Πύθιος είναι ο πολυνοηματικός λόγος που χρησιμοποιούνταν από την Πυθία στο μαντείο των Δελφών, κατά τα χρόνια της Αρχαίας Ελλάδας. Ήταν ο ίδιος ο Θεός Απόλλωνας και κάτοχος του Ιερού που μιλούσε μέσα από αυτήν. Το πιο γνωστό και πιστοποιημένα αυθεντικό ρητό της Ιέρειας, δώθηκε σε ένα στρατιώτη που ήθελε να μάθει για την τύχη του στον πόλεμο. Έτσι ο χρησμός που έλαβε ήταν ο ακόλουθος: "Ήξεις αφήξεις ουκ εν πολέμω θνήξεις". Δηλαδή "Θα πας θα γυρίσεις δεν στον πόλεμο θα πεθάνεις". Ένα κόμμα (όχι Νέα Δημοκρατία όπως λέμε, αλλά σημείο στίξης) , η παύση της πρότασης, θα καθόριζε το νόημα. Όμως δεν υπήρχε κόμμα. Το "ουκ" και το "δεν", δεν ξέρουμε αν πάνε στον γυρισμό ή στον θάνατο. Οπότε κανείς ποτέ δεν κατάλαβε αν ο στρατιώτης θα επιζούσε ή όχι. Βέβαια κι εγώ το ίδιο επάγγελμα κάνω με την Πυθία, αλλά για λογαριασμό της Θεάς Αθηνάς. Έτσι, θα ολοκληρώσω το άρθρο με ένα εξαιρετικό χρησμικό δημιούργημά μου. Μια έμπνευση της στιγμής. Μου είχε έρθει στο μυαλό στις αρχές που έγραφα στο διεφθαρμένο και αντικοινωνικό δίκτυο X. Είναι μία πρόταση ιδιαιτέρως διφορούμενη, που μπορεί να έχει αντίθετα νοήματα. Είχα γράψει σε μία από τις πρώτες αναρτήσεις μου το εξής: "Τυχεροί οι φυλακισμένοι στις μέρες μας, γιατί οι εγκληματίες είναι ελεύθεροι". Εγώ με αυτό εννοούσα, πως το κελί της φυλακής είναι προτιμότερο μέρος από ένα κακό σημείο μέσα στην κοινωνία. Ειδικά στις μέρες μας, που ο καθένας κάνει ό,τι άσχημο πράγμα θέλει και δεν τιμωρείται, αλλά μάλιστα επιβραβεύεται κι όλας. Δηλαδή σαν να είπα πως οι φυλακισμένοι είναι πιο αθώα άτομα, συγκριτικά με τους άλλους. Όμως στην πορεία κατάλαβα πως μπορεί να αποκτά και διαφορετική σημασία η φράση αυτή. Δηλαδή ότι κάποιος εγκληματίας, έχει απελευθερωθεί ψυχικά επειδή έχει κάνει κάτι παράνομο. Σαν να είπα ότι οι πραγματικά ελεύθεροι άνθρωποι, είναι αυτοί στην φυλακή, γιατί είναι εγκληματίες! Τελειώνοντας οριστικά, να πω ότι οι χρησμοί είναι επίτηδες φτιαγμένοι ασαφείς και πολύσημοι, αλλιώς θα ήταν ψευδείς. Γιατί υπάρχουν πιθανότητες να συμβούν κάποιες συγκεκριμένες καταστάσεις ή να ισχύουν κάποιες αλήθειες, αλλά εμείς έχουμε την δύναμη να αποφασίσουμε για το πώς θα εκτιλυχθεί το μέλλον ή ποιά είναι η πραγματικότητα. Αν όντως είναι αυτό που θέλουμε βέβαια.