Κάτι χάλασα στον κώδικα πάλι, περιμένετε να ρωτήσω το κοπάιλοτ για να το διορθώσω...
Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2026
#413 Οι τρεις δαιμονικές μάγισσες
Γράφω εκτάκτως αυτό το άρθρο, για να περιγράψω ένα εντυπωσιακό όνειρο που είδα, με τρεις διαβολικές μάγισσες. Έχει 7 ο μήνας, η ώρα είναι 7 το πρωί και 7 πρώτα λεπτά. Βέβαια 00:00 δημοσιεύεται η ανάρτηση λόγω καθιερωμένης τελετουργίας. Για να μην πολυλογώ και το ξεχάσω, τώρα που το έχω φρέσκο στο μυαλό μου θα σας το εξιστορήσω. Ξεκινά λοιπόν το όνειρο και μου εμφανίζονται τα στοιχεία τριών γυναικών. Βλέπω φωτογραφίες τους, που τις κάνουν να μοιάζουν με άτομα τα οποία με βάση τα χαρακτηριστικά του προσώπου τους, δεν φαίνονται υγιή ψυχικά. Και δε σταματάει εκεί το πράγμα, διότι παρακολουθώ σκηνές από τη ζωή τους στις οποίες κάνουν ζημιές γύρω τους και γελάνε σαν τις τρελές με ένα φρικιαστικό τρόπο. Φαίνονται μάλιστα για φίλες που είναι αρκετά δεμένες μεταξύ τους. Δεν νομίζω να είναι αδερφές, διότι έχουν εντελώς διαφορετική εμφάνιση η καθεμία, αν και παρόμοιο ανοιχτόχρωμο δέρμα. Συνεχίζοντας, έρχεται η στιγμή που τις ακούω να λένε πως προετοιμάζονται να κοιμηθούν και έτσι να εισβάλλουν στην πραγματικότητα με ένα δαιμονικό, μεταφυσικό τρόπο μέσω ονείρων. Το τι μπορούν να κάνουν είναι πραγματικά απίστευτο. Τις παρατηρώ να προβάλλουν αστρικά τα σώματά τους και να τα μορφοποιούν όπως θέλουν, σε μία άλλη διάσταση ύπαρξης που συνυπάρχει και επικοινωνεί με τη δική μας. Ξαφνικά αρχίζουν να εμφανίζονται και να εξαφανίζονται στο δωμάτιο που βρίσκομαι. Έχουν σκουρόχρωμα ρούχα και φτερά και πετάνε επιθετικά, αλλά όχι εξαιτίας των τελευταίων. Αιωρούνται εντελώς μεταφυσικά, αγνοώντας πλήρως τη βαρύτητα και τους φυσικούς νόμους. Μου δίνεται η εντύπωση πως είναι ειδικά εκπαιδευμένες δαιμόνισσες που προκαλούν το χάος και είναι ικανές ακόμα και για δολοφονίες όταν το κάνουν αυτό! Βέβαια όταν μία από αυτές αντιμετώπισε εμένα στα ίσα, εγώ άρχισα να την μπερδεύω. Μία σχημάτιζα με τα δάκτυλα μου τον Αθηναϊστικό σταυρό και μία τον Χριστιανιστικό. Έτσι ένιωθε ευάλωτη, καθώς δε μπορούσε να εκμεταλλευτεί κάποια αδυναμία στην πίστη μου, καθώς δεν είχα. Ζύγιζα από τη γλώσσα του σώματός της τι την πονούσε περισσότερο και της έπαιρνε την ενέργεια και αναλόγως δρούσα. Την είχα καθηλώσει στο έδαφος χωρίς καν να την αγγίξω, ενώ μάλιστα ταυτόχρονα έλεγα δυνατά αθηναϊστικές και χριστιανικές επικλήσεις. Στο τέλος εμφανίστηκε γυμνή μπροστά μου και δήλωσε ερωτευμένη μαζί μου. Όμως είπε και μία φράση στα αγγλικά, "How much?" που σημαίνει "Πόσο" ή "Πόσα" και αυτός ήταν ο απότομος επίλογος. Σε μένα δε λέει κάτι η φράση, σε σας;