Τελευταία γίνεται πολύς λόγος για αδικήματα περι ρατσισμού, δηλαδή φυλετικών διακρίσεων. Το να θεωρείται μία φυλή κατώτερη και να δηλώνεται ανοιχτά από κάποιον ή κάποιους, αποτελεί κάποιου είδους έγκλημα. Όμως είναι άξιο αναφοράς πως τέτοιοι γραπτοί αλλά και άγραφοι νόμοι νωρίτερα, έκαναν έντονη την εμφάνισή τους μαζί με την έξαρση της εγκληματικότητας από συγκεκριμένες φυλετικές ομάδες. Είναι ευκολότερο για την αστυνομία ας πούμε, να πει πως φταίει το θύμα που διαμαρτύρεται, παρα να συλλάβει κάποιον πραγματικά επικίνδυνο. Έναν απάτριδο συμμορίτη συνήθως. Είναι ο ίδιος τρόπος σκέψης με το "Γιατί πήρες ωραίο αυτοκίνητο; Να, προκάλεσες και τώρα στο κλέψανε! Εσύ φταις, όχι οι κλέφτες!". Και δεν σταματάει εκεί, δεν σταματάει στο ότι μας απαγορεύουν να ξεχωρίζουμε κάποιες ομάδες ανθρώπων που είναι πιο επικίνδυνες από κάποιες άλλες για να προστατευτούμε. Δεν μας θέλουν γενικά να μιλάμε για τίποτα. Πρέπει να είμαστε κλεισμένοι στο σπίτι μας την περισσότερη μέρα και όταν βγαίνουμε έξω να προσποιούμαστε ότι δεν βλέπουμε, δεν ακούμε και δεν μιλάμε. Σαν να έχουμε ολική αναπηρία, για να μην την αποκτήσουμε πραγματικά. Δηλαδή να κάνουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε τίποτα και άμα είμαστε τυχεροί θα επιζήσουμε. Γιατί φαίνεται πως η υποταγή στην ανομία, είναι η ανακούφιση της αστυνομίας και η πλήρης επιβολή της τάξης! Ακόμα και αν είναι εικονική. Έτσι στο τέλος ο εκληματίας θεωρείται αστυνομικός και ο αστυνομικός εγκληματίας. Πάντως δεν είναι η πρώτη φορά που υπάρχει τέτοια κατάσταση στην Ελλάδα. Επί τουρκοκρατίας πολλοί Έλληνες συνεργαζόντουσαν με αυτόν που ερχόταν σε μεγάλους αριθμούς και ήταν ιδιαίτερα επικίνδυνος για τους υπόλοιπους. Το ίδιο γινόταν στα χρόνια της κατοχής, αλλά και της δικτατορίας. Τόσες φορές που έχει συμβεί αυτό, έχει περάσει πια στον γενετικό κώδικα του Έλληνα να είναι ρατσιστής με τον εαυτό του ώστε να επιβιώσει βραχυπρόθεσμα. Δεν σκέφτεται καθαρά, δεν κοιτάει το μέλλον. Εγώ προτείνω λοιπόν να ενισχυθεί ο αντιρατσιστικός νόμος και να εξετάζεται πλέον το ενδεχόμενο να υπάρχει φυλετική διάκριση εις βάρος των Ελλήνων και μάλιστα όχι μόνο από τους ξένους. Και ίσως να μην είναι ένας εναλλακτικός τρόπος να δούμε το φαινόμενο του ρατσισμού, αλλά με βάση τα τωρινά γεγονότα πιθανώς να είναι ο μόνος τρόπος.