Κάτι χάλασα στον κώδικα πάλι, περιμένετε να ρωτήσω το κοπάιλοτ για να το διορθώσω...

Τρίτη 7 Οκτωβρίου 2025

#289 Αφιέρωμα στον δίσκο Sinner (Αμαρτωλός)

Τι να πρωτοπεί κανείς για τον David Williams και το συγκρότημά του. Βλέπουν την ζωή σαν άδικο όνειρο από το οποίο μπορούν να ξυπνήσουν όποτε θελήσουν, χρησιμοποιούν έξυπνα πολύσημα λόγια για να μας παίξουν και παράγουν εκρηκτικά υπνωτικούς ρυθμούς που δύσκολα ξεχνάει κανείς. Πάντως επέλεξα να μιλήσω γι' αυτούς λόγω του κοινά πρωτοποριακού θρησκευτικού, αλλά και επαναστατικού περιεχομένου στα κομμάτια τους και το ιστολόγιό μας. Ο πρώτος και καλύτερος δίσκος τους, λοιπόν, λέγεται Sinner (Αμαρτωλός) και για να μην ξεχάσω, το σύγκροτημα είναι οι Drowning pool (Πισίνα/τράβηγμα πνιγμού). Είναι μυθικός δίσκος του 2001, εναλλακτικής μεταλλικής rock μουσικής, δηλαδή είδος που σε κάνει σκληρό σαν πέτρα, αν όχι σαν ατσάλι, για τις δυσκολίες της ζωής. Ξεκινάμε από το εξώφυλλο, όπου μπορούμε να δούμε μια εικόνα κοπέλας (που λέγεται ότι είναι ιερόδουλη) σε θαλασσί αποχρώσεις, να δέχεται σκυφτή το μετωπιαίο άγγιγμα από κάποιον που δηλώνει αμαρτωλός (το λέει πάνω στο χέρι, μετά τις ζωγραφισμένες φωτιές). Στο οπισθόφυλλο, βλέπουμε την ίδια, ως προσευχόμενη, σε κανονική και αντεστραμμένη έκδοση από κάτω. Από αυτές τις αμφίσημες εικόνες, μπορούμε να καταλάβουμε που κινείται αυτό το αμερικανικό δισκογραφικό αριστούργημα. Να σχολιάσω μόνο για το οπισθόφυλλο, όπου η προσευχήτρια μου θύμισε την Αθηναΐστρια Ιέρεια που εύχεται για πόλεμο και η ανάποδη την Χριστιανίστρια που εύχεται για ειρήνη. Ναι, το οπισθόφυλλο αυτό θυμίζει έντονα την Πεντάσταυρη. Και δεν θυμάμαι με σιγουριά να σας πω αν έχω επηρεαστεί στην δημιουργία της από αυτό. Τώρα, οι στίχοι κάποιων ξεχωριστών σε ποιότητα τραγουδιών του, είναι έξυπνα διφορούμενοι και ο ρυθμός της μελωδίας τους είναι σχετικά έντονος, εύρυθμος και εκτονωτικός. Σε κάνουν μάλιστα να αναρωτιέσαι αν ο τραγουδιστής είναι υπερβολικά εγωιστής ή αν απλά νιώθει πολύ άσχημα για τον εαυτό του και τον κατακρίνει. Το "Sinner" δηλαδή "Αμαρτωλός", το "Tear away" δηλαδή "Αποσπώμαι" και το "Bodies", δηλαδή "Σώματα", είναι τα τρία κομμάτια που θεωρώ τα καλύτερα. Είναι ακριβώς όπως στο εξώφυλλο. Δεν μπορείς να καταλάβεις αν ο τραγουδιστής είναι επιθετικός με τους άλλους ή με τον εαυτό του, καθώς αυτά που λέει ακούγονται εντελώς αυτοαναιρούμενα. Όποιο κι αν είναι το νόημα πάντως, είναι μια καλή πετρο-ακρόαση που απόλαυσα στο youtube. Τέλος, να πω επίσης πως ο τραγουδιστής πέθανε ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του δίσκου, χωρίς να ξέρουμε αν είναι αλήθεια ή αν τον... απήγαγαν οι εξωγήινοι ας πούμε. Διότι στο ομώνυμο τραγούδι του Sinner, έλεγε για τον εαυτό του -πιθανώς ειρωνικά- ότι δεν παίρνει από λόγια, είναι αμαρτωλός και αξίζει "σταύρωμα". Άλλος ένας σκηνοθετημένος θάνατος του Hollywood για προώθηση του δίσκου και του συγκροτήματος; Ίσως. Δεν ξέρω αν θα μάθουμε ποτέ τι πραγματικά συνέβη.