίνει χάριν συντομίας, ενώ άλλες επειδή είναι ξεκάθαρη υποβαθμιστική κίνηση από αντίζηλη περιοχή ή και έθνος. Ας πούμε να μιλήσουμε για το βουνό Γκιώνα, που βρίσκεται στην νότια απόληξη της οροσειράς της Πίνδου. Πήρε το όνομά του από την κουκουβάγια που λέγεται Γκιώνης. Πιστεύω πως αυτή η ηχομιμητική λέξη, με αυτό το "γκου" ειδικά, σας φαίνεται πολύ... απλή. Συνηθισμένη. Όμως υπάρχει και μια πιο ιδιαίτερη ονομασιά, με καταγωγή από την Αρχαία Ελλάδα. Η Γκιώνα ήταν γνωστή ως Ασέληνο Όρος παλιότερα, ονομασία που πήρε από τον αρχαιοελληνικό μύθο του Ενδυμίωνα και της Σελήνης. Σύμφωνα με την ιστορία του, κάποτε το βουνό φωτιζόταν κανονικά από το φεγγάρι. Μέχρι που βρέθηκε ο βασιλιάς της αρχαίας Ήλιδας, ο Ενδυμίων, ο οποίος και άρχισε να δέχεται την Σελήνη για ερωτικές συναντήσεις. Έτσι κάθε βράδυ που η Σελήνη και ο Ενδυμίωνας συναντιόντουσαν, το βουνό παρέμενε σκοτεινό, καθώς φώτιζε μόνο τη σπηλιά της συνεύρεσης. Μάλιστα η Σελήνη ξεχώρισε και ερωτεύτηκε τόσο αυτόν τον θνητό, που ζήτησε από τον Δία να τον κάνει για πάντα όμορφο και αθάνατο. Ο Δίας συμφώνησε και αυτό πράγματι συνέβη. Τον εξανάγκασε σε παντοτινό ύπνο, ώστε να είναι πάντα φρέσκος και ωραίος για την Σελήνη. Έτσι θα ζούσανε αιώνια μαζί, πιθανώς στα όνειρα του βραδινού ύπνου του. Είναι ένας μύθος που είναι απίθανο να έγινε κυριολεκτικά, αφού στην πραγματικότητα οι χαράδρες είναι αυτές που έχουν κλέψει την Σελήνη. Γι' αυτό δεν περνάει το φως της. Όμως είναι πολύ προοδευτικό να θεωρούμε πως ένας άνθρωπος μπορεί να μετακινήσει ένα αστρικό σώμα, αλλά και να το μετατρέψει σε άνθρωπο. Ή ότι από μόνο του έχει ψυχή. Θυμίζει τις υπερφυσικές δυνατότητες που μπορεί να ξεκλειδώσει μέσω της θέωσής του το είδος μας. Και φυσικά, υπάρχουν συμβολισμοί με πολλαπλά νοήματα που κρύβονται πίσω από αυτόν τον μύθο. Αλλά είναι καλύτερα να τους αφήσουμε στην κρίση και την φαντασία του καθενός, ώστε να μας φανερωθούνε σταδιακά χωρίς να χαθεί η μαγεία. Όμως για να κάνω τον ιδανικό επίλογο, θα πω πως και το όνομα Ενδυμίων δεν είναι καθόλου τυχαίο, αλλά σημαίνει "αυτός που εισχωρεί ή βυθίζεται" κάπου, όπως στην σπηλιά της ιστορίας. Παρομοίως και η Σελήνη, η θεότητα του φεγγαριού ή και το ίδιο, που παράγεται από το σέλας το οποίο στα αρχαία ελληνικά σημαίνει αυτό που λάμπει.