Όπως βλέπετε, καθημερινά γράφω πλήρως απελευθερωμένα και αποκαλυπτικά άρθρα, που δυσκόλα θα βρείτε αλλού. Εκτός αν τα έχουν αντιγράψει βέβαια, πράγμα που διόλου δε με ενοχλεί, καθώς η γνώση πρέπει να διαδίδεται ανεξέλεγκτα! Η έγγραφη χρησμοδότηση που κάνω στο παρόν ιστολόγιο, είναι ο μικρός προσωπικός μου εθισμός, θα μπορούσε να πει κανένας. Η εξάρτηση είναι τέτοια μάλιστα, που κατα τη διάρκεια της ημέρας ψάχνω ξανά και ξανά παλιά άρθρα μου, για να θυμηθώ πράγματα που όσες φορές και να τα διαβάσω είναι σαν την πρώτη φορά. Κυρίως επειδή δε μπορώ να τα θυμάμαι όλα, αλλά και επειδή η ποιότητά τους με βοηθά να κρατήσω ψηλά το επίπεδο και για τα νέα άρθρα. Βέβαια επειδή δεν έχω σπουδάσει ιστολόγος, το πρώτο κείμενο μου ήταν σαν να το έγραψε παιδί της πρώτης δημοτικού. Ενώ το πιο πρόσφατο είναι πάντα για μένα τόσο προχωρημένο και επιδέξια γραμμένο, που νιώθω σαν καθηγητής πανεπιστημίου στην Ιστολογία. Έτσι με το πέρασμα των ημερών, αποκτώ εμπειρία η οποία πρέπει να περαστεί σε όλα τα παλαιά άρθρα ώστε να τελειοποιηθούν. Σαν το άγαλμα που πρέπει να σμιλευτεί και να λειανθεί σχολαστικά, έτσι και το κάθε κείμενο θα πρέπει να διορθωθεί πολλάκις για να γίνει μία τέλεια αποτύπωση της πραγματικότητας. Τώρα στο τεχνικό μέρος, όταν διαβάζω ένα άρθρο μου κατ' αρχάς αναρωτιέμαι για το αν ο πρόλογος είναι αρκετά δελεαστικός και αν προετοιμάζει κατάλληλα το έδαφος. Μετά αν η ροή του λόγου γίνεται φυσιολογικά και εύρυθμα, όπως σε ένα τραγούδι. Και φυσικά ο επίλογος ελέγχω αν είναι γραμμένος με τρόπο τέτοιο, που εκτός από δίδαγμα, να αφήνει και ένα αιχμηρό σχόλιο ώστε να ξαναδιαβάσει κανείς το άρθρο ολόκληρο ή να συνεχίσει με κάποιο άλλο. Και φυσικά πάντα υπάρχουν λέξεις που θέλουν αντικατάσταση από άλλες για ποικιλία, όταν βέβαια το πρόβλημα δεν βρίσκεται σε κάποιο αμφίβολο τονισμό, ορθογραφία ή γραμματικό λάθος. Πολλές φορές κάνω αλχημείες και με το συντακτικό, ώστε να δώσω έμφαση εκεί που θέλω και όχι αγκυλωμένα, υπακούοντας σε κανόνες σαν τους αγγλικούς που δεν αφήνουν περιθώρια για ευελιξία και ακρίβεια. Και ξέρετε, πάντα μου έρχονται οι καλύτερες ιδέες την στιγμή που διορθώνω, οπότε και τις καταγράφω απευθείας, πράγμα που διατηρεί κάθε άρθρο ολοκαίνουριο. Οι παραπομπές σε άλλα άρθρα, κάνοντας έντονες τις λέξεις, είναι κάτι που επίσης βοηθά για να μας κρατήσω το ενδιαφέρον και να δώσω συνέχεια. Ειλικρινά χάνω την αίσθηση του χρόνου όταν τα κάνω όλα αυτά. Δε νομίζω με κάποια άλλη ενασχόληση να είχα ζήσει παρόμοια κατάσταση. Και ειδικά όταν δημιουργούνται συνεχώς καινούρια άρθρα, δεν φαίνεται να υπάρχει τέλος στην απόλαυση. Μα καλά, εσείς ακόμα έχετε άλλους εθισμούς; Ξεκινήστε το δικό σας ιστολόγιο και θα χαρώ να με προκαλέσετε σε διαγωνισμό αρθρογραφίας...