Υπνωτισμός σημαίνει να θέσουμε κάποιον σε υβριδική ξυπνητή κατάσταση, που τον κάνει να μοιάζει με κοιμώμενο. Τότε είναι που η συνείδησή του περιορίζεται και γίνεται πιο επιρρεπής στις εντολές ανθρώπων και άλλων πνευμάτων. Δηλαδή θυμίζει τον τρόπο που ενεργούμε στα όνειρα, όπου κι εκεί είμαστε χαλαροί σωματικά και νοητικά. Συνεπακόλουθα, μπορούμε την κατάσταση του υπνωτισμού να την παρομοιάσουμε και με την διαταραχή του ύπνου που λέγεται υπνωβασία. Στην τελευταία περίπτωση κοιμόμαστε βαθιά, αλλά το σώμα μας κινείται κανονικά! Ο υπνωτισμός τη σήμερον ημέρα χρησιμοποιείται νόμιμα από ιατρούς και όχι μόνο, με σκοπό την άντληση πληροφοριών και την θεραπεία οδυνηρών καταστάσεων, όπως ψυχολογικά και σωματικά προβλήματα. Όμως μην επαναπαύεσθε, διότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς όπως τα λένε οι επιστήμονες, καθώς φαίνεται να αγνοούν εσκεμμένα το μεταφυσικό μέρος του υπνωτισμού. Και αυτό μας αφήνει απροετοίμαστους και απροστάτευτους σε άγνωστες και ιδιαιτέρως επικίνδυνες καταστάσεις. Όπως είπα και νωρίτερα, τα πνεύματα μπορούν να μας επηρεάσουν ευκολότερα αν είμαστε σε τέτοια κατάσταση, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορούμε να κάνουμε το ίδιο κι εμείς με αυτά. Ένας καλός υπνωτισμός, θολώνει εντελώς τις αισθήσεις και την αντίληψη μιας οντότητας, με αποτέλεσμα να μπορεί να χρησιμοποιηθεί όπως θέλει ο υπνωτιστής της. Ακριβώς όπως μια υπάκουη μηχανή δηλαδή. Συνήθως έχει να κάνει με την μόνιμη απόσπαση της προσοχής κάποιου με κάποιο θέαμα ή και με κάποιο απλούστερο ευχάριστο ερέθισμα που μένει στο μυαλό, όπως μια έξυπνη ρήση ή μελωδία. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα τραγουδιού που αυτοσαρκάζεται γι' αυτά που μπορεί να πετύχει, είναι το "Go kindergarten" (Πήγαινε νηπιαγωγείο) των "Lonely Island" (Μοναχικό νησί). Στους στίχους του διακωμωδεί την μουσική βιομηχανία και όχι μόνο, που προσφέρει κάτι επιζήμιο με όμορφο τρόπο, με αποτέλεσμα όλοι να το ακολουθούν και να δημιουργούν προβλήματα. Και δεν είναι μόνο η ευχαρίστηση που υπνωτίζει τους ανθρώπους, αλλά και τα πνεύματα που υπνωτίζονται μέσω αυτών, με αποτέλεσμα να δίνουν ώθηση στους ανθρώπους να κάνουν λάθος πράγματα, που θα τα ευχαριστούσαν. Ειδικά στην περίπτωση που κάποιος επιβλέπει την όλη κατάσταση και γνωρίζει, μπορεί αν θέλει να την εκμεταλλευτεί. Μπορεί να εστιάσει στις συγκεκριμένες οντότητες και να τους δώσει εντολές τις οποίες πιθανώς να εκτελέσουν, λόγω της ασθενούς ψυχικής άμυνας της "ναρκωμένης" ή "μεθυσμένης" στιγμής.